Van kind af aan ben ik herdertypes gewend of (gedeelte) molossers.
Ze doet niets maar dat gekef! Het wordt steeds erger.
Vroegah was ik wel gewend aan de fox-terriërs van een vriendin. Ik liep uit gewoonte altijd via de achterdeur.(mocht niet eens via de voordeur komen
De 2 briards bleven gewoon lekker liggen. Ja, even koppies opsteken, oh, baas doet niets, zal wel goed zijn oid?
In hoeverre kunnen wij dat gekef er een andere draai aan geven? Ze hoeft b.v. maar een traptrede te horen en begint al.
Bij gewone buitengeluiden ook.




