Ruw spelen en interpretatie

[Kitsune]

Hier een erg interessante link naar onderzoek (samenvatting) over ruw hondenspel:
http://thebark.com/content/your-dogs-ro ... ppropriate

We een hond hebben die er nogal van houdt om andere honden op de rug te gooien (speels en als de andere hond het niet leuk vind ook meteen stopt) en ruw te spelen. Ik merk toch dat er redelijk wat mensen zijn die dan te snel denken dat het "serieus" is of geen spelen meer is (vaak door gegrom e.d.). Dat zet je wel eens aan het denken en ik heb me inmiddels redelijk verdiept in hondentaal/gedrag e.d. Het komt naar mijn idee toch vaak neer op het niet goed interpreteren van hondentaal naar mijn idee (bijv. niet de metacommunicatie zien zoals die in het artikel wordt beschreven). Oftewel de mens vind het niet gepast, terwijl de honden er vaak geen enkel probleem mee hebben.

Hebben mensen eventueel nog tips voor goeie boeken hierover? Ik heb een aantal boeken zoals Calming Signals en Canine Body Language die wel goed en uitgebreid zijn (niet van het nivo "staart omhoog is dominant").

[dagmar88]

Misschien zien die bazen al veel eerder dan je hond en jij dat zijn gedrag niet op prijs gesteld gaat worden.
En zij kunnen ook niet ruiken wat er dan gebeurt.
Ik moet het niet hebben en mijn honden ook niet of hebben daarin een duidelijke grens. Pjotr stoeit wel eens voorzichtig om tot renspelletjes uit te dagen. Daar heb je buiten de ruimte voor, wild spelen doen ze maar fijn thuis.

[dagmar88]

Precies, dan kun je het inschatten. Hier mogen ze alleen 1 op 1 wilder stoeien, anders gaat het opeens van 0 naar 100 en zit ik met een opgewonden hondenbende.

[Manu]

Mijn hond speelt ook vrij ruw maar ik kap het eigenlijk altijd af. Behalve met zijn vriendje, dat is ook een Husky en die doet precies hetzelfde.
Ze rollen over elkaar heen, springen tegen elkaar op en gooien hun kont tegen elkaar aan.

Ik hou normaal sowieso niet van opwinding, als er gesprongen wordt stuur ik hem weg. Of even een "zachtjes!" en hij speelt niet meer met zijn bek en poten. "Klaar!" is ook een fijne, dan druipt hij gewoon af.
De meeste honden vinden het vervelend en ik denk altijd dat opwinding uiteindelijk omslaat in janken, zoals bij kleuters zeg maar. Dus ik wil het niet.

Met die andere Husky gaat het wel, ik kan niet goed uitleggen waarom. Ik ben niet goed in hondentaal maar ik zie wel dat het goed gaat. Ze spreken dezelfde taal denk ik. En er wordt nooit gesnauwd.

[maart]

Ds speelt ook erg ruw, met heel wat gegrom en van alle soorten geluiden bij.
Runar snapt dat en die speelt ook gewoon mee (of negeert haar gewoon straal ). Maar als de Dh's hier zijn, zie je duidelijk dat zij dat niet snappen en gaan ze zich ook onzeker gedragen als DS 10m verderop staat uitdagend te grommen.
Bij hun laat ik het dan ook niet toe, als er 1 van de partijen het niet aanziet als spelen, is het geen spel immers.

[lieke]

Ik denk dat het heel erg afhangt van het soort ras dat je hebt. De bekende 'beuk'-rassen, zoals Labradors of staffjes kunnen er misschien prima mee omgaan, maar (even gechargeerd) herders bijvoorbeeld helemaal niet. Die zie je eerder renspelletjes doen en elkaar speels in de kraag happen (wat overigens óók verkeerd kan worden opgevat door andere rassen!).

Nou heb uiteraard nepherders, maar collies zijn over het algemeen buitengewoon beleefde honden. Bij kennismaking rustig snuffelen en bij spelen in een spelbuiging uitdagen en om elkaar heen rennen. Fysiek contact in de vorm van vrij worstelen hebben ze een gruwelijke hekel aan en wordt opgevat als agressie waarop weer wordt gereageerd door vluchtgedrag en/of snapgedrag. En dán kan de vlam snel in de pan slaan.

Dus ik blok honden die dergelijk 'speel'gedrag vertonen. Wat in mijn ogen trouwens geen speelgedrag is maar gewoon een pure krachtmeting is die snel kan omslaan in een echte matpartij.

[TessaThomas]

Hier spelen ze alleen samen zo ruw, met grommen, blaffen en flink stoeien. Met andere honden mag dat niet, maar dat doen ze ook niet. Mijn eigen honden kan ik namelijk met één brul uit elkaar krijgen en ik hoor aan de manier van grommen of ze het zat worden. Bij een onbekende hond weet ik dat niet en blijkbaar vinden mijn honden het ook geen geschikt spel met andere honden.

[Kitsune]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

[Manu]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

Wow.

Opwinding slaat toch wel vaak om in grommen/grauwen/onenigheid hoor. En bij spelen komt vaak opwinding kijken.
Ik zie gewoon dat het met eigen ras wel goed gaat in mijn geval, maar veel honden begrijpen hem toch verkeerd en ja, dan zie ik wel tekenen die ik niet fijn vind.
Misschien dat die honden dat onderling ook wel op kunnen lossen, maar ik loop nu met een manke hond omdat hij toch in een gevecht is geraakt en ik wil dat gewoon écht niet meer.

En janken áls kleuters is helemaal niet de vergelijking die ik maak.
Bij kinderen is het zo dat als ze ruwer spelen of te lang of weet ik het (ik heb ook geen kinderen, kan dat gelukkig allemaal van een afstandje bekijken en weglopen ) deelt er op een gegeven moment ook eentje wel een klap of een trap uit en is het janken. Zo kijk ik er ook tegenaan met mijn hond.
Wat ik al zei, in hondentaal zal het best geaccepteerd zijn en ze zijn heel goed in dingen oplossen, maar mijn hond zit niet in een roedel, mijn hond speelt alleen met honden buiten zijn roedel (mij dus) om, en dan heb ik helemaal geen corrigerende hond van buitenaf nodig. IK ben de enige die corrigeert en ik wil die situaties voorkomen dat het dusdanig escaleert.

Ik heb zelf het idee, en dat heb ik zelf verzonnen en nergens op gebaseerd dus misschien is het wel helemaal fout, dat een hond normaal gesproken alleen bezig is met zíjn roedel. En dat je op een speelveld komt en als mens het idee hebt dat je hond lekker gaat spelen met vreemde honden onnatuurlijk is. Want in een wilde roedel worden toch niet zomaar vreemde honden/wolven geaccepteerd denk ik. Dus het is leuk als het goed gaat maar het hoeft niet. Hij is op dat moment met mij en dat is genoeg. Rennen met een andere hond, om elkaar heen springen en samen zwemmen en stokken opduiken, leuk! Maar ruw spel voorkom ik liever. Gelukkig mag ik dat, welk onderzoek er dan ook komt, ik zie dat de sfeer vrij gauw omslaat, dus voor mij is dat mijn eigen onderzoeksresultaat geweest en daar baseer ik dan ook mijn handelen op.

[TessaThomas]

Ik heb het wel gelezen en daarom zeg ik ook dat ik het goed vind bij mijn eigen honden, omdat ik weet dat ze het allebei leuk vinden. En als het een keer misgaat, ik ze uit elkaar kan krijgen. Ik vind het veel te zwart wit om te zeggen dat het al geen spelen was als het vervolgens omslaat in vechten. Dat je het dan ruzie noemt, maakt dat het prettiger? Wat is volgens jou een ruzie en wat is volgens jou vechten?

[lets have fun]

Wat ik ervan zie is dat spelen helemaal niet zo onschuldig is als veel bazen denken. Het is vaak een speelse krachtmeting die wel degelijk kan omslaan in wat anders. Vooral als honden elkaar niet zo goed kennen of begrijpen. Ik ben dus echt wel voorzichtig met dat hele wilde gestoei. Vooral met honden van buiten de roedel.

[Gollum]

Hier een erg interessante link naar onderzoek (samenvatting) over ruw hondenspel:
http://thebark.com/content/your-dogs-ro ... ppropriate

We een hond hebben die er nogal van houdt om andere honden op de rug te gooien (speels en als de andere hond het niet leuk vind ook meteen stopt) en ruw te spelen. Ik merk toch dat er redelijk wat mensen zijn die dan te snel denken dat het "serieus" is of geen spelen meer is (vaak door gegrom e.d.). Dat zet je wel eens aan het denken en ik heb me inmiddels redelijk verdiept in hondentaal/gedrag e.d. Het komt naar mijn idee toch vaak neer op het niet goed interpreteren van hondentaal naar mijn idee (bijv. niet de metacommunicatie zien zoals die in het artikel wordt beschreven). Oftewel de mens vind het niet gepast, terwijl de honden er vaak geen enkel probleem mee hebben.

Hebben mensen eventueel nog tips voor goeie boeken hierover? Ik heb een aantal boeken zoals Calming Signals en Canine Body Language die wel goed en uitgebreid zijn (niet van het nivo "staart omhoog is dominant").

Ik zie vaak juist het tegenovergestelde, dat bazen denken dat hun honden spelen terwijl ik een omweg neem omdat ik van ver al zie dat de vlam in de pan gaat slaan. Maar inderdaad komt dat ook neer op het niet goed interpreteren van hondentaal.
Ik heb honden die niet van wild spelen houden, dat zie ik duidelijk aan hun lichaamstaal. Mijn honden willen soms wel iets wilder met elkaar spelen maar ze weten ook precies wat ze aan elkaar hebben en ze stoppen ook wanneer de ander aangeeft dat het klaar is. Er zijn maar een paar andere honden waar ze mee spelen, die kennen ze inmiddels wat langer doordat we regelmatig met elkaar oplopen.

[Belle]

Een goed boek over hondentaal is Dog Language van Roger Abrantis.

Overigens vind ik dat je het moet respecteren als andere mensen bezwaar maken tegen het ruwe spel van je hond. Ik wil ook niet dat mijn honden door andere honden omver gebeukt worden. Of dit nu normaal hondengedrag is of niet, ik vind het niet nodig. Mijn honden hoeven dat ook niet bij een andere hond te doen. Onder elkaar vind ik het wat anders, ze kennen elkaars grenzen en passen hun spel daarop aan naar mijn idee.
In het park kap ik het af als ik het idee heb dat het spel te wild wordt. Mijn ervaring is ook dat spel heel snel kan omslaan als de opwinding te groot wordt, helemaal als er meer dan twee honden bij betrokken zijn.

[lieke]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

Ik geloof dat ik wél een inhoudelijke reactie plaatste, gebaseerd op de kennis die ik van mijn ras heb.
En ja, ik heb vaker een 'gezellig spelletje' zien ontaarden in een vechtpartij. Vooral als het om rassen gaat die elkaar van nature minder goed begrijpen. Als je goed had gelezen, noemde ik daarbij als voorbeeld de labrador en de herder die elkaar gewoon niet goed begrijpen.
Logisch ook, als je bedenkt dat beide rassen van oorsprong een heel andere functie hadden. De labrador samen met de baas (en vaak meerdere honden) op een klein oppervlak, uren wachtend op een prooi. Dan moet je geen honden hebben die een kort lontje hebben of een grote persoonlijke ruimte.
En dan De Herder (even weer veralgemeniseerd) die een waak- en hoedefunctie had en dus niet graag soortgenoten in de nabijheid van datgene dat hij moest bewaken/hoeden en ook een grote persoonlijke ruimte nodig had.

Mijn ras, de schotse herdershond, heeft een grote hekel aan lompe rassen. Geen gebeuk, geen fysieke krachtmeting, maar meer met signalen werken. Dus de lompe leo's worden weggesnauwd of erger.
En daarnaast is het mijn ervaring dat er veel bazen zijn die dergelijke waarschuwingen als agressie zien. Zelfs al is het de volkomen terechte correctie van een teef die een hitsige puberreu op zijn plaats zet of een hond die een veel te opdringerige pup corrigeert.

Zo, inhoudelijk genoeg?

[Miranda]

hier spelen ze ook vaak ruw met elkaar (binnen de roedel dan, buiten de roedel wordt zeer zelden gespeeld) en binnen bepaalde grenzen heb ik daar absoluut geen problemen mee, zeker niet zolang er geen vlam in de pan slaat want spelend maken ze elkaar alleen maar makkelijker duidelijk wie waar staat.
slaat de vlam er wel in dan ben ik er om er acuut de noodrem op te zetten en klaar is kees - ik zie het probleem dus niet zo.

Ik ga met Inge mee. Hier spelen ze heel ruw met elkaar, en ze hebben er beiden plezier in.
Als Cayuga zich teveel vrijheden permitteert tijdens het spelen snauwt ze even, en dan is dat ook weer opgelost.

Met ruwe en lompe andere honden speelt Cayuga absoluut niet. Skadi wel, als het een zelfverzekerde reu is. Lekker rammen en beuken, vindt ze lollig.
Bij teven zou ik dat absoluut niet toestaan, dat wordt gegarandeerd een bloedbad. Maar dat weet ze zelf ook, met teven speelt ze nooit.

[Jaap*]

hier spelen ze ook vaak ruw met elkaar (binnen de roedel dan, buiten de roedel wordt zeer zelden gespeeld) en binnen bepaalde grenzen heb ik daar absoluut geen problemen mee, zeker niet zolang er geen vlam in de pan slaat want spelend maken ze elkaar alleen maar makkelijker duidelijk wie waar staat.
slaat de vlam er wel in dan ben ik er om er acuut de noodrem op te zetten en klaar is kees - ik zie het probleem dus niet zo.

Ik ga met Inge mee. Hier spelen ze heel ruw met elkaar, en ze hebben er beiden plezier in.
Als Cayuga zich teveel vrijheden permitteert tijdens het spelen snauwt ze even, en dan is dat ook weer opgelost.

Met ruwe en lompe andere honden speelt Cayuga absoluut niet. Skadi wel, als het een zelfverzekerde reu is. Lekker rammen en beuken, vindt ze lollig.
Bij teven zou ik dat absoluut niet toestaan, dat wordt gegarandeerd een bloedbad. Maar dat weet ze zelf ook, met teven speelt ze nooit.

Binnen het eigen roedel vind ik wel een cruciaal verschil met vreemde honden die je tegenkomt.
Bij vreemde honden kijk ik of de honden elkaar respecteren. Als dat niet het geval is kap ik het af.
Ik zie veel te vaak honden die niet weg durven te lopen uit situaties met vreemde honden.

[Miranda]

hier spelen ze ook vaak ruw met elkaar (binnen de roedel dan, buiten de roedel wordt zeer zelden gespeeld) en binnen bepaalde grenzen heb ik daar absoluut geen problemen mee, zeker niet zolang er geen vlam in de pan slaat want spelend maken ze elkaar alleen maar makkelijker duidelijk wie waar staat.
slaat de vlam er wel in dan ben ik er om er acuut de noodrem op te zetten en klaar is kees - ik zie het probleem dus niet zo.

Ik ga met Inge mee. Hier spelen ze heel ruw met elkaar, en ze hebben er beiden plezier in.
Als Cayuga zich teveel vrijheden permitteert tijdens het spelen snauwt ze even, en dan is dat ook weer opgelost.

Met ruwe en lompe andere honden speelt Cayuga absoluut niet. Skadi wel, als het een zelfverzekerde reu is. Lekker rammen en beuken, vindt ze lollig.
Bij teven zou ik dat absoluut niet toestaan, dat wordt gegarandeerd een bloedbad. Maar dat weet ze zelf ook, met teven speelt ze nooit.

Binnen het eigen roedel vind ik wel een cruciaal verschil met vreemde honden die je tegenkomt.
Bij vreemde honden kijk ik of de honden elkaar respecteren. Als dat niet het geval is kap ik het af.
Ik zie veel te vaak honden die niet weg durven te lopen uit situaties met vreemde honden.

Als het een situatie is waar de ene hond door wil spelen en de ander duidelijk niet, dan zou ik dat ook afkappen. Maar dat zie ik eigenlijk nooit gebeuren bij Skadi. Ze zoekt echt heel specifieke types uit om mee te spelen. Grote en zelfverzekerde reuen, bij voorkeur liefhebbers van het wat ruwere spel. Die schatten haar fameuze kontzwiep tenminste op waarde

Wat ze wel wat graag zou willen bij onzekere types, is de bully uithangen. Maar dat is absoluut geen spel, dat is gewoon puur treiteren. Omdat het kán. Eens even lekker een onzeker type in elkaar slaan, lollig man! Haar houding is dan ook volledig anders.
Maar dat mag ze van mij niet, zeer tot haar nijd.
Ik denk dat je eerder daar op doelt, dat een andere hond dan niet weg durft te lopen?

[Kitsune]

Het is lastig om bij zoveel reacties, iedereen te benoemen. Ik zal toch een poging doen.

@Manu,
Maar grommen, grauwen kan juist ook heel speels zijn. Sommige mensen schrikken meteen bij welk geluid dan ook, terwijl het uiteraard van de context afhangt hoe een hond het meent. Uiteraard ben je (gelukkig) zelf baas over wat je toelaat en of je je hond laten spelen en met wie. Uiteraard baseer ik een deel ook slechts op mijn ervaring en die is idd voor iedereen anders. De een zal sneller ingrijpen dan de ander. En inderdaad, niet alle rassen begrijpen elkaar soms even goed omdat de mens het uiterlijk zo nodig moest veranderen (korte staart, altijd omhoog staande staart etc.). Gelukkig kan die van ons met alle soorten overweg en de ene keer is het lomp en ruw (met labradors, staffords, boxers) en de andere keer voorzichtiger (basset, cockers spaniel).

@TessaTHomas,
Goed dat je het bet gelezen . Het verschil tussen ruzie en vechten: bij ruzie is het duidelijk dat het serieus (geen spel) is en is het vaak een hoop geblaf, gegrom, ontblote tanden, maar niet of nauwelijks fysiek contact. Dat duurt vaak kort en stopt vanzelf en is naar mijn idee vooral om elkaar duidelijk te maken over wat ze van elkaar vinden (grenzen aangeven). Vechten vind ik echt fysiek contact waarbij ze op elkaar duiken (of de een op de ander) en er ook duidelijk gebeten wordt.

@Letshavefun en Gollum, dat kan uiteraard ook en is het andere uiterste. Heeft idd eveneens te maken met het niet goed begrijpen van hondentaal. Ik zie het zelf niet vaak, maar dat komt oa ook omdat onze hond meteen stopt als de ander aan geeft dat ie er niet van gediend is en andersom is die van ons ook assertief genoeg om duidelijk te maken wanneer haar grenzen bereikt zijn (is nog nooit geëscaleerd).

@IngeO, zo doe ik het ook. Ik heb het wel eens gehad met een aantal honden die ze goed kent, maar waar 1 vreemde hond bij zat. Onze hond was alleen op die hond gefixeerd en achtervolgde haar (controleren). Dan grijp ik meteen in! Dat is voor mij ongewenst gedrag en geen spelen.

@Belle, bedankt voor de tip! En uiteraard respecteer ik de wens van anderen. Zoals ik al zei speelt ze echt niet zomaar met vreemde honden en geef ik altijd aan dat ze ruw kan spelen als het een onbekende hond is.

@LIeke, was ook niet voor jouw reactie bedoelt . Die was idd inhoudelijk. Wij hebben ook een herder kruising, maar ze gedraagt zich de ene keer meer als een herder en de andere keer meer als een stafford. Lomp gebeuk heeft ze geen problemen mee (doet ze zelf overigens niet). Zij is meer van het worstelen of met de voorpoten tegen elkaar of keihard rennen. Aangezien het hier vooral mannetjes zijn, snauwt ze ook wel eens naar opdringerige mannetjes, maar mensen hier zien gelukkig wel dat dat een waarschuwing is en geen agressie.

[Kitsune]

hier spelen ze ook vaak ruw met elkaar (binnen de roedel dan, buiten de roedel wordt zeer zelden gespeeld) en binnen bepaalde grenzen heb ik daar absoluut geen problemen mee, zeker niet zolang er geen vlam in de pan slaat want spelend maken ze elkaar alleen maar makkelijker duidelijk wie waar staat.
slaat de vlam er wel in dan ben ik er om er acuut de noodrem op te zetten en klaar is kees - ik zie het probleem dus niet zo.

Ik ga met Inge mee. Hier spelen ze heel ruw met elkaar, en ze hebben er beiden plezier in.
Als Cayuga zich teveel vrijheden permitteert tijdens het spelen snauwt ze even, en dan is dat ook weer opgelost.

Met ruwe en lompe andere honden speelt Cayuga absoluut niet. Skadi wel, als het een zelfverzekerde reu is. Lekker rammen en beuken, vindt ze lollig.
Bij teven zou ik dat absoluut niet toestaan, dat wordt gegarandeerd een bloedbad. Maar dat weet ze zelf ook, met teven speelt ze nooit.

Binnen het eigen roedel vind ik wel een cruciaal verschil met vreemde honden die je tegenkomt.
Bij vreemde honden kijk ik of de honden elkaar respecteren. Als dat niet het geval is kap ik het af.
Ik zie veel te vaak honden die niet weg durven te lopen uit situaties met vreemde honden.

Als het een situatie is waar de ene hond door wil spelen en de ander duidelijk niet, dan zou ik dat ook afkappen. Maar dat zie ik eigenlijk nooit gebeuren bij Skadi. Ze zoekt echt heel specifieke types uit om mee te spelen. Grote en zelfverzekerde reuen, bij voorkeur liefhebbers van het wat ruwere spel. Die schatten haar fameuze kontzwiep tenminste op waarde

Wat ze wel wat graag zou willen bij onzekere types, is de bully uithangen. Maar dat is absoluut geen spel, dat is gewoon puur treiteren. Omdat het kán. Eens even lekker een onzeker type in elkaar slaan, lollig man! Haar houding is dan ook volledig anders.
Maar dat mag ze van mij niet, zeer tot haar nijd.
Ik denk dat je eerder daar op doelt, dat een andere hond dan niet weg durft te lopen?

Hier nog zo'n kontzwieper En dat "treiteren" bij onzekere/angstige types herken ik ook en dat tolereer ik absoluut niet. Volgens mij is dat trouwens meer "controleren" wat herder-achtigen wel vaker hebben (drijvers). Dan gaat ze gewoon aan de lijn. Of we bouwen het op zoals met een buurt hond (angstige Griekse hond). Die lopen nu gewoon vrolijk naast elkaar

[Kitsune]

Even kijken of het werkt...video van een spel (niet zo ruw)

... 367&type=3

[Kitsune]

Ik was er al bang voor...zal eens even kijken hoe ik video's kan uploaden.

[TessaThomas]

@TessaTHomas,
Goed dat je het bet gelezen . Het verschil tussen ruzie en vechten: bij ruzie is het duidelijk dat het serieus (geen spel) is en is het vaak een hoop geblaf, gegrom, ontblote tanden, maar niet of nauwelijks fysiek contact. Dat duurt vaak kort en stopt vanzelf en is naar mijn idee vooral om elkaar duidelijk te maken over wat ze van elkaar vinden (grenzen aangeven). Vechten vind ik echt fysiek contact waarbij ze op elkaar duiken (of de een op de ander) en er ook duidelijk gebeten wordt.

Maar ruzie kan wel eindigen in vechten en spel wel in ruzie, dus ook in vechten. Hier kan het gezellige spel wel omslaan in ruzie en daarna vechten, het ruzie gedeelte is maar een paar seconde. Nu komt dat ook wel doordat de jongste hond zijn grenzen aangeeft en de oudste die nog niet altijd respecteert, andersom wel. Dat vind ik ook het probleem met honden buiten de eigen roedel, dat ze niet altijd elkaars grenzen accepteren en kennen. Dan moet je ook maar afwachten of de ruzie niet omslaat. Hoewel je wel duidelijk een verschil ziet tussen honden die elkaar al langer kennen en honden die elkaar net ontmoeten, bij mijn honden dan. Pas als ze elkaar al een aantal keer ontmoet hebben, wordt het spel anders, niet meer alleen achter elkaar aanrennen. Alleen het echte ruwe spel blijven ze alleen met elkaar doen.

Grommen en grauwen kijk ik niet van op, ik heb twee hele vocale spelers. Het klinkt regelmatig alsof ze elkaar vermoorden, maar je hoort het verschil in grommen als het serieus wordt.

[Miranda]

Grommen en grauwen kijk ik niet van op, ik heb twee hele vocale spelers. Het klinkt regelmatig alsof ze elkaar vermoorden, maar je hoort het verschil in grommen als het serieus wordt.

Ja, dat verschil is voor mij ook heel erg duidelijk. Maar voor omstanders lang niet altijd. Ik zie heel vaak verschrikte blikken van voorbijgangers als die twee van mij gezellig aan het spelen zijn. Het klínkt als twee knokkende tijgers, zeg maar

[Jaap*]

Ik was er al bang voor...zal eens even kijken hoe ik video's kan uploaden.

Bij voorkeur niet op feesboek, want die filmpjes kan ik nooit zien

[TessaThomas]

Grommen en grauwen kijk ik niet van op, ik heb twee hele vocale spelers. Het klinkt regelmatig alsof ze elkaar vermoorden, maar je hoort het verschil in grommen als het serieus wordt.

Ja, dat verschil is voor mij ook heel erg duidelijk. Maar voor omstanders lang niet altijd. Ik zie heel vaak verschrikte blikken van voorbijgangers als die twee van mij gezellig aan het spelen zijn. Het klínkt als twee knokkende tijgers, zeg maar

Inderdaad.

Ik heb ook een filmpje waar ze met ontblote tanden aan het spelen zijn, waarvan kennissen denken dat ze enorm pissig zijn. Dat ze gewoon naast elkaar aan het bekvechten zijn, zien ze even niet.

[Jaap*]

Wat ze wel wat graag zou willen bij onzekere types, is de bully uithangen. Maar dat is absoluut geen spel, dat is gewoon puur treiteren. Omdat het kán. Eens even lekker een onzeker type in elkaar slaan, lollig man! Haar houding is dan ook volledig anders.
Maar dat mag ze van mij niet, zeer tot haar nijd.
Ik denk dat je eerder daar op doelt, dat een andere hond dan niet weg durft te lopen?

Wat ik bedoel is dat ik vaak honden in een groep andere honden zie staan, maar ook wel met een solitaire andere hond, waarbij er aan alle kanten vanaf straalt dat die hond daar niet wil zijn maar zich ook niet om durft te draaien.
Dan krijg je van geforceerde gestoei. Zo'n hond geeft allerlei signalen af, maar die worden door die andere hond(-en) dan niet gerespecteerd.
Misschien kun je het inderdaad pesten noemen
Dan ben ik er als de kippen bij om scherprechter te spelen. Oprotten!

[Kitsune]

@TessaTHomas,
Goed dat je het bet gelezen . Het verschil tussen ruzie en vechten: bij ruzie is het duidelijk dat het serieus (geen spel) is en is het vaak een hoop geblaf, gegrom, ontblote tanden, maar niet of nauwelijks fysiek contact. Dat duurt vaak kort en stopt vanzelf en is naar mijn idee vooral om elkaar duidelijk te maken over wat ze van elkaar vinden (grenzen aangeven). Vechten vind ik echt fysiek contact waarbij ze op elkaar duiken (of de een op de ander) en er ook duidelijk gebeten wordt.

Maar ruzie kan wel eindigen in vechten en spel wel in ruzie, dus ook in vechten. Hier kan het gezellige spel wel omslaan in ruzie en daarna vechten, het ruzie gedeelte is maar een paar seconde. Nu komt dat ook wel doordat de jongste hond zijn grenzen aangeeft en de oudste die nog niet altijd respecteert, andersom wel. Dat vind ik ook het probleem met honden buiten de eigen roedel, dat ze niet altijd elkaars grenzen accepteren en kennen. Dan moet je ook maar afwachten of de ruzie niet omslaat. Hoewel je wel duidelijk een verschil ziet tussen honden die elkaar al langer kennen en honden die elkaar net ontmoeten, bij mijn honden dan. Pas als ze elkaar al een aantal keer ontmoet hebben, wordt het spel anders, niet meer alleen achter elkaar aanrennen. Alleen het echte ruwe spel blijven ze alleen met elkaar doen.

Grommen en grauwen kijk ik niet van op, ik heb twee hele vocale spelers. Het klinkt regelmatig alsof ze elkaar vermoorden, maar je hoort het verschil in grommen als het serieus wordt.

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

[Jaap*]

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

Ik denk dat er toch altijd, in meer- of mindere mate, een diepere laag aanwezig is bij "spel". Net zoals bij stoeiende kinderen.
Als puntje bij paaltje komt zijn het toch machtsspelletjes waarbij de vlam in de pan kan slaan als een partij denkt aan het kortste eind te gaan trekken

[Miranda]

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

Toch gebeurt dat best vaak, vooral als honden elkaars grenzen niet (goed) kennen. Mijn oudere herplaatsreu heeft wat op z'n kloten gehad de eerste maanden dat hij hier was.
Daarbij functioneerde het spel echt als een middel om af te tasten wat wel en niet kon.

Wat ik bedoel is dat ik vaak honden in een groep andere honden zie staan, maar ook wel met een solitaire andere hond, waarbij er aan alle kanten vanaf straalt dat die hond daar niet wil zijn maar zich ook niet om durft te draaien.
Dan krijg je van geforceerde gestoei. Zo'n hond geeft allerlei signalen af, maar die worden door die andere hond(-en) dan niet gerespecteerd.
Misschien kun je het inderdaad pesten noemen
Dan ben ik er als de kippen bij om scherprechter te spelen. Oprotten!

Ja, dat noem ik pesten. Skadi vindt het práchtig! Niet zozeer het herderachtige jagen, dat wil ze alleen bij echt bange honden. Nee, puur treitergedrag, waarbij ze donders goed weet dat de andere hond het niet op prijs stelt.
RAM, met die poot. Hahahaha! POR, met die neus. grijnzzzz!
Takketeef

[TessaThomas]

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

Ik denk dat er toch altijd, in meer- of mindere mate, een diepere laag aanwezig is bij "spel". Net zoals bij stoeiende kinderen.
Als puntje bij paaltje komt zijn het toch machtsspelletjes waarbij de vlam in de pan kan slaan als een partij denkt aan het kortste eind te gaan trekken

Dat denk ik dus ook en dat is waarschijnlijk de reden dat het hier soms ontvlamd tijdens spel. Tay pikt niet alles meer (wordt volwassen denk ik) en Tessa pikt het eigenlijk niet dat hij haar corrigeert. Maar dat is mijn interpretatie, ik kan er volledig naast zitten. Het kan in ieder geval van ruw spel naar een serieuze ruzie gaan en dan grijpen we in. (Hoewel die ruzies al wel met bijten zijn, maar zonder schade, dus iets heftiger als de ruzies die Kitsune schetst)