Ze doet super erg haar best en geniet van de complimentjes die ze krijgt.
Max moet nog veel leren.
Hij zit nu bijvoorbeeld in een soort jat-fase. Hij pakt was van het wasrek, kussens van de bank, fotolijstjes van de vensterbank en ga zo maar door.
Als ik hem betrap sta ik op en zeg ik streng 'uh-uh, mag niet!' En pak ik datgene af waar hij mee rondsjouwt.
Op zulke momenten kruipt Bo in elkaar en kijkt ze me heel zielig aan.
Ik vind het heel rot dat ze blijkbaar denkt dat het voor haar is.
Bo is meestal niet eens in de buurt als ik Max corrigeer, Bo krijgt zelf weinig correcties en is nooit flink gestraft ofzo.
Ook als ik met ze samen buiten loop en Max trekt aan de lijn en ik sta stil komt Bo echt met haar staart tussen de benen super netjes bij mij zitten. Terwijl ik dan niet eens corrigeer ofzo.
Max is overigens nooit zo onder de indruk
Doe ik iets verkeerd?
Nu zeg ik als ik zie dat Bo geschrokken wegkruipt: 'tis goed meisje, kom maar' en dan is het goed.
Maar als ik een manier kan bedenken Max normaal te corrigeren zonder Bo daarmee te straffen zou dat super zijn.





