hysterisch in het bos

[Robin52]

Goede raad gevraagd!

Als we met onze stabij dames naar het bos gaan, draait één helemaal door zo gauw we de auto uit zijn.
Wat we ook proberen, net zo lang wachten tot ze rustig is.., je hoeft maar één stap te zetten en ze begint weer te stuiteren.

Als ze dan na veel stilstaan, omdraaien etc los mogen, gaan ze ook helemaal los! Haar zus is een stuk rustiger en die wordt dan het hele veld over gejaagd. Het gaat er dan best hard aan toe. Hoewel haar zus wel haar grens aangeeft!

We hebben al geprobeerd om een tijdje apart met ze naar het bos te gaan zodat de spanning wat minder zou zijn maar natuurlijk willen we graag samen naar het bos.
Komen we andere honden tegen dan is het super gezellig en wordt er volop gespeeld zonder enige agressie of zo.

De rest van de dag is ze ook erg onrustig, ze raakt de spanning blijkbaar niet kwijt.
Ze zijn (vandaag!) één jaar oud en vanaf pup is dit al zo.

wie herkent dit en /of heeft tips?

[lucie]

zelf zou ik er niet zo mee zitten omdat ik het goed kan begrijpen dat een jonge hond het heeeeerlijk vindt zich weer uit te kunnen leven in het bos.
Maar als je het vervelend vindt voor je andere hond, is het dan niet mogelijk je opgewonden hond eerst even haar 5 dolle minuten te gunnen in haar eentje (terwijl de ander nog in de auto zit bv) en als de ergste spanning er af is, nummer 2 eruit te laten?

[Robin52]

Dank je voor je reactie! Ik heb er op zich ook geen probleem mee, maar het is net even TE! als je begrijpt wat ik bedoel.

Ze sleurt mij min of meer het bos in en dat vind ik en zeker mijn armen, minder leuk!

En dat zou ik graag wat onder controle krijgen.

[gyanty]

Tja, ik ken het probleem wel. Onze tweede is ook zo'n drammer. Nu wonen wij tegen het bos aan, maar ook zij vind het eigenlijk noodzakelijk om ons erheen te sleuren. En als we net een stukje met de auto gaan naar een heel leuk stukje, tja dan is het onbegonnen werk. Ach het is enkele meters. En om onze reu te sparen, krijgt ze eerst aan bal mee. Dan beukt ze hem niet volledig omver, is hij ook weer blij. Tja het is zoeken naar een weg die werkt. Die paar meters die ze me even meesleuren kan ik niet zo mee zitten. Al moet ze soms ook gewoon volgen. Stilstaan en wachten heeft geen zin, wordt ze helemaal hysterisch en onze reu helemaal onzeker..... Eventueel een halti/ u-lead voor jezelf om controle te blijven houden. Hier krijgt ze soms commando vol tot ze los is als ik het trekken niet kan hebben vanwege mijn rug.

[Brindlecardi]

Jou door het bos sleuren heeft uiteindelijk dus succes, want dan mag ze los.
Hoe vaak loop je met ze? En kent ze ook wel wat commando's?
Ik zou vooral gaan trainen op fatsoenlijk aan de riem lopen, dus ook naar het bos

[lucie]

tja, als ze eerst aan de riem moet en je wilt van dat gesleur af, zit er niks anders op dan heeeeel veel geduld hebben. Dus auto uit, aan de riem, en wachten tot ze kalmeert. Stapje. Begint ze te trekken: stilstaan of weer terug. Het trekken mag dan gewoon nooit lonend zijn. Altijd pas los maken op een moment dat ze rustig is.
Maar persoonlijk zou ik netjes aan de riem leren lopen pas echt gaan oefenen als die opgekropte energie eruit is. Dan kunnen ze zich gewoon beter concentreren.

[Paisley]

.
Ze zijn (vandaag!) één jaar oud en vanaf pup is dit al zo.

wie herkent dit en /of heeft tips?

Mijn stabij was ook zo´n opgewonden standje toen ze 1 jaar was. En daar kon ik behoorlijk kribbig van worden. Nu is ze 2 en is ze rustig aan de lijn. Misschien omdat ze ouder is geworden, maar misschien ook omdat er bij mij iets is veranderd. Ik ben er structureel mee aan de slag gegaan door rust aan de lijn te krijgen. Als ze opgewonden wordt, moet ze naast me en laat ik het trekken niet meer toe.
Leer het commando ´naast´ aan en zet de omstandigheden zo op dat ze met trekken geen enkel succes behaalt. Het is nu een gewoonte geworden en het kost heel veel tijd om dat te doorbreken. Maar ik ben heel blij dat ik er aandacht aan heb besteed want nu heb ik een hond die niet meer trekt, niet de deur of auto uit stormt en een veel betere verstandhouding.
Soms wil ze nog wel eens voor me uit stuiven maar dan geef ik commando ´naast´ en dan stuitert ze net zo hard achterwaarts en gaat ze heel gedrukt achter me aan lopen. Dan loop ik verder en zie ik de spanning uit haar verdwijnen en pas dàn lijn ik af.


Ik heb een hond gehad die heel weinig sturing nodig had en zich goed gedroeg uit zichzelf. Nu heb ik een hond die die sturing wel nodig heeft en wat vooral bij mij een hele verandering in mentaliteit. Toen ze zo jong was, had ik geen enkel idee wat ikzelf 'verkeerd' deed en naar mijn eigen inzicht had ik er 'alles aan gedaan' want ik gebruikte de methode van de hondenschool. Maar toen ging ik bij mezelf ter rade - wat heb ik nu eigenlijk gedaan? Ik gebruikte dezelfde methode als die ik gebruikte toen het gedrag is ontstaan. Het gedrag is ontstaan terwijl ik de methode van het stilstaan en wachten gebruikte en alleen positief beloonde en weinig corrigeerde.
Als je dezelfde methode gebruikt die je het afgelopen jaar gebruikte, kun je verwachten dat er niets gaat veranderen. Verander dus je eigen manier van handelen en vind een methode die wel werkt. En dat is bij iedere baas-hond combinatie weer anders.