De fluit lijkt prima te werken in onze training.
Maar een tijdje terug heb ik gepost dat ze waakser was geworden richting onze huishoudster. Maar nu gaat het heel hard.
Ze probeert nu gericht bezoek in de kleding te grijpen.
Als het bezoek eenmaal zit en ik laat haar er weer bij is ze weer de vrolijke amstaff en intens blij om mensen te zien.
Maar dat binnenkomen
Ze gromt, laat haar tanden zien, heeft een kam op haar rug en een lage kop met een hele diepe grom.
Corrigeer ik haar daar op want ik wil absoluut niet dat er gegromd wordt naar vrienden van ons.
En dat leek te werken. Maar vandaag probeerde ze om me heen te komen om bij een vriendin te komen. Die toch echt hier vaker over de vloer komt.
Het escaleert heel snel op deze manier.
Ik heb weer contact opgenomen met de fokker welke mij altijd prima ondersteunt heeft en nu vast ook wel weer tips kan geven.
Maar toch schrik ik hier best wel van. Waar is mijn vrolijke staffordje gebleven.
We dealen er wel weer mee en sluiten haar nu eerst weg als er bezoek komt en zoeken naar een oplossing.
Verder is ze begonnen met het plassen in huis.
Ze heeft in de afgelopen week al geplast op de bank toen we even boven waren, op het kussen van Gentle en op het dekbed waar ze af en toe op mag liggen.
Ik hou zielsveel van deze dame hoor maar damn ik heb nog nooit een hond gehad die me voor zoveel uitdagingen neer zet.




