En toen was ik het ineens zat. In theorie weet ik het allemaal, maar in de praktijk neemt de frustratie het telkens weer van me over. Voor de duidelijkheid: het gaat om twee vrij grote, energieke honden, de ene een hopeloos geval, de andere een flinke kluif qua trainen, die elkaar versterken.
In januari wil ik een cursus lichaamstaal bij honden gaan doen, maar tot wil ik zelf aan de slag. Te beginnen met de vorige uitlaat. Nu was het wel donker, rustig in het park en zijn ze 's avonds sowieso veel rustiger, maar ik vond het best goed gaan. Geen 'wachten' voor de stoep maar ze laten stoppen omdat ik stop. Uitvallen naar een hond? Niets zeggen en gewoon doorlopen. Hierkomen is fluiten. Stoppen of 'nee' tijdens het loslopen is fluiten met een andere toon. Zitten met handgebaar, blijven ook, en doorlopen met een kleine aanraking.
Er zullen vast nog situaties komen waarin ik wel iets moét zeggen, maar voor nu vind ik deze manier van aanpak heel prettig en zoveel rustiger voor mezelf en voor de honden.
Zijn er meer mensen die met een minimum aan commando's met hun hond werken of ze zo hebben getraind? En kunnen die een beetje ingaan op de details, hoe ze de diverse commando's dan overbrachten, wat echt niet werkte zonder stem etc?








Bonnie 09-05-'99 ~ 06-09-'15