Ik zit sinds een tijdje bij een nieuwe KC. Ik heb de puppycursus gedaan bij de Lingewaard en dat is me eigenlijk heel goed bevallen. Ik kwam elke keer met super veel plezier terug van de cursus en had het er echt naar mijn zin. Het was echt Duke en mijn uitje. Alleen de Lingewaard was toch wel een stukje rijden, en niet bepaald goedkoop, dus besloot ik het dichterbij te gaan zoeken.
Inmiddels heb ik net de 4de les gehad. De eerste les was een drama. Nieuwe locatie, nieuwe groep honden, Duke was een vreselijke stuiterbal, ik zat op het randje van overspannen thuis komen te zitten, die les was niet echt een succes. De les ging daarna 2 keer niet door, omdat degene die de les gaf, zelf thuis overspannen kwam te zitten. We hebben daarna 1 inval les gehad van iemand en nu les 3 en 4 van weer iemand anders, die geholpen wordt door iemand in opleiding (die wel de rest van de cursus blijft).
Het klikt gewoon niet. Er zijn gewoon zoveel punten waar ik het niet mee eens ben. Bijvoorbeeld het wandelen met een volgende hond. Ik vraag Duke de aandacht, hij volgt, als ik zijn aandacht verlies en hij gaat snuffelen, dan roep ik zijn naam, of vraag zijn aandacht terug, beloon daarvoor en blijf vervolgens belonen voor het behouden van de aandacht (of ik stel de beloning langer uit zodat hij langer de aandacht moet vasthouden voor hij iets krijgt). Zo bouwen we de duur van het met aandacht volgen op. Van hun mag ik dus hem niet roepen als hij gaat snuffelen. Ik moet dat negeren, en als hij mij uitzichzelf aankijkt moet ik belonen. Ja mahoela. Dat is leuk bedacht, maar als die neus eenmaal op de grond zit dan gaat hij mij echt niet meer uit zichzelf aankijken. Dat snuffelen is VEEL te zelfbelonend voor Duke. Al die lekkere geurtjes, al die konijnen en vreemde honden over het veld, om nog maar niet te spreken over al die gevallen snoepjes waar dat veld mee bezaait is. Hij naait zichzelf helemaal op. Dat ga ik echt niet zitten afwachten. Dus ik leg dat rustig uit, dat ik dat niet vind werken, omdat het snuffelen te zelfbelonend is. Dat ik zijn aandacht terug vraag en daarvoor beloon en eraan werk de duur van de aandacht op te voeren. "Maar als je hem beloond ben je daarna zijn aandacht weer kwijt". JA, wat wil je, het is een hond van 7 maanden, op een nieuw terein, ik kom hier toch om daaraan te werken!? .... Zij vonden het trouwens geen zelfbelonend gedrag, zelfbelonend gedrag was als de hond de vuilnisbak overhoop haalt en daar lekkers in vind
Het begon vandaag ZO GOED. Ik had zijn aandacht vrij goed, hij volgde netjes, had veeeeel minder interesse in de andere honden. Stond niet constant te springen en te blaffen. Echt zo 1000x beter dan de 3 keren daarvoor. Ik was echt in de zevende hemel. Tot die discussie dus. De eerste keer kreeg ik met geluk een microseconde een blik op me gericht, nu liep hij gewoon echt meters aandachtig te volgen. "Maar als je beloond ben je direct zijn aandacht weer kwijt" "Nou dat vind ik niet" zeg ik, "nou dat vind ik wel" zegt zij. En bedankt he!? Ik helemaal blij over de enorme sprongen die we maken daar en hoeveel beter het al gaat, krijg je zoiets...
Ja maar als cursisten de aandacht gaan vragen, en de hond luisterd niet, dan gaan ze zo smeken. "tja, dan doe je het niet goed" zei ik. Op een gegeven moment heb ik de discussie maar afgekapt want werd er enorm gefrustreerd van.
Het is ook mijn eigen eigenwijsheid en koppigheid dat ik alsmaar weer in discussies raak. Bij de puppencursus bij de lingewaard ook hoor. Maar met diegene ging het eigenlijk heel goed. Als ik iets op een andere manier wilde doen, dan legde ik dat uit waarom, dan zei zij waarom dat niet volgens hun methode was, dan zei ik dat ik er toch voor koos het zo te doen, en daarmee was de kous af, en ging dat prima. Ik lijk met al die mensen te botsen, inmiddels met 7 instructeurs te maken gehad, en alleen het vrouwke van de puppycursus ging het eigenlijk heel prima. Die had snel door dat ik vaak dingen op mijn eigen manier wilde doen, maar zag dan ook dat dat eigenlijk prima werkte, maar zij nam ook de ruimte om te luisteren naar mijn uitleg en hoewel het niet hun manier is, kon ze zich er dan wel vaak in vinden.
Ik weet ook wel dat ik de schuld hiervan voor een groot deel bij mezelf moet zoeken, en zeker nu, dat ik nu gewoon met mijn overspannenheid heel weinig geduld heb voor dit soort dingen en de discussies veel sneller verhitter worden en ik minder rustig kan uitleggen wat ik bedoel.
Maar goed, waarom nou eigenlijk dit topic. Ik zal toch niet de enige zijn die zoiets meemaakt? Dat je het niet eens bent met de uitleg of de methode en je het toch graag op je eigen manier wilt doen? Hoe pakken jullie dat dan aan? Zoeken jullie dan verder naar een andere hondenschool? Of overleggen jullie dat dan? Doe je gewoon lekker je eigen ding en negeer je de opmerkingen daarover?
Vind het gewoon zo rot, ik had zoveel plezier in de puppycursus en nu kom ik elke keer met zo'n kutgevoel thuis.








