Tja een terrierpup, wat verwacht je dan zou je denken.
Nou dat ik iets meer controle over de hond zou hebben, dat dus.
Sinds een week of twee doet Murdock alles waarvan hij voorheen wist dat het niet mocht. Op de bank met vier poten, planten in de vensterbank stukbijten, werkelijk alles proberen te slopen, trekken aan de lijn, etc.
Ik had het idee dat meneer zich verveelt, dus doe ik hersenwerkjes, helaas zijn die ook met grof geweld aan stukken gegaan, terwijl ik toch echt simpel ben begonnen. De snuffelmat is aan gort omdat mijn man zoiets had van 'hey een hondenspeeltje daar kan hij nu wel mee spelen' in plaats van begeleid mee bezig te zijn. Balletjes zijn veeeel interessanter dan de brokjes die ze verbergen in de cupcake houder. Ga zo maar door.
Is dit de gewraakte puberteit, of wordt het nog erger binnenkort?
Wat kan ik doen om zonder frustratie van mijn kant of van zijn kant ons leven weer wat aangenamer te maken?




