Het HondenForum

Eindelijk heb ik meer aandacht van Gimmick.
De fluit lijkt prima te werken in onze training.

Maar een tijdje terug heb ik gepost dat ze waakser was geworden richting onze huishoudster. Maar nu gaat het heel hard.
Ze probeert nu gericht bezoek in de kleding te grijpen.
Als het bezoek eenmaal zit en ik laat haar er weer bij is ze weer de vrolijke amstaff en intens blij om mensen te zien.
Maar dat binnenkomen
Ze gromt, laat haar tanden zien, heeft een kam op haar rug en een lage kop met een hele diepe grom.
Corrigeer ik haar daar op want ik wil absoluut niet dat er gegromd wordt naar vrienden van ons.
En dat leek te werken. Maar vandaag probeerde ze om me heen te komen om bij een vriendin te komen. Die toch echt hier vaker over de vloer komt.
Het escaleert heel snel op deze manier.
Ik heb weer contact opgenomen met de fokker welke mij altijd prima ondersteunt heeft en nu vast ook wel weer tips kan geven.
Maar toch schrik ik hier best wel van. Waar is mijn vrolijke staffordje gebleven.
We dealen er wel weer mee en sluiten haar nu eerst weg als er bezoek komt en zoeken naar een oplossing.

Verder is ze begonnen met het plassen in huis.
Ze heeft in de afgelopen week al geplast op de bank toen we even boven waren, op het kussen van Gentle en op het dekbed waar ze af en toe op mag liggen.

Ik hou zielsveel van deze dame hoor maar damn ik heb nog nooit een hond gehad die me voor zoveel uitdagingen neer zet.

Dacht ik ook, al gecontroleerd op blaasontsteking i.v.m. het plassen?

Zit je zelf niet lekker in je vel? Kunnen honden ook ineens heel ander gedrag vertonen

Plassen op spullen vind ik wel bijzonder als ze een blaasontsteking zou hebben. Vind dit zelf eerder klinken als markeren van spullen.

Ik vraag me ook af of ze loops moet worden. Hier gaan ze dan ook meer plassen en worden ze wat onverdraagzamer.

Nu een hier teefje met pups. Normaal ontzettend zachtaardig, nu moet ik echt oppassen als er iemand komt.

Nee ze is gecastreerd dus loops kan ze niet meer worden.

Ik heb voor morgenavond een afspraak staan bij de dierenarts voor een algehele controle en ik neem direct wat urine mee voor controle op een blaasontsteking. Haar urine ruikt wel verschrikkelijk zoet.
Dat viel me op toen ik merkte dat ze op de bank geplast had.
Dus ik laat haar sowieso even controleren.

Judith schreef:Zit je zelf niet lekker in je vel? Kunnen honden ook ineens heel ander gedrag vertonen

Nee ik zit prima in mijn vel.
Dus daar kan het ook niet aan liggen.

Gimmick schreef:Nee ze is gecastreerd dus loops kan ze niet meer worden.

Ik heb voor morgenavond een afspraak staan bij de dierenarts voor een algehele controle en ik neem direct wat urine mee voor controle op een blaasontsteking. Haar urine ruikt wel verschrikkelijk zoet.
Dat viel me op toen ik merkte dat ze op de bank geplast had.
Dus ik laat haar sowieso even controleren.

Ik zou haar ook laten testen op suiker. Bij iemand die diabeet is en de bloedsuiker te hoog is ruikt de urine ook zoet.
Succes

Nanna schreef:Glucose in de urine zou kunnen duiden op suikerziekte. Ruikt haar adem ook naar aceton?

Dat hoeft niet, dat is alleen als er ketonen zijn en die zijn er alleen als ze al heel erg langs onbehandelde suikerziekte heeft.
Mocht er iets uitkomen vraag dan in ieder geval een fructosamine test, dan testen ze de bloedsuiker over 2-3 weken en als die verhoogd is dan weet je het zeker. Een verhoogde bloedsuiker kan ook door stress komen namelijk.

Gimmick schreef:Nee ze is gecastreerd dus loops kan ze niet meer worden.

Ik heb voor morgenavond een afspraak staan bij de dierenarts voor een algehele controle en ik neem direct wat urine mee voor controle op een blaasontsteking. Haar urine ruikt wel verschrikkelijk zoet.
Dat viel me op toen ik merkte dat ze op de bank geplast had.
Dus ik laat haar sowieso even controleren.

Ben het eens met de anderen.
Een grondig onderzoek door de DA met eventueel ook bloedonderzoek om een paar zaken uit te sluiten (nieren, suiker)
Ik ben benieuwd naar de uitslag van dat onderzoek.

Nanna schreef:Glucose in de urine zou kunnen duiden op suikerziekte. Ruikt haar adem ook naar aceton?

Nee ze ruikt verder normaal.

Maar pfff suikerziekte
Naast een fikse voedselallergie dan ook nog suikerziekte.... Dat hoop ik toch serieus niet.
Ik maak me wel serieus zorgen om dit gedrag.
Met 2 kleine kinderen in huis is agressie naar bezoek wel het laatste wat we willen.
Helemaal omdat ze wel bekend is met redirectie als ze haar zin niet krijgt.
Ik zit wel even met de handen in het haar hoor....
Maar even kop ervoor houden we zijn zover gekomen met haar dit redden we ook wel weer.

Suikerziekte is prima mee te leven hoor.
1-2x per dag testen en dan prikken.

Mijn kat had suikerziekte en het nam nog geen 5min per dag in.
Het testen kan je gewoon zelf doen, klein prikje in een lip (volgens mij bij de hond) en dan gewoon zelf testen met zo'n apparaatje.
En prikken duurt ook echt niet lang en is niet eng om te doen.

Al hoop ik natuurlijk dat het niks is!

Feather__ schreef:Suikerziekte is prima mee te leven hoor.
1-2x per dag testen en dan prikken.

Mijn kat had suikerziekte en het nam nog geen 5min per dag in.
Het testen kan je gewoon zelf doen, klein prikje in een lip (volgens mij bij de hond) en dan gewoon zelf testen met zo'n apparaatje.
En prikken duurt ook echt niet lang en is niet eng om te doen.

Al hoop ik natuurlijk dat het niks is!

Nee dat snap ik ik kan zelf prima spuiten.

Maar we hebben een erg onregelmatige levensstijl doordat ik onregelmatig werk en we daarnaast ook nog een eigen zaak hebben. En suikerziekte vraagt om een regelmatige levensstijl. Gimmick is daarnaast door haar sowieso al stevige gebruiksaanwijzing moeilijk tot niet toe te vertrouwen aan anderen. De enige aan wie ik haar toevertrouw is mijn zus maar die woont 130km verderop.
Maar ik hoop dat het niks is.

Volgens mij, maar pin me er niet op vast. Kan je 1x per dag bij de hond prikken.

Wel lastig hoor. Ik snap trouwens dat je haar niet zomaar toevertrouwt aan iedereen.

Ik zou ook eerst uitsluiten dat er niets medisch aan de hand is. Dan hoef je daar in elk geval niet meer over te malen.
Wel shit dit hoor, zoveel overwonnen samen qua gedrag en zo ver gekomen en dan krijg je dit er ook nog even bij.
En met kleine kinderen in huis (en met het oog op de toekomst, vriendjes/vriendinnetjes die komen spelen) kan ik me goed voorstellen dat dit even slikken is.

Ik hoop stiekem wel dat het gewoon een stomme blaasontsteking is waar ze last van heeft en als dat verholpen is ze weer haar oude pittige zelf wordt. Of dat het niks medisch is en jullie deze hobbel samen ook wel weer gaan overwinnen.

Succes!

Nerazi schreef:Ik zou ook eerst uitsluiten dat er niets medisch aan de hand is. Dan hoef je daar in elk geval niet meer over te malen.
Wel shit dit hoor, zoveel overwonnen samen qua gedrag en zo ver gekomen en dan krijg je dit er ook nog even bij.
En met kleine kinderen in huis (en met het oog op de toekomst, vriendjes/vriendinnetjes die komen spelen) kan ik me goed voorstellen dat dit even slikken is.

Ik hoop stiekem wel dat het gewoon een stomme blaasontsteking is waar ze last van heeft en als dat verholpen is ze weer haar oude pittige zelf wordt. Of dat het niks medisch is en jullie deze hobbel samen ook wel weer gaan overwinnen.

Succes!

Dank je wel...
Heel eerlijk toen ze vanmiddag in de mouw hing bij mijn vriendin kon ik wel janken. Dit is echt het laatste wat ik had verwacht bij haar.
Elke keer als we iets bereikt hebben dan komt er wel weer een ander probleem op ons pad...
En het zijn nooit eens een klein dingetje... het zijn meteen weer zaken die een flinke aanpassing in ons leven vragen.
Maar ik mag niet direct gaan doemdenken.
Eerst morgen naar de dierenarts...

Gimmick schreef:
Dank je wel...
Heel eerlijk toen ze vanmiddag in de mouw hing bij mijn vriendin kon ik wel janken. Dit is echt het laatste wat ik had verwacht bij haar.
Elke keer als we iets bereikt hebben dan komt er wel weer een ander probleem op ons pad...
En het zijn nooit eens een klein dingetje... het zijn meteen weer zaken die een flinke aanpassing in ons leven vragen.
Maar ik mag niet direct gaan doemdenken.
Eerst morgen naar de dierenarts...

Dat kan ik me goed voorstellen, helemaal als je zoiets niet verwacht en al helemaal niet bij een bekend persoon voor haar.
Juist omdat je je verantwoording neemt ten opzichte van Gimmick til je hier zo zwaar aan, dus niks anders dan lof voor jou wat dat betreft. Ik hoop dat de DA morgen wat duidelijkheid kan geven.

Loop je nu nog bij een GT met haar? Of iemand anders die misschien een helder licht op haar gedrag kan laten schijnen?

Ik merk bij Izzy wel eens dat als ik op bepaalde zaken de teugels wat aantrek het probleem zich verplaatst. Izzy is niet altijd even gezellig met honden buiten hier in de buurt, dat is bij haar gedeeltelijk ook cyclus afhankelijk. Als ik daarmee aan het werk ben met haar merk ik dat ze binnen waakser wordt bijvoorbeeld. Kan het bij jullie ook zoiets zijn? Het ene probleem aanpakken en dat Gimmick dat het probleem gaat verleggen?

Ik zou ook eerst naar de d.a. gaan. Maar er valt me nog iets te binnen.
Kan het zijn dat je door jouw correcties het binnenkomen van mensen voor haar nog belangrijker/spannender/enger hebt gemaakt?
Ik lees overal dat je grommen en dergelijke waarschuwingen niet moet corrigeren, want het is een waarschuwing. En als je het corrigeert heb je kans dat ze het waarschuwen gaan overslaan, en dus sneller overgaan op "hap!".

Feather__ schreef:Volgens mij, maar pin me er niet op vast. Kan je 1x per dag bij de hond prikken.

Wel lastig hoor. Ik snap trouwens dat je haar niet zomaar toevertrouwt aan iedereen.

Nee, eenmaal per dag gaat het denk ik niet worden. Op een ander forum is bij een hond onlangs suikerziekte vastgesteld en er wordt gewoon 2x per dag geprikt.

Het is niet moeilijk, maar je zit er wel aan vast, aangezien je niet kunt zeggen ik spuit vanavond om 11 uur wel i.p.v. 8 uur. Daar zit een redelijk strak tijdschema aan. Ik heb 5 jaar lang een suikerkat gespoten en het spuiten is iets van niks, maar het tijdregime beheerst je leven.

Ik weet het. Ik heb ook een kat gehad met suikerziekte.
Maar ik dacht dat hij bij een hond 1x moest.

Caninsulin moet je idd verplicht iedere 12 uur maar met lantus (insuline voor mensen) heb je een minder strak schema. Daar kan best 14 uur tussen zitten.
Dus dat zou ook nog een optie zijn.

Maar we lopen nu op de zaken vooruit

Feather__ schreef:Ik weet het. Ik heb ook een kat gehad met suikerziekte.
Maar ik dacht dat hij bij een hond 1x moest.

Caninsulin moet je idd verplicht iedere 12 uur maar met lantus (insuline voor mensen) heb je een minder strak schema. Daar kan best 14 uur tussen zitten.
Dus dat zou ook nog een optie zijn.

Maar we lopen nu op de zaken vooruit

Inderdaad, rustig afwachten.

Wat vervelend, maar niet meteen gaan doemdenken

Ga eerst naar de DA en laat haar van kop tot kont onderzoeken.
Ik zou ook vast kennis gaan maken met een GT, niet te lang wachten hoe eerder je hulp krijgt hoe beter het is.

Ik "ken" een goeie GT: Irma Klaassen
Lemuria kan je zeker met haar contact helpen.

Ik heb al sinds ik Gimmick heb contact met 2 gedragstherapeuten die mij enorm goed op weg hebben geholpen...
1 daarvan is de man van de fokker.

Gimmick schreef:Ik heb al sinds ik Gimmick heb contact met 2 gedragstherapeuten die mij enorm goed op weg hebben geholpen...
1 daarvan is de man van de fokker.

OK. Goed om contact met ze te nemen.
Ik hoop dat haar iets dwars zit wat je snel kan verhelpen, sterkte ermee.

Gimmick schreef:Ik heb al sinds ik Gimmick heb contact met 2 gedragstherapeuten die mij enorm goed op weg hebben geholpen...
1 daarvan is de man van de fokker.

De vraag is of er wat trainen valt. Die redirectie zou voor mij bij een stafford al een héél groot punt zijn.
Ik moet er op kunnen bouwen dat Charlie wanneer ik in moet grijpen naar mij in ieder geval 100% te vertrouwen is.
Met mijn sjaggerijnige rotkwijler die zich niet zomaar wat laat zeggen en dat kleine terrierfrummel dat vreemden bijt en wild om zich heen bijt bij angst heb ik geen moeite.
Daar valt zo rekening mee te houden dat hun gedrag meestal te voorkomen is, en anders heb ik hooguit een gaatje, blauwe plek of kras
Waar Charlie me per ongeluk (en niet eens door) beet een hand die voelde alsof er een auto overheen was gereden. Stond kokhalzend en flauw over het aanrecht gevouwen.
Mens gerichte agressie gaat zo in tegen alles wat een stafford is of hoort te zijn.
Alles buiten eigen gezin beschermen bij dreiging vind ik echt onacceptabel...

Hopelijk heeft haar gedrag een medische reden die te verhelpen valt, anders zou ik toch eens goed na gaan denken over hoe en of verder.

Oei dit escaleert wel heel erg snel.
Ik geloof er niet zo in dat het iets medisch is, maar goed dat je het uitsluit.
Zou het opgekropte frustratie kunnen zijn, die ze normaal buiten kwijt kon door de omgeving te scannen, en dat nu ze dat niet meer kan, ze zich gaat uitleven op mensen?
Ik zou haar in ieder geval als de wiedeweerga muilkorven of opsluiten bij bezoek.
Is je teckel trouwens intact?

Ik weet dat die hele dominantie theorie nogal omstreden is op dit forum, maar als ik lees dat ze markeert en ook denkt te bepalen wie er naar binnen komt, lijkt het er voor mij op dat ze de boel behoorlijk aan het regelen is. Hoe is ze bijvoorbeeld met uitlaten - laat ze zich goed sturen of loopt ze op straat te patrouilleren? Laat ze je beleefd voor bij de deuren, of mag ze zich graag langs je heen werken? Is ze beleefd tijdens voermomenten? Kent ze regels en beperkingen, of zijn jullie gewend om 'om haar heen' te werken en geven daarmee eigenlijk nogal wat privileges weg op de verkeerde momenten?

Niet dat ik antwoord wil of verwacht op de vragen, maar als je ze jezelf stelt en moet concluderen dat zij de dienst uitmaakt in huis, kan er een hoop veranderen als je daar intensiever op gaat sturen. Het kan zijn dat het probleem in de dagelijkse omgang ligt, en maar op weinig momenten van de dag eruit komt. Alleen die momenten aanpakken is dan onbegonnen werk.

runninggirl schreef:Ik zou ook eerst naar de d.a. gaan. Maar er valt me nog iets te binnen.
Kan het zijn dat je door jouw correcties het binnenkomen van mensen voor haar nog belangrijker/spannender/enger hebt gemaakt?
Ik lees overal dat je grommen en dergelijke waarschuwingen niet moet corrigeren, want het is een waarschuwing. En als je het corrigeert heb je kans dat ze het waarschuwen gaan overslaan, en dus sneller overgaan op "hap!".

Iets om mee te nemen in je overwegingen Gimmick

Paisley schreef:Ik weet dat die hele dominantie theorie nogal omstreden is op dit forum, maar als ik lees dat ze markeert en ook denkt te bepalen wie er naar binnen komt, lijkt het er voor mij op dat ze de boel behoorlijk aan het regelen is. Hoe is ze bijvoorbeeld met uitlaten - laat ze zich goed sturen of loopt ze op straat te patrouilleren? Laat ze je beleefd voor bij de deuren, of mag ze zich graag langs je heen werken? Is ze beleefd tijdens voermomenten? Kent ze regels en beperkingen, of zijn jullie gewend om 'om haar heen' te werken en geven daarmee eigenlijk nogal wat privileges weg op de verkeerde momenten?

Niet dat ik antwoord wil of verwacht op de vragen, maar als je ze jezelf stelt en moet concluderen dat zij de dienst uitmaakt in huis, kan er een hoop veranderen als je daar intensiever op gaat sturen. Het kan zijn dat het probleem in de dagelijkse omgang ligt, en maar op weinig momenten van de dag eruit komt. Alleen die momenten aanpakken is dan onbegonnen werk.

Ik kan met 99% zekerheid zeggen dat zij erg weinig bepaald in huis.
Ik bepaal alles voor haar we werken juist niet om haar heen want dan is ze totaal niet hanteerbaar.
Het is een hond met een mega gebruiksaanwijzing en die hebben we zelf geschreven met hulp van een aantal "professionals"
Maar in die gebruiksaanwijzing staat ook dat zij nergens de leiding in mag krijgen. Ze mag geen halve vinger ruimte krijgen want dan gaat ze vervelend gedrag vertonen.
En dat werkte perfect. Het is echt mijn hondje dus ik sta op met haar en ga met haar naar bed. Ik ben degene die mij voor haar inzet met 100% liefde en passie voor haar. Maar ook degene die haar regels bepaald en de enige die zich continu strak houd mijn man voegt zich naar mijn regels die ik voor haar stel.