Lomp hond contact

[heimwee]

Ik heb eens wat zitten nadenken na de training van afgelopen dinsdag.

Een week of 6 wonen wij weer in NL, Kalev is vanuit Italië qeinig hond contact gewend maar t contact wat hij had (met Layla van Jeanette bv en de labradors van de buren) ging prima. Ook evt honden die we op een wandeling tegen kwamen waren geen issue. Snuffelen en doorlopen.
In NL echter viel het me op dat hij ontzettend reactief is op alles wat beweegd op straat.
Nu is er hier natuurlijk ook heel veel meer te zien, te ruiken en te beleven qua andere honden. Waar we in Italie max een hond per week op de wandeling tegenkwamen kom je er hier gerust in de wijk 4 tegen op een p&p rondje.

Op dag twee al klapte een andere loslopende witte herder reu boven op Kalev. Geen gaatjes maar hij had hem wel flink te pakken. Kalev zelf kroop achter mij en ik heb die hond op zijn donder gegeven.

Als we nu andere honden tegen komen begint Kalev vrij snel te blaffen. Ik dacht eerst om afstand te houden of uit toch een soort onzekerheid.
Op de hondenschool gaat het prima, zolang ik maar met hem bezig ben en hij opdrachten krijgt. Sta ik stil om te luisteren dan wordt er contact gemaakt en komt er van dat echte des herders gepiep uit wat overgaat in blaffen als ik niet afleid.
Toen er dinsdag een hele club puppies door ons veldje hobbelde was er geen houden aan, hij wil er dan heen.

Na de les hebben we Kalev en Oscar een schapendoes van een maand of 7 contact laten maken. Daaruit bleek dat Kalev eigenlijk prima hondentaal machtig is. Zich wel groot maakt als een jonge reu, maar opzich niets verkeerd doet. Wel speelt hij veel te lomp, is teveel hond. Voor Oscar niet leuk dus dat al snel afgebroken.

Nu twijfel ik hoe ik hier nou het beste mee om kan gaan. Is dat gepiep en geblaf een uiting van onzekerheid of ook van een wens om contact te maken? Of beide?
Onzekerheid hebben we tot nu toe aangepakt door vooral afstand van andere honden te houden en negeren te oefenen en alle contact met ons ruim te belonen.
Maar als hij eigenlijk liever contact maakt is dit wellicht niet de beste richting?
Maar goed, dan zit ik met een heleboel lompe hond die contact wil maken. Hij staat (nog) niet voldoende onder appel en ik vertrouw hem niet goed genoeg met andere (jonge) reuen om hem maar los te laten rennen en t uit te laten zoeken. Hij heeft nog nooit wat gedaan, maar goed t is wel een jonge reu en ik weet dat dat niet goed hoeft te gaan. Aan de riem contact maken is sowieso een boel extra spanning die zo'n ontmoeting in de weg kan staan.

Wat is hierin nou de juiste richting? Hoe maak ik met hem hier in de volgende stappen?

[heimwee]

Zoals de trainer zei: laat hem maar vooral met herders spelen.
Dat zag ik ook tijdens de wandelingen met Jeanette, Kalev en Layla begrijpen elkaar dat is duwen rennen en blikkerende tanden en wat gegrom en geblaf.
Oscar de schapendoes wilde idd vooral andere dingen doen en vond die grote witte reus die op hem af kwam rennen (overigens wel stopte en niet beukte) en dan uitdagend blafte echt een beetje veel van t goede.
Hij maakt zich heel groot en ziet er dan (ook voor mij) heel impostant uit.
Maar ik vermoed wat veel voor veel honden..

[sbientje]

sommige honden spelen gewoon heel lomp. DIe van mij hebben er ook een handje van. Vooral Pom trouwens. Het is vaak vooral even in het begin, daarna koelt ze wel af maar het lijkt soms wel of ze helemaal ontploft. En niet iedere hond is daarvan gediend, en als ze dan de verkeerde treft is het ruzie. Daarom mag ze nu dus neit meer met vreemde honden spelen, maar goed, dat maakt het alleen maar erger eigenlijk Hier woont trouwens een witte herder, echt een lel van een beest, en die is ook superlomp. Zo lomp dat Pom het zelfs niet leuk meer vindt. Eigenlijk vindt ze lomp spelen alleen leuk als ze het zelf doet geloof ik, als ze slachtoffer is, is het ineens niet meer zo grappig.

Ik zou eens kijken of je hem met een teef kan laten spelen die wel duidelijk de grenzen aangeeft. Liefst niet al te ruw. Spelen is natuurlijk leuk als allebei de honden er plezier aan hebben, en zo'n jonge lompe reu is niet voor iedere andere hond een lolletje

[heimwee]

Ik denk idd ook dat ik opzoek ga naar een leuke zekere teef als wandelmaatje (iemand zin? Omgeving Zutphen/Nijmegen/Achterhoek?)

Maar dan, hoe verder op het moment dat hij dus tijdens de gewone wandelingen is aan de riem? Dat geblaf en gepiep? Ik mijd losloopgebieden (enkel bronsberger meer tijdens etenstijd want dan is er niemand) omdat ik mensen en andere honden met mijn lomperik niet tot last wil zijn.
Maar hij moet wel zijn energie kwijt en ik wil wel normaal met hem over straat kunnen zonder dat hij bij elke hond die we tegen komen stennis schopt.. Negeren kan ik blijven oefenen, maar als het dus een wens tot contact maken is, doe ik hem dan niet te kort?

[heimwee]

Heb overigens een step aangeschaft waar we mee gaan oefenen, beweging voor mij en gecontroleerd rennen voor hem. Maar natuurlijk niet vergelijkbaar met een potje spelen met een andere hond

[blondie]

Aan de lijn kennis maken heb ik persoonlijk gewoon aversie tegen, je gaat dan toch merken dat honden die dat gewend zijn te doen bij iedere hond gaan reageren. Aan de lijn zou ik de aandacht afleiden, even jezelf interessanter maken.
Herders "spelen" lomp, herders pikken wat onzekere honden er zo tussen uit en kunnen dan vreselijk irritant gaan doen of domineren of najagen.
Op een bepaalde leeftijd zie (ik althans) de interesse voor andere honden wat verdwijnen, behalve als ze een gelijkgestemde tegen komen, dan kunnen ze nog wel eens los gaan. Maar reuen onderling zie je ze dat zelden doen, wel met een leuke teef

Begrijp me niet verkeerd, maar het begrip "spelen" met een andere hond kan ik niet zo veel mee. Misschien dat ik altijd een apart slag honden heb gehad hoor. Maar hier speelde de vorige reu maar met een select aantal honden. Dat waren de bullenmeisjes en hij kwam eens een mecheldame en golden dame tegen waar hij ineens heel speels bij ging doen. Maar verder kwam spelen en samen oprennen niet echt in zijn vocabulaire voor.
Met de huidige jonge hond zie ik het zelfde gebeuren. Af en toe een dolletje met deze of gene, maar als snel wordt het te lomp en gaat het meer een machtsspel worden. Het spelen om het spelen zie ik er niet in terug.
Dan wordt het te lomp, poten over de rug, nekje over de rug.. in mijn ogen het "spel" van wie is er sterker. En dat zijn de momenten dat ik inhaak en verder loop, bal in de hand, en ga daar maar fijn mee spelen

Wellicht is een witte herder anders hoor, maar ook al kan ik genieten van honden die lekker met elkaar dollen op het strand, mijn herder laat ik vaak niet "gezellig" mee doen, omdat het dan toch vaak anders uit lijkt te pakken.

[Lunatic]

Ik zou kijken of je 1 of 2 vriendinnetjes voor hem kan vinden in de buurt, waar hij af en toe lekker mee kan spelen. Verder zou ik hem leren andere honden te negeren, andere hond ia aandacht voor jou en er zo langs lopen, daarna flink belonen met lekkers of speeltje

Volgens mij voelen honden ook prima aan met wie ze wel en niet lomp kunnen spelen, dat is hier wel zo tenminste, met Luna word rustig gespeeld, rennen en samen met een speeltje e.d. Doran en Zinzi samen zijn helemaal van het beuken, hoe harder en gekker hoe beter Hun grootste vriendin hier in de buurt is Indy de witte herder teef, daar kunnen ze ook lekker mee rennen en beuken en samen achter de bal aan, wie hem het snelste heeft

[heimwee]

Weetje, hij hoeft van mij niet te spelen - wat dat spelen dan ook mag inhouden.
Want ik vind dat lompe gedoe ook niet leuk om te zien. Vooral wanneer je ziet dat de andere hond er geen lol aan beleefd. Daarom ook dat ik het jiet doorzet en hij nu eigenlijk altijd aangelijnd (aan de lange lijn loopt) tenzij er niemand is en we even lekker kunnen ballen.
Aan de lijn word er, als het aan mij ligt, ook geen contact gemaakt. Dat is gewoon vragen om problemen, mijn inziens.

Maar ik word nu geconfronteerd met een hond die dus heftig op andere honden reageerd. Ik vraag me nu dus af hoe ik hier mee om moet gaat. Gewoon doorgaan met negeren oefenen. Of wel hond contact stimuleren en zien hoe het gaat?
Als pup en kleinere hond hebben we weinig hond contact gehad en heb ik dus niet genoeg kunnen leren hoe hij zich gedraagd als hij de mogelijkheid heeft.
Nu is hij groot en lomp en is het niet iets waarvan ik denk - op hoop van zegen los en we zien wel eens wat hij gaat doen.

Ik zoek dus naar een midden waarin ik 1) andere honden ongewenst lomp gedrag bespaar en 2) genoeg tegemoed kom aan de behoeftes van mijn hond - op welke manier dan ook.

-- eventuele vriendinnetjes voor Kalev zijn zeer welkom.. ook ik mis wandelmaatjes
Laatst tijdens het ballen bij Bronsbergen kwamen we een jonge labrador terf tegen. Die kwam even meedoe en dan zie je idd dat het leuk is. Dat begreep elkaar. Samen echter de bal aan door het water. Maar goed. Die was hier op bezoek en kwam niet uit de buurt.

[runninggirl]

Kan het ook zijn dat hij wat moeite heeft met alle nieuwe prikkels (drukte op straat etc.) en daarom wellicht ook sneller over gaat tot reageren op honden? Jura van mij heeft daar nog steeds wel eens moeite mee, daarom lopen we op rustige tijden.

[heimwee]

Dat zou ook goed kunnen.

Ik twijfel dan ook - eerst dacht ik, alle veranderingen alles anders het zal daar wel door komen.
Dinsdag begon ik te twijfelen omdat hij ook zo duidelijk laat zien dat hij er eigenlijk heen wil, hij wil er wat mee. Dus toen begon ik te twijfelen of ik hem met mijn negeer en aandacht voor de baas strategie niet juist te kort doe en op het verleerde stukje focus.
Toen dus dinsdagavond de mogelijkheid gehad om even in een gecontroleerde situatie (dus geen verassingscontact zoals met de labrador teef) te analyseren hoe hij 'speelt' en zich gedraagd.

En nu vraag ik me daarom dus af wat nou eigenlijk de reden achter zijn gedrag is en of mijn strategie daarmee de juiste is.

Waar ik ook aan twijfel is bv - ik ben behoorlijk bang dat hij anderen tot last word. Dus als ik een andere hond zie aankomen heb ik de neiging tot twijfelen. Qellicht dat hij daarom zo heftig reageert want de keren dat we overvallen worden gaat het meestal wel goed. Maar ik let dus danig op dat we bijna nooit overvallen worden.
Maar de gewoon uitproberen fase is voorbij - daar is hij inmiddels te groot en te lomp voor.

Al met al weet ik dus even niet of het de nieuwe omgeving, mijn gedrag, zijn gedrag, een verkeerde strategie of van alles een beetje is.
En wat ik nu het beste kan doen..

[blondie]

Weetje, hij hoeft van mij niet te spelen - wat dat spelen dan ook mag inhouden.
Want ik vind dat lompe gedoe ook niet leuk om te zien. Vooral wanneer je ziet dat de andere hond er geen lol aan beleefd. Daarom ook dat ik het jiet doorzet en hij nu eigenlijk altijd aangelijnd (aan de lange lijn loopt) tenzij er niemand is en we even lekker kunnen ballen.
Aan de lijn word er, als het aan mij ligt, ook geen contact gemaakt. Dat is gewoon vragen om problemen, mijn inziens.

Maar ik word nu geconfronteerd met een hond die dus heftig op andere honden reageerd. Ik vraag me nu dus af hoe ik hier mee om moet gaat. Gewoon doorgaan met negeren oefenen. Of wel hond contact stimuleren en zien hoe het gaat?
Als pup en kleinere hond hebben we weinig hond contact gehad en heb ik dus niet genoeg kunnen leren hoe hij zich gedraagd als hij de mogelijkheid heeft.
Nu is hij groot en lomp en is het niet iets waarvan ik denk - op hoop van zegen los en we zien wel eens wat hij gaat doen.

Ik zoek dus naar een midden waarin ik 1) andere honden ongewenst lomp gedrag bespaar en 2) genoeg tegemoed kom aan de behoeftes van mijn hond - op welke manier dan ook.

-- eventuele vriendinnetjes voor Kalev zijn zeer welkom.. ook ik mis wandelmaatjes
Laatst tijdens het ballen bij Bronsbergen kwamen we een jonge labrador terf tegen. Die kwam even meedoe en dan zie je idd dat het leuk is. Dat begreep elkaar. Samen echter de bal aan door het water. Maar goed. Die was hier op bezoek en kwam niet uit de buurt.

Als hij gewoon sociaal is, en jij hem kunt bereiken als je vindt dat contact niet goed verloopt en verder doorloopt zie ik niet in waarom je hem niet los zou laten waar dat is toegestaan.
Heel kort door de bocht. Zelf spelen tijdens losloopwandelingen, en kom je andere honden tegen die komen snuffen loop je door en speel je verder. Zie je dat anderen hem willen aanvallen dan probeer je ze te blokken en loop je wederom gewoon door zonder gezeur, of als hij van zwemmen houdt gooi je de bal in zee of in het meer.

Twijfel je bij het zien van een andere hond, dan zorg je dat je contact maakt met je eigen hond. Lukt je dat niet, dan ga je oefenen aan de lijn. Maar als hij in jouw ogen gewoon luistert en op jou gericht is, dan zou ik gewoon lekker de lijn los klikken en gaan lopen.

Kleine toevoeging: een ander is ook verantwoordelijk voor het gedrag van zijn eigen hond. Zo zie ik het tegenwoordig wat meer. Ik ben ook iemand die geen overlast wil geven, maar het mes snijdt wat mij betreft tegenwoordig wel van 2 kanten

[heimwee]

Ik ben wellicht ook gewoon een te grote schijtert hoor.
Als de dood om zo'n klote irritante kuitenbijter te krijgen.

Terwijl als ik hem eer aan doe het een echte lieverd is in huis, ook met alle (vreemd) bezoek.
Dat hij het op de cursus super doet.
Dat hij dus prima contact maakt maar uiteindelijk te lomp is voor (veel) andere honden.
En als ik wegloop mij komt zoeken..
Perfect onder appel staat hij niet, daarom durf ik hem niet los te laten.
Maar zijn enige 'misdaad' tot nu toe is eigenlijk blaffen aan de lijn en lomperigheid.
Maar goed.
Wellicht dat ik via de hondenschool ook wel wandelmaatjes kan vinden en onder begeleiding eens kan wandelen oid. Gewoon om eens te horen hoe een ander hem ziet. Dat doet wellicht mijn vertrouwen in hem op losloopwandelingen ook goed.

Want bv gisteravond dan ben ik zo trots.. meneer was klaar met snuffelen en kwam braaf voor me zitten. Zeg ik aan de voet (dinsdag voor t eerst geoefend) en hij hippelt braaf om me heen om strak naast me te gaan zitten al naar me kijkend van jaa das de bedoeling he baas.
Dat soort kleine momentjes, das genieten. Ik ben gewoon te onzeker. Te onzeker hem te kort te doen en te onzeker anderen tot last te zijn.
Waar even een paar stukjes typen al niet voor kan zorgen

[heimwee]

1 jaar 4 maanden.
Dus dat is idd een plan.
Wil sowieso graag gaan steppen, ook voor mijn eigen conditie

[Fotogravinnetje]

Rond die tijd begon Elco inderdaad ook met aan de lijn blaffen naar andere honden. En dat is vooral omdat hij dolgraag kennis wil maken. Maar ik wil graag zelf bepalen met wie en wanneer hij kennismaakt, dus ik ben gaan trainen op aandacht voor mij. En ik moet zeggen: het werkt wel. Minder geblaf, minder in de lijn hangen. Alleen gaat hij gerust zo'n 100 - 150 meter bij mij vandaan om met honden kennis te maken als hij losloopt, dus daar is nog werk aan de winkel... Scheelt natuurlijk wel dat hij maar een kleine hond is. En hij is heel goed in het inschatten van hoe een andere hond zal reageren. Eentje die hem niet mot, zal hij ook niet naar toe gaan

[DeDiana]

Amy doet het ook wel eens: blaffen aan de lijn naar een andere hond omdat ze er graag naartoe wil en uit opwinding. Los wil zij ook naar elke hond toe en even snuffelen en dat mag ze in losloopgebieden ook van mij. Tenzij een hond is aangelijnd of zelf duidelijk niet op een andere hond zit te wachten, maar dat heeft Amy perfect door.
Ik oefen nu vooral met eerst even zitten (rustig worden) en contact met mij maken voordat ze naar de andere hond mag, en dat gaat heel goed. Zij mag dus wel gewoon contact maken met vreemde honden, maar ik wil dat ze dan wel eerst contact met mij maakt en ik haar toestemming kan geven. Ze had al heel snel door hoe dat werkte en nadat ze gesnuffeld heeft, is voor haar die opwinding ook weer over en komt ze gewoon mee als ik haar roep.
Tijdens aanlijnwandelingen of op plekken waar ze niet los kan, kies ik voor afstand nemen (soms betekent dat: teruglopen) en aandacht voor mij belonen. Soms laat ik haar even zitten om die opwinding te doorbreken.

[heimwee]

Ik heb er eens een nachtje over geslapen en we gaan denk ik verder waar we mee bezig zijn.
Als je met mij wandelt en ik heb neit gezegd dat het mag, dan negeren we fijn alles en iedereen die we tegen komen, daarvoor heb ik een heeeeleboel lekkers in mijn zak zitten (en dit werkt al aardig). Tussendoor kleine oefeningetjes doen voor beloningen lijkt ook super te werken om zijn aandacht bij mij te houden. Dit heb ik vanochtend eens geprobeerd en hij was daarna vooral bezig met hoe het lekkers uit mijn zak kon worden getovert dan alle andere geurtjes, hardlopers en weet ik veel wat allemaal.

Dinsdag bij de volgende les ga ik eens advies vragen over of en zo ja hoe we begeleid hond contact kunnen organiseren. Niet zozeer voor Kalev, maar vooral voor mij. Ik word onzeker in deze situaties omdat ik bang ben dat hij tot last zal zijn. Dat reflecteerd terug op hem waardoor hij denkt dat er wat aan de hand is en minder ontspannen loopt. Als hij met mijn vriend loopt die het allemaal zo'n zorg niet zal zijn is hij veel minder reactief en blaft hij pas als er naar hem geblaft wordt. Dus ik denk dat hier een puntje werk aan Sanne ipv werk aan Kalev ligt

Vanochtend hebben we eerst een minuut of 20 ons gebruikelijke p&p rondje gelopen (met die paar oefeningetjes, voorkomen en aan de voet komen). Toen de step erbij gepakt. Eerst even een minuut of 10 met de step gewandeld om er een beetje aan te wennen, maar meneer had al dondersgoed door dat dat grote rode ding leuke dingen beloofd.
Ik had hem zijn tuig omgedaan en daar een korte lijn aangedaan die ik aan mijn heupriem vast had gemaakt. Zodra ik ook maar een voet op de step zette begon meneer te trekken. Even was ik bang dat dit eindeloos veel werk zou vragen voordat ik met hem een beetje normaal zou kunnen steppen.
Toen eens de riem lang gemaakt - dat durfde ik eerst niet omdat ik bang was dat hij dan voor me langs zou kruisen ed -. En wonder boven wonder, dat ging super! wellicht dat dat hem meer het gevoel geeft zelf zijn plek naast mij te kunnen kiezen en meer ruimte tot eigen ritme vinden geeft. We hebben zo een minuut of 20 rustig gestept en geoefend met commando stop.
Al met al ligt er nu een heel tevreden hond me van de andere kant van de kamer aan te kijken.