Ik besluit voor het eerst ook iets te posten en het is een verhaal om wat van me af te schrijven. Dus voor iemand die graag leest en een reactie schrijft, alvast super bedankt voor de moeite en tijd
Een onderwerp wat al vaker besproken wordt,.. hoe om te gaan met de plotselinge situaties van loslopende honden en bazen.
Ik heb een Border Collie van 1 jaar die (jammer genoeg) rugklachten heeft, sinds pup is er al een klachtenbeeld en ik doe er alles aan om hem een goed leven te geven. Ik heb hem vaak los gehad in het begin, maar hij kreeg steeds en steeds meer pijn totdat hij niks meer kon met zijn rug. Hij is nu in behandeling en hij moet gewoon aan de lijn uitgelaten worden, absoluut niet overstrekken (dus niet springen, hard rennen of snelle plotselinge bewegingen). Dat is niet leuk, maar ik heb alles voor mijn hond over en ik ben een ritme met hem aan het opbouwen waardoor wij in balans zijn. Ik ga met hem hardlopen op het juiste tempo in rechte banen, ik doe speur en zoek spel, clickertraining, hersenwerk etc. En hij is ook in opleiding voor hulphond (met officiele erkenning en heeft dus dekje om buiten). Het gaat super, hij en ik zijn helemaal happy en zolang hij zijn rug niet overbelast gaat het goed en is hij graag met me mee.
Maar ik loop tegen 2 problemen aan. 1 is dat heel veel mensen altijd maar weer tegen de hond praten, fluiten en aaien. Op zich kan ik dat redelijk afweren,... maar het is wel echt heel vermoeiend, want het leidt gewoon te veel af en tijdens oefenen, ik heb ook geen ogen op mijn rug. En er zijn soms mensen aan de overkant van de straat of op de fiets die hem met geluidjes lokken,.... tja....
Gisteren sta ik te betalen (pinnen) bij een winkel, en ik merk dat mijn hond zwaar afgeleid raakt, zit iemand achter me hem volledig te bewonderen en recht in de ogen aan te staren (ja Borders kijken nou eenmaal terug, en mensen voelen zich heel bijzonder als dat gebeurd en moeten er vervolgens wat mee denken ze). Ik heb ook een hele mooie Border (mooi getekend, goed vacht, en vriendelijke uitstraling), en dat trekt nogal gauw de aandacht.
Daarnaast als 2e, loop ik volledig vast in het gewone uitlaat/wandelen met andere honden. Ik neem mijn verantwoording en steek de straat over of draai om als ik voorzie dat de andere honden niet aangelijnd zijn of erg opgewonden reageren naar mijn hond. Ik heb mijn hond zelfs onder commando om te negeren, maar dat gaat niet als een andere hond bovenop hem springt of aan zijn kont gaan snuffelen enzo. Dan wordt hij te veel geprikkeld om daarop in te gaan. Soms is een andere hond zo ongelofelijk om ons heen aan het draaien dat mijn hond erin mee gaat, en ik bijna mijn vingers breek door de lijn enzo. En de eigenaren staan meestal veel te ver weg om er ook maar iets van mee te krijgen of aan te doen.... en ik verlies dan dus grip om het gedrag van mijn hond, en hij heeft ook een ongewenste leerervaring opgedaan en dan moet ik er weer bovenop zitten met trainen om het weer terug te brengen.
Nu train ik graag met hem, maar het is continu dat er honden loslopen,...
Afgelopen donderdag liep ik langs een strook gras (binnen bebouwde kom) en er kwamen plots 3 jachthonden op ons afgestormd. En ze sprongen er echt vol op mijn Border (met rugklachten). Ik heb deze honden eerder aangelijnd gezien en ze vallen altijd uit aan de lijn naar mijn hond. Dus ik werp mijn been tussen mijn hond en de andere hond die heen en weer sprong (ik raak niemand aan), schreeuwt de eigenaar 50 meter verderop dat ik zijn hond niet mag trappen en dat hij mij eens goed in elkaar ging trappen. Ik ben echt serieus waar: helemaal verrot gescholden! Vogens de meneer was het gedrag van zijn honden heel normaal en ik wist niet wat normaal was, omdat ik zei dat ik schrok van het feit dat ze zo hard op ons afstormden (gromblaffend) en op mijn hond springen die aangelijnd is. Deze eigenaar weet dan mijn hond een hulphond is, en omdat de honden nog steeds zo erg bezig waren moest ik de lijn van mijn hulphond loslaten om echte ongelukken te voorkomen. Ik zei tegen de man dat ik heus niet zijn hond wilde schoppen. Toen heeft hij mij alsnog helemaal naar beneden gehaald door te zeggen dat ik helemaal verkeerd bezig was omdat ik een hulphond had, dieren schoppen etc. (???). Ik was zo geschrokken van hoe hij schreeuwde en mij neerzette dat ik gewoon moest huilen. En ik kom die man wekelijks tegen. En het ergste is: gisteren heeft mijn hond weer een pijnlijke rugbehandeling nodig gehad bij de arts (manueel), omdat hij na het incident weer duidelijk pijn had. En nu weer een week pijnstillers en ontstekingremmers. De arts gaf me wel een compliment omdat zij het knap vindt dat ik de pijn zo goed opmerk en hoe goed ik mijn Border de rust in gekregen heb.
Vandaag loop ik buiten met mijn vriend en hond weer lekker van het zonnetje te genieten, en we lopen braaf langs saaie groenstroken en woonwijk waar honden aan de lijn zijn,... niet dus. We lopen door onze wijk, en opeens staan er 2 honden voor onze neus (een lab en een beagle achtig iets), super territoriaal te blaffen (zaten ze in de voortuin met een te lange lijn dat ze de stoep op konden). Mijn hond schiet een paar meter naar voren. Maar in het huis er direct naast woont ook een lab en die was kennelijk wel los in hun voortuin, dus die rende vervolgens op mijn hond af en mijn hond hangt vervolgens ook super opgewonden aan de lijn (daar gaat zijn rug behandeling). Ik loop vlot 5 meter door (en ik moet dus mijn hond meetrekken erg genoeg), maar... de lab gaat gewoon ook mee, en blijft mijn hond uitgedagen. Dus ik roep naar achteren "meneer kunt u uw hond weer bij u houden?", komt een mevrouw naar buiten en het enige wat ze zegt is: "ik ben geen meneer". En ze pakt niet eens meteen haar hond, toen heeft mijn vriend even mijn hond overgepakt omdat ik klem zat tussen riem en lab. En we moeten dan onze hond meetrekken, en na een aantal meter hersteld hij vrij goed, maar de mevrouw (die ook weet dat hij een hulphond is) vind ons fout, "want het is toch net erg dat de honden even spelen". (????!!!!!)
We lopen door, en mijn vriend zeg net: "jee, ik heb er gewoon stress van gekregen". En op dat moment zie ik al 2 kleine hondjes met een ietwat gestreste eigenaar,.. en ja hoor de hondjes zijn los en steken enthousiast blaffend de straat over. Mijn vriend schrok zich weer en ik blijf rustig staan en de situatie bekijken, en de eigenaar haalt haar hond op (die was dus overgestoken en bij mijn hond). En ze straft haar hond helaas, wat nergens op slaat. Toen liepen we weer verder, en mijn vriend zei: "wow, nu ben ik echt gestressed,... wat is dit?". En ik zeg: "ja, dat heb ik nou dagelijks, ik word er ook echt niet goed van. Het is net of ik nergens meer kan lopen". En precies 1 straat verder (bijna thuis), komt er een losse Golden lab de hoek om en die rent direct kei hard op ons af. En mijn vriend pakt de Golden lab aan de halsband (iets wat hij heel eng vond om te doen, maar we wilde de rug niet nog een keer een klap laten krijgen) en ik loop met mijn trekkende inmiddels zeer opgewonden hond verder, het was te veel achter elkaar,.. mijn hond is nog volop in training als leerling en kan nog niet dit soort super prikkels negeren.
De eigenaar van de Golden lab kwam aanlopen en vroeg of mijn hond loops was (dat is het enige wat men kan bedenken als je niet wilt dat honden contact maken met elkaar), en ik zei dat hij rugklachten heeft.. want helaas heb ik al gemerkt dat "het is een hulphond" niet gerespecteerd wordt door sommige mensen/eigenaren.
Ik dacht bijna, ik moet verhuizen,... maar ja, volgens mij heb je dit echt overal. En het is niet zo dat ik de situaties van de andere mensen niet begrijp. Maar het is niet te doen dit. Waarom moeten die honden altijd overal maar loslopen. En waarom mag ik niet aangeven dat ik niet wil dat mensen mijn hond afleiden. En hoe kan het nou zijn dat ik sommige mensen al 5 keer heb verteld dat mijn hond een hulphond is, en dat ze dan nog niet hun afstand nemen of hun hond even aanlijnen in een aanlijn gebied als ik er al sta. Ik loop echt wel de andere kant op als ik hen zie (ik ga het probleem niet opzoeken natuurlijk), maar ik voorzie niet alles. En het zijn altijd honden die niet onder appel staan die loslopen. Ze lopen op zich wel lekker mee enzo, totdat ze een hond zien. Maar kennelijk vinden de meeste hondeneigenaren onderling het wel prima als een hond op hun afstormt,... want anders kan ik niet begrijpen dat het zo vaak gebeurd.
Ik ben er echt even helemaal niet goed van. De hulphond organisatie gaf aan dat ik er in principe goed mee om ga, en dat ik het moet blijven zeggen. Maar om eerlijk te zijn, ik ben bang geworden om het te zeggen vanwege de boze reacties, en dat is niet goed. Mensen snappen vaak ook niet wat ik bedoel met hulphond (want ik ben niet blind). Al die opmerkingen over dat het zielig is voor je hond om hulphond te zijn, of dat het zo zielig is dat ze niet geaaid mogen worden,... zo oordelend en bovendien onwaar. Dat kan ik verstandelijk nog goed filteren, maar loslopende honden en boze eigenaren: omdat ze geen zin hebben hun hond bij zich te leren houden,.. daardoor weet ik het echt even niet meer.
Jullie?
