Het HondenForum

In december verwachten wij ons eerste kindje.
Om die reden zijn wij nu begonnen om wat veranderingen door te voeren.

Daar valt ons 1 ding heel erg bij op, en dat is dat hij heel erg om aandacht vraagt (denk ik).
Wat hij doet is eigenlijk niet meer dan op een meter of 3 van je vandaan gaan zitten en naar je kijken.
En dat dan niet een minuut of 2-3, maar gewoon een half uur lang.

Wat kan ik hiertegen doen? Want als ik hem naar zijn mand stuur (heb gelezen dat je daar op moet oefenen) doet hij precies hetzelfde, maar dan vanuit de mand.

Wat voor veranderingen ben je aan het doorvoeren dan?

IK weet niet waarom je er iets tegen moet doen? Gewoon doorgaan met wat je bezig was, je hoeft geen half uur terug te kijken toch?
En anders misschien met iets lekkers waar hij even mee bezig is, de mand in sturen. Kan hij zijn aandacht verleggen.

Frolic schreef:je hoeft geen half uur terug te kijken toch?

Gut, dan kon ik het wel vergeten om een nieuwe baan te vinden. "Ja sorry, ik kan niet komen. De hond staart me aan. Ja, bedankt voor het begrip."

Betrek die hond lekker joh, maak er geen drama van. Ja, natuurlijk moet hij luisteren en naar z'n mand als jij dat zegt, maar ga 't niet moeilijker maken dan het is.

Ik kan me wel voorstellen dat het gedrag op zich irritant kan zijn.
Apple heeft er ook wel een handje van.
Maar, ik denk niet dat het iets is wat je nou moet aanpakken omdat er een baby komt.
Dingen die ik vaak doe is toch afleiden met iets lekkers, maar als het echt staren icm zeuren is dan word ik even boos, moet ze even uit de kamer. Na een paar minuten mag ze weer terug. Gaat ze dan weer zeuren dan hetzelfde verhaal eigenlijk. Over het algemeen best effectief. Maar het constructief afleren is hier niet gelukt, en moet je denk ik ook niet van uit gaan.

Een van mijn teckels was ook meester in het aanstaren.
Je voelde die blik, ook als je een boek aan het lezen was.

Ik keek niet terug.
Bleef hardnekkig in mijn boek of krant lezen tot mijnheer zich zuchtend terugtrok in zijn mand.
Ook weer geregeld

Je kunt ook eens kijken op welke momenten je aandacht schenkt aan je hond.
Het is niet nodig om je hond binnen altijd maar te negeren en niet op hem te reageren.
Maar als je eens wat met hem hebt gedaan dan is het daarna ook klaar.

"Klaar" is een woord wat ik toen (en daarna bij alle volgende honden) heb ingevoerd.
Geen gedram, zelfs niet het stilletjes staren (vind ik ook gedram).
Als ik geen tijd heb moet hij zich zonder mij amuseren of gaan slapen.
Meestal is het dan dat laatste wat er gebeurt

Dit wordt ook wel zelf belonend gedrag genoemd, als ik maar lang genoeg blijf staren dan krijg ik vanzelf de aandacht die ik wil (al is het het op de plaats sturen, 'negatieve' aandacht is ook aandacht).

Ik vraag me alleen af waarom je zo nodig iets wil veranderen aan een hond die je al had voordat er een kind op komst was?

Ik vind het niet zo'n goed idee om in de laatste twee maanden ineens je hond nog te gaan opvoeden. Als dat tenminste de bedoeling is.
Dat is niet realistisch vanwege te hoge verwachtingen, die de hond nog maar moet zien waar te maken.
Maar enfin, wat ben je anders gaan doen?

Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.
Doen wat je altijd doet zodra de baby er is en niet opeens allemaal regeltjes gaan bedenken wat niet meer mag. Terwijl dat anders wel mocht.