Oh lastig, dat zou ik ook zielig vinden.
Ik zou het maar nog een keer proberen bij de vriendin. Inderdaad wat langer dan.
Vita heeft 3 dagen bij mijn ouders gelogeerd.
Het weekend daarvoor heb ik met haar bij mijn ouders gelogeerd.
Ten eerste voor mijn moeder om wat tips te geven en het ten tweede omdat het me een goed idee leek voor haar. "Dit is een huis waar je ook kan slapen" ofzo.
Toen we dat weekend weggingen ging ze op de stoel zitten om ons na te kijken en daar heeft ze buiten de wandelingen om de eerste dag de hele tijd gezeten en naar buiten gekeken. Buiten zocht ze ons ook en werd soms zomaar heel blij van vreemde mensen.
Na 1-2 dagen ging het beter volgens mijn moeder. Mijn moeder heeft zoveel met haar gewandeld dat ze daarna helemaal kapot was.

Maar dat ligt meer aan mijn moeder, die vond het leuk en had geen grenzen.
Ze zeurde wel veel in huis. Mijn moeder werd daar zenuwachtig van. Hier doet ze dat niet.
Als ik nu langs ga bij mijn ouders of ze komen hier, zie ik wel dat ze graag bij ons is, vooral bij het weggaan.
Als mijn ouders hier langskomen vindt ze dat gezellig tot ze weggaan, dan wordt er geen gedag gezegd en gaat ze snel in haar mand liggen. En bij mijn ouders thuis zorgt ze wel dat we haar niet kunnen vergeten als we weggaan.
Edit: Oh vergeet ik helemaal dat Vita later nog eens daar heeft gelogeerd en dat het toen veel beter ging.