Het HondenForum

Het begon met alsmaar overgeven, en vervolgens zakte hij door zijn poten heen. Scheve kop en z'n ogen schoten van links naar rechts. Ik dacht echt even dat het einde verhaal was.

Maar goed, hij heeft een spuit gekregen tegen de misselijkheid (en een spuit tramadol, omdat hij het merendeel van z'n pillen vandaag had uitgekotst), en hij ligt nou als een dood vogeltje op z'n bed. Hij heeft wel gedronken, maar wil nog steeds niet eten. Ik hoop maar dat hij snel opknapt, want dit is niks.

Ach, sterkte! Niet gek gaan doen hoor Jack!

hier wordt geduimd!

Arme Jack, hopelijk trekt het snel weg.

Oei, schrikken is dat.
Beterschap voor Jack.

Oh nee, Jack. Geen gekke dingen. Sterkte voor de knappe vent Hanneke.

Hè bah... hoop dat hij snel opknapt!

oh gedver
sterkte hanneke en jack, ik duim hard dat het meevalt

Ach jack nee gewoon weer opknappen opa! Beterschap en sterkte met 'm Hanneke

Ik hoop dat hij snel weer opknapt.

Ik duim dat hij snel weer opknapt, sterkte voor jullie beiden.

Ik hoop dat hij er snel van herstelt, sterkte.

Ik duim voor hem!

Hé jack, vrouwtje niet zo laten schrikken joh

Hoop dat het snel weer beter gaat Hanneke!

Ooh bah, wat naar! Beterschap voor je hondje.

Sterkte, hoop dat Jack zich snel wat beter voelt

Hè nee
Beterschap voor Jack, wel opknappen hoor mannetje!

He verdorie, hopelijk knapt hij snel weer op!

Het gaat nu verdorie slechter dan vanmiddag. Hij wil niet opstaan, hij wil niet drinken, hij wil helemaal niks. Hij blijft ook in 1 houding liggen, dus we verleggen hem zelf af en toe.

Vanmiddag had ik echt goeie hoop. Hij liep met hulp zelf naar de waterbak om te drinken, hij heeft geplast in de tuin, en ook daarna bij de DA was hij eigenlijk best alert. Maar nu is het zo'n triest hoopje hond.

Als de prognose bij deze aandoening niet zo gunstig was, zou ik nu allang overwegen om er maar een punt achter te zetten. Maar ook de DA bevestigde dat de meeste honden al heel snel opknappen, en meestal na een week helemaal nergens meer last van hebben.

En de laatste tijd deed Jack het prima, hobbelde de rondjes lekker mee, wilde af en toe zelfs nog wel een spurtje trekken met een charmante teef. Als hij op dat niveau terug kan komen, is een dag of wat in de lappenmand het nog wel waard. Maar ik wil hem potdomme beter zien worden!

Onze Judy heeft het ook gehad in april 2011.
We schrokken ons ook wezenloos. Door het heen en weer schieten van de ogen zijn ze hartstikke misselijk. Wij hebben haar donker weggelegd in een bench. Ze wilde eerst ook niet drinken. Ik heb toen kip gekookt en de bouillon in haar bek gespoten. Na een dag ging ze zelf weer drinken. De eerste paar dagen waren vreselijk. Extra vitamine B wil ook helpen. Na een paar weken was ze weer zo goed als de oude. Haar kopje heeft nog een tijd scheef gestaan, maar dat trok ook bij.
Ze is in juni 2013 op zestienjarige leeftijd aan nierfalen overleden.
Dus HOUD MOED!!!!

Beterschap Jack

roksefloks schreef:Onze Judy heeft het ook gehad in april 2011.
We schrokken ons ook wezenloos. Door het heen en weer schieten van de ogen zijn ze hartstikke misselijk. Wij hebben haar donker weggelegd in een bench. Ze wilde eerst ook niet drinken. Ik heb toen kip gekookt en de bouillon in haar bek gespoten. Na een dag ging ze zelf weer drinken. De eerste paar dagen waren vreselijk. Extra vitamine B wil ook helpen. Na een paar weken was ze weer zo goed als de oude. Haar kopje heeft nog een tijd scheef gestaan, maar dat trok ook bij.
Ze is in juni 2013 op zestienjarige leeftijd aan nierfalen overleden.
Dus HOUD MOED!!!!

We hebben net wat water in Jack's bek gespoten omdat hij sinds vanmiddag niet meer gedronken had, en hij ligt nu gelukkig weer te slapen. Slapen is goed, denk ik, en in elk geval heel wat minder akelig dan een bewegingloze hond met open ogen die heen en weer schieten.

Jij zegt 'de eerste paar dagen', maar wanneer zag je echt verbetering? Want ik wil graag moed houden, maar ik heb altijd geroepen dat ik geen lijden ga verlengen, en dit hoopje apathische ellende is Jack niet meer. Maar de roze spuit erin terwijl hij misschien over een paar dagen weer bij visite op schoot springt en van zijn vreten geniet en zijn blije zelf is, dat wil ik ook niet.

Ik vind dit echt zo verrotte moeilijk. Ik dacht dat ik het helemaal duidelijk had wat Jack betrof: als het geen blije hond meer zou zijn, was het einde verhaal. Met uitzondering van een dagje effe niet lekker, want zelf wil je ook geen euthanasie bij een flinke griep.

Maar met deze situatie had ik geen rekening gehouden. Doodzieke trieste hond, maar de prognose op termijn is goed. Wat moet ik nou?

(Zoonlief zegt het niet met zoveel woorden, maar toch hoor ik hem zeggen, als Jack morgenochtend niet een beetje beter is, moeten we hem misschien maar in laten slapen. Mooie leeftijd, mooi leven gehad. Dochter zit in Engeland, die heb ik maar effe nog niks verteld, ik ga haar vakantie niet verzieken als er nog niemand dood is. Maar ik weet dat zij voor de goeie prognose zou gaan. Ik hoor het haar ook bijna zeggen, liever een paar dagen ellende en dan straks nog minstens 1 keertje uitzinnig blij rennen in een dik pak sneeuw.)

Ik weet het effe niet.

Niet te snel opgeven, heb geduld en misschien kan Karvisan helpen.
Mijn oudje heeft het ook gehad en knapte ook goed op, geef hem zekers een week de tijd!

Arme jack, hou vol mannetje!

Wat een schrik! Hopelijk knapt hij snel op, het lijkt me vreselijk om te zien..

Ocherm, arm menneke, wat kun je je dan verschrikkelijk zorgen maken zeg.
Weet zelf niets over deze aandoening dus ik kan er weinig over zeggen maar er zijn genoeg leden die er wél ervaring mee hebben en die berichten zijn toch wat meer hoopvol.
Hou vol Jack en beterschap er mee.

Update: de nacht is rustig verlopen, maar hij wil nog steeds niet eten en drinken. Ik heb er net (met de slagroomspuit) wel wat water in kunnen krijgen. Z'n pijnstilling heeft hij ook binnen, die heb ik in vredesnaam maar achter in z'n keel gegooid. Hopen dat die erin blijft, anders ga ik de DA weer bellen.

Straks maar even kip halen en koken, kijken of hij dat wil eten of de bouillon wil drinken. Als iemand nog andere tips heeft hou ik aanbevolen.

Kom op Jack, de duimen draaien.

Liam , mijn spaanse droppie, heeft het ook gehad. Hij wilde ook niet drinken. Heeft vocht toegediend gekregen via infuus en dat heb ik hem thuis ook gegeven nadat DA het me voorgedaan had.
Drinken was volgens mij heel moeilijk omdat hij het naar mijn idee niet op kon lepelen.....de ommeslag van zelf eten en drinken duurde iets van 6 dagen als ik me goed herinner.

Oh,die bolletjes leverworst....weet je wat ik bedoel ? daar deed ik een lik aan mijn vingers en dat kon/wilde Liam wel eten in het begin.

Er staat een heel topic over Liam in medisch. ( http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... hilit=LiamHij is overleden maar wel aan iets anders ook al ging het allemaal rap achter elkaar.

Hou moed en Jack...kom op hoor !

Het is moeilijk te zeggen hoe snel je vooruitgang ziet omdat elke aanval anders is. Fann heeft er vier gehad en van de ligste zag je dezelfde dag vooruitgang en van de zwaarste een paar dagen. Ik zou behalve water en zijn medicijnen niet te veel aandringen op eten. Zodra de misselijkheid minder wordt en de coördinatie beter komt de interesse in eten vaak snel terug.
Hoewel het klote is om te zien en ze misselijk zijn en soms verward hebben ze geen pijn.. dus hou moed
Hopelijk is de nacht goed verlopen, veel sterkte met Jack