Pup bij twee volwassen katten

[Isa2015]

Hallo allemaal,

Graag zou ik jullie advies willen hebben over hoe ik met het volgende om moet gaan:

Na vijf jaar geen hond te hebben gehad, hebben we nu toch eindelijk weer een pupje in huis. Het is een pittig ding vol energie en vooral erg veel enthousiasme en levenslust. Ze is nu bijna vier maandjes oud en we hebben haar vanaf 8 weken.

Wij hebben twee volwassen katten, één kat (Frats) heeft onze vorige hond nog meegemaakt, de andere (Bollie) niet. Beide zijn aanlopers.
Bollie heeft het eigenlijk meteen heel duidelijk aangepakt: blazen en uitslaan. Hij deed echt heel erg eng en Isa was zeker wel even onder de indruk, maar werd al snel wat mondiger en daagt hem nu steeds uit. Hij heeft een paar dagen zich laten opjagen de tuin uit, is even weggeweest en kwam toen vastbesloten terug. Alsof hij toen een gesprek heeft gehad met Frats of andere wijze katers uit de buurt en bleef hij voortaan zitten vol overtuiging, sterker nog, hij gaat nu soms achter haar aan. Isa vindt dat natuurlijk wel eng, maar ook wel erg spannend en een mooie reden om als een kogel rond te vliegen haha. Met als vluchtheuvel haar mand haha. Als ik hier niet tussen kom, blijven ze dat doen. Maar hier maak ik me geen zorgen om, ze kunnen nu een tel neus aan neus staan en elkaar in de buurt verdragen (als ik er bij ben). Ze gaan meestal met een boog om elkaar heen. Hier zie ik geen probleem. die zie ik nog wel vrede sluiten.

Maar Frats is anders. Frats is altijd een heel bijzondere kat geweest. Een grote zwarte kater die zo vol zelfvertrouwen zit dat hij iedere hond "om" krijgt. Hij heeft destijds ons huis verkozen om te gaan wonen, inclusief onze witte herder, ondanks dat hij van een huis kwam met alleen maar katten. Onze hond was helaas toen al wat ouder, rustiger dus, maar die twee waren echt gek op elkaar. Frats liep ook altijd mee met uitlaten. Ze zochten beiden een manier om met elkaar te spelen, maar dat is nooit gelukt.

Nu dus een puppy. We hadden meteen het idee dat Frats het leuk vond en hij was meteen heel lief voor Isa. Leuk dachten wij toen. Maar Isa is een zeer enthousiast, druk draakje en wil met alles en iedereen spelen, dus ook met onze (inmiddels oudere) Frats. Het vreemde is dat Frats zich gewoon laat bijten en in zijn nekvel laat bijten om zich op zijn rug te laten gooien. Hij slaat ook wel uit en bijt haar ook, maar onze Isa is een taaie. In het begin ging het nog wel, maar ik heb ze steeds uit elkaar gehaald.

Het begint steeds heel lief. Ze zoeken elkaar op en Frats geeft kopjes en Isa likt zijn oortje, dan doet ze haar bek over het kopje van Frats en blijft zo staan. Frats ondergaat dat en doet er niet veel aan. Tot hij er genoeg van heeft, of de (scherpe melk)tandjes te hard voelt. Dan slaat hij met zijn nagels uit en blijft hangen in een wang of neus (iiiih!) Isa piept dan soms, laat los, schud haar kopje en gaat wilder spelen, waardoor ze uiteindelijk aan het rollebollen zijn.
Of Isa snuffelt onder zijn staart en Frats geeft alle kattensignalen dat hij dat niet wil en als Isa niet reageert omdat ze zijn signalen niet snapt, valt hij aan. Isa ziet dat als spelen en ze zijn snel weer aan het rollebollen.
Of Isa komt de tuin in, ziet Frats lopen, rent erop af en laat zich bovenop hem vallen. Dan, weer rollebollen.

Arme, arme Frats. Hij verdient respect, maar dat krijgt hij niet van haar.

Ik ben bang dat er iets ergs gebeurt met een oog of zo en ik hou het in de gaten, maar ik ben er ook wel eens even een tel niet bij.
Ik zet ze in verschillende ruimtes bijvoorbeeld, maar Frats komt zelf steeds naar Isa toe op een onbewaakt ogenblik. Ergens vindt hij het misschien toch leuk. Maar het loopt gewoon steeds uit de hand. Als je ze samen iets lekkers geeft, kunnen ze samen uit één bakje eten, alhoewel Isa een schrokop is natuurlijk. Maar het geeft wel aan dat ze elkaar leuk vinden, lijkt me

Als ik er bij ga zitten en zet "lief doen" dan gaat het wel langer goed, maar uiteindelijk gaan ze harder 'spelen' en dan kan ik foei roepen wat ik wil. Enige oplossen is tussenkomen en los zetten. Maar het liefst zoeken ze elkaar meteen weer op. Scheiden van elkaar dus.

Op de puppycursus heb ik het gevraagd en kreeg ik het advies om er met een klikker bij te blijven en als ze lief naar Frats is dat belonen met een klik en iets lekkers. Dat werkt inderdaad wel. Even.
Een harde "FOEI!" werkt naar mijn idee net iets beter. Of afleiden natuurlijk, maar ik heb het idee dat afleiding haar niet leert dat ze dat niet mag doen. Ze wordt alleen nog enthousiaster omdat alles zo leuk is.

Ik heb wel eens gedacht van : Ach wat doen we onze arme katten aan, maar als ik met Isa uit ga, lopen er meestal twee zwarte lijfwachten achter ons aan... Die doen ook een plas buiten en gaan weer mee terug. Geweldig toch?

Graag jullie tips en adviezen!

P.S. ik had graag een foto bijgevoegd, maar ik ben er nog niet achter hoe ik dat moet doen....

[Fotogravinnetje]

Geen ervaring mee, maar ik zou Frats ontzetten bij elk signaal dat hij het minder leuk vindt. Nu denkt Isa dat hij wil spelen, terwijl dat niet zo is. Dus eerder afkappen. Zo kan Isa die subtiele signalen de juiste waarde leren geven. Nu gaat ze door en wordt er in feite door beloond, ook al bedoelt Frats het tegenovergestelde...

[Isa2015]

Dank jullie wel voor de reacties.
Ik weet niet helemaal wat je bedoelt met "ontzetten".
Ik weet dat het allemaal rustiger gaat worden als ze oude wordt, maar ik vind dat de katten ook recht hebben op rust in hun eigen huis. Het is gelukkig nu zomer zodat ze zelf veel op stap zijn

[chaos]

Ik had vroeger een siamees, die zich als een ouwe lul gedroeg, als wij hem niet hielpen sleepten onze honden hem alle kanten op.
Hij gaf wel signalen maar pakte niet door. Ik ging er vaak bij op de grond zitten en begeleide het contact tussen poes en hond, inclusief correcties van te wild gedrag en stem beloningen voor gewenst gedrag.
Het heeft gewoon even tijd nodig maar ook begrenzing van onbeholpen gedrag.

[noekie]

Bij ons in huis is katten pesten echt een no go; dat word niet getolereerd.
De honden hebben dat met alle katten vrij snel door gehad en dan hield het snel op.
Ze mogen spelen maar zodra het "te hard" gaat kap ik het af.

[Fotogravinnetje]

Met ontzetten bedoel ik dat je zorgt dat hij niet meer belaagd wordt door Isa. Isa dus even aan de kant zetten en zorgen dat ze hem even echt met rust laat

[sbientje]

wat ik heb gedaan is alle contact verbieden. Dus niet naar de kat toe, niet eens naar de kat kijken. Gewoon negeren als het blijkbaar niet normaal kan. En ja, het is heel lastig voor een pup, want je moet het echt in de gaten houden en zorgen dat ze er gewoon niet meer mee bezig gaat. Als ze wat ouder is wordt ze vast vanzelf rustiger, althans, zo ging dat hier wel. Toen ze eenmaal wist dat de kat niet was om mee te spelen heb ik haar langzaam wat meer ruimte gegeven

[Isa2015]

Okee, dus eigenlijk hebben jullie allemaal dezelfde tip : alle contact verbieden. Ook de lieve momenten.
Daar kan ik wel wat mee.
Dankjewel

[iones]

Ik denk dat het straks gemakkelijker wordt als de pup de melktandjes kwijt is. Dan komt het bijten niet meer zo hard aan bij de kat en dan zal de kat ook niet meer zo heftig reageren.

[iones]

Maar dan moet je de kat dus óók afleren om toenadering te zoeken naar de hond.

[Isa2015]

En daar zit nou juist het probleem, want soms zitten ze me beiden verbaasd aan te kijken alsof ze net zo leuk bezig waren. Dat zijn ze ook in het begin, alleen op het moment dat de één de ander pijn gaat doen, gaat de ander harder te werk.

Ik ben nu begonnen om Isa te verbieden om naar de katten te gaan, want in eerste instantie ook wel lukte, maar ja als er ineens bezoek komt die ineens in de kamer staan, ben ik de controle wel even kwijt. Ja, ik weet het waarschijnlijk zeggen wacht ik zorg eerst even voor de hond, maar er gebeurde even teveel tegelijk. Volgende keer beter.

Voorlopig ga ik hiermee aan de slag. Moeilijk, want ze zaten vanavond even heel gezellig met z'n drieën op de vloer in de keuken. Al is het maar even...

[Dartel]

Hier laat ik het ze tot op zekere hoogte zelf uitzoeken. De kat kruipt bij de pups als ik een nest heb, hij vindt dat geweldig. Als ze te wild worden met z'n allen dan springt hij ergens op.

De pups die ik aanhoud zijn dan ook aan hem gewend. Maar soms wordt het spelen echt te wild, dan sleuren ze hem aan zijn poten of oren door de kamer. Dat kap ik dan af, ik heb het commando "zachtjes" daarvoor. Als het echt te wild wordt haalt de kat ook uit. Dat probeer ik te voorkomen, maar ik ben er niet altijd bij. Gelukkig haalt de kat niet uit om te verwonden, alleen als flinke waarschuwing. Een enkele keer hoor je piep, en strijkt de pup even met zijn poot over zijn neus.

Ik gebruik het commando nu ook als de puber met de kleine pups wil spelen, want daar was ze ook te wild mee. En als ik dat niet corrigeer grijpt moeders in, en die is toch wel iets duidelijker dan ik dat ben