onhandelbaar bij dierenarts

[Budster]

Hoi,

Ik heb voor het eerst in mijn leven een hond die ik niet zelf vanaf pup heb opgevoed. Het is een mechelaar van 9 maanden. Heb hier voor 2 andere honden gehad ( bordeauxdog en kruising mechelaar ) en daar was alles goed mee te doen bij dierenarts. Maar nu deze... deze draait dus helemaal door bij onderzoek dierenarts. In wachtkamer is hij gewoon rustig en hij gaat ook niet bang naar binnen. Maar zodra hij die tafel op moet en hij moet onderzocht worden en de enting wordt het drama. Hij wordt hysterisch, gaat kronkelen als een slang om los te komen en gromt, blaft en hapt ( niet gericht ) Hoe oefen je deze situatie? Kan moeilijk wekelijks even langsgaan bij dierenarts om de situatie na te bootsen... Hoe moet dit nou als hij ooit echt wat mankeert of zijn temperatuur moet gemeten worden ofzo. Maak me nu al weer druk...

[beatje]

Wat is er zo eng?De vreemde man aan zijn lijf of het op tafel staan?
In het geval van het laatste zou mijn dan op de grond gaan zitten met de hond.In het geval van de vreemde man aan zijn lijf,kan je mischien flink oefenen door hem eerst zelf helemaal te betasten zonder dat hij een krimp geeft en dan door vreemden en hem uitbundig te belonen.

[Budster]

ik denk dat het een combinatie is van dat hij iets moet wat hij niet wil/eng vindt en dan op die tafel moeten en vastgehouden worden. Maar het gaat allemaal heel snel, hij veranderd binnen paar seconden van rustige hond die zich gewoon laat aaien door dierenarts/assistente tot een razende hond. Als ik wist dat het geen angst is maar gewoon dat hij pissed off is dat hij iets moet wat hij niet wil,dan zou ik hem wel ff wat harder hebben durven aanpakken,maar ik weet niet wat hij allemaal heeft meegemaakt al. Ik ben zijn derde eigenaar en beest is net 9 maanden.

[Jolanda_73]

Als het echt niet gaat, dan kun je altijd nog vragen of de dierenarts aan huis kan komen. Dit gebeurde bij kennissen van me ook. Soms gaat het echt niet en een hond voelt zich een stuk veiliger in zijn eigen omgeving.

[Gimmick]

Hier een amstaff die niet op de tafel wil dus die.blijft gewoon op de grond.
Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan.
Gelukkig maakt mijn dierenanarts daar ook geen probleem van.
Probeer het gewoon eens op de grond.

[Maeve]

Ik zou gewoon regelmatig even binnen lopen, de hond bijvoorbeeld op de weegschaal zetten en daarna vooral veel koekjes geven. Beter nog is als de DA of een van de assistentes hem beloont met een koekje. Veel honden beginnen al te stressen als ze de praktijk zien, dat voorkom je daarmee en wellicht is die tafel dan ook wat minder eng

[Budster]

hij is in wachtkamer juist heel braaf,gaat gewoon liggen. Als we naar binnen worden geroepen loopt ie ook braaf mee. Op weegschaal staan doet ie ook gewoon en neemt koekje aan van assistente. Tot dat hij wat moet, hij moet stil staan en toelaten dat hij onderzocht wordt,dan begint het en wordt ie binnen paar seconden woest. Ik ben dr niet bang voor maar wil dit gewoon niet zo. Schaamde me gewoon bij de dierenarts. Plus hij is gewoon niet te onderzoeken/behandelen zo, dus ik moet hiermee aan de slag lijkt mij. Maar hoe?

[JBK]

Die tafel is te omzeilen. Dan gaat de dierenarts maar even door zijn/haar hurken.
Ik zou eens kijken hoe het gaat zonder die tafel. En thuis oefenen met betasten, dan betasten door vreemden en uiteindelijk bij de dierenarts zelf.
Dat laatste in overleg met de dierenarts op momenten dat het rustig is, een sympathieke DA werkt daar gewoon aan mee.

[Maeve]

Overleg het eens met de DA? Die heeft er ook profijt van als de honden gewoon meewerken dus wie weet wil hij helpen. Gewoon eens per week langs komen, aai en koekje halen van de DA Eventueel de behandelkamer in wandelen zonder dat er iets gaat gebeuren. Kost maar een paar minuten per keer dus wellicht wil je DA best meewerken.

[ellen en de birmanen]

en mocht je in de tussentijd dat je aan het oefenen bent de DA nodig hebben heb je altijd nog een muilkorf
ellen

[Hilde]

Gewoon thuis trainen, veel en met geduld. Eerst zelf alles aanleren, bek kijken, op tafel staan, prikken (met een pen), etc. Daarna andere mensen om hulp vragen en er bepaalde commando's aan koppelen, dat kom je al een heel eind.

[nachtvlinder]

Onze hond vindt de dierenarts na de vele bezoeken in de afgelopen weken/maanden
ook niet leuk meer. (ze wil zelfs de auto niet uit...)
Maar ik ga iedere week heen voor andere dingen, even wegen, even de behandelkamer
in enz. Buiten het spreekuur vindt de dierenarts dat hier geen probleem. Misschien voor jou
ook een optie om te vragen of dat kan. Dan kan je ook gewoon de hond op de behandeltafel
zetten zonder dat er wat gedaan wordt.
Succes ermee!!

[Marjoleine]

Hij hoeft trouwens niet aldoor geënt toch?
Tijd zat om te wennen en laat hem lekker op de grond

[Tanja Simba&Bella]

Bella veranderde op de tafel altijd van een lief oud dametje in een monster met phiranja tandjes. Wat bij haar geholpen heeft was dat de da eerst even met haar kroelde, koekje erin, nog even kroelen, koekje erin en de open pot voor haar neus laten staan. Daarna kon hij redelijk zijn gang gaan.

Ik gaf het ook altijd extra aan bij het maken van de afspraak zodat ze wat extra tijd in konden plannen. 1x heb ik een da in opleiding gehad die bang was voor haar. bella voelde de feilloos aan en nadat ik bijna de jaarlijkse enting in mijn hand had gekregen, heb ik geeist dat de eigenaar kwam helpen. Die was rssoluut in zijn handelen en bell accepteerde dat van hem.

[pioenroos]

Kan het aan het vasthouden liggen? Mijn Diem werkt ook juist tegen als hij vastgehouden wordt en dan niet kan zien wat er gebeurt. Ik heb hem commando's aangeleerd zoals 'op de tafel, 'stilstaan' en 'ff laten kijken'. Hierdoor hoeft hij niet te ondergaan maar doet actief mee.
En dat gaat niet bij alle dierenartsen goed, maar ik weet nu welke ik in de praktijk moet hebben die hem prima vertrouwt. Die handelt resoluut maar babbelt ook gezellig: 'kijk ouwe jongen, de naald, we moeten weer bloed prikken. Geef je poot maar eens'.
En dan gaat het dus prima, want hij volgt commando's op ipv dat hem iets wordt afgedwongen.

Ik zou dus ook in kleine stappen gaan oefenen. Totdat je hem, met bijbehorende commando's, thuis op de keukentafel van voor tot achter kan onderzoeken. En dan in stapjes met een vreemde, etc.

[Budster]

Zou inderdaad aan het vasthouden kunnen liggen ja. Is thuis ook als je hem niet iets te lang knuffeld of zijn poot vasthoudt tijdens het afdoen met een handdoek. Dan wordt hij ook paniekerig of ongeduldig, ik weet nog niet zo goed wat het is. Moet hem echt nog leren kennen.

[Hanneke2]

Mijn honden zijn nooit op die tafel geweest, Jack schoot de gierende paniek in bij de allereerste poging, en met Lilo hebben we het zelfs nooit geprobeerd. DA op de knieën komt veel minder bedreigend over, je kan tussendoor nog een koekie geven ofzo en al met al voorkom je zo denk ik een hoop onnodige stress. Op vasthouden kan je zelf spelenderwijs trainen, zodat dat ook zoetjesaan minder eng wordt.

Ik kan me je onzekerheid trouwens wel voorstellen hoor. Een pup is - denk ik, ik heb er zelf nooit een gehad - gewoon direct jouw hond en jij zijn baas, en een jonge of volwassen herplaatser moet je echt nog leren kennen.

Ik zou zeggen geniet van de voordelen (ze leren zoveel sneller dan pups en je kan er meteen fatsoenlijke wandelingen mee maken en je hoeft 's nachts je nest niet uit ), en werk lekker aan die band tussen jou en je hond. En uiteindelijk heeft hij meer zelfvertrouwen en minder angst, en weet jij exact waar zijn grenzen liggen.

[Yara]

Ik laat die van mij ook op de grond. Die tafel is glad en ze vinden het helemaal niet fijn om op getild te worden. Op de grond zijn ze poeslief dus dan moet de DA maar even door zijn knieen als het echt nodig is.

[bouvierpoedel]

Wil vaak ook nog wel eens helpen als hij in de verzetmodus gaat om niets anders te doen dan vasthouden tot hij de rust zelf vind omdat hij geen kant uit kan en beseft dat er eigenlijk niets is om bang van te zijn.
Want iedere keer heeft hij toch een stukje gewonnen en in zijn kop geplant als het baasje of DA stopt.
Het hoeft niet allemaal leuk en vrolijk te worden en dat bereik je ook niet door bakken koekjes, je moet jezelf gewoon gedragen klaar en voor je eigen bestwil.
.

[cindymaes]

Het lijkt mij dat die muilkorf het alleen maar erger zou kunnen maken, vastgehouden worden, en beperkt in verdediging....
Als ik het zo hoor is hij gewoon "bang" als hij wordt vastgehouden. Ga lekker thuis wat meer oefenen met het afdrogen wat je zelf al aangeeft. Ga zelf oefenen met tandjes kijken, desnoods eens de thermometer erin. Zodra hij jou vertrouwd en het van jou accepteert zou ik het i huis door iemand aders die hij al kent laten doen. En dan pas weer bij de dierenarts.
Als hij de handelingen gewend is, zal het hem daar ook minder angstig maken En de tafel zou ik inderdaad ook achterwegen laten.
Hij is nog jong, met veel geduld kun je hem zijn oude herinneringen laten vergeten en plaats maken voor nieuwe!

[malinois]

Waarom moet hij op tafel? Hier blijven ze altijd op de grond....

[lucie]

onze MH/DH kruising Douscha was ernstig mishandeld geweet en daardoor ook niet erg gediend van ongewenste intimiteiten. Hier moet je echt de tijd voor nemen, rustig kleine 'enge' dingen doen. Ik zei altijd: even braaf zijn. Op een gegeven moment wist ze dat ze dan even iets moest ondergaan en dan wat lekkers kreeg en mijn complimenten. Dit werkte goed, ook bij de DA.
Succes, mechelaars zijn nu eenmaal erg gevoelig, maar die van jou is nog erg jong dus dat komt vast goed!

[Manu]

Mijn hond vindt de tafel ook afschuwelijk dus die hebben we altijd gemeden. Tot hij wat aan zijn poot had en wel de tafel op móest.
Ik heb zijn bek dichtgehouden en mijn elleboog in zijn nek gedrukt toen hij helemaal debiel werd. De da hield hem aan zijn lijf vast maar ik wist op dat moment dat hij mij niet zou bijten.
Na een paar worstelingen kapte hij ermee en heeft hij het braaf ondergaan.
Ik vind dat alles opgebouwd moet en blablabla maar hier was het gewoon even bek houden en stilliggen. Het moet.
Daarna heeft hij heel veel koekjes gekregen en de volgende keer ging hij zonder miepen die tafel weer op.

[j.werkman]

Ik ben niet zo van het opvoeden en trainen enzo en mijn dieren komen zelden bij de dierenarts.
Maar als er iets moet, dan moet het gewoon, dan ben ik vrij lomp, wel vriendelijk lomp trouwens.
In die situaties geven ze zich snel gewonnen. Koekjes van de dierenarts weigeren ze tot nog toe allemaal.

Die behandeltafel is er natuurlijk niet voor niks. De onderzoeken zijn gemakkelijker te doen en voor de dierenarts lijkt het me geen pretje als hij of zij een aantal keren op een ochtendje zo bezig moet zijn.

Ik kom uit de gezondheidszorg en was toch erg blij dat er allerlei voorzieningen kwamen om je lichaam op orde te houden.

Veel van de onzekerheid en spanningen worden al vooraf opgebouwd door de baasjes denk ik.
Angst is trouwens veel erger te verdragen als de baas ook onzeker is over de situatie. Als ik zelf onzeker en angstig zou zijn heb ik graag iemand bij me die op een vriendelijke manier duidelijk maakt hoe we het gaan doen.

[Jaap*]

Felix vond het altijd wel leuk bij de da maar hij heeft zijn hele leven geweigerd om op zijn zij of op zijn rug te worden gelegd. Niet alleen bij de da trouwens, hij verrekte het gewoon.
Een heel enkele keer was dat wel nodig en dankzij een handige da heb ik geleerd hoe je een hond op de zij legt en meteen helemaal fixeert. Op het moment dat een hond in de gaten heeft dat hij niet meer kan bewegen verslapt hij en heb je er geen kind aan zolang je hem in die houdgreep houdt.
Felix heeft me er nooit anders om aangekeken.

[gonnie]

Bij ons is alleen Jarah compleet op haar gemak bij de dierenarts zij vindt het zelfs erg leuk ze staat in de wachtkamer al te popelen om naar binnen te gaan, constant als de deur opengaat staat ze al te kwispelen.

Nikkie doe ik een muilkorf om en die ondergaat dan gewoon wat moet gebeuren. Tama wordt na een paar operaties al agressief als ze de dierenarts ziet. Dus muilkorf erom en even doorpakken en laten doen wat er gebeuren moet.

Ik ga toch echt niet thuis constant zitten oefenen dan hebben ze het maar even niet leuk bij de dierenarts.
Ik vind sommige dingen ook niet leuk, jammer dan.

[ranetje]

Kan het aan het vasthouden liggen? Mijn Diem werkt ook juist tegen als hij vastgehouden wordt en dan niet kan zien wat er gebeurt. Ik heb hem commando's aangeleerd zoals 'op de tafel, 'stilstaan' en 'ff laten kijken'. Hierdoor hoeft hij niet te ondergaan maar doet actief mee.
En dat gaat niet bij alle dierenartsen goed, maar ik weet nu welke ik in de praktijk moet hebben die hem prima vertrouwt. Die handelt resoluut maar babbelt ook gezellig: 'kijk ouwe jongen, de naald, we moeten weer bloed prikken. Geef je poot maar eens'.
En dan gaat het dus prima, want hij volgt commando's op ipv dat hem iets wordt afgedwongen.

Ik zou dus ook in kleine stappen gaan oefenen. Totdat je hem, met bijbehorende commando's, thuis op de keukentafel van voor tot achter kan onderzoeken. En dan in stapjes met een vreemde, etc.

Dat is een leuke manier

Ik verbaas me er overigens wel over dat er maar zo weinig DA's zijn met een tafel die laag kan (of die ze laag doen) zodat de hond er zelf op kan stappen (ik kom ze in ieder geval weinig tegen).
Dat is toch een stuk minder eng dan door een of twee man worden opgetild om op die hoge tafel gezet te worden.

Ita is na een vervelend en heel pijnlijk medisch probleem panisch geworden voor de tafel.
En aangezien ze een geheugen lijkt te hebben als een ijzeren pot blijft dat zo.
Jammer, want het was nooit een probleem en nu wel.

Ze gaat er op hoor als het nodig is en ik heb haar dan in de houdgreep.
Ze kan er niet af.
Als ik mijn greep zou verminderen is ze trouwens wel meteen van die tafel af ( is een keer gebeurd), dus dat doen we maar niet meer.

[maart]

de mijne hebben bij de DA niets te willen. Al meteen van pup af aan gaan ze de tafel op en wordt er gedaan wat gedaan moet worden. Geen koekjes, tierlantijntjes, hoge gilletjes.... Eerst ondergaan, daarna kunnen ze rondlopen.

Gaat met allemaal prima en allemaal stuiven ze de praktijkruimte binnen, ondanks ze stiekem eigenlijk niet willen (vooral DS niet) maar ze hebben nooit geleerd dat er een andere optie is dan lijdzaam te ondergaan
Ik pin ze overigens gerust vast indien nodig, op stage was het ook gewoon zo. Geen aarzelingen, geen twijfelen van 'wel prikken, niet prikken'
Maar hop, spuit erin en klaar. Dán waren ze braaf

[Manu]

Manu heeft er ook niks van onthouden. Verder ben ik altijd lief voor hem.
Hij gaat nog steeds braaf bij de koekjespot mooi zitten

Ik houd ook niet van de dokter maar soms moet het.

[Daisy@]

Wil vaak ook nog wel eens helpen als hij in de verzetmodus gaat om niets anders te doen dan vasthouden tot hij de rust zelf vind omdat hij geen kant uit kan en beseft dat er eigenlijk niets is om bang van te zijn.
Want iedere keer heeft hij toch een stukje gewonnen en in zijn kop geplant als het baasje of DA stopt.
Het hoeft niet allemaal leuk en vrolijk te worden en dat bereik je ook niet door bakken koekjes, je moet jezelf gewoon gedragen klaar en voor je eigen bestwil.
.

Indy vind het ook vreselijk. Logisch als je wekenlang achter elkaar iedere keer op tafel moet met muilkorf om gips/verband te wisselen. (geloof iets van 14 weken achter elkaar)
Maar ik ga er niet in mee. Gewoon even doorpakken. En daarna is de da gewoon weer heel leuk, koekje erin en prima.
Ik vind het zelf ook beroerd dat ze het niet begrijpen, je niets uit kunt leggen als ze bang zijn.
Maar ik kan er ook weinig aan veranderen. Gelukkig hoeven ze als het goed is maar af en toe en is het zo weer voorbij als er geen rare dingen zijn.