Pup met veel zenuwen/ongeduld

[dorinda1991]

Hallo allemaal!
Sinds een paar weken hebben wij onze Zwitserse witte herder pup Mylo in huis. (nu 11 weken) Alles gaat eigenlijk hartstikke goed, alleen is hij vreselijk ongeduldig. Een aantal voorbeelden: Hij blaft de hele puppyles bij elkaar wanneer we tussen de opdrachtjes door even moeten wachten en hij netjes moet blijven zitten of liggen op zijn kleedje (als hij eenmaal begint houd hij bijna niet meer op. Trekken, zich uit zijn tuig proberen los te wurmen, heel hard blaffen en janken) Het enige wat hij wil is naar de andere honden toe, rondsnuffelen in de grote ruimte en eigenlijk ook gewoon weer naar buiten/huis. Zolang je opdrachtjes met hem doet (en dan voornamelijk opdrachtjes waarbij hij niet hoeft te zitten/liggen, dus naast lopen of 'hier' komen etc) dan gaat het prima en doet hij zijn best en heb je zijn aandacht. Op die 'tussenmomenten' dat hij zo tekeer gaat is het bijzonder moeilijk zijn aandacht te krijgen, ook met lekkere snoepjes zoals rody, stukjes kaas of gewone beloningsbrokjes die hij normaal ook al fantastisch vind. Ook met zijn speeltjes krijg je zijn aandacht niet. Zodra ik gek ga doen en heen en weer ga lopen is de aandacht er weer, maar zodra ik stop vervalt hij weer in zijn gedrag.

Ditzelfde doet hij ook na een (voor zijn doen) lange wandeling waarbij hij lekker los heeft gerend en met andere honden heeft gespeeld, en we daarna even op een terrasje een drankje willen doen. We schamen ons kapot, want hoe schattig hij er ook uit ziet, hij heeft een onwijs grote mond!

We herkennen dit gedrag in mindere mate ook terug bij het om en af doen van zijn riem, wanneer we hem na het wandelen even afdrogen, het even stil staan op straat wanneer je met iemand praat en wanneer hij weet dat we zijn voer aan het bereiden zijn.

Ik vroeg me af of jullie hier nog tips/ervaringen voor hebben? We horen van veel mensen dat we het moeten negeren, maar op de puppyles en als we op een terrasje oid zitten gaat dat gewoonweg maar tot een bepaald punt. Je bent tenslotte een overlast voor andere mensen! Thuis negeren wij hem wel en we merken dat dit bij de kleine dingetjes wel helpt.
Hoe kunnen we hem in zo een situatie 'rustig' krijgen of kalmeren? Een bot of lekkere kluif geven helpt in sommige gevallen, maar dat is echt maar voor een enkele minuut. Dan is hij zijn interesse weer verloren en begint hij weer opnieuw.
Zijn concentratieboog is zéér kort. Natuurlijk is dat volkomen te begrijpen, hij is tenslotte pas 11 weken! Maar in de weken dat hij nu bij ons is zit er nog zo weinig verschil in, dat ik graag hoor of jullie nog tips voor ons hebben.

Zelf probeer ik altijd rustig te blijven in zulke situaties, zodat hij niet nog zenuwachtiger word door mij. Ook heeft hij echt wel door dat het ongewenst gedrag is, want als alles over is komt hij een beetje 'slijmen'.

Alvast bedankt!

Edit: Oh ja wilde nog even toevoegen dat ik denk dat bangheid geen oorzaak is in dit geval. Eerder verveling. We hebben hem vanaf dag 1 goed gesocializeerd en nemen hem 'overal' mee naar toe. Natuurlijk in kleine stapjes en steeds een beetje langer etc. Dit gaat hem juist allemaal goed af!

[M@scha]

je verwacht teveel van hem. zoals je zegt is het probleem als hij verplicht in rust moet. laat dit nou de moeilijkste oefening zijn die er is. gaan zitten duurt bijvoorbeeld 1 seconde. blijven zitten duurt voor een pup een eeuwigheid.

hij is nog jong. verwacht niet zoveel van hem, dan komt het helemaal goed

[Lunatic]

Heel veel honden vervelen zich tijdens cursus, mijn Max had dat ook heel erg, ik ging tijdens het wachten altijd wat kleine oefeningen met hem doen, gewoon voor de fun, je bent lekker samen bezig dus hij verveelt zich dan niet, zit, af, poot, aan de voet, allemaal dingetjes die je eerst aan moet leren natuurlijk, maar ook dat is weer leuk bij alles wat ze goed doen verdienen ze iets lekkers, dus dubbel feest

Verder denk ik, als ik je verhaal zo lees, dat hij re weinig rust krijgt en dus erg overprikkeld is, een lange wandeling met spelen met andere honden en daarna nog op een terras is wat veel voor een pup van 11 weken. Ik zou hem wat vaker verplicht rust geven (bench) dan vallen ze meestal binnen 5 minuten in een diepe slaap.

Verder zou ik oefenen op rust!
Zitten en wachten voor dat hij mag eten, zitten en blijven terwijl jij een stapje naar achteren doet, doet hij dit goed dan krijgt hij lekkers en is hij braaf zo bouw je dat uit, ook zitten bij de deur voor je naar buiten gaat, niet vanwegen dominantie, maar omdat je zo duidelijk maakt dat je alleen leuke dingen doet vanuit rust, leuk om mee bezig te zijn en je heb er een hondenlleven lang plezier van

Succes, ow en foto's zijn welkom hoor

[Hippo]

Kan je hondenschool geen tips geven? Ik vind dat je vaak erg lang moet wachten tijdens cursus.

Het klinkt inderdaad wel een beetje of hij overprikkeld is. En als het janken dan ook nog helpt(doordat je weer verder gaat trainen of verder wandelt), dan zal het denk ik niet zomaar afnemen.

Ik zou het bespreken met de gene van je cursus, of je tussendoor gewoon andere/ meer oefeningen mag doen. Bouw het wachten ook uit, dus eerst 10sec. Als hij dan rustig is, direct belonen en weer verder oefenen. Bouw zulke oefen momentjes ook in met wandelen, dat hij op meerdere plekken leert om rustig af te wachten. Bouw de tijd langzaam op en oefen niet als je het idee hebt dat hij al moe is.

Succes met je pupje!

[DeDiana]

Haha, het lijkt wel alsof je Mila als pup beschrijft

Ik heb dat niet in alle situaties hetzelfde aangepakt. Het gedrag kan voortkomen uit overprikkeling, verveling, dwingen, niet snappen wat de bedoeling is, etc.
Bij de cursus bleef ik gewoon veel met haar in beweging, liet haar niet niksen met de verwachting dat ze wel rustig naast me zou gaan zitten, maar we waren de hele les bezig. Ik begon ook al heel snel met blijfoefeningetjes, waar ze heel erg voor beloond werd, omdat dat ook al een zelfbeheersingsoefening is. Ik deed veel aandachtsoefeningen (eerst in huis, daarna pas op de cursus), clickeroefeningen met het commando 'kijk' en reageren op de naam, etc. Het ging in kleine stapjes steeds beter, maar vanaf dat ze een maand of 10 was, merkte ik ineens dat we met heel grote stappen vooruit gingen. Wij gingen overigens voor de cursus altijd eerst wandelen en spelen, zodat de ergste hieperdepiep-energie eraf was.

Als ik met iemand op straat stond te praten, negeerde ik het gedrag (dan is was het afdwingen van aandacht en actie) en ging we pas weer lopen als ze gekalmeerd was. Ik heb dus best een paar keer een halfuur of langer ergens gestaan met een blaffende en dolgedraaide pup. Maar uiteindelijk geven ze het een keer op

Terrastraining deden we ook Dat is ook lastig vanwege de prikkels en ook nog eens heel saai voor een hond/pup. Dus ik zorgde dat ze moe was en ik bouwde het heel langzaam op. Ik beloonde haar flink als ze even rustig was en dan gingen we weer.

Ook met de riem omdoen, de deur uitgaan, etc. was steeds de clou: er gebeurt pas wat als je rustig bent. Dat had ze behoorlijk snel door.
En verder in huis niet constant met de hond bezig zijn en hem aandacht geven als hij daarom vraagt, maar zelf de momenten bepalen wanneer de hond aandacht krijgt, wanneer er actie is en wanneer rust. Het commando 'klaar' kende Mila al heel snel en dan wist ze ook dat ik dan iets anders, voor mezelf ging doen en zij voorlopig geen aandacht kreeg.

[Brindlecardi]

Klinkt ook als Apple als pup
Op training raakte ze sowieso al snel overprikkeld en verveeld. We hebben het wel gewoon afgerond, maar eerlijk gezegd was ik blij dat we er op een gegeven moment klaar mee waren. Ze luisterde thuis hartstikke goed, ook met wandelen. Goede focus ook.
Maar op cursus was ze heel veel met andere dingen bezig, en ook erg ongeduldig.
Ook op terrasjes inderdaad, piepen, graven, riem kapot bijten etc.

Ik kan wel zeggen dat het met haar best wel goed is gekomen. Ze heeft nog steeds niet extreem veel geduld in bijvoorbeeld een winkel. Maar het enige wat ze dan doet is een beetje piepen. In een restaurant blijft ze nu na een wandeling wel braaf liggen.
Het vervelende lijkt me wel dat het in jouw geval echt blaffen is, dat heeft Apple niet zo vaak gedaan.

Wat ik zelf heb gedaan is toch proberen af te leiden. Dus een botje of speeltje meenemen als je weet dat ze even geduldig moest zijn. (restaurant bv)
En ook tijdens het wachten op cursus gewoon even wat dingen oefenen of een rondje extra lopen.
Klein beginnen zoals eerder is gezegd lijkt me ook een goede tip.
Voor een deel is het daarnaast dus ook gewoon een kwestie van 'volwassen' worden.
Het is even schakelen, Apple was ook nog eens heel klein als pupje, en dan verwacht je dat zo'n kleintje wel moe is na een wandeling en bij je op schoot in slaap valt. Nope

[Fotogravinnetje]

Misschien ook wel goed om even te lezen: http://www.moniquebladder.nl/socialisatie-valkuil/

[jome]

Logisch dat een pup van 11 weken niet snapt dat hij braaf moet blijven zitten/liggen tot er weer wat gaat gebeuren.
Zou van dat 'wachten' ook een oefening maken. Dus belonen als hij stil zit. De kijk oefening doen. Zorg dat hij het wachten ook als oefening gaat zien

Ken je de kleedjes oefening? Meeste honden hebben dat snel door, en vinden het dan ineens een feest om op een kleedje te moeten wachten.
Het zitten en liggen zou je op wat grotere afstand van de groep kunnen gaan doen.

Ik zou het blaffen ombuigen, op moment dat je hond stil is krijgt hij een beloning, dit eventueel met de clicker gaan trainen
En niet verwachten dat je met een pup van 11 weken rustig op een terrasje kunt zitten. Maar het te doen als oefening
Rustig op een terrasje zitten zonder pup doen.

[Shiloh86]

Ik heb Duke erg veel beloond als hij rustig was. In het begin was dat steeds als hij maar een seconde stil was, op den duur kon ik steeds iets langer wachten voor ik hem beloon. Nu in de cursus nog steeds, als hij braaf ligt, of de aandacht bij mij heeft, gaan er elke 10/20 seconde wel een lekkertje in.

Als die momenten nog extreem kort zijn, zou ik er een clicker voor gebruiken. En heel bewust gaan clickeren voor rust. Als hij even netjes stil zit, al is het maar een seconde, click en lekkertje erin. Blijft hij rustig zitten, een paar seconde later nog een keer, blijft hij niet zitten, wacht je tot hij weer even stil is, en dan gelijk click en belonen.

Mensen hebben snel de neiging om niks te doen als er rust is, want he he, hij is eindelijk even rustig. Maar als je juist die momenten beloond, dan leert hij dat rustig blijven hem iets oplevert.

[dorinda1991]

Wauw wat een hoop reacties, dat had ik niet verwacht. Super, bedankt allemaal!

Ik ben me er zeker van bewust dat het om een pup van nog maar 11 weken gaat, misschien dat dat niet zo over kwam. Ik verwacht ook nog niet van hem dat hij netjes kan blijven zitten of liggen wanneer ik dit van hem vraag in deze situaties, waar het me meer om gaat is dat ik me een beetje zorgen maak dat het bijna altijd gepaard gaat met heftig geblaf en gejank. Er lijkt op die momenten niets anders in zijn koppie om te gaan dan dat hij 'weg' wil uit die situatie.
Voertjes geven op de momenten dat hij even stil is heb ik inderdaad ook geprobeerd. Soms lijkt het even te werken, maar daarna gaat hij net zo hard weer door. Ook heeft hij soms geen tijd voor de snoepjes, hoe lekker hij ze normaal gesproken ook vind. Dan kan hij dus alleen maar blaffen en janken. Wanneer ik dan op mn knieen bij hem ga zitten springt hij op schoot en tegen me op, paniekend, om vervolgens weer verder te gaan met zijn getrek, geblaf, gejank etc. Ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. De instructrice bij de puppyles zegt dat ik vol moed houden en moet blijven staan met mijn voet op de riem. Alleen is hij zo in paniek dat hij zichzelf bijna wurgt met de riem (ondanks dat hij een tuig om heeft) en zichzelf steeds in de klit weet te raken en zich na het springen steeds heel hard op de grond laat vallen, op zijn rug bijvoorbeeld. Hij heeft er niks van en gaat gewoon door, maar ik vind het gewoon niet fijn.
Na een poosje krijgt hij dan een bot van de instructrice zodat ze wel verder kan met haar verhaal, maar na 1/2 minuten heeft hij daar ook weer genoeg van en gaat weer verder.

@Lunatic; grappig dat het voor sommigen zo bekend voor komt! Wat ik wel nog even als vraag heb, je hebt het over die oefeningetjes tussen de puppyles door.. In de eerste helft van de les werkt dat eigenlijk best goed, inderdaad wat je zegt, zit, af, draaien, liggen, etc. Dan vind hij het nog leuk en doet er zijn best voor. Maar na een tijdje verliest hij die concentratie en vervalt hij in zijn blaf-gedrag. Super logisch natuurlijk dat hij zijn aandacht nog niet zo lang bij kan houden, het zijn ook steeds dezelfde opdrachtjes die terug komen natuurlijk. Maar wat zou jij in zo een geval doen? Dus zegmaar nadat je de opdrachtjes met hem hebt gedaan en hij uiteindelijk zijn aandacht heeft verloren. Dat vind ik echt moeilijk!
(puzzels oid heeft hij ook geen aandacht meer voor, dat hebben we vorige week tijdens de les toevallig geprobeerd)

@DeDiana; Misschien komt het ook wel een beetje voort door wat jij zegt, over de aandacht in huis dat het niet altijd allemaal om hem draait. Nou is dat natuurlijk ook niet zo, maar ik ben sinds hij er is relatief veel thuis. (flexibele baan, nu rustige kerstperiode en 3 weken vakantie gehad) Ik ben echt niet de hele tijd met hem bezig, maar ik merk wel heel sterk dat wanneer ik iets in huis aan het doen ben of iets voor mezelf en hij is te wakker om te gaan slapen, dat hij dan gaat etteren en alleen maar dingen gaat doen die niet mogen. Ik negeer hem dan vaak, zodat hij niet zijn zin krijgt met aandacht, ook al is het negatieve aandacht. maar sommige dingen kan je (vind ik) gewoon niet negeren, zoals het bijten in de tafel en stoelpoten, bijten in het kleed, proberen de aarde uit de planten te graven of de lamp om ver te trekken. Ik heb heel veel losse dingen weg gehaald, maar mijn meubels etc... dat gaat wel heel ver! dus dan corrigeer ik hem toch en heeft hij toch zijn zin, ook al is het negatieve aandacht.. Denk je dat het daar ook uit voort gekomen kan zijn?
Ik heb wel een bench waar ik hem dan in doe, maar wil hem daar niet voor straf in doen. Ook begint hij op die momenten onwijs te blaffen en te janken (net als op cursus etc) en dat houd hij echt lang vol. Als hij dan even stil is haal ik hem er toch maar weer gauw uit, voordat hij opnieuw begint, omdat ik wel positief wil 'eindigen' zegmaar. Is dit verkeerd?

@Jome; De kleedjes oefening kent hij inderdaad. Als ik thuis het kleedje op de grond leg rent hij er naar toe en gaat snel liggen, braaf wachtend op zijn beloning. Dit probeer ik nu uit te bouwen naar andere plekken, want thuis gaat het fantastisch, maar op andere plekken niet! Dan is hij afgeleid en heeft hij geen tijd/interesse in het kleedje of zijn beloning. We zijn nu af en toe buiten in het park aan het oefenen, bij mijn ouders thuis (waar nog een andere hond en kat zijn als extra afleiding) en op het balkon etc. Dit gaat steeds ietsjes beter, maar zodra hij een paar keer zijn beloning heeft gehad is hij er ook wel weer klaar mee.

Kennen jullie soms bepaalde oefeningetjes waarmee je op een leuke manier op zijn geduld oefend? We doen dit bijvoorbeeld met zijn voerbak en dat doet hij dan weer heel goed. Hij weet dat hij zijn eten niet krijgt als hij niet netjes blijft zitten. Hij blijft ook netjes zitten tot ik zeg dat hij mag beginnen, terwijl de bak al voor zijn neus staat. Ook doen we dit inderdaad bij de deur; er gaat geen deur open voordat hij zit en dat begint hij nu ook steeds beter door te krijgen. Weten jullie nog andere dingetjes?

Nogmaals bedankt voor alle reacties! Ik heb niet overal op gereageerd maar ik heb er zeker wat aan!

@Lunatic; Hier nog wat foto's van onze kleine hummel!

[mosquito1980]

Leuke pup
11 Weken? ik zou zeggen geduld en geduld.
Heel belangrijk is dat jij je niet te veel met hem moet "bemoeien" als hij blaft en druk doet.... net verkeerd opvatten dit is niet negatief bedoeld. Jij moet rust uitstralen, zachtjes tegen hem praten niet schreeuwen want dan moedig je hem juist aan.
Als je lang moet wachten kun je dan niet gewoon een rondje met hem lopen of mag dat niet?
Verder heb je al verschillende goeie ideeën en adviezen gekregen van anderen, pik eruit wat werkt voor jou en je pup.

Ik heb voor Vusi een puppy ren gekocht (zo'n soort box met 8 kanten) een heerlijk ding, binnen zetten met minder vakken, buiten onder het afdak. Als we gewandeld hadden en ze vond het nog steeds nodig om Alex te terroriseren dan in de ren met een kauw dingetje, ze viel dan snel in slaap. Ik heb het nooit als straf gebruikt, ze was gewoon samen met ons, ook altijd iets lekkers als ze erin moest.
Ik vind het belangrijk dat een pup een rustige "time out zone" heeft, weg van actieve kinderen en ook de kinderen leren dat de pup rust moet hebben net als een baby.
Ben ontzettend blij dat ik dat ding had, ik heb het gebruikt toch zij 6 maanden was, zij rustig, wij rustig iedereen blij

[M@scha]

och wat een leuk ding!

[Sas]

oh, die oren! Wat een schattig ding

[bouvierpoedel]

Klinkt echt als een herder met zijn regelneven gedoe en gekrijs.

[renee-uk]

ik zou me wel wat aanpassen aan de pup.
zou geen dingen voor mezelf gaan doen als ik al weet dat ie te wakker is en er van die dingen voor mezelf toch niks terecht komt
ik heb zelf zo'n overactieve energieke duitse herder pup gehad en weet wel een beetje waar ik over praat.
het waren tropenmaanden, die eerste, maar juist door een hoop energie in mijn pup te steken heb ik er voor de rest van zijn leven een wereldhond aan gehad.

wat je zou kunnen doen zijn clickeroefeningen, dus hem onnutte kunstjes leren met de clicker.
heel korte sessies; beter vijf keer per dag 3-4 minuten dan een kwartier in een keer.
een voordeel hiervan is dat je, door het gebrek aan druk, het één op één bezig zijn met je pup en de vele beloningen, een prima band met hem kweekt en het tweede grote voordeel is dat ze van dit soort training lekker moe in hun hoofd worden en wat minder puf hebben om rottigheid uit te halen.

ik zou ook in plaats van te corrigeren, dat begin-van-sloopgedrag ombuigen.
het is een combi van verveling en aandachttrekkerij; die verveling kun je voor zijn door wat met je hondje te doen (weghalen bij wat niet gesloopt mag worden en hem een alternatief daarvoor bieden: wat over het algemeen zal neerkomen op even samen met hem te spelen) en die aandachttrekkerij valt bij mij onder puppycrediet en leer ik, indien nodig, wel af als ze wat ouder en wat meer voor rede vatbaar zijn.

ik zou niet teveel van mijn pupje verwachten als ik jou was, dan valt het ook niet tegen.
hij is wat hij is: een elf weken oud peuter-hondje dat de wereld aan het ontdekken is en nog van alles moet leren.
van te hoge verwachtingen -die toch niet waargemaakt kunnen worden- is nog nooit iemand beter geworden.
geen mens, maar ook geen hond

[j.werkman]

Leuke pup, leuke uitstraling.
Als ik de beginpost lees doe je echt veel met je hondje. Je zegt ook dat je probeert zelf kalm te blijven onder de situaties, maar je soms schaamt en niet weet wat te doen.
Als ik dan de titel lees, dan zie ik daar ook wel een beetje het baasje in.

Zelf zou ik weer even een stapje terug doen en aandacht geven aan rust regelmaat en duidelijkheid over de hele dag.
De verwachtingen die je hebt van het gedrag en de aktiviteiten zijn mogelijk nu niet haalbaar. Als je het terugbrengt naar de basis, maak je het weer duidelijker.
Wel voldoende aktiviteit, maar ook zeker rust. Als je daar regelmaat inbrengt kan dat geweldig schelen.

Als je vanuit rust wilt beginnen, is het vooral belangrijk dat je zelf ook vanuit rust begint, dus je bewegingen en het praten rustiger , kalmer, evenals een commando. Vaak is een commando zonder tekst beter op te volgen.

Mogelijk is een oefening spreek en zwijg aan te leren.

[Shiloh86]

Belonen tijdens rust maakt niet uit als dat maar eventjes werkt. Tuurlijk werkt dat maar even. Hij is 11 weken. Maar blijven volhouden. Volgende maand is dat eventjes plus 10 seconde. Maand daarna plus halve minuut, etc etc.

Duke is nu bijna 8 maanden en staat tussendoor ook nog vaak op om vervolgens aan de lijn te trekken omdat hij naar de andere hondjes wilt. Maar hij ligt soms ook minuten aan een stuk rustig.

Kortom wat anderen ook zeggen. Geduld geduld geduld.

Als hij geen voer wil aannemen omdat hij echt veel te druk is en je hem helemaal niet meer kunt bereiken, zou ik hem uit de situatie halen. Kortom afstand nemen van hetgeen waar hij druk van wordt. Niks zeggen, niet roepen, gewoon ervan weglopen. En het moment dat je denkt dat je zijn aandacht weer zou kunnen vragen, doe je dat en prijs je hem de hemel in en beloon je hem als je zijn aandacht krijgt.

[ranetje]

@Lunatic; grappig dat het voor sommigen zo bekend voor komt! Wat ik wel nog even als vraag heb, je hebt het over die oefeningetjes tussen de puppyles door.. In de eerste helft van de les werkt dat eigenlijk best goed, inderdaad wat je zegt, zit, af, draaien, liggen, etc. Dan vind hij het nog leuk en doet er zijn best voor. Maar na een tijdje verliest hij die concentratie en vervalt hij in zijn blaf-gedrag. Super logisch natuurlijk dat hij zijn aandacht nog niet zo lang bij kan houden, het zijn ook steeds dezelfde opdrachtjes die terug komen natuurlijk. Maar wat zou jij in zo een geval doen? Dus zegmaar nadat je de opdrachtjes met hem hebt gedaan en hij uiteindelijk zijn aandacht heeft verloren. Dat vind ik echt moeilijk!
(puzzels oid heeft hij ook geen aandacht meer voor, dat hebben we vorige week tijdens de les toevallig geprobeerd)

Misschien kan hij zich nog niet zo lang concentreren.
Vrij normaal voor een pup van 11 weken.

Als je de eerste helft van de les wel met hem kunt werken, waarom zou je dan niet stoppen en de tweede helft van de les de hond in de auto zetten en zelf kijken bij de les zodat je de oefeningetjes thuis wel gewoon kunt doen?
Uit je verhaal lijkt hij met wat overprikkeld, dus geef hem dan wat meer rust door hem uit die omgeving te halen.
Bouw het wat langzamer op.

[DeDiana]

Wat een leuk koppie!

Als hij zich op cursus helemaal niet meer kan concentreren en je geen contact meer met hem krijgt, zou ik zelf op dat moment stoppen met de les. Dan zit zijn koppie denk ik gewoon helemaal vol. Anders wordt het alleen maar frustrerend en hij leert dan toch niks meer.

In huis zou ik zelf meer initiatief nemen voor momenten waarop je samen bezig bent. Ga met hem naar buiten en daarna even spelen of wat clickeroefeningetjes doen als hij wakker wordt. Als dan de ergste energie eraf is, en je iets voor jezelf wilt gaan doen, kun je hem bijvoorbeeld een kluifje geven, zodat hij zichzelf even kan vermaken. Je kunt hem ook al prima simpele hersenwerkjes laten doen, zoals een paar voertjes in een theedoek rollen en hem die zelf eruit laten halen.
Wat betreft oefeningen voor rust en zelfbeheersing: met zo'n jonge pup moet je daar nog niet veel van verwachten hoor, dus denk echt in seconden Je kunt blijfoefeningetjes doen, hem laten wachten voordat hij een speeltje mag pakken (eerst contact met jou maken), met voertjes in je hand of op de grond oefenen dat hij moet wachten voor het te pakken, kijken of je met spelen kunt oefenen op switchen tussen actie en rust (bijvoorbeeld door het spel te beëindigen met een 'klaar' en hem dan te laten zitten; de beloning is dan weer verder spelen). En tijdens het wandelen bijvoorbeeld zitten voor het oversteken, contact maken voordat hij mag snuffelen met een andere hond, etc.

[kipo]

ik zou me wel wat aanpassen aan de pup.
zou geen dingen voor mezelf gaan doen als ik al weet dat ie te wakker is en er van die dingen voor mezelf toch niks terecht komt
ik heb zelf zo'n overactieve energieke duitse herder pup gehad en weet wel een beetje waar ik over praat.
het waren tropenmaanden, die eerste, maar juist door een hoop energie in mijn pup te steken heb ik er voor de rest van zijn leven een wereldhond aan gehad.

wat je zou kunnen doen zijn clickeroefeningen, dus hem onnutte kunstjes leren met de clicker.
heel korte sessies; beter vijf keer per dag 3-4 minuten dan een kwartier in een keer.
een voordeel hiervan is dat je, door het gebrek aan druk, het één op één bezig zijn met je pup en de vele beloningen, een prima band met hem kweekt en het tweede grote voordeel is dat ze van dit soort training lekker moe in hun hoofd worden en wat minder puf hebben om rottigheid uit te halen.

ik zou ook in plaats van te corrigeren, dat begin-van-sloopgedrag ombuigen.
het is een combi van verveling en aandachttrekkerij; die verveling kun je voor zijn door wat met je hondje te doen (weghalen bij wat niet gesloopt mag worden en hem een alternatief daarvoor bieden: wat over het algemeen zal neerkomen op even samen met hem te spelen) en die aandachttrekkerij valt bij mij onder puppycrediet en leer ik, indien nodig, wel af als ze wat ouder en wat meer voor rede vatbaar zijn.

ik zou niet teveel van mijn pupje verwachten als ik jou was, dan valt het ook niet tegen.
hij is wat hij is: een elf weken oud peuter-hondje dat de wereld aan het ontdekken is en nog van alles moet leren.
van te hoge verwachtingen -die toch niet waargemaakt kunnen worden- is nog nooit iemand beter geworden.
geen mens, maar ook geen hond

Dit. Helemaal.
En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

[mosquito1980]

Ik ben het met Renee eens.
Mijn Vusi is ook aardig actief en sloopt graag, dingen die groot en zwaar zijn vooral deur matten en de dekens waar ze op liggen. Trekken en schudden, ik ben speelgoed aan het zoeken wat ze leuk vindt. De deurmatten haal ik weg (niet ideaal in de regentijd ) en ik heb net vorige week een scooter band aangeschaft waar ik een nylon touw aan heb gebonden geweldig vind ze dat, ze rent er mee om het huis, schut en trekt en het mag allemaal die band is nl van haar.

[renee-uk]

ik zou me wel wat aanpassen aan de pup.
zou geen dingen voor mezelf gaan doen als ik al weet dat ie te wakker is en er van die dingen voor mezelf toch niks terecht komt
ik heb zelf zo'n overactieve energieke duitse herder pup gehad en weet wel een beetje waar ik over praat.
het waren tropenmaanden, die eerste, maar juist door een hoop energie in mijn pup te steken heb ik er voor de rest van zijn leven een wereldhond aan gehad.

wat je zou kunnen doen zijn clickeroefeningen, dus hem onnutte kunstjes leren met de clicker.
heel korte sessies; beter vijf keer per dag 3-4 minuten dan een kwartier in een keer.
een voordeel hiervan is dat je, door het gebrek aan druk, het één op één bezig zijn met je pup en de vele beloningen, een prima band met hem kweekt en het tweede grote voordeel is dat ze van dit soort training lekker moe in hun hoofd worden en wat minder puf hebben om rottigheid uit te halen.

ik zou ook in plaats van te corrigeren, dat begin-van-sloopgedrag ombuigen.
het is een combi van verveling en aandachttrekkerij; die verveling kun je voor zijn door wat met je hondje te doen (weghalen bij wat niet gesloopt mag worden en hem een alternatief daarvoor bieden: wat over het algemeen zal neerkomen op even samen met hem te spelen) en die aandachttrekkerij valt bij mij onder puppycrediet en leer ik, indien nodig, wel af als ze wat ouder en wat meer voor rede vatbaar zijn.

ik zou niet teveel van mijn pupje verwachten als ik jou was, dan valt het ook niet tegen.
hij is wat hij is: een elf weken oud peuter-hondje dat de wereld aan het ontdekken is en nog van alles moet leren.
van te hoge verwachtingen -die toch niet waargemaakt kunnen worden- is nog nooit iemand beter geworden.
geen mens, maar ook geen hond

Dit. Helemaal.
En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

nee, ik ook niet, dat wachten.
met de aandachtspanne van een garnaal heb je hem zo afgeleid en kun je weer verder.
voeten op riemen heb ik al nooit gedaan, daar worden ze alleen maar recalcitrant van.
logisch, dat zou ik ook worden als ik op zo'n manier beperkt werd in mijn bewegingsvrijheid.

[DeDiana]

ik zou me wel wat aanpassen aan de pup.
zou geen dingen voor mezelf gaan doen als ik al weet dat ie te wakker is en er van die dingen voor mezelf toch niks terecht komt
ik heb zelf zo'n overactieve energieke duitse herder pup gehad en weet wel een beetje waar ik over praat.
het waren tropenmaanden, die eerste, maar juist door een hoop energie in mijn pup te steken heb ik er voor de rest van zijn leven een wereldhond aan gehad.

wat je zou kunnen doen zijn clickeroefeningen, dus hem onnutte kunstjes leren met de clicker.
heel korte sessies; beter vijf keer per dag 3-4 minuten dan een kwartier in een keer.
een voordeel hiervan is dat je, door het gebrek aan druk, het één op één bezig zijn met je pup en de vele beloningen, een prima band met hem kweekt en het tweede grote voordeel is dat ze van dit soort training lekker moe in hun hoofd worden en wat minder puf hebben om rottigheid uit te halen.

ik zou ook in plaats van te corrigeren, dat begin-van-sloopgedrag ombuigen.
het is een combi van verveling en aandachttrekkerij; die verveling kun je voor zijn door wat met je hondje te doen (weghalen bij wat niet gesloopt mag worden en hem een alternatief daarvoor bieden: wat over het algemeen zal neerkomen op even samen met hem te spelen) en die aandachttrekkerij valt bij mij onder puppycrediet en leer ik, indien nodig, wel af als ze wat ouder en wat meer voor rede vatbaar zijn.

ik zou niet teveel van mijn pupje verwachten als ik jou was, dan valt het ook niet tegen.
hij is wat hij is: een elf weken oud peuter-hondje dat de wereld aan het ontdekken is en nog van alles moet leren.
van te hoge verwachtingen -die toch niet waargemaakt kunnen worden- is nog nooit iemand beter geworden.
geen mens, maar ook geen hond

Dit. Helemaal.
En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

nee, ik ook niet, dat wachten.
met de aandachtspanne van een garnaal heb je hem zo afgeleid en kun je weer verder.
voeten op riemen heb ik al nooit gedaan, daar worden ze alleen maar recalcitrant van.
logisch, dat zou ik ook worden als ik op zo'n manier beperkt werd in mijn bewegingsvrijheid.

Nou, inderdaad, ik word al een soort claustrofobisch als ik eraan denk

[ranetje]

En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

nee, ik ook niet, dat wachten.
met de aandachtspanne van een garnaal heb je hem zo afgeleid en kun je weer verder.
voeten op riemen heb ik al nooit gedaan, daar worden ze alleen maar recalcitrant van.
logisch, dat zou ik ook worden als ik op zo'n manier beperkt werd in mijn bewegingsvrijheid.

Een voet op de riem hangt een beetje af van wanneer en hoe.

Bij zo'n pup zou ik de trainingstijd gewoon inkorten zoals ik al schreef.

Bij een wat oudere hond (puber/jong volwassen) zou die voet wel kunnen als je ziet dat hij daar inderdaad rustiger van wordt.
Het wordt nog wel eens geadviseerd bij combinaties waarbij de baas te veel met die riem aan het "doen" is en de hond mede daardoor veel onrustiger is of wordt dan hij zou zijn als de baas in staat was de riem rustig vast te houden.
Als er te veel riemsignalen komen, levert die voet rust op.
Of je zet de hond even met de riem vast aan het hek terwijl je er zelf naast staat.
Dan geef je ook wat minder signalen door.

[renee-uk]

En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

nee, ik ook niet, dat wachten.
met de aandachtspanne van een garnaal heb je hem zo afgeleid en kun je weer verder.
voeten op riemen heb ik al nooit gedaan, daar worden ze alleen maar recalcitrant van.
logisch, dat zou ik ook worden als ik op zo'n manier beperkt werd in mijn bewegingsvrijheid.

Een voet op de riem hangt een beetje af van wanneer en hoe.

Bij zo'n pup zou ik de trainingstijd gewoon inkorten zoals ik al schreef.

Bij een wat oudere hond (puber/jong volwassen) zou die voet wel kunnen als je ziet dat hij daar inderdaad rustiger van wordt.
Het wordt nog wel eens geadviseerd bij combinaties waarbij de baas te veel met die riem aan het "doen" is en de hond mede daardoor veel onrustiger is of wordt dan hij zou zijn als de baas in staat was de riem rustig vast te houden.
Als er te veel riemsignalen komen, levert die voet rust op.
Of je zet de hond even met de riem vast aan het hek terwijl je er zelf naast staat.
Dan geef je ook wat minder signalen door.

dat kan, maar het gaat hier wel om een 11 weken oude pup.

en trouwens, bij een oudere hond doe ik dat ook niet, die neem ik gewoon korter vast.
ik wil wel graag dat mijn hond de riem met mij verbindt.

[ranetje]

En ik ging ook niet met een voet op de riem staan wachten tot hij kalmeert.

nee, ik ook niet, dat wachten.
met de aandachtspanne van een garnaal heb je hem zo afgeleid en kun je weer verder.
voeten op riemen heb ik al nooit gedaan, daar worden ze alleen maar recalcitrant van.
logisch, dat zou ik ook worden als ik op zo'n manier beperkt werd in mijn bewegingsvrijheid.

Een voet op de riem hangt een beetje af van wanneer en hoe.

Bij zo'n pup zou ik de trainingstijd gewoon inkorten zoals ik al schreef.

Bij een wat oudere hond (puber/jong volwassen) zou die voet wel kunnen als je ziet dat hij daar inderdaad rustiger van wordt.
Het wordt nog wel eens geadviseerd bij combinaties waarbij de baas te veel met die riem aan het "doen" is en de hond mede daardoor veel onrustiger is of wordt dan hij zou zijn als de baas in staat was de riem rustig vast te houden.
Als er te veel riemsignalen komen, levert die voet rust op.
Of je zet de hond even met de riem vast aan het hek terwijl je er zelf naast staat.
Dan geef je ook wat minder signalen door.

dat kan, maar het gaat hier wel om een 11 weken oude pup.

Dat schreef ik al

en trouwens, bij een oudere hond doe ik dat ook niet, die neem ik gewoon korter vast.
ik wil wel graag dat mijn hond de riem met mij verbindt.

Bij een oudere hond vind ik het hond-afhankelijk zoals ik schreef.
Als jij met korter nemen van de riem rust brengt in je hond is daar niks mis mee

[ranetje]

*knip
Ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. De instructrice bij de puppyles zegt dat ik vol moed houden en moet blijven staan met mijn voet op de riem. Alleen is hij zo in paniek dat hij zichzelf bijna wurgt met de riem (ondanks dat hij een tuig om heeft) en zichzelf steeds in de klit weet te raken en zich na het springen steeds heel hard op de grond laat vallen, op zijn rug bijvoorbeeld. Hij heeft er niks van en gaat gewoon door, maar ik vind het gewoon niet fijn.
*knip

Ik knip dit er even uit. Zichzelf wurgen, op de rug vallen, in paniek raken, klinkt voor mij nou niet alsof hij rustig wordt van dat 'voet op de riem'. Ik ben er zeker niet mordicus tegen maar in dit geval werkt het dus averechts. Als hij zó over z'n theewater is dat hij geen snoepjes aanneemt, dan kun je er donder op zeggen dat hij ook echt niks nuttigs meer leert. Hij leert wél dat het op het trainingsveld helemaal niet leuk is, niet iets dat ik een hond zou willen bijbrengen.

Ik zou sowieso zorgen voor (veel) meer afstand tot de andere honden. Zóveel dat je pup weer bereikbaar is, weer hele lekkere snoepjes aanneemt en weer wat aandacht voor jou kan hebben. En ik zou naar huis gaan als dat niet meer te realiseren is met hem.

[Lunatic]

@Lunatic; grappig dat het voor sommigen zo bekend voor komt! Wat ik wel nog even als vraag heb, je hebt het over die oefeningetjes tussen de puppyles door.. In de eerste helft van de les werkt dat eigenlijk best goed, inderdaad wat je zegt, zit, af, draaien, liggen, etc. Dan vind hij het nog leuk en doet er zijn best voor. Maar na een tijdje verliest hij die concentratie en vervalt hij in zijn blaf-gedrag. Super logisch natuurlijk dat hij zijn aandacht nog niet zo lang bij kan houden, het zijn ook steeds dezelfde opdrachtjes die terug komen natuurlijk. Maar wat zou jij in zo een geval doen? Dus zegmaar nadat je de opdrachtjes met hem hebt gedaan en hij uiteindelijk zijn aandacht heeft verloren. Dat vind ik echt moeilijk!
(puzzels oid heeft hij ook geen aandacht meer voor, dat hebben we vorige week tijdens de les toevallig geprobeerd)

@DeDiana; Misschien komt het ook wel een beetje voort door wat jij zegt, over de aandacht in huis dat het niet altijd allemaal om hem draait. Nou is dat natuurlijk ook niet zo, maar ik ben sinds hij er is relatief veel thuis. (flexibele baan, nu rustige kerstperiode en 3 weken vakantie gehad) Ik ben echt niet de hele tijd met hem bezig, maar ik merk wel heel sterk dat wanneer ik iets in huis aan het doen ben of iets voor mezelf en hij is te wakker om te gaan slapen, dat hij dan gaat etteren en alleen maar dingen gaat doen die niet mogen. Ik negeer hem dan vaak, zodat hij niet zijn zin krijgt met aandacht, ook al is het negatieve aandacht. maar sommige dingen kan je (vind ik) gewoon niet negeren, zoals het bijten in de tafel en stoelpoten, bijten in het kleed, proberen de aarde uit de planten te graven of de lamp om ver te trekken. Ik heb heel veel losse dingen weg gehaald, maar mijn meubels etc... dat gaat wel heel ver! dus dan corrigeer ik hem toch en heeft hij toch zijn zin, ook al is het negatieve aandacht.. Denk je dat het daar ook uit voort gekomen kan zijn?
Ik heb wel een bench waar ik hem dan in doe, maar wil hem daar niet voor straf in doen. Ook begint hij op die momenten onwijs te blaffen en te janken (net als op cursus etc) en dat houd hij echt lang vol. Als hij dan even stil is haal ik hem er toch maar weer gauw uit, voordat hij opnieuw begint, omdat ik wel positief wil 'eindigen' zegmaar]

Je heb een uur cursus zeker? Persoonlijk vind ik dat veel te lang voor een puppen cursus, die ukken kunnen het gewoon nog niet opbrengen om zolang de concentratie erbij te houden en ze worden moe van alle indrukken. Fijn dat het in het begin wel werkt met oefeningetjes Wat je kan proberen, maar dat is in de winter voor jou minder fijn is tijdens het wachten rustig op de grond naast je pup gaan zitten, als jij rustig zit word de hond daar meestal ook rustig van, maarja dan zit jij waarschijnlijk met je kont in het natte gras haha
Max was bijna 4 toen ik hem kreeg, ik ben daar basiscursus mee gaan doen om samen leuk bezig te zijn en zo de band te versterken, hij was gek op snoep en deed daar graag iets voor, dus met hem bezig zijn tijdens het wachten was wat makkelijker.
Met mijn puppen train ik nooit zo lang, een half uurtje maximaal, dan zijn ze moe en als ze moe zijn leren ze ook niks meer. Ik ga ook al jaren niet meer naar een hondenschool voor puppencursus ofzo.

De verkeerde dingen doen, zoals op de tafelpoot knagen, betekend meestal gewoon dat ze moe zijn, ik zou aan een routine gaan werken, dus op vaste tijden in de bench. Ik doe dat altijd zo, na het eten, p&p en spelen de bench in en lekker even slapen, als ze wakker zijn eruit, weer p&p en spelen, oefenen e.d. Als ze wat wilder gaan spelen, veel gaan bijten e.d betekend dat meestal dat ze moe zijn, dat kleine hoofdje zit dan vol met alle nieuwe indrukken en dan moeten ze gewoon even lekker slapen om dat allemaal weer te kunnen verwerken. Als je daar een gewoonte van maakt gebruik je de bench nooit als strafplek, maar als heerlijke rustplek. Uiteindelijk kan je het uit de bench blijven steeds langer maken, maar dat merk je snel genoeg, dan vinden ze ineens de rust om even lekker bij jou op schoot of op je voeten in slaap te vallen

Wat een schatje zeg heerlijke foto's!

[dorinda1991]

Bedankt voor jullie reacties weer!

Morgen avond hebben we weer puppycursus, dan ga ik met jullie adviezen aan de slag.
In de tussentijd hebben we tussendoor veel geoefend met wachten voor de deur (er gaat geen door meer open voordat meneer zit), netjes zitten en niet opspringen oid als hij zijn eten in de bench krijgt, met het omdoen van de riem, etc. Zoals jullie bijna allemaal aangaven is het inderdaad ook overstimulatie geweest. We proberen nu het ritme 1 tot 2 uur wakker en dan minimaal 2 uur slapen aan te houden. Ik merk dat hij echt wat relaxter is, ook gewoon in huis of als we ergens naar toe gaan.

We merken ook dat hij het inderdaad ook gewoon niet fijn vind om heel erg begrenst te worden in zijn beweging. Zoals dus bijvoorbeeld het staan op de riem, zodat hij eigenlijk alleen maar kan zitten of liggen. Als we dit nu op andere plekken dan thuis oefenen houd ik de lijn gewoon 'lang' en blijf zelf rustig staan. In het begin doet hij dan wild, zoals ik voorheen beschreef. Maar dit geeft hij veel eerder op en op een gegeven moment komt hij naast me zitten of liggen of vist hij ergens een takje vandaan en komt daarmee naast me liggen kluiven. Echt hartstikke goed dus!!

Ben ontzettend benieuwd hoe het nu morgen op puppycursus gaat. Nogmaals ik ga zeker van jullie adviezen gebruik maken en zal even laten weten hoe het is gegaan.

[duitse herder]

Gefeliciteerd, je hebt een herder(pup) Herders staan nou eenmaal niet bekend als geduldige honden.
Noah was ook erg ongeduldig als kleine pup. In alle eerlijkheid ben ik pas begonnen met een cursus toen Noah 6 maanden was. In het begin was ze lang leven de lol, ze luisterde echt totaal niet en wilde alleen maar naar alle andere honden. Tussen de oefeningen door was ze aan het blaffen, ze bedacht wel haar eigen spelletje.
Wat bij haar heeft geholpen en nog steeds helpt, is om haar iets te doen te geven. Als kleine pup deed ik tijdens het luisteren vaak een koekje in mijn hand geven en haar laten zitten. Ze moest dan het koekje uit mijn hand zien te peuteren, ze kreeg hem niet zomaar. Of ik liep een klein stukje, zodat ze naar mij ging kijken en niet ging kwallen bij de andere honden. Zorg er ook voor dat je genoeg afstand creëert met de andere honden.

Nu Noah ouder is, heeft ze met trainen nog steeds weinig geduld. Ze wil zo graag wat doen. Als we nu even niks te doen hebben, krijgt ze een balletje en daar is ze helemaal gelukkig mee. Ze gaat dan rustig liggen met balletje in haar mond.

Bij jouw pup zou ik hetzelfde doen als met mijn Noah. Zorg ervoor dat hij wat te doen heeft tijdens het luisteren naar de uitleg. Blijf kleine stukjes lopen, speel wat met hem of laat hem zitten en koekjes zoeken.