Ingrijpen of laten gaan?

[Brindlecardi]

Toch nog even een tevenvraagje.
Mijn vader heeft een Drentse dame van 9 jaar oud, lieve hond maar wel wat dominante trekjes. Geldt ook voor Apple.
Gisteren weer op bezoek geweest, en dan gaat het in eerste instantie allemaal prima.
Maar na een uurtje gingen de dames spelen, maar je merkte wel dat er ook wel enigszins wat strijd aan de gang was, maar allemaal nog op speelse manier.
(Drent gaat er dan een beetje overheen hangen, en Apple blijft tegen de kop en de nek van de de drent springen)
Totdat één van beide een grom opzet, en dat accepteren ze niet van elkaar, dus dan vliegen ze elkaar aan. Weinig gebeurd maar gewoon veel kabaal.
Honden uit elkaar gehaald en beiden weggestuurd. Niks aan de hand verder. Dit deed zich later op de avond nog een keer voor maar niet zozeer vanuit spel.
Is het nou belangrijk dat ik me daar vanaf begin af aan al mee ga bemoeien (heb ik later op de avond wel gedaan) of kan ik het juist beter even laten gaan?
Bij Ben had je ze nooit meer samen kunnen zetten, nou is dat bij deze dames wel anders, maar misschien denk ik daar te makkelijk over in het geval van Apple.

[mmartinn]

Ik persoonlijk zou wel ingrijpen, maar das gewoon mijn gevoel.
Ik zou voordat ze zo superenthousiast naar elkaar worden ze even uit dat moment tikken (hoor ik nu cesar mylan praten haha)

[luna2906]

Als ze elkaar na jouw ingrijpen met rust kunnen laten zou ik pas ingrijpen op het moment dat jij vindt dat er een grens overschreden wordt. Van mij mogen honden best even en elkaar iets duidelijk maken, maar er wordt niet gevochten.

Kijk als ze elkaar vervolgens zouden gaan opzoeken, zou ik wel gelijk ingrijpen.

Edit: hey, als je K ibbelen tikt komt er automatisch een emoticon

[Selene]

Als ze elkaar na jouw ingrijpen met rust kunnen laten zou ik pas ingrijpen op het moment dat jij vindt dat er een grens overschreden wordt. Van mij mogen honden best even en elkaar iets duidelijk maken, maar er wordt niet gevochten.

Kijk als ze elkaar vervolgens zouden gaan opzoeken, zou ik wel gelijk ingrijpen.

Edit: hey, als je K ibbelen tikt komt er automatisch een emoticon

dit doe ik ook

[Miranda]

Met dat soort dames heb je twee opties. Of je gaat er strak bovenop zitten, héél strak bovenop dus, of je brult ze uit elkaar als ze op elkaar klappen. Vroeger deed ik het eerste. Dat werkte wel, maar was gespannen voor echt iedereen. Tegenwoordig laat ik het gaan en geef een brul als ze op elkaar klappen. Dat werkt meestal een stuk relaxter, en daardoor gaan de honden zich ook beter gedragen.

Het is mijn idee dat teven die écht aan elkaar gewaagd zijn bij voorkeur niet knokken (wat geharrewar schaar ik niet onder knokken). Behalve als je als mens teveel spanning toevoegt, of als er echt een rangorde bepaald moet worden, zoals bij een ouder wordende teef die een jongere teef met ambitie in huis heeft. Maar daar is in jouw voorbeeld geen sprake van.

Twee keer uit elkaar brullen vind ik trouwens de max. De tweede keer wordt elk afzonderlijk een hoek ingebonjourd. Als je niet normaal kunt doen, dan donder je maar op.

[Rami]

Vraagje: hoe vaak zien de honden elkaar, hoe goed kennen ze elkaar? Zie je dit gedrag alleen binnen of ook buiten (neutraal terrein).

[Brindlecardi]

Vraagje: hoe vaak zien de honden elkaar, hoe goed kennen ze elkaar? Zie je dit gedrag alleen binnen of ook buiten (neutraal terrein).

één keer in de twee maanden ongeveer. Er is ook nog een ander teefje bij van 7, maar die interesseert zich niet in de rest van de honden dus daar
is nooit strijd over. Apple kent ze al wel vanaf dat ze een jaar is. Buiten is het meestal in het begin even aan de riem, maar als ze allebei loslopen dan
spelen ze ook wel af en toe. Wel markeren ze veel en doen dat ook over elkaars plasjes heen. Maar zoals het gisteren was heb ik nog niet eerder met ze meegemaakt.
En ergens heb ik het idee dat Apple daar de schuldige aan is.

Wanneer noem je het echt knokken trouwens Miranda? En ben je gewend dat het geharrewar vanzelf overgaat?

[Rami]

Vraagje: hoe vaak zien de honden elkaar, hoe goed kennen ze elkaar? Zie je dit gedrag alleen binnen of ook buiten (neutraal terrein).

één keer in de twee maanden ongeveer. Er is ook nog een ander teefje bij van 7, maar die interesseert zich niet in de rest van de honden dus daar
is nooit strijd over. Apple kent ze al wel vanaf dat ze een jaar is. Buiten is het meestal in het begin even aan de riem, maar als ze allebei loslopen dan
spelen ze ook wel af en toe. Wel markeren ze veel en doen dat ook over elkaars plasjes heen. Maar zoals het gisteren was heb ik nog niet eerder met ze meegemaakt.
En ergens heb ik het idee dat Apple daar de schuldige aan is.

Wanneer noem je het echt knokken trouwens Miranda? En ben je gewend dat het geharrewar vanzelf overgaat?

Als de honden elkaar zo weinig zien en ze houden netjes op als je ze corrigeert, dan zou ik het zelf gewoon zo laten. Maar misschien ben ik erg makkelijk.

[S@ndr@]

Ik ben van de opwinding vermijden, dus zodra de stemming net even te druk/ opgewonden wordt iets van afleiding of iets anders verzinnen- maar wel afkappen dus dan, tot die tijd kun je ze best laten gaan

[lets have fun]

Ja ik zou wel ingrijpen bij zoiets. Spelen is niet altijd onschuldig het kan ook een krachtmeting zijn die makkelijk ontaard in ietz anders. Zeker als de honden elkaar niet vaak zien en verder niks met elkaar hoeven kap ik het af.

[Miranda]

Wanneer noem je het echt knokken trouwens Miranda? En ben je gewend dat het geharrewar vanzelf overgaat?

Echt knokken is met vasthouden, gaten, enzovoorts. Het meeste tevengeharrewar, vooral van twee dominante aan elkaar gewaagde teven die niet samenleven, ziet er heel indrukwekkend uit, maar stelt over het algemeen niet zoveel voor. Veel gegrauw en gesnauw, hier en daar een pluk haar, maar geen schade.
Dat is géén vechten. Dat is puur intimideergedrag, wat mij betreft.

Soms gaat het over. Ik heb het met Skadi al om zien slaan naar een gemoedelijk samenzijn of zelfs vriendschappelijk spelen. Soms is een van de twee niet geneigd om toe te geven, en dan kan het geharrewar blijven bestaan. En dan kan het zelfs doorslaan naar knokken. Dat ligt puur aan de individuele honden die erbij betrokken zijn, daar kun je niet zoveel zinnigs over zeggen, verder.

[Renee1966]

Ja ik zou wel ingrijpen bij zoiets. Spelen is niet altijd onschuldig het kan ook een krachtmeting zijn die makkelijk ontaard in ietz anders. Zeker als de honden elkaar niet vaak zien en verder niks met elkaar hoeven kap ik het af.

Ja dit, zo zie ik het ook.

[Miranda]

Ja ik zou wel ingrijpen bij zoiets. Spelen is niet altijd onschuldig het kan ook een krachtmeting zijn die makkelijk ontaard in ietz anders. Zeker als de honden elkaar niet vaak zien en verder niks met elkaar hoeven kap ik het af.

Ja dit, zo zie ik het ook.

Mwah, met twee dominante teven is alles een krachtmeting. En als het ook nog hittepetitten zijn kan de vlam in de pan slaan om een blik.
Ik zat er vroeger óók strak bovenop, hoor. Maar dat leidt - zo is mijn ervaring - eerder tot ontploffingen dan er relaxter mee omgaan.

[DeDiana]

Mwah, met twee dominante teven is alles een krachtmeting. En als het ook nog hittepetitten zijn kan de vlam in de pan slaan om een blik.
Ik zat er vroeger óók strak bovenop, hoor. Maar dat leidt - zo is mijn ervaring - eerder tot ontploffingen dan er relaxter mee omgaan.

Hier dezelfde ervaring. Als ik er te veel bovenop zit, wordt madam daar ook gespannen van en slaat de vlam juist sneller in de pan.
Tot op zekere hoogte laat ik het gaan: als er een keer een snauw valt en daar blijft het bij. Meestal is er daarna niets meer aan de hand. Blijven ze elkaar opzoeken en gaat het van kwaad tot erger, dan maak ik er wel een eind aan en leg ze uit elkaar om even af te koelen.

[Renee1966]

Ik houd sowieso niet van gejak in huis, dat zal er ook mee te maken hebben. Gewoon ieder op zijn plek en klaar. Buiten op wandeling kunnen ze spelen, maar wordt het dan een snauwerig gedoe, zou ik het ook afkappen.

[Miranda]

Hier dezelfde ervaring. Als ik er te veel bovenop zit, wordt madam daar ook gespannen van en slaat de vlam juist sneller in de pan.
Tot op zekere hoogte laat ik het gaan: als er een keer een snauw valt en daar blijft het bij. Meestal is er daarna niets meer aan de hand. Blijven ze elkaar opzoeken en gaat het van kwaad tot erger, dan maak ik er wel een eind aan en leg ze uit elkaar om even af te koelen.

Pcies.

[Maeve]

*Meldt zich* Hier ook zo'n takketeef Persoonlijk kap ik het al af op het moment dat ik de spanning zie stijgen (bij de dominante handelingen). En dat hoeft niet volledig onder appél, want dat levert ook weer spanning op. Op het moment dat ik het genoeg vind roep ik gewoon één van beide en haal ze dus uit de situatie. Dan laten ze elkaar meestal wel met rust. Dat gegrom stelt meestal niks voor maar ik vind het onnodig, zeker met een hond die niet bij de eigen roedel hoort dus ik wil het gewoon niet.