Serieuze ruzie onderling

[RedPassion]

Ik zit even in een dipje... Sinds een week of twee vechten Pim en Saar af en toe met elkaar. Daarnet weer, het was het vierde incident. Twee keer heb ik de aanleiding niet gezien, de andere twee keer (waaronder net) begint Saar. Zij valt naar Pim uit, hij twijfelt geen moment en gaat er vol op in waardoor het uitdraait op een gevecht waarbij we de honden echt uit elkaar moeten halen. Ik breek mijn hoofd over de oorzaken en vooral de oplossing, misschien willen jullie meedenken?

Relevante info:
We hebben nu drie honden in huis. Pim is een gecastreerde reu van 4 jaar oud, Saar een gecastreerde teef van 1,5 jaar oud en Niarla (opvanghond) is een teef van 6 jaar oud. Niarla heeft er eigenlijk niks mee te maken, net was ze niet eens in de buurt toen het gebeurde en als ze er wel toevallig bij is druipt ze direct af. Zij heeft met geen van beide honden een probleem. Opvallend is wel dat Saar voernijd heeft richting alle andere honden, maar voor Niarla op dat gebied wel respect heeft.
Pim en Saar konden altijd prima samen, spelen ook veel. Af en toe was er wel eens gesnauw om een bot (van de kant van Saar), maar nooit iets serieus.

Drie weken geleden had Saar een teek in haar ooglid. Die heb ik er bij de DA uit laten halen, ze had haar oog ook flink ontstoken dus we moesten zalven. Ze werd toen wat knorriger, maar dat lijkt me logisch met pijn/ongemak. Ze heeft de eerste week ook een keer naar mij gesnauwd toen ik een bot van haar af wilde pakken (dit kon altijd wel gewoon en train ik ook altijd, juist door haar voernijd). Daarnet snapte ze ook naar mee toen ik haar en Pim uit elkaar haalde. Naar mijn idee bewust, Pim was door mijn man al naar buiten meegenomen. Ik heb het idee dat ze zich niet lekker voelt en ga haar dus sowieso aankomende week helemaal door laten lichten door de DA. Wellicht heeft dit gedrag een medische oorzaak.
Wat ook zou kunnen is stress, we zijn sinds anderhalve week veel van huis (met de honden, we klussen bij mijn ouders die een nieuw huis hebben) en de honden zijn dus erg uit hun normale ritme. Ik ga, naast het DA-bezoek, deze week weer even oppakken wat we normaal ook doen, hopelijk helpt dat.

Verder, hoe kan ik nu het beste handelen? Normaal slapen de honden samen in de hal (die is ruim), maar misschien is het verstandig om Saar even apart te houden als wij er niet bij zijn? Of juist niet? En hoe haal ik ze het beste uit elkaar wanneer ze op elkaar klappen? Ik heb er net een plank tussen gezet die toevallig in de buurt stond en stuur ze dan vervolgens zo rustig, maar duidelijk mogelijk allebei een andere ruimte in. Een vorige keer, toen ik de aanleiding niet zag, heb ik Pim met mijn been weggebonjourd (niet geschopt, maar geduwd) omdat ik er gewoon niet tussen kwam. Schreeuwen/commando's geven lijkt me ook geen enkel effect te hebben in een verhitte situatie, maar ik ken dit (gelukkig) niet dus weet ook niet helemaal wat de juiste manier is.

[Feather__]

Oh bah. Heeft het niet te maken met de leeftijd? 1.5 nu.
Ik heb er zelf niet echt zoveel verstand..

Van zulke berichtjes word ik altijd een beetje bang

[Evertje]

Weet je ook wat van die twee keer de aanleiding was? En hoe zijn ze de rest van de dag met elkaar?

Als ik je verhaal zo lees kan alles bij elkaar wel net iets te veel verandering zijn voor Saar. Een teef erbij, niet helemaal lekker in d'r velletje, d'r leeftijd en een routine die ook nog anders is.
Persoonlijk zou ik de touwtjes weer wat strakker aanhalen en back to basics. Regels weer duidelijk en regelmaat. De check up bij de DA kan nooit kwaad, al was het maar voor je eigen gemoedsrust.
Succes met de heer en dames, want mot in de roedel is nooit leuk!

[Jeannettebo]

Wat Evertje zegt..
Ik zou Niarla's aanwezigheid ook niet uitvlakken, het kan voor Saar net de druppel zijn.

[ranetje]

Ik zit even in een dipje... Sinds een week of twee vechten Pim en Saar af en toe met elkaar. Daarnet weer, het was het vierde incident. Twee keer heb ik de aanleiding niet gezien, de andere twee keer (waaronder net) begint Saar. Zij valt naar Pim uit, hij twijfelt geen moment en gaat er vol op in waardoor het uitdraait op een gevecht waarbij we de honden echt uit elkaar moeten halen. Ik breek mijn hoofd over de oorzaken en vooral de oplossing, misschien willen jullie meedenken?

Relevante info:
We hebben nu drie honden in huis. Pim is een gecastreerde reu van 4 jaar oud, Saar een gecastreerde teef van 1,5 jaar oud en Niarla (opvanghond) is een teef van 6 jaar oud. Niarla heeft er eigenlijk niks mee te maken, net was ze niet eens in de buurt toen het gebeurde en als ze er wel toevallig bij is druipt ze direct af. Zij heeft met geen van beide honden een probleem. Opvallend is wel dat Saar voernijd heeft richting alle andere honden, maar voor Niarla op dat gebied wel respect heeft.
Pim en Saar konden altijd prima samen, spelen ook veel. Af en toe was er wel eens gesnauw om een bot (van de kant van Saar), maar nooit iets serieus.

Drie weken geleden had Saar een teek in haar ooglid. Die heb ik er bij de DA uit laten halen, ze had haar oog ook flink ontstoken dus we moesten zalven. Ze werd toen wat knorriger, maar dat lijkt me logisch met pijn/ongemak. Ze heeft de eerste week ook een keer naar mij gesnauwd toen ik een bot van haar af wilde pakken (dit kon altijd wel gewoon en train ik ook altijd, juist door haar voernijd). Daarnet snapte ze ook naar mee toen ik haar en Pim uit elkaar haalde. Naar mijn idee bewust, Pim was door mijn man al naar buiten meegenomen. Ik heb het idee dat ze zich niet lekker voelt en ga haar dus sowieso aankomende week helemaal door laten lichten door de DA. Wellicht heeft dit gedrag een medische oorzaak.
Wat ook zou kunnen is stress, we zijn sinds anderhalve week veel van huis (met de honden, we klussen bij mijn ouders die een nieuw huis hebben) en de honden zijn dus erg uit hun normale ritme. Ik ga, naast het DA-bezoek, deze week weer even oppakken wat we normaal ook doen, hopelijk helpt dat.

Verder, hoe kan ik nu het beste handelen? Normaal slapen de honden samen in de hal (die is ruim), maar misschien is het verstandig om Saar even apart te houden als wij er niet bij zijn? Of juist niet? En hoe haal ik ze het beste uit elkaar wanneer ze op elkaar klappen? Ik heb er net een plank tussen gezet die toevallig in de buurt stond en stuur ze dan vervolgens zo rustig, maar duidelijk mogelijk allebei een andere ruimte in. Een vorige keer, toen ik de aanleiding niet zag, heb ik Pim met mijn been weggebonjourd (niet geschopt, maar geduwd) omdat ik er gewoon niet tussen kwam. Schreeuwen/commando's geven lijkt me ook geen enkel effect te hebben in een verhitte situatie, maar ik ken dit (gelukkig) niet dus weet ook niet helemaal wat de juiste manier is.

Hoe train je dat en hoe vaak?
Ligt er in huis knaagspul op de grond voor het grijpen?

Ook al bemoeit Niarla zich er ogenschijnlijk niet mee, haar aanwezigheid kan ook nog van invloed zijn.
Net als de tijdelijke verandering van regelmaat .
En inderdaad, misschien voelt ze zich helemaal niet lekker.

[Marco88]

Ik zit even in een dipje... Sinds een week of twee vechten Pim en Saar af en toe met elkaar. Daarnet weer, het was het vierde incident. Twee keer heb ik de aanleiding niet gezien, de andere twee keer (waaronder net) begint Saar. Zij valt naar Pim uit, hij twijfelt geen moment en gaat er vol op in waardoor het uitdraait op een gevecht waarbij we de honden echt uit elkaar moeten halen. Ik breek mijn hoofd over de oorzaken en vooral de oplossing, misschien willen jullie meedenken?

Relevante info:
We hebben nu drie honden in huis. Pim is een gecastreerde reu van 4 jaar oud, Saar een gecastreerde teef van 1,5 jaar oud en Niarla (opvanghond) is een teef van 6 jaar oud. Niarla heeft er eigenlijk niks mee te maken, net was ze niet eens in de buurt toen het gebeurde en als ze er wel toevallig bij is druipt ze direct af. Zij heeft met geen van beide honden een probleem. Opvallend is wel dat Saar voernijd heeft richting alle andere honden, maar voor Niarla op dat gebied wel respect heeft.
Pim en Saar konden altijd prima samen, spelen ook veel. Af en toe was er wel eens gesnauw om een bot (van de kant van Saar), maar nooit iets serieus.

Drie weken geleden had Saar een teek in haar ooglid. Die heb ik er bij de DA uit laten halen, ze had haar oog ook flink ontstoken dus we moesten zalven. Ze werd toen wat knorriger, maar dat lijkt me logisch met pijn/ongemak. Ze heeft de eerste week ook een keer naar mij gesnauwd toen ik een bot van haar af wilde pakken (dit kon altijd wel gewoon en train ik ook altijd, juist door haar voernijd). Daarnet snapte ze ook naar mee toen ik haar en Pim uit elkaar haalde. Naar mijn idee bewust, Pim was door mijn man al naar buiten meegenomen. Ik heb het idee dat ze zich niet lekker voelt en ga haar dus sowieso aankomende week helemaal door laten lichten door de DA. Wellicht heeft dit gedrag een medische oorzaak.
Wat ook zou kunnen is stress, we zijn sinds anderhalve week veel van huis (met de honden, we klussen bij mijn ouders die een nieuw huis hebben) en de honden zijn dus erg uit hun normale ritme. Ik ga, naast het DA-bezoek, deze week weer even oppakken wat we normaal ook doen, hopelijk helpt dat.

Verder, hoe kan ik nu het beste handelen? Normaal slapen de honden samen in de hal (die is ruim), maar misschien is het verstandig om Saar even apart te houden als wij er niet bij zijn? Of juist niet? En hoe haal ik ze het beste uit elkaar wanneer ze op elkaar klappen? Ik heb er net een plank tussen gezet die toevallig in de buurt stond en stuur ze dan vervolgens zo rustig, maar duidelijk mogelijk allebei een andere ruimte in. Een vorige keer, toen ik de aanleiding niet zag, heb ik Pim met mijn been weggebonjourd (niet geschopt, maar geduwd) omdat ik er gewoon niet tussen kwam. Schreeuwen/commando's geven lijkt me ook geen enkel effect te hebben in een verhitte situatie, maar ik ken dit (gelukkig) niet dus weet ook niet helemaal wat de juiste manier is.

Ik kan je wel wat tips geven

Laat geen speelgoed op de grond slingeren.

Tijdens etenstijd gescheiden eten laten geven bv; allebei andere kant van de kamer, en ze niet bij elkaar in de buurt laten komen met eten. (wel tegelijk laten eten)

Schreeuwen vloeken en tieren moet je echt niet doen als ze ruzie maken, fokt ze alleen maar meer op, en geeft meer stress, haal ze gewoon uit elkaar zonder iets te zeggen.

Ze moeten toch samen leven, dus gewoon lekker samen laten slapen.

Wees in huis zelf ook rustig, en probeer ook samen met je huisgenoten ook wat kalmer en rustiger te zijn, ook niet teveel naar elkaar bléren.

Ga lekker leuke dingen met ze samen doen, en gun ze ook met regelmaat de 1 op 1 wandeling met de baas.

Als honden moe of hongerig zijn, zijn ze soms ook wat knorriger naar elkaar , net als kinderen.

[Marco88]

Klopt, lekker een lange wandeling in een natuurgebied inplannen van 5-6 uur lopen met pauze's zullen ze geweldig vinden, vooral op die leeftijd.

[RedPassion]

Niarla is hier nu ruim 4 maanden. Geen echt recente verandering meer dus, maar het kan natuurlijk wel van invloed zijn. Wel heeft zij op Pim juist een heel fijne, rustgevende invloed. Maar het natuurlijk de combi teef/teef zijn die ook sluimert.
Veel beweging krijgen ze altijd, al is dat dus de laatste week iets minder geweest door het klussen. Ik ga dat morgen direct weer oppakken, gewoon tijd voor maken dus.

Weet je ook wat van die twee keer de aanleiding was? En hoe zijn ze de rest van de dag met elkaar?

Ja, de eerste heb ik op film (toevallig). Dat was afgelopen week bij mijn ouders. Ze liepen daar met zijn vijven (twee honden van mijn ouders) op het veldje, Pim en Saar waren aan het rennen en kwamen langs Beer die een bot aan het eten was. Naast hem viel Saar uit naar Pim, ik vermoed door dat bot. Ik kijk even of ik dat filmpje kan uploaden, dat is veel nuttiger voor jullie. Overigens stopte Pim daar wel, dat deed hij net niet.

Net lag Saar in de mand (daar lag wel een bot, was ze niet mee bezig), Pim liep langs en hij kreeg de volle laag.
Verder zijn (waren?) ze altijd heel leuk met elkaar. Tijdens wandelingen altijd spelen/samen rennen en in huis spelen ze ook veel. Bij rust liggen ze altijd dicht bij elkaar. Spanningen waren er nooit, wel gaat Pim 'helpen' met corrigeren als wij Saar corrigeren en ze niet meteen luistert. Dat kappen we bij hem natuurlijk af. Verder geven ze elkaar wel eens een snauw als spel te wild gaat, maar dat is altijd heel duidelijk en blijft ook niet sluimeren.

Hoe train je dat en hoe vaak?
Ligt er in huis knaagspul op de grond voor het grijpen?

Ja, er liggen vrijwel altijd botten. Nieuwe botten/gedroogde snacks krijgen ze altijd apart van elkaar (Saar in de hal, Pim en Niarla in de woonkamer), maar de 'oude' botten liggen er wel. Dat ging altijd goed. Toen Niarla kwam heb ik alles weggehaald, sinds een maand of 3 ligt het er weer. Misschien moet ik het maar structureel weghouden, al gaat Saar dan vaak andere dingen slopen.
Het trainen doe ik door iets wat zij heeft te ruilen voor een ander snackje of speeltje of door 'los' te zeggen, het bot af te nemen, haar een simpel oefeningetje te geven en het weer terug te geven. Ik pak het niet zonder waarschuwing af en ze krijgt altijd iets terug. Ik doe dat willekeurig, denk zo'n 4 keer per week.

Het is trouwens een hondje met veel angsten en die spelen ook weer meer op de laatste tijd. Ik denk dat het inderdaad een goed idee is om de touwtjes weer wat strakker aan te trekken.

[ranetje]

Op dit moment kan je de oude botten beter weghouden denk ik.
Ze lijken wel invloed te hebben.
Touwtjes wat strakker aanhalen en het normale ritme wat meer hanteren lijkt me gunstig.
En misschien is ze toch niet helemaal lekker.

Ik weet niet of de oefeningen in afstaan van het bot verstandig zijn, ook al doe je dat zeker niet extreem vaak.
Zou ze niet eerder vertrouwen krijgen dat er niets wordt afgenomen door er juist geen nadruk op te leggen?
Een vraag ter overweging hoor

[RedPassion]

De botten zijn nu weg en blijven voorlopig weg.

Dat oefenen ben ik gaan doen omdat ze de eerste maanden hier alles wat ze had bemachtigd (ook als het niet eetbaar/veilig was) niet meer wilde lossen en doorslikte zodra ik maar in haar richting keek. Voor haar veiligheid ben ik dat dus gaan oefenen, dat ik iets -op welk moment ook -kan afnemen en haar daar mee beloon door iets anders aan te bieden. Inmiddels lost ze wel op commando, maar ben ik het blijven doen om het er in te houden, misschien niet goed? Ik waardeer het meedenken trouwens, dus helemaal prima dat je dat soort vragen stelt.

[DeDiana]

Wat vervelend dat Pim en Saar ineens af en toe serieus ruzie maken...
Omdat het qua tijdsduur behoorlijk samenhangt met de minder prettige behandeling aan Saars oog, de verhuizing, minder regelmaat en iets minder wandelen, zou ik daar in de eerste plaats de oorzaak in zoeken. Zeker bij een onzekere hond kan kan dat allemaal heel makkelijk veel spanning geven.
Ik lees ook dat je je vooral op Saar concentreert omdat zij begint met een snauw of uitvallen, maar reageerde Pim daar in het verleden ook meteen zo heftig op? Ook bij hem kan spanning meespelen natuurlijk en ervoor zorgen dat hij heftiger reageert dan anders.

Als dit pas sinds een week of twee speelt, lijkt de kans me vrij klein dat de aanwezigheid van Niarla een oorzaak is, maar alles kan natuurlijk meespelen als het om spanning gaat.

Ik zou ook de oude botten voorlopig toch maar even opruimen, aangezien die voor Saar toch een aanleiding lijken te zijn.

Edit: ik lees nu dat je de botten al hebt weggelegd

[ranetje]

De botten zijn nu weg en blijven voorlopig weg.

Dat oefenen ben ik gaan doen omdat ze de eerste maanden hier alles wat ze had bemachtigd (ook als het niet eetbaar/veilig was) niet meer wilde lossen en doorslikte zodra ik maar in haar richting keek. Voor haar veiligheid ben ik dat dus gaan oefenen, dat ik iets -op welk moment ook -kan afnemen en haar daar mee beloon door iets anders aan te bieden. Inmiddels lost ze wel op commando, maar ben ik het blijven doen om het er in te houden, misschien niet goed? Ik waardeer het meedenken trouwens, dus helemaal prima dat je dat soort vragen stelt.

Dat weet ik niet.
Ik heb het gevoel dat van het bot een item van maken er toe leidt dat het een item wordt.
Een bot is iets dat ze van jou ook wel mag hebben.............

De reden dat je er mee begonnen bent snap ik wel
Bekijk het eens?

[_Leonie]

Ik weet alleen een beetje van bezitterigheid af, maar bij Ayleen wordt het een 'ding' als we er op gaan oefenen. Dat versterkt het idee dat ze het moet beschermen: het bot wordt belangrijk, want we moeten er iets mee.
Ze kent het commando los in geval van nood, maar ik zorg ervoor dat ze het rustig op kan eten en niet gestoord wordt.

Maar dat is mijn idee van het bot gebeuren.

[Valerie]

Volgens mij vindt ze de spanning en veranderingen lastig. Ik zou dus proberen zoveel het kan op dit moment uiteraard om rust en regelmaat te creëren.
Als het je niet goed lukt om ze uit elkaar te halen kun je misschien halsbanden of tuigen om laten zolang jullie erbij zijn? Vaak is er minder reden om te vechten als er geen mens (of eten) in de buurt is, dus ik zou ze wel samen durven laten als jullie weg zijn. Behalve als jij er stress van krijgt dan apart.

[Miranda]

Is Niarla intact?
Dan denk ik dat zij de hoofdaanleiding is van de spanningen.
Als het een opvanger is, zorgde ik als de wiedeweerga voor een nieuw opvangadres.

En dán hanteer je even strakkere regels met kluifwerk en zo.

[RedPassion]

Ja, Niarla is intact. En nee, ze gaat nergens heen (tenzij permanent huis). Ze is hier al 4 maanden, het ging tot 2 weken geleden meer dan prima tussen alle honden onderling dus ik zie vooralsnog geen reden om haar als hoofdoorzaak aan te wijzen. Nog afgezien van het feit dat ik niet zo met honden wil sollen zijn er op dit moment -voor mij- andere redenen die ik link aan het gedrag van Saar. Het is inderdaad een stressgevoelig hondje en we gaan vanaf vandaag de oude regelmaat weer oppakken. Botten zijn en blijven voorlopig weg en ik neem haar deze week even mee naar de dierenarts. Mocht dit allemaal niet werken, dan kijken we weer verder.

Halsbanden om is wel een goed idee, mochten ze elkaar weer in de haren vliegen dan hebben we ze iets sneller te pakken.

Wat het oefenenen met botten afpakken/ruilen betreft; mijn ervaring met Saar tot nu toe is dat iets juist een 'ding' wordt als het niet bij de (vrijwel) dagelijkse routine hoort. Ik ben er zelf een beetje huiverig voor dat als ik niet blijf oefenen met ruilen/lossen ze weer niet gaat lossen als ze iets heeft gepakt wat ze echt niet mag hebben. En het ging tot dusver altijd heel ontspannen en spelenderwijs, ik train sowieso niet met dwang of iets dergelijks. Maar goed, er liggen nu toch geen botten, dus ik laat het trainen ook even achterwege.

[DeDiana]

Jij kent Saar het beste, dus als je een sterk gevoel hebt dat dat spelenderwijs ruilen juist goed werkt bij haar, moet je daar natuurlijk gehoor aan geven. Maar misschien kun je kijken of het lukt het een week niet te oefenen en of dat effect heeft? Het is ook niet zo dat je dan daarna helemaal van voren af aan weer moet beginnen.

En is het van Pim wel bekend gedrag dat hij zo heftig reageert op een snauw van Saar?
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat Pim nu dingen doet die hij voorheen niet deed, waardoor Saar nu zo sterk de behoefte voelt om Pim een grote mond te geven?
Ik ben ook wel benieuwd hoe ze naderhand op elkaar reageren.

[laeken]

Vlak de effecten van castratie bij je reu niet uit. Een reu die niet gecastreerd is zal heeeel zelden terugvechten als een teef lullig gaat doen. Castratie maakt dat ze hun extreme tolerantie naar teven soms volledig verliezen. Mijn teef vocht ook met castraten en die vochten ook terug. Nooit met een reu. Nooit. Cleo is ook een paar keer aangevallen door reuen en daar zat geen ongecastreerde reu bij.

Je teef is de agressor. Niet een andere hond in je roedel. Maar je teef zou dat in principe normaal gesproken mogen en dat zou ook door je reu geaccepteerd moeten worden. Alleen accepteren gecastreerde reuen dat niet. Ook zal je teef hem waarschijnlijk anders zien dan een normale reu. De leeftijd van je teef klopt ook precies met dit omslagpunt. Tot 1,5 jaar is een teef vaak wel onderdanig in de roedel. Nu niet meer. Een niet gecastreerde reu zou zich onderwerpen meestal. Hij vindt het prima als de teef de touwtjes in handen neemt omdat zij voor hem toch zijn partner wordt. Dat is nu allemaal een beetje anders. Een gecastreerde reu wil ook de baas zijn. Heeft geen belang bij een teef als baas. Dus daarom ook dat alles nu een beetje bizar verloopt.

Ik denk dat je opvanger geen rol speelt maar dat castratie en leeftijd van de teef hier volledig oorzaak van zijn.

[Charlie]

Saar is 1,5 en gecastreerd . Op welke leeftijd is dat gebeurd? Als je terugrekent zou ze nu dan ongeveer weer loops moeten zijn of worden?

Inderdaad een goede gedachtegang. Wij hadden ooit een border collie die gecastreerd was en zij hield ook heel haar leven een soort cyclus.

Is Saar de kelpie ? Zelf heb ik de ervaring met kelpies dat als ze niet lekker in hun vel zitten, dat ze dit niet echt laten zien, maar het maskeren. Je merkt dan wel gedragsveranderingen op een ander vlak. Misschien speelt dit ook wel mee ?

[Paisley]

Nee Pim is de kelpie. Ik hoop dat het gauw goed komt tussen de hondjes! Ik heb er geen ervaring mee maar ik denk dat een beetje hier en daar in de beste relaties voorkomt

[ranetje]

Ja, Niarla is intact. En nee, ze gaat nergens heen (tenzij permanent huis). Ze is hier al 4 maanden, het ging tot 2 weken geleden meer dan prima tussen alle honden onderling dus ik zie vooralsnog geen reden om haar als hoofdoorzaak aan te wijzen. Nog afgezien van het feit dat ik niet zo met honden wil sollen zijn er op dit moment -voor mij- andere redenen die ik link aan het gedrag van Saar. Het is inderdaad een stressgevoelig hondje en we gaan vanaf vandaag de oude regelmaat weer oppakken. Botten zijn en blijven voorlopig weg en ik neem haar deze week even mee naar de dierenarts. Mocht dit allemaal niet werken, dan kijken we weer verder.

Halsbanden om is wel een goed idee, mochten ze elkaar weer in de haren vliegen dan hebben we ze iets sneller te pakken.

Wat het oefenenen met botten afpakken/ruilen betreft; mijn ervaring met Saar tot nu toe is dat iets juist een 'ding' wordt als het niet bij de (vrijwel) dagelijkse routine hoort. Ik ben er zelf een beetje huiverig voor dat als ik niet blijf oefenen met ruilen/lossen ze weer niet gaat lossen als ze iets heeft gepakt wat ze echt niet mag hebben. En het ging tot dusver altijd heel ontspannen en spelenderwijs, ik train sowieso niet met dwang of iets dergelijks. Maar goed, er liggen nu toch geen botten, dus ik laat het trainen ook even achterwege.

Owww daar had ik niet aan gedacht
Wordt Niarla binnenkort loops, of zou dat kunnen?

In ieder geval is de gewone regelmaat op dit moment het belangrijkste om terug te brengen denk ik.
En idd, wat je nu doet, die botten weg.
Want ze spelen bij Saar wel een rol op dit moment.
Als alles weer bij het gewone is kan het best zijn dat dat binnenkort geen rol meer speelt.

[RedPassion]

En is het van Pim wel bekend gedrag dat hij zo heftig reageert op een snauw van Saar?

Wel bekend gedrag dat hij heftig kan reageren, andere honden die over zijn grenzen gaan krijgen vaak een flinke uitbrander. Bij Saar bleef het altijd beperkt tot 1 snauw en weer over tot de orde van de dag.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat Pim nu dingen doet die hij voorheen niet deed, waardoor Saar nu zo sterk de behoefte voelt om Pim een grote mond te geven?
Ik ben ook wel benieuwd hoe ze naderhand op elkaar reageren.

Aan Pim merk ik verder niks, maar ik houd het in de gaten. Aan Saar merk ik meer verandering, onder andere ook de angsten die weer sterker zijn (met name voor vreemde mensen). Gisteren hebben ze elkaar de rest van de avond ontlopen terwijl we normaal met zijn allen op of om de bank zitten. Vandaag is het weer net als anders, tijdens het wandelen hebben ze samen gerend en net waren ze samen in de tuin aan het spelen. Wel gromde Saar naar Pim toen ik thuis kwam en hen begroette. Ik heb haar direct bij me weggestuurd en de anderen ook verder genegeerd.

Saar is 1,5 en gecastreerd . Op welke leeftijd is dat gebeurd? Als je terugrekent zou ze nu dan ongeveer weer loops moeten zijn of worden?

Ze is gecastreerd toen ze een jaar was, precies 3 maanden na haar eerste loopsheid. In oktober is ze loops geweest. Ik weet natuurlijk niet hoe haar cyclus zou zijn, maar ik denk dat dit dan wat laat is voor een eventuele 'loopsheid'.
Niarla is eind mei/begin juni loops geweest.

Vlak de effecten van castratie bij je reu niet uit. Een reu die niet gecastreerd is zal heeeel zelden terugvechten als een teef lullig gaat doen. Castratie maakt dat ze hun extreme tolerantie naar teven soms volledig verliezen.

Hij wordt altijd chemisch gecastreerd omdat zijn ballen niet zijn ingedaald. Dat doen we omdat hij anders naar andere reuen onmogelijk is... Maar, mocht dit zo blijven, dan kan ik altijd nog kijken of we de chip laten uitwerken en wat het dan doet in zijn reacties op haar. Dan maar beter opletten met vreemde reuen, als dat de oplossing zou kunnen zijn.

Achteraf heb ik ook een beetje spijt van de castratie van Saar. Ik heb het na lang wikken en wegen laten doen omdat ik vreselijk bang ben voor baarmoederontsteking, maar ik geloof dat ik volgende teven liever intact laat. En inderdaad, haar leeftijd speelt ook zeker mee, 1,5 jaar is natuurlijk wel de tijd waarop dit soort dingen kunnen gebeuren.

Pim is inderdaad de Kelpie en dat is inderdaad een binnenvetter. Maar ik heb voor nu echt de indruk dat dit probleem maar bij eentje -met name- ligt en dat is Saar. Uiteraard hebben ze allemaal invloed op elkaar en Pim reageert nu heftiger dan we van hem gewend zijn, maar Saar is de aanstichter.

We gaan even terug naar heel veel rust en regelmaat, woensdag moet ik toch naar de DA dus gaat ze even mee en dan hoop ik dat de vrede hier een beetje terugkeert. Erg bedankt voor het meedenken!

[Marjoleine]

Mijn teven hebben altijd alleen gelazer met gecastreerde reuen. Ik zou dat zeker niet uitvlakken. En het zijn ook altijd de teven die beginnen hoor, voor de duidelijkheid.
Het kan trouwens heel goed dat zijn reacties op andere reuen inmiddels anders zijn geworden na al die tijd een chip, dus wie weet kan Pim nu best zonder.

[Brindlecardi]

Met opvanger Borus was er af en toe bij oplopende spanning ook een woordenwisseling. Geen gaten maar je moest ze wel echt uit elkaar halen, want stoppen deden ze allebei niet.
Apple is intact (teef) en Borus gecastreerd.(reu)
Lastig te zeggen waardoor het precies komt, kan best dat ze door stress meer prikkelbaar is, en het nu opvalt omdat Pim het niet pikt.
Meer regelmaat en daarmee eliminatie van stress zal denk ik al schelen!
Het kan overigens wel zo zijn dat ze, zonder dat Niarla wat verkeerd doet, zich gesterkt voelt door haar aanwezigheid.

[laeken]

Bas gromt zelfs soms naar gecastreerde reutjes. Doet ze nooit naar intacte reutjes. Ik denk echt dat als je reu weer hormonen krijgt het afgelopen is. Duurt de chip nog lang?

[Brindlecardi]

Bas gromt zelfs soms naar gecastreerde reutjes. Doet ze nooit naar intacte reutjes. Ik denk echt dat als je reu weer hormonen krijgt het afgelopen is. Duurt de chip nog lang?

Ik vraag me af of dat 'galante' gedrag dan wel terug komt als de honden deze ervaringen al met elkaar hebben eigenlijk, ik denk niet dat honden dat zo maar vergeten door hormonen. Ik kan er naast zitten hoor, het zou het proberen sowieso waard zijn, zeker als de rest gewoon allemaal niet meer intact is.

[Marjoleine]

Honden dekken niet tijdens een chip (de meeste dan) en erna weer wel. Dus ik denk dat het gedrag best kan schelen als dat hormoongestuurd is.

[Marjoleine]

Honden dekken niet tijdens een chip (de meeste dan) en erna weer wel. Dus ik denk dat het gedrag best kan schelen als dat hormoongestuurd is.

[Brindlecardi]

Honden dekken niet tijdens een chip (de meeste dan) en erna weer wel. Dus ik denk dat het gedrag best kan schelen als dat hormoongestuurd is.

Ja alleen dan heb je het wel over een intacte teef, loops, en vaak zal de reu de teef niet al 'kennen' met eventuele 'negatieve' ervaringen.
Maar, dat is koffiedik kijken, als rust en regelmaat niet lukt is het zeker het overwegen waard

[laeken]

De meeste kans heb je met twee intacte dieren en daarna met een intacte reu en een gecastreerde teef. Daarna met een intacte teef en een gecastreerde reu. Minste kans op vreedzaam samenzijn heb je met twee niet intacte dieren. Ik denk dat de reu stopt met terugvechten zodra hij weer lekker onder de hormonen zit. Ik ken weinig tot geen intacte reuen die met teven vechten. Wel ken ik tientallen teven die reuen uitschelden en corrigeren. Vrijwel nooit reageren intacte reuen dan met terugvechten. Ik denk dus echt dat dit het op gaat lossen.