redirectie gedrag

[Paisley]

Hoe gaan jullie daar mee om?

Voor mij is het volkomen nieuw. Ben begonnen met frisbeeën met Mayke. Ze is ongelofelijk fel op die frisbee's geworden.
We doen het niet als sport, maar als spel. Ze is er niet zo goed in om ze uit de lucht te springen en is er gebrand op om ze te apporteren. Dat vind ik prima, want het scheelt mij frisbees rapen.
Maar het afgeven vind ze onwijs lastig, wat soms 'snappen' in de lucht tot gevolg heeft. Ze geeft wel af, maar de spanning wordt te hoog. Gisteren hing ze zelfs in mijn broek, wat mij de slappe lach opleverde

Ik vind het snappen niet erg, maar ben wel benieuwd hoe mensen met redirectie gedrag omgaan als het allemaal iets minder onschuldig is. (vraagteken)
Ze doet het ook alleen bij mij. Het is niet verdedigen van de frisbee, maar echt afreageren van spanning. En die spanning ben ik op zichzelf heel blij mee, want ik vind het heerlijk om te spellen met Mayke op dr fanatiekst.

[Habibi]

Volgende frisbee al gooien als ze met frisbee in haar bek bij jou is. Afgeven is dan geen issue meer.

[jome]

Wat Habibi zegt direct de volgende gooien of even een trekspel doen, waardoor ze wat spanning kwijt kan

[M@scha]

bij frisbee is het simpel zoals habibi zegt. als ze op 1 meter is de volgende gooien zodat ze de ene laat vallen en achter de ander aangaat. als ze snapt dat ze steeds een nieuwe krijgt is het probleem waarschijnlijk ook weg.

verder word ik zelden echt link op mijn honden, maar redirectie is bij mij reden voor donder en bliksem. Sam had er een handje van bij lola maar dat is een vette nogo. dan wordt het vrouwtje hels

[Lizzie.]

Met hoeveel frisbees werk je?
Het handigst is om met minimaal 3 frisbees te werken. Train dat de volgende frisbee de beloning is.

[Gimmick]

Hier krijgen ze bij echte redirectie een flinke brul partij van mij kant.
Gimmick heeft er een handje van tijdens het fietsen. Als er auto's voorbij komen en ze mag er niet achteraan dan hangt ze op een gegeven moment in mijn onderbeen.
Met weightpulling hetzelfde als het wat lastiger wordt dan probeert ze dat op mij bot te vieren. Nou hell no dat dat toegestaan wordt.
En een slappe lach krijg ik er ook niet van want ze levert me wel degelijk fikse blauwe plekken op.
Ik wil het gewoon niet.

Bij jou is het idd makkelijk door de volgende frisbee als beloning te gebruiken.

[Hippo]

Ik gooi met 3 honden met 1 bal. Hier worden ze behoorlijk opgefokt van de bal. Snappen e.d. is hier echt een no go, ook omdat ze anders in elkaar hangen omdat ze zo opgefokt zijn(lees, grote pupillen, schuim op de bek en klappentanden). Een berisping is meestal genoeg, als ze over het randje gaan krijgen ze een time-out(dan moet de bewuste hond naast mij wachten terwijl ik gooi voor de anderen). Ze weten dus ook goed dat een spel klaar is als ik dat zeg en kunnen erna weer ontspannen, anders zouden ze te opgefokt blijven, da's niet zo lekker voor hun stresslevel.

Voor mijn honden heb ik een kong frisbee. Ze brengen 'm terug, de 1 spuugt 'm uit voor mijn voeten. De ander wacht tot ik de frisbee pak. Dan pak ik de frisbee rustig vast en wacht ik tot hij los laat, ik ga er geen strijd van maken. Ze weten dat ik erna weer ga gooien dus dat loslaten is geen probleem.
Iets is pas een probleem als jij dat zo ervaart, dus als jij het niet erg vindt dat ze af en toe in je broek hangt, who cares ?

[ranetje]

Dat is geen redirectie maar buitdrift.

Je kunt dat het beste aanpakken door haar de frisbee op haar eigen tempo en met zachte, geduldige dwang af te laten geven.
Zacht praten, geduld maar wel voet bij stuk houden.
Ze moet hem zelf afgeven in plaats van dat jij hem af pakt.

Najagen en vangen is een instinctmatig gedrag. Daar passen aangeleerde vormpjes niet zo goed bij. Het kan wel maar dat heeft wat tijd en ruimte nodig om te leren want geleerde manieren uitvoeren is een heel andere hersenfunctie.
Als je geen behoefte hebt aan een gecultiveerde manier van afgeven kun je met twee of meer frisbee's werken en pas gooien terwijl ze de eerste uitspuugt.

Dat denk ik ook ja

Voor de rest ook eens.

[Paisley]

Ik was misschien niet helemaal duidelijk. Afgeven opzichzelf is het probleem niet, want ze komt vrijwillig met dat ding naar me toe en ik kan hem op commando in mijn hand laten leggen. Ze wordt alleen heel opgefokt van het idee dat ik hem straks weer ga gooien. Ze 'snapt' alleen in de flow van oppakken en direct werpen. Ze doet het ook als ik de frisbee al heb, en er een beetje mee loop te dollen voordat ik hem gooi.
Als ik hem met mijn lichaamstaal 'claim' en hem kalm oppak enmijn tas open doe om hem op te bergen, dan doet ze het niet.

Afstraffen/corrigeren van het in mijn broek hangen vind ik niet nodig. Ik vind juist zo leuk dat ik haar er zo enthousiast voor heb gekregen. En het is totaal geen scherpe hond dus als ik niet wil dat ze in mijn broek hangt, moet ik de opwinding in het spel niet zo aanjakkeren.

Ik heb 4 frisbee's maar neem er meestal maar 2 mee. Maar direct een frisbee werpen heeft geen zin helaas. Als ze er al 1 heeft, vind ze een andere frisbee nauwelijks interessant. Ze lijkt er ook een beetje te onnozel voor - zodra ze door heeft dat er wat is gegooid, ligt ie alweer ergens in t struweel.

Het is leuk om te doen, ook om te leren zelf goed te gooien. Mayke springt ze alleen niet zo snel uit de lucht als Kiwi er ook bij is. Ik zou dus een keer moeten gaan frisbeeën zonder Kiwi maar ik laat Kiwi niet zo graag alleen thuis ten behoeve van mijn inboedel en goed contact met de buren
Kiwi heeft er totaal geen oog voor helaas. Die is alleen maar bezig met Mayke drijven als we aan het frisbeeën zijn.

[Brindlecardi]

Opwinding prima met spelletjes, maar vrouwtje happen, nope Doet Apple gelukkig ook niet, ondanks dat ze helemaal gek is van de bal.
Als we klaar zijn met apporteren wordt Apple ook nog feller en gaat ze extra in de bal of soms zelfs in de werpstok bijten als ik de bal wilt pakken. Mag ook niet van mij. Streng hè

Ik zou dus zeker niet lachen. Ferme 'nee', en spel afkappen. En dan voor de toekomst het wel zoveel mogelijk proberen te voorkomen. Door bijvoorbeeld tussentijds te belonen met een koekje of zoals eerder gezegd, de volgende frisbee al gooien.

[ranetje]

Ik was misschien niet helemaal duidelijk. Afgeven opzichzelf is het probleem niet, want ze komt vrijwillig met dat ding naar me toe en ik kan hem op commando in mijn hand laten leggen. Ze wordt alleen heel opgefokt van het idee dat ik hem straks weer ga gooien. Ze 'snapt' alleen in de flow van oppakken en direct werpen. Ze doet het ook als ik de frisbee al heb, en er een beetje mee loop te dollen voordat ik hem gooi.
Als ik hem met mijn lichaamstaal 'claim' en hem kalm oppak enmijn tas open doe om hem op te bergen, dan doet ze het niet.

Afstraffen/corrigeren van het in mijn broek hangen vind ik niet nodig. Ik vind juist zo leuk dat ik haar er zo enthousiast voor heb gekregen. En het is totaal geen scherpe hond dus als ik niet wil dat ze in mijn broek hangt, moet ik de opwinding in het spel niet zo aanjakkeren.

Ik heb 4 frisbee's maar neem er meestal maar 2 mee. Maar direct een frisbee werpen heeft geen zin helaas. Als ze er al 1 heeft, vind ze een andere frisbee nauwelijks interessant. Ze lijkt er ook een beetje te onnozel voor - zodra ze door heeft dat er wat is gegooid, ligt ie alweer ergens in t struweel.

Het is leuk om te doen, ook om te leren zelf goed te gooien. Mayke springt ze alleen niet zo snel uit de lucht als Kiwi er ook bij is. Ik zou dus een keer moeten gaan frisbeeën zonder Kiwi maar ik laat Kiwi niet zo graag alleen thuis ten behoeve van mijn inboedel en goed contact met de buren
Kiwi heeft er totaal geen oog voor helaas. Die is alleen maar bezig met Mayke drijven als we aan het frisbeeën zijn.

Lijkt me nog steeds niet echt redirectie.
En als je het eigenlijk niet erg vindt als ze in je hangt, dan laat je het zo

Ik zou het niet willen hebben en zou de opwinding iets minder hoog laten oplopen.
Dus stoppen met spelen als ze in mijn broek zou gaan hangen.

[Paisley]

Opwinding prima met spelletjes, maar vrouwtje happen, nope Doet Apple gelukkig ook niet, ondanks dat ze helemaal gek is van de bal.
Als we klaar zijn met apporteren wordt Apple ook nog feller en gaat ze extra in de bal of soms zelfs in de werpstok bijten als ik de bal wilt pakken. Mag ook niet van mij. Streng hè

Haha ja dat doet Mayke ook wel eens. En als ik die werpstok dan aangeef, dan staat ze echt beteuterd met dat ding in dr bek zich af te vragen wat ze ermee is opgeschoten

[Paisley]

Lijkt me nog steeds niet echt redirectie.
En als je het eigenlijk niet erg vindt als ze in je hangt, dan laat je het zo

Ik zou het niet willen hebben en zou de opwinding iets minder hoog laten oplopen.
Dus stoppen met spelen als ze in mijn broek zou gaan hangen.

OK wat versta jij dan onder redirectie?

In dit geval is het inderdaad makkelijk om de opwinding minder hoog op te laten lopen, maar ik kan me ook situaties (bij andere honden) voorstellen dat je niet in staat bent de prikkel te verminderen waardoor het redirectiegedrag ontstaat. Bij veel honden zorgt een correctie soms voor meer opwinding.

Maar je hebt gelijk hoor, Mayke moet er maar beter geen gewoonte van maken. Maar het moment van totale verbijstering maakte het hilarisch

[GrethavW]

Redirectie is volgens mij agressie als gevolg van opwinding, dat is het bij jou niet.

Bronco doet het heel af en toe als hij uit zijn plaat gaat vanwege een andere hond die ook tegen hem te keer gaat.
Normaal loop ik gewoon door (wat niet altijd meevalt), maar af en toe ben ik het zo zat dat ik hem een tik geef op z'n reet. Doe effen normaal man.
Dan draait hij in een honderdste van een seconde om en komt omhoog naar mij toe.
Dat is niet eens bewust op mij gericht, want zodra hij ziet dat ik het ben (en hoort, want dan geef ik een brul ), schrikt hij zich dood en staat hij weer met alle poten op de grond.
En is er ook niets meer aan de hand.

Het is voor hem: kwaad op andere hond - pijn - hap richting pijn. Zonder er ook maar 1 seconde over na te denken, of zich bewust is waar hij in wil happen.

[Paisley]

Ahja nu snap ik wat je bedoelt. Ik moest even googlen om de boel uit elkaar te houden. Ik heb redirectie ofwel omgericht gedrag ruimer opgevat dan alleen als het gaat om agressie. (waarbij het verlangen om de frisbee te pakken wordt geuit door mijn broek te pakken, dus wel omgericht gedrag maar niet agressief)
Maar lees ik verder, dan wordt het inderdaad vooral in een context gebruikt waarbij agressie de oorzaak is.

[GrethavW]

Het is bij Maaike meer uit de hand gelopen enthousiasme als ik je verhaal zo lees.
Net als honden die boven de deur uit springen als je hun riem van de kapstok pakt. En zo hard blijven stuiteren dat je ze niet eens aan kunt lijnen.

Hoe je er mee omgaat is geheel aan jou.
Ik zou het niet moeten, maar als je het zelf geen probleem vindt, laat je het toch gewoon zo.

[GrethavW]

Redirectie is volgens mij agressie als gevolg van opwinding, dat is het bij jou niet.

Een beetje wel maar inherent aan redirectie is dat de agressie niet gericht is op dat wat de spanning oproept.

Volgens mij juist wel.
Zeker bij rassen zoals die van mij (en veel herders dacht ik ook).

Ze zijn kwaad/agressief naar iets......worden gecorrigeerd........in hun kwaadheid (nog steeds naar dat "iets", want daar zijn ze volledig op gefocust) happen ze richting de correctie.

[ranetje]

Redirectie is volgens mij agressie als gevolg van opwinding, dat is het bij jou niet.

Een beetje wel maar inherent aan redirectie is dat de agressie niet gericht is op dat wat de spanning oproept.

Volgens mij juist wel.
Zeker bij rassen zoals die van mij (en veel herders dacht ik ook).

Ze zijn kwaad/agressief naar iets......worden gecorrigeerd........in hun kwaadheid (nog steeds naar dat "iets", want daar zijn ze volledig op gefocust) happen ze richting de correctie.

Redirectie is als mijn hond moeilijk doet ........... ik hem daarop corrigeer ...........en mijn hond vervolgens mijn andere hond te grazen neemt (omdat hij niet naar mij durft/wil uithalen)

Als ze happen richting correctie omdat hun focus ergens anders ligt is dat doorgaans uit schrik.
Redirectie gebeurt ook snel maar volgens mij meer bewust en doelgericht.

[ranetje]

Wat je wel vaak ziet is dat honden die buitdrift voelen de buit proberen te houden door met hun bek je handen van de buit af te werken. Dat corrigeer ik weer wel.
Ik probeer het niet zover te laten komen maar als het toch gebeurt dan begrens ik het. Niet om het bijten maar om de taktiek. Het is vals spelen.

Hoe bedoel je dit Cleva?
Wat doet de hond dan, hoe ziet die actie er uit?

[ranetje]

Wat je wel vaak ziet is dat honden die buitdrift voelen de buit proberen te houden door met hun bek je handen van de buit af te werken. Dat corrigeer ik weer wel.
Ik probeer het niet zover te laten komen maar als het toch gebeurt dan begrens ik het. Niet om het bijten maar om de taktiek. Het is vals spelen.

Hoe bedoel je dit Cleva?
Wat doet de hond dan, hoe ziet die actie er uit?

Vooral bij trekspelletjes of een apport niet af willen geven wat dan helaas uitmunt in een trekspelletje.

De hond werkt dan letterlijk je hand van het apport af door niet meer in het midden vast te houden maar gaat richting je hand schuiven om je te proberen te dwingen los te laten.
Zover moet je het niet laten komen. Ik denk echt dat het beter is om de strijd mentaal te houden. De hond moet zelf afgeven.

Gesnapt

Overigens, ik zag een keer een apport met een jonge hond waarbij de eigenaar in het voorbijgaan vliegensvlug met een soort flik-flak de eend uit de bek griste.
In zichzelf knap maar het zet natuurlijk geen zoden aan de trainingsdijk.

Heb ik ook wel eens gezien.
Kan zelfs leiden tot meer buitdrift of gewoon niet meer willen afgeven.

Rustig nog even laten vasthouden en dan rustig afgeven werkt naar mijn idee beter.
Na afgeven nog even samen bekijken en de hond laten snuffelen werkt ook goed vind ik.
Dat was indertijd een tip van Jaap*

[kloesje]

Ik heb ook een 'uit frustratie- aan mijn broekspijp hanger', eerste keren vond ik het ook wel grappig, want inderdaad enthousiast, maar bij de behendigheid is het reuze onhandig als er een hond in je broekspijp hangt

Ik heb het in eerste instantie genegeerd, dus stil staan en pas weer verder gaan wanneer hij ophield met zijn gedrag, want ook ik wou zijn enthousiasme niet teveel de kop indrukken. Nu krijgt hij wel eens stemcorrectie als hij mijn broekspijp vast pakt en gaat daarna vol enthousiasme door met waar we gebleven waren. Ze zijn er niet snel heel erg van onder de indruk, ze zijn dan vaak ook in een soort van roes, waar je ze dan even uit haalt.

Bij het frisbeeën bouwt hij ook veel spanning op, dit uit dan weer niet tot broekspijp hangen, maar voornamelijk mij aanblaffen en mij bijna in het gezicht springen Dit heb ik met 75% terug weten te dringen door dat gedrag gewoon straal te negeren, pas na normaal gedrag wordt er gefrisbeed.
Ik train nu heel veel op beheersing, dus netjes af en wachten op commando dat hij mag gaan. Dus floaters gooien met de frisbee en dan moet hij blijven liggen, pas na commando mag hij er achteraan.
Hierdoor zorg je ervoor dat je je hond veel beter kan sturen, je duidelijker bent in wat er gaat gebeuren, er hierdoor minder frustratie ontstaat en daardoor het omgerichte gedrag zal uitdoven

Maar leuk dat je frisbeed!

[laeken]

Voor mij staat op dat moment vast dat ik de hond teveel over zijn toeren heb gebracht. Ik corrigeer dat sowieso niet maar ik maak wel dat het een tandje lager gaat.
Ik heb zowel echte redirectie bij mijn honden gehad als wel dit gedrag. Eva had geen redirectie maar wel dit gedrag. Agressie deed ze niet aan en als ze het wel deed dan kon ik nog steeds alles bij haar doen en met haar doen. Maar als ze helemaal opgenaaid was door spel of ballen kon ze je ook bijten. Zomaar even knip! Dat was echter niks agressief of bedoeld maar onvermogen en drukte in het hoofd.

Wuilus had wel redirectie. Dat gebeurde als ik buiten liep en ze een hond zag die ze niet moest. Als ze dan opgefokt raakte en ik corrigeerde dat dan ging ze al die agressie op mij botvieren. Gelukkig beet ze niet maar ging ze heel hard blaffen en grommen. Ook in de riem hangen en daaraan sjorren en grauwen. Ik draaide me dan om en bleef stok stijf staan. De keren dat ik er dan nl op in ging beet ze wel. In mijn arm normaal gesproken. Ik vond dat heel moeilijk gedrag omdat ik eerst met een hond liep die uitviel om vervolgens met een hond te staan die het op mij voorzien had. Dat terwijl wij een hele goede band hadden en er nooit issues waren verder.

Gelukkig is dat gedrag in de loop van het leven van die hond weg gegaan.

Maar even over dat gedrag van jouw hond. Ik snap dat je het leuk vindt dat je hond zo vreselijk fanatiek wordt. Toch vind ik dat je een tandje minder fanatiek moet stimuleren. Je hond zover doordraaien met een spelletje is imo niet altijd goed. Ik zag het bij Eva aankomen en dan zei ik rustiggggg....en was het even pauze. Ik wilde niet dat ze zo wild werd. Die honden hebben die buit en werkdrift ingefokt gekregen en je hoeft het niet zo op het randje te spelen en het zo aan te wakkeren dat de hond er dol van wordt. Want dat is denk ik wat er op zo'n moment gebeurd. De hond draait soort van door. Niet zielig ofzo, maar persoonlijk vind ik het niet wenselijk.

[Paisley]

Eva was natuurlijk een totaal ander type hond, inderdaad wat je zegt - met een ingefokte buit en werkdrift. Een hond die je eerder zal moeten afremmen dan aanzwengelen.

Mayke was altijd lastig te vermaken buiten - ze ging altijd graag haar eigen gang en ik heb er veel in moeten investeren om leuk dingen samen te kunnen doen. We spelen met balletjes, doen jachttraining en behendigheid, maar in alles wat we doen staat de vraag centraal "hoe houd ik haar gemotiveerd en geboeid" Dat hebben we nu leuk in de vingers, maar de intrinsieke motivatie die ze nu met die frisbee laat zien, is verbijsterend en verfrissend.
En als ze met dat fluwelen snuitje in mijn broek hangt, heb ik zin om dr te pakken te nemen en een zoen op dat fanatieke bekkie te drukken. Ga ik de volgende keer doen ook

[laeken]

Eva was natuurlijk een totaal ander type hond, inderdaad wat je zegt - met een ingefokte buit en werkdrift. Een hond die je eerder zal moeten afremmen dan aanzwengelen.

Mayke was altijd lastig te vermaken buiten - ze ging altijd graag haar eigen gang en ik heb er veel in moeten investeren om leuk dingen samen te kunnen doen. We spelen met balletjes, doen jachttraining en behendigheid, maar in alles wat we doen staat de vraag centraal "hoe houd ik haar gemotiveerd en geboeid" Dat hebben we nu leuk in de vingers, maar de intrinsieke motivatie die ze nu met die frisbee laat zien, is verbijsterend en verfrissend.
En als ze met dat fluwelen snuitje in mijn broek hangt, heb ik zin om dr te pakken te nemen en een zoen op dat fanatieke bekkie te drukken. Ga ik de volgende keer doen ook

Heel stom en echt een blunder maar ik ging uit van je Kelpie... Het is dus de stabij. Dat is inderdaad wel andere koek dan een echte werkhond met buitdrift en fanatisme.

[Paisley]

Heel stom en echt een blunder maar ik ging uit van je Kelpie... Het is dus de stabij. Dat is inderdaad wel andere koek dan een echte werkhond met buitdrift en fanatisme.

Ahja, dat is voor de hand liggender Maar die heeft totaal geen buitdrift. Ze drijft rondvliegende frisbee's, ballen en Mayke's, maar pakt ze niet op.

[Paisley]

Kijk, gelukkig is ze erg makkelijk te lezen

Dit is "Kom, laten we spelen"


Maar als er een frisbee in t vizier is, worden die ogen gelijk groter



Dit is "Ik wil die frisbee en wel NU"


Dit is "Als je niet uitkijkt pak ik je in je reet"



Ze wordt steeds feller en ik vind t hilarisch, maar ook erg makkelijk. Als ik haar roep, is er namelijk toch een aanzienlijke kans dat ik een frisbee in mijn handen heb, en ze heeft nu extreem veel haast om DIRECT te komen als ik haar roep, ook al zit ze op dat moment met dr kop in een molshoop.