Nieuwe grommende jonge Griekse huisgenoot naar mensen?

[Miran1971]

Wij hebben dus een Grieks hondje begin dit jaar geboren n huis sinds nog geen maand.
Ze is heel angstig vooral buiten en naar vreemden, wandelen alleen nog vertrouwde route en dat vindt ze nog heel eng.
We wisten dat ze waaks was, dat komt sinds een week ongeveer naar boven bij bezoek.
Ook gromt ze hier nu bij, ook soms als mijn zoon naar binnen komt van boven alleen grommen.
Gister bezoek, een rustige vriend van mijn man die haar negeerde, blaffen en grommen vanuit haar mand en het grommen hield aan terwijl ze in een hoekje ging liggen, dit duurde een par minuten.
Ook bij het weggaan weer grommen, de vriend pakte zijn jas verder weg van tulay.
Negeren of ; zeggen; nee is niks doen we dan maar ze stopt dan niet.

Het gastgezin had dit niet gezegd en kan haar niet bereiken sinds een week via app.
Ze zei dat ze blafte tegen vreemden maar grommen niet.
Moet ik dit gegrom nou negeren of met mijn stem bv; nee is goed zeggen'?
Begrjp dat ze waarschuwd en beter dit dan gelijk evt bijten later maar wil ook geen gegrom.
En ook niet naar mjn zoon natuurlijk.

[runninggirl]

Persoonlijk snap ik niet dat je bezoek over de vloer had. Ik geloof dat in je andere topic genoeg mensen ook hebben gezegd, geef die hond de tijd om te wennen en vertrouwen te krijgen, zonder dus dit soort situaties die blijkbaar al te veel voor haar zijn.

Grommen is communicatie, je hond waarschuwt, waarschijnlijk dat de vreemde (in haar ogen enge) mensen niet dichterbij mogen komen en dat ze zich niet veilig voelt. Grommen is net zo goed communicatie als blaffen. Als je geen gegrom wil moet je er voor zorgen dat er geen situaties zijn waarin je hond zich niet veilig voelt.

Als je het grommen gaat verbieden, dan mag ze niet meer waarschuwen. Dan weet jij dus ook niet meer wanneer zij zich onveilig voelt, en heb je kans dat ze gaat happen. Want een hond zal blijven communiceren, als het ene niet naar wordt geluisterd, dan wel op een andere manier....

[Miran1971]

Het bezoek kwam mijn man ook helpen met een klus in de tuin (hekwerk voo tulay maken).
Kan niet iedereen de deur weigeren...
Mijn zus met baby komt ook binnenkort ivm oppassen.
Soms komt er een vriendje van zoon bv of een vriendin van mij om me op te halen, noem maar wat.

Als ze gromt, wat dan te doen als ze het doet?

[Miran1971]

Ze doet het ook naar mijn zoon die alleen naar beneden/binnen komt, kan mijn zoon moeilijk buiten laten staan

[Jaap*]

Als ze gromt, wat dan te doen als ze het doet?

Als een hond je echt aangromt kun je dat het beste respecteren en hem met rust laten. Eventueel even apart zetten.
Op zo'n moment is er toch voor niemand iets te winnen. De confrontatie aangaan levert alleen maar verliezers op, en de kans dat je hond in het vervolg de waarschuwing overslaat zoals hierboven al werd geschreven.
Je hebt de hond nog maar net. De basis van de relatie met een hond is vertrouwen. Vertrouwen is het resultaat van betrouwbaar gedrag.
Ik zal eens kijken, want daar is al veel over geschreven.

[DeDiana]

Ze doet het ook naar mijn zoon die alleen naar beneden/binnen komt, kan mijn zoon moeilijk buiten laten staan

Toch gewoon net doen of er niets aan de hand is. Ze moet de tijd krijgen om te wennen aan jullie.
Laat je zoon haar gewoon negeren en als ze zich eens netjes gedraagt, laat hem haar dan een snoepje geven.
Ze vindt de situatie duidelijk nog heel eng en grommen en wegkruipen is alles dat ze kan doen om dat te uiten. Dat moet met de tijd vanzelf bijtrekken.
Ik zou haar niet haar zin geven door alleen maar snel vertrouwde rondjes te lopen. Ga ook eens lekker naar een rustig stuk bos of zo.

Je zoon kan eventueel ook voertjes voor haar weggooien (haar richting op - of over de grond naar haar toe schuiven als ze schrikt van het gooien) zodat haar associatie bij je zoon positiever wordt, zonder dat ze meteen zo dicht bij hem hoeft te komen om een snoepje aan te pakken. Dus je laat hem bijvoorbeeld elke keer als hij binnenkomt drie snoepjes haar kant op gooien. En dan na verloop van tijd kan hij de snoepjes wat dichterbij gooien, maar pas als ze de snoepjes op verdere afstand zonder twijfel of angst pakt. Verder laat je hem haar totaal negeren, behalve als zij zelf contact zoekt natuurlijk.
Het gaat er dus niet om dat ze de snoepjes krijgt als beloning voor een bepaald gedrag, maar om de associatie te leggen: leuk, als zoon binnenkomt, volgt er een snoepjesregen! Als ze de eerste keren de snoepjes niet meteen oppakt, gewoon laten liggen en geen druk op haar leggen om de snoepjes te gaan pakken.
Eventueel kun je dit ook bij bezoek gaan doen, maar ik zou haar de eerste tijd ook apart leggen. Als ze echt op haar gemak is in huis en met alle huisgenoten, kun je dit ook door bezoek toe laten passen.

[dagmar88]

Tibbe gaat met bezoek in de bench (eerst met doek er over), met een gevulde kong of gevuld hoefje.
In ieder geval genoeg knaagwerk om tot rust te komen en te zien dat het bezoek niets doet.
Mensen die hij zo een beetje kent voeren heb frolicjes door de bench.
Na een aantal keer mag hij, wanneer ik én het bezoek er op vertrouwen dat hij niets doet, uit de bench.
In eerste instantie aan de riem zodat ik snel in kan grijpen mocht dat nodig zijn.
Pas wanneer dat allemaal probleemloos gaat, mag hij er los bij.

Hij is bang, heeft geleerd dat met grommen, op mensen/dieren afstieren of desnoods bijten er voor zorgt dat ze weggaan en heeft daar in kunnen groeien.

[ranetje]

Als ze gromt, wat dan te doen als ze het doet?

Als een hond je echt aangromt kun je dat het beste respecteren en hem met rust laten. Eventueel even apart zetten.
Op zo'n moment is er toch voor niemand iets te winnen. De confrontatie aangaan levert alleen maar verliezers op, en de kans dat je hond in het vervolg de waarschuwing overslaat zoals hierboven al werd geschreven.
Je hebt de hond nog maar net. De basis van de relatie met een hond is vertrouwen. Vertrouwen is het resultaat van betrouwbaar gedrag.
Ik zal eens kijken, want daar is al veel over geschreven.

Zo is dat

En laat je alsjeblieft niet door zogenaamde deskundigen vertellen dat je haar bij dat grommen alle hoeken van het huis moet laten zien (dat advies zal vast een keer komen van iemand) omdat je "niet mag accepteren dat ze gromt, want dan toont ze geen respect"

Nooit doen dus.
Help die hond door zelf altijd voorspelbaar te zijn en rustig.

[Ingrid48]

volgens mij lopen er nu 3 topics over Tulay? Misschien is het handiger om 1 topic aan te houden??

[Dartel]

Ik weet niet of je een bench hebt staan voor haar? Dan kun je haar leren als er visite komt om in de bench te gaan om zich terug te trekken. De bench in een hoek zetten, een deken erover en het tot haar veilige plek maken. Het mooiste is als die bench ver van de deur staat.

Bij zo'n onzeker hondje kun je echt nog niet aangeven dat je dit niet accepteert, je zult het met vertrouwen op moeten lossen.

je kunt wel als ze gromt het hondje uit de situatie weghalen. Of voorlopig voorkomen dat ze in die situatie terecht komt. Dus als je visite verwacht je hond even in een andere kamer zetten, of in de bench met een deken erover heen. Dan kun je het ook veilig negeren, je hoeft niet bang te zijn dat ze een stap verder gaat en gaat bijten. Het is vanaf afstand niet in te schatten of het gaat om pure angst of dat er ook al een stukje uitproberen bij zit. Maar voor de oplossing maakt dat niet zoveel uit. Als ze gromt zet je haar rustig weg in haar bench. Zorg dat je haar tussendoor ook even regelmatig iets lekkers geeft in de bench, dat er standaard water te vinden is en leg een kong klaar voor als er onverwachts iemand langs komt.

En als het met jullie nu goed gaat kun je proberen of je zoon haar vertrouwen nu ook kan winnen. Misschien kan hij haar gaan voeren als hij thuis is. En inderdaad, zoals hierboven ook al stond, snoepjes rondstrooien. Bij hem in de buurt is iets leuks gaande, daar is het lekkers te halen. En als ze dan een paar keer iets lekkers heeft gescoord zal ze ook merken dat er niets engs gebeurt. Dus gewoon zonder oogcontact, geen dwang om te komen halen, maar als je wilt is het beschikbaar. Aan haar de keus.

Succes ermee!

[kipo]

Dit schreef ik in een ander topic in 2011:

Toen wij Pol net hadden, gromde hij om alles; te dicht langs hem lopen, bepaalde plekjes aaien, aanlijnen, noem maar op. Omdat het er niet op leek dat hij zou gaan bijten, hebben we hem min of meer uitgelachen en zijn gang laten gaan, overigens, wij pasten ons gedrag niet aan hem aan, wat wij wilden gebeurde, grom of niet (binnen redelijke grenzen, als een hond ergens niet geaaid wil worden, dan moet dat van mij niet perse wel). In de loop van de tijd werd het steeds minder en de intensiteit veranderde ook, nu is het veel meer gemopper dan echt gegrom.

Nu zijn we 3 jaar verder, hij gromt nog steeds af en toe, vooral als hij tijdens het eten onder tafel zit en je beweegt je voet. Bijten doet hij niet, pas als je zijn grom héél lang negeert en doorzet zal hij een keer snappen (hij heeft een paar keer een stukje hout tussen zijn tanden gehad en wilde niet dat ik dat eruit haalde, toen snapte hij wel, zonder noodzaak drijf ik hem niet zover). Ook naar dochter gromt hij wel eens, hij vindt kinderen eng. Dat lossen we op door dochter te leren dat ze hem (grotendeels) met rust moet laten en door haar regelmatig wat lekkers met hem te laten delen en hem vertellen we dat als hij rust wil, dat 'ie dan in zijn eigen bed moet gaan liggen -->hij wil nog wel eens op de bank gaan liggen en dan grommen/mopperen elke keer als dochter langs komt lopen, dat accepteren we niet, dan moet 'ie maar in zijn eigen bed gaan liggen.
Op deze manier gaat het eigenlijk beter dan verwacht, alleen als we bezoek met (meerder) kinderen krijgen, breng ik hem een dagje naar mijn ouders, dat is teveel voor hem en dan ben ik alleen maar aan het opletten en scheidsrechteren.

[iones]

Deze hond is tijdens de imprintfase niet blootgesteld aan mensen denk ik. En dat zie je ook vaak bij honden die van de boerderij af komen en daar gefokt zijn in een of andere varkensstal waar ze nooit uit kwamen.

Dit kan ontaarden in kuitenbijten bij mensen die binnenkomen of weg gaan en dat is er heel moeilijk uit te krijgen.

Ik denk dat je het grommen om te beginnen al niet toe moet staan. Het is een eerste aanzet tot verergeren.
Als ze gromt kun je een klein porretje geven. Niet een die pijn doet want dat is nergens voor nodig. Desnoods met een kort afkeurend `uh!` erbij.

Soms is iets gooien in haar richting ook efficient, en dat hoeft niet eens raak te zijn. Maar ik weet niet of je daar in dit geval goed aan doet. Het kan te wild gaan en dan is het schrikeffect te groot. Ze kan dan nog banger worden.

[ranetje]

Deze hond is tijdens de imprintfase niet blootgesteld aan mensen denk ik. En dat zie je ook vaak bij honden die van de boerderij af komen en daar gefokt zijn in een of andere varkensstal waar ze nooit uit kwamen.

Dit kan ontaarden in kuitenbijten bij mensen die binnenkomen of weg gaan en dat is er heel moeilijk uit te krijgen.

Ik denk dat je het grommen om te beginnen al niet toe moet staan. Het is een eerste aanzet tot verergeren.
Als ze gromt kun je een klein porretje geven. Niet een die pijn doet want dat is nergens voor nodig. Desnoods met een kort afkeurend `uh!` erbij.

Dus je moet er voor zorgen dat dat gedrag niet tot uiting kan komen, dan hoef je het er ook niet uit proberen te krijgen.

Bij een grom porren en "uh" zeggen is leuk als je precies weet wat je doet en weet waarom de hond het doet.

Correctie, want dat is het, bij angst kan heel verkeerd uitpakken als je daar zelf ook nog niet behendig in bent.
En kijk uit dat je het grommen niet afleert zonder de emotie te veranderen, want dan is het een volgende keer inderdaad HAP.

Ik zou veel eerder gaan voor de aanpak van DeDiana

[NiN]

Ik weet niet of dit je eerste hond is, zo ja, dan lijkt het me best lastig voor jullie.
Is het misschien een idee om een gedragstherapeute bij je thuis te laten komen om mee te kijken?

[renee-uk]

doe maar niet hoor dat porren.
grote kans dat ze in je hand hangt als je gaat porren en dan ben je verder van huis.
ze geeft met haar gegrom aan dat ze de zaak niet vertrouwt en dat ze afstand wil, als je dan gaat porren geef je haar in feite gelijk in haar idee dat de zaak niet te vertrouwen is en door die afstand niet te respecteren lok je in feite uit dat ze zich gaat verdedigen tegen het gevaar (in haar ogen dan) dat niet op afstand wil blijven.

dat grommen is een waarschuwing, na grommen komt bijten, zo werkt dat bij hondjes.
ze kunnen nou eenmaal niet in woorden zeggen wat ze bedoelen, dus doen ze het op zijn honds.

de manier die diana beschrijft is een goede, daarmee verleg je het gevoel van angst dat zij krijgt naar een gevoel van plezier.
je zoon of bezoek is niet meer eng , je zoon of bezoek is leuk
je zult dat koekjes gooien wel steeds moeten doen en het zal ook wel even duren voordat ze het zo voelt, maar werken doet het wel als je het consequent toepast.

[iones]

Dus je moet er voor zorgen dat dat gedrag niet tot uiting kan komen, dan hoef je het er ook niet uit proberen te krijgen¨.

Goh, ik dacht toch écht dat ik dat er bij zei!
Ik denk dat je het grommen om te beginnen al niet toe moet staan. Het is een eerste aanzet tot verergeren.

Bij een grom porren en "uh" zeggen is leuk als je precies weet wat je doet en weet waarom de hond het doet.

Correctie, want dat is het, bij angst kan heel verkeerd uitpakken als je daar zelf ook nog niet behendig in bent.
En kijk uit dat je het grommen niet afleert zonder de emotie te veranderen, want dan is het een volgende keer inderdaad HAP.

Ik zou veel eerder gaan voor de aanpak van DeDiana

Kán. Hoeft niet.
Mijn aanpak hoeft niet de juiste te zijn, die van haar ook niet.
Elke hond heeft zijn eigen aanpak nodig en dat kunnen wij van af hier niet beoordelen.

[ranetje]

Dus je moet er voor zorgen dat dat gedrag niet tot uiting kan komen, dan hoef je het er ook niet uit proberen te krijgen¨.

Goh, ik dacht toch écht dat ik dat er bij zei!
Ik denk dat je het grommen om te beginnen al niet toe moet staan. Het is een eerste aanzet tot verergeren.

Je begint met het "niet toestaan" van grommen.
Daar ligt de start niet.
Als je "grommen niet toestaat" wordt die fase vanzelf overgeslagen.
HAP dus.
Juist dit advies (niet accepteren maar corrigeren) wordt zo vaak gegeven door de stuurmannen aan de wal.
Gaat het fout dan is dat het bewijs dat de hond niet deugt.............. dus spuitje?
En dat is heel vaak te voorkomen.

Bij een grom porren en "uh" zeggen is leuk als je precies weet wat je doet en weet waarom de hond het doet.

Correctie, want dat is het, bij angst kan heel verkeerd uitpakken als je daar zelf ook nog niet behendig in bent.
En kijk uit dat je het grommen niet afleert zonder de emotie te veranderen, want dan is het een volgende keer inderdaad HAP.

Ik zou veel eerder gaan voor de aanpak van DeDiana

Kán. Hoeft niet.
Mijn aanpak hoeft niet de juiste te zijn, die van haar ook niet.
Elke hond heeft zijn eigen aanpak nodig en dat kunnen wij van af hier niet beoordelen.

Kàn ja, dat schreef ik ook.
Waarom zou je een hond corrigeren die angstig is en daarom gromt?

Waarom zou je niet de emotie veranderen tot iets wat fijn is en waarvoor dus niet gegromd hoeft te worden?
In plaats van een spiraal naar beneden te trekken door bij angst ook nog eens te gaan corrigeren waardoor alles nòg negatiever wordt.

[dagmar88]

Als je "grommen niet toestaat" wordt die fase vanzelf overgeslagen.
HAP dus.
Juist dit advies (niet accepteren maar corrigeren) wordt zo vaak gegeven door de stuurmannen aan de wal.

Dat zorgde er mede voor dat ik Niko's bijtertjes in m'n hand en gezicht had staan.
Hij kan nu hij weet dat dat mag gelukkig prima zijn grenzen aangeven.
Zou er niet aan moeten denken dat hij nog steeds niet zou grommen.

[Miran1971]

Wederom thanks voor jullie reaktie's

Ik ga voor het negeren, durf in tulays geval niet t risco te nemen dat ze het grommen overslaat en geljk gat happen, een correctie dmv een porretje is wel verleidelijk in de zin van het idee dat het dan meteen klaar is en het niet meer doet maar dat gaat hem niet worden denk ik.

Iets lekkers gooien door zoon doen we soms al maar te weinig dus dat word snaaien voor tulay als zoon komt.

Over 1 topic ipv 3, idd maar dacht bij elk onderwerp een ander topic hihi.

Een bench heeft tulay niet, wilde bewust geen bench voor haar als ze in griekenland al veel in een hokje heeft gezeten.

Als er bezoek komt moet ik even bedenken in welke ruimte ik haar evt kan doen, bij binnenkomst is de hal, dan via de keuken naar de woonkamer en boven komt ze niet in principe (heb haar wel rondgeleid eerder) hmm dus andere ruimte wordt beneden lastig.

Maar iets anders om geen ander topic te openen weer, sinds vanmiddag is tulay net lekker.
Ze is slomer, niet enthousiast, speelt niet binnen, heeft vanmorgen wel gegeten maar vanav niet, ze lijkt een beetje wankel bedoel, ze zat en zakte iets naar een kant en ging liggen,heeft maar 1x een beetje gepoept ipv 2 a 3 x, ze komt niet vrolijk over en op me af, lijkt banger, blafte/gomde niet toen zoon thuis kwam, normaal komt ze meestal wel als ik haar roep vrolijk met heldere oogjes en likt dan aan mijn arm en nu is ze echt anders?
Iemand een idee?

[DeDiana]

Hopelijk gaan de tips helpen!
Ik vind het wel lekker overzichtelijk dat je voor elk onderwerp een apart topic opent eigenlijk.

Wat betreft je medische vraag: als je het niet vertrouwt en ze is duidelijk niet in haar normale doen, zou ik een afspraak maken bij de dierenarts. Wat je beschrijft klinkt wel als een hond die zich niet lekker voelt, maar dat kan allerlei oorzaken hebben natuurlijk.

[Miran1971]

Dit is mijn 3e hond, eerder 2 labrador reuen gehad.
Al wel een poos geleden.
Een gedragstherpeut nog niet aan gedacht en eerlijk gezegd ttoen wij bezig met de adoptie waren was dat geenszins nodig volgens de stichting en opvang...
We hebben uitgebreid gebeld gemaid, hele waslijst met vragen gesteld tjdens het vooraafgaande bezoek.
Daar kwam uit dat tulay wat bang voor vreemden was in t begin maar niet extreem erg wat dus wel zo is.
En dat ze ook geschikt was voor mensen met niet heel veel ervaring of als 1e hond.
Dit klopt niet bepaald..

[dagmar88]

Maar in de opvang zat ze met andere honden toch?

[Miran1971]

In de opvang in nederland zat ze soms met andere honden maar de meeste tijd alleen.

[Jaap*]

Wat betreft je medische vraag: als je het niet vertrouwt en ze is duidelijk niet in haar normale doen, zou ik een afspraak maken bij de dierenarts. Wat je beschrijft klinkt wel als een hond die zich niet lekker voelt, maar dat kan allerlei oorzaken hebben natuurlijk.

Dat denk ik ook. De hond klinkt een beetje niet als zichzelf. Zo tussen de regels door.
Ik vind het ook een plausibele verklaring voor het grommen.

[NiN]

Dit is mijn 3e hond, eerder 2 labrador reuen gehad.
Al wel een poos geleden.
Een gedragstherpeut nog niet aan gedacht en eerlijk gezegd ttoen wij bezig met de adoptie waren was dat geenszins nodig volgens de stichting en opvang...
We hebben uitgebreid gebeld gemaid, hele waslijst met vragen gesteld tjdens het vooraafgaande bezoek.
Daar kwam uit dat tulay wat bang voor vreemden was in t begin maar niet extreem erg wat dus wel zo is.
En dat ze ook geschikt was voor mensen met niet heel veel ervaring of als 1e hond.
Dit klopt niet bepaald..

Ik was degene die vroeg of dit jullie eerste hond is, en het staat nota bene bij je avatar! Sorry.
Wat een lastige situatie, helemaal omdat je er totaal niet op berekend was en je ze de hemd van het lijf hebt gevraagd.
Maar als ze iets onder de leden heeft zou ze daardoor misschien best kunnen grommen.

Hoe gaat het nu met Tulay? Is ze al een beetje opgeknapt? Of nog hetzelfde?

[laeken]

Grommen zal onzekerheid zijn en betekent soms niks en soms heel veel. Je moet kijken naar hoe ze gromt. Gromt ze hard en duidelijk dan zal ze willen laten weten dat niemand in haar buurt moet komen. Dat is wat zorgelijker dan gemompel wat op grommen lijkt. Hoe harder de hond zich laat gelden en hoe duidelijker hoe minder ze onzichtbaar wil zijn en dus onzeker is daarin. Grommend gemompel dat je nauwelijks hoort zal wel onzeker gedoe zijn en meestal gaat dat wel weg als ze gewend is en op jullie durft te vertrouwen.

Wat is het voor hond? Dat zou voor mij een behoorlijk verschil maken vwbt hoe ik hiermee om zou willen gaan. Is het een herder-miks of ander in aanleg waaks hondenras dan zou ik wel een bench kopen. Is het bv een jachthond dan zou ik een eigen plekje maken en inderdaad het bezoek snoep laten gooien bv. Want een hond die in aanleg heel waaks is en daarbij zeer onzeker is toch wel riskant. Dan kan na een tijdje de situatie ontstaan dat ze zich wel gaat verdedigen omdat ze waaks is en jullie en het huis moet beschermen vanuit haar genen en aanleg. Eenmaal op bezoek af gevlogen en misschien zelfs gebeten heb je een veel grotere kluif aan dan nu al in begin voorkomen.

Je moet die hond een maand of 6 de tijd geven en goed begeleiden. Waarschijnlijk is over een half jaar alles totaal anders. Deze hond heeft zoveel meegemaakt en zoveel achter de rug dat ze nu gewoon helemaal niks meer begrijpt. Zodra ze weer grip op haar leven heeft komt haar ware aard naar boven. Als ze dus van een waaks rastype is dan zou ik echt maatregelen nemen. Ze zal haar hele leven onzekerder zijn dan nodig verwacht ik en dat in combinatie met genetische afkeur voor vreemd in huis is echt niet iets dat je moet onderschatten. Zou ze een pointer of een brak zijn bv dan zou ik me echt geen zorgen maken want dan zal dat gegrom angst en onzekerheid zijn die je weg moet nemen en dan komt er een lieve hond onder vandaan.

[Domor]

Vaak lees ik toch wel dat honden die veel in een hokje hebben gezeten dit (in een huiselijke omgeving als bench) als veilige plek zien.

[dagmar88]

In de opvang in nederland zat ze soms met andere honden maar de meeste tijd alleen.

Dan had ik dat verkeerd begrepen.
Hoe dan ook kan een hond zich in een andere situatie/andere baas totaal anders gedragen.
En weer een nieuwe baas en omgeving kan er zeker bij onzekere honden flink inhakken.

[j.werkman]

Gezien het aantal topics denk ik onzekere hond met onzekere baas.
Als ik alles zo lees, wordt er onbewust heel veel druk op de hond gelegd, alles moet goed verlopen en de baas wil daar alles aan doen. Begrijpelijk, voor mensen dan.

Persoonlijk doe ik dat anders.
De eerste tijd, wordt de hond(of kat) door iedereen met rust gelaten en wordt indien nodig rustig en vriendelijk benadert door 1 of 2 mensen, de rest kan wachten tot ze benadert worden.
De gang van zaken in huis gaat net zo alsof er geen hond is, niet steeds naar de hond kijken of zijn gedrag en dergelijke bespreken.
Regelmaat en duidelijkheid in de omgeving geeft zzo'n beestje de kans om zich te ontspannen.
Je eigen onzekerheid en wensen maken het er niet gemakkelijker op voor de hond.

Mensen buiten het gezin die aan komen waaien hebben voorlopig niks te schaften met het beestje. Bij binnenkomst hier duidelijk over zijn en vooral ook niet de problematiek gaan bespreken. Ik neem ten minste aan dat ze niet voor de hond komen.

Rust, duidelijkheid en een duidelijke en vriendelijke bejegening, zal dit beestje zeker ten goede komen.

[ranetje]

In je voorsteltopic heb je dit geschreven:

Ze lijkt een beetje op een slank mini (duits) herdertje-vosje is erg zachtaardig en vrij rustig.
Een oortje staat ook vaak omhoog, zo leuk

Ik ben zo benieuwd naar een foto