Maar er zijn momenten dat ik niet degene zal zijn die hem uitlaat, of dat hij nog even moet wachten omdat ik mijn thee op wil drinken etc. Hij bijt best hard in mijn arm dus dan zeg ik nee of niet doen. Ik heb het hoge au-roepen geprobeerd maar dat maakt tot op heden geen indruk. Als het een paar keer rond gegaan is van hij bijt, ik zeg nee, duw hem weg, hij bijt weer, ik draai me om, hij bijt in mijn rug, ik sta op en loop weg, hij bijt in mijn benen/vest/etc, dan word ik boos en roep ik NEE of HOU OP. Dan vervolgens begint hij tegen me te blaffen, soms weer afgewisseld met bijten. Dan roep ik weer nee, hij gaat weer blaffen, etc. Het blaffen begint ook wel eens meteen als ik de eerste keer nee zeg. Het zijn losse blafjes, hij heeft zijn oren naar achteren en zwiept (volgens mij) een klein beetje met het puntje van zijn staart. En hij kijkt me dan aan.
Het is een circkeltje waar we niet uitkomen, we allebei gefrustreerd van raken en ik blijkbaar niet de tools heb om te doorbreken. Hij is nog maar 5 maanden dus kan het zijn dat hij net als een klein kind gewoon NU zijn zin wil hebben
Ik heb ook een keer geprobeerd om juist meteen op te staan en met hem naar buiten te gaan zodra hij kwam buurten en het erop leek dat hij ging bijten. Maar ik ben bang dat ik het gedrag juist in de hand werk door hem dan meteen te geven wat hij wil.
Ik heb niet het gevoel dat hij aandacht/een aai wil, want als ik hem aai bijt hij weer in mijn arm
Door hem een gevulde kong te geven of met hem te spelen houdt het wel even op, maar dan komt hij daarna toch weer naar me toe.
Zijn er andere aanvliegmethodes die ik kan proberen? Of heb ik gewoon te weinig geduld? Ik wil hem niet fysiek aanpakken (ook dus liever niet wegduwen) want dat werkt volgens mij averechts.
