Wij hebben nu een tijdje een Roemeentje in huis, in het begin ging het heel goed met de zindelijkheid, maar inmiddels gebeurt er iedere dag wel een ongelukje, met als toppunt dat ze gisteren op het bed in de slaapkamer heeft gepoept (dit was de eerste keer poepen in huis)
Lana is een vrij makkelijk hondje, ze slaapt 's nachts goed door, kan een paar uurtjes alleen blijven als het moet en heeft na de nacht of na overdag alleen blijven nooit een natte bench; ze kan dus haar plas wel goed ophouden. Ook als ze bij mijn ouders logeert (waar nog een hond is) heeft ze geen ongelukjes, terwijl ze dan eigenlijk nooit in de bench zit. Hierdoor denk ik dat het bij ons in huis plassen niet medisch is maar toch echt te maken heeft met iets wat wij (verkeerd) doen..
We hebben eigenlijk dagelijks wel 1 plasje in huis, wat eigenlijk gestart is (maar misschien toeval), sinds ik eind augustus voor het eerst een hele dag van huis was (wekelijks 1 dag). Natuurlijk hebben we dat opgelost; mijn vriend heeft zijn thuiswerkdag op die dag gezet, maar tot die tijd zijn Lana en ik eigenlijk niet zolang uit elkaar geweest, terwijl ze wel gewend is dat mijn vriend fulltime werkt.
De plasjes gebeuren vooral 's avonds ergens tussen het avondeten en naar bed gaan. Ze is dan genoeg uit geweest, want natuurlijk hebben we van alles geprobeerd; grote wandelingen en kleine wandelingen, iedere twee uur eruit, etc en natuurlijk de standaard pup dingen; plasje na het eten, plasje na het slaapje, enzovoort.. Soms doet ze het terwijl ze een half uur daarvoor nog uit is geweest, terwijl ik gewoon wéét dat ze het kan ophouden. We gaan overigens altijd door dezelfde deur naar buiten, maar ze heeft nog nooit bij de deur gestaan dat ze er uit moest.
We hebben de meeste plasjes gewoon genegeerd en zelf opgeruimd, hoewel we het natuurlijk wel echt letterlijk voor onze ogen zien gebeuren. Een paar keer hebben we geprobeerd op dat moment iets te zeggen, maar daar was ze totaal niet van onder de indruk.. Een keertje ben ik wel echt boos geworden, wat 3 dagen succes had, maar nu gaan de plasjes dus gezellig achter de tv, waar ik ze niet kan zien.
We zorgen voor voldoende lichamelijke en geestelijke vermoeidheid; er zit een groot park vlakbij waar ze kan wandelen, loslopen en zwemmen en bovendien hebben we allemaal spelletjes bedacht om in huis met haar te doen, ze heeft een kong, voerbal, etc, en ook denkspelletjes (waarbij ze dingetjes moet optillen of verschuiven om een snoepje te krijgen).
Over het algemeen is het dus gewoon een vrolijke, blije pup waar weinig mee aan de hand is en goed groeit, ze heeft een groot aanpassingsvermogen, gaat graag mee uit, kan gewoon mee in trein, bus of auto en ligt dan lekker te slapen, maar dit, pffff...
En eigenlijk, dat ene plasje op dweilen per dag, nou ja, je went eraan, maar nu ze dus gisteren (weer op thuiswerkdag!) lekker op het bed heeft zitten kakken, ben ik gewoon bang dat het van kwaad tot erger gaat.. Overigens is ze dol op mijn vriend, gaat ook vaak met hem wandelen (hij doet alle netuitbed en vlakvoorhetslapen wandelingen) en lekker tegen hem aan liggen slapen, geen angst naar hem toe of wat dan ook.
Wie heeft advies? En zeg het gerust als je denkt dat we dingen fout aanpakken, we willen alles wel proberen, het gaat ons er vooral om dat zij zich lekker voelt en hoewel het vast lekker is af en toe om gewoon te kunnen plassen als je moet, denk ik dat ze meer baat heeft bij een gevoel dat niet te hoeven doen
, en ook een keer spuitpoep 's nachts in huis en toen heb ik ook wel bevestigd dat ik het had gezien omdat hij er zenuwachtig over deed. Ik heb er verder niet moeilijk over gedaan, gewoon opgeruimd. Maar Lilo heeft heel lang in huis geplast gewoon omdat ze niet beter wist. Daar ging ik echt geen gesprek of zelfs maar oogcontact over aan, want het boeide haar ook helemaal niet. Als ze moest plassen plaste ze, klaar. Ik denk niet dat ze een dag eerder zindelijk was geworden als ik er aandacht op had gevestigd. Ze besloot gewoon op een bepaald moment dat buiten plassen prettiger was en is al jaren 100% zindelijk.