Hopelijk kunnen jullie ons helpen want we zitten met een mogelijk potentieëll probleem. We hebben een pup van 10,5 week nu, die morgen drie weken bij ons is. Nu willen we graag langzaamaan gaan beginnen met het trainen van het alleen zijn. We zijn al zover dat het naar de wc gaan en douchen zonder een constant geblaf en gejank (zit wat husky in dat merken we nu ook goed
). Maar voor de rest gaat het absoluut nog niet, als we onszelf afzonderen in een andere kamer is ze meteen aan het blaffen. Ik heb veel op internet gelezen en mensen zeggen meestal bouw het rustig op met een minuutje per keer en als ze blaft heb je te snel willen gaan, maar bij ons blaft ze dus al meteen. Wij weten nu niet goed wat we moeten doen, moeten we het blaffen negeren en wachten tot ze stil is of kunnen we beter direct terugkomen? Ik weet wel dat we beter niet kunnen wachten en dan terugkomen terwijl ze nog blaft omdat ze dan zou kunnen leren dat als ze maar lang genoeg blaft dat we dan wel terugkomen. Wie heeft tips om dit aan te pakken en haar te leren? In de bench gaat goed zolang ze ons kan zien, ziet ze ons niet meer is het een en al geblaf en gejank.Momenteel ben ik vrijwel altijd thuis omdat ik het niet goed vind om zo'n jonge pup al echt alleen te laten, mocht ik echt weg moeten dan regelen we een oppas. Nu bleek vandaag dat nadat ik weg was gegaan Teyla nog een hele tijd voor de deur heeft staan huilen en dat het pas beter werd toen de oppas even naar buiten is geweest met haar, het was niet dat ze iets moest doen want dat heeft ze dus niet gedaan. Ik vraag me af of ik nu bang moet worden voor een verlatingsangst naar mij toe, aangezien er gewoon iemand thuis was (die ze ook al vaker heeft gezien) toen ik weg ging en ik ook degene ben die altijd thuis is.
Vooral ben ik eigenlijk op zoek dus naar tips hoe we dit het beste aan kunnen pakken, tv, radio etc werkt niet voor haar, zelfs als we thuis zijn maar in een andere kamer blaft ze de boel bij elkaar wat ook niet wenselijk is gezien we op een flat wonen. We hebben geprobeerd in de bench, los in de kamer maakt ook geen verschil. wie o wie kan helpen hoe we dit aan kunnen pakken.
Verder gaat het echt super met haar, op de socialisatie doet ze het goed, speelt leuk met andere hondjes, is vriendelijk naar mensen, kinderen, babies, vind alles eigenlijk wel prima op het alleen zijn na dus.
Hoe kan een hondje nu een probleem maken van de afwezigheid van zijn baas, als de aanwezigheid niet vanzelfsprekend is?