Kiwi's missie

[Paisley]

Kiwi is voor mij 1 raadsel die we stukje bij beetje ontcijferen Dr wegen vind ik vaak ondoorgrondelijk, dus help me ff

Kiwi kent als we wandelen twee 'standjes'. Vrij en volg. Volgen doet ze erg goed en er is inmiddels nooit meer een lijn nodig. Want als ik volgen zeg òf ze proeft in mij enig ongenoegen (lees - ik heb op Mayke staan foeteren) dan plakt ze aan mijn hielen.

OK, dan het vrij lopen. Dat gaat 9 van de 10 keer perfect. Maar soms, dan heeft een bui. Ik noem het Kiwi's missie. Als ik dan vrij geef, dan vertrekt ze alsof ze op een renbaan een startschot heeft gehoord.
"You want me this trail to run? No worries, mate!" and off she goes

Ze zet t op t lopen, tot ik terug roep. En als ik terug roep komt ze in precies het zelfde duizelingwekkende tempo terug en plakt ze aan mn hielen tot ik vrij geef. En als ik vrijgeef is ze dus binnen no-time weer uit zicht Nu chargeer ik een beetje, maar bij sommige wandelingen heeft ze het in dr bol en ben ik het na een aantal keer terugroepen zat en laat dr volgen.

Het is geen gehoorzaamheid kwestie, want ze luistert goed en komt altijd terug als ik roep. Maar ze lijkt gewoon niet te begrijpen dat ik t wel gezellig zou vinden als ze niet uit het zicht verdwijnt.
Ik dacht dat dit besef wel zou komen als ik haar terug blijf roepen als ze naar mijn smaak te ver weg is, maar t gaat er nog niet echt op vooruit. Ik verstop me ook wel eens maar als ze doorheeft dat ik weg ben, gaat ze me zoeken en eenmaal gevonden, vertrekt ze goedgemutst weer voor haar missie Vastbesloten om het opgelopen oponthoud snel in te halen

Natuurlijk weet ik dat t een werkhondje is en we doen ook zeker heel veel leuke dingen en in die gevallen vertrekt ze niet op missie. Met overtollige energie heeft het niets te maken. Er zijn genoeg wandelingen waar ik gewoon zwijgzaam dagdromen voor me uit slenter en dan blijft ze wel in de buurt. Maar als er een beetje opwinding in het spel is, dan doet ze dit. Vanavond bijvoorbeeld, liep ik in het maanlicht op de hei. Magisch en opwindend, dus Kiwi heeft een missie. Dus, helaas, loopt ze het grootste deel van de wandeling achter me aan. Een probleem? Nee, maar het moet toch anders kunnen.

Als ze in zo'n bui is, hoe peuter ik dr dan aan dr verstand dat het geen wedstrijd is wie het pad het eerste uitgelopen heeft, zonder dat ik haar onder TBS zet en ze gedwee achter me aan sjokt de hele wandeling?
Dàt is míjn missie

[lucie]

ik vraag mij af: wat doet ze als je niks zegt, dus geen commando vrij of volg?

[Paisley]

ik vraag mij af: wat doet ze als je niks zegt, dus geen commando vrij of volg?

Dat interpreteert ze als vrij. Heel verstandig
En als ik tijdens het lopen helemaal niets doe, dan is het ook niet zo dat ik dr weer in Duitsland op kan halen ofzo vanochtend liep ik in een stuk bos waar ik niemand ben tegen gekomen en liep een uur met iemand te bellen. Op de bochtige paden gaat t dan wel goed en op de lange paden wordt ze een heeeeel klein stipje in de verte. Omdat ik het gesprek niet wilde verstoren ben ik omgekeerd en na een tijdje wordt ik met roffelende poten op kiwi-speed ingehaald en smeert ze m weer

[Emma]

Vind kiwi het leuk om bijvoorbeeld een bal te apporteren ? Dan zou je er zo bezig kunnen houden.

Het klinkt mij een beetje in de oren als dat kiwi niet precies weet wat r van haar verwacht wordt als ze los mag lopen, en ze is er misschien niet het type voor om rustig mee te hobbelen en hier en daar aan wat struikjes te ruiken. misschien is ze daar nog wat te serieus voor. Nu ze nog jong is?

[Paisley]

Vind kiwi het leuk om bijvoorbeeld een bal te apporteren ? Dan zou je er zo bezig kunnen houden.

Het klinkt mij een beetje in de oren als dat kiwi niet precies weet wat r van haar verwacht wordt als ze los mag lopen, en ze is er misschien niet het type voor om rustig mee te hobbelen en hier en daar aan wat struikjes te ruiken. misschien is ze daar nog wat te serieus voor. Nu ze nog jong is?

Als ik haar bezig houd, dan doet ze het inderdaad niet. Maar ik wil ook wel eens lopen zonder honden entertainment. Ik heb vanmorgen 2 uur gelopen, dan gooit ik heus wel eens een balletje maar niet de hele tijd. Dus dan draait het er, helaas voor Kiwi, weleens eropuit dat ze achter me moet blijven lopen.
En wat je zegt - het zal ook met leeftijd te maken hebben. Ze is nu 15 maanden, een leeftijd dat ze goed zelfstandig beginnen te worden. Ik heb nog niet echt een pubertijd bij dr kunnen bespeuren maar dat ze op deze manier grenzen opzoekt kan ook gebonden zijn aan die leeftijd

[Kirra]

Ik herken het wel.
Normaal is Vita gemoedelijk: tussen rennen en snuffelen in.
Maar soms is het alleen maar rennen rennen rennen. Luisteren geen probleem maar alles kan alleen maar snel.

Wat hier werkt is om zelf een beetje mee te gaan met die energie waardoor ik ook onderdeel wordt.
Dus lekker samen dollen of leuke oefeningen doen waardoor ze haar energie ook kan focussen op mij en dat ook leuk is ipv alleen maar hard rennen.
Heus niet constant want dat vind ik ook niks, maar een beetje afwisselen tussen zelf meedoen en lekker laten rennen. Spel hoeft niet alleen bal te zijn; een oefening als agility, volgen of zitten/blijven kan net zo leuk zijn als een spel met de bal (zeker als je dus goed uitbundig beloont), maar met een oefening oefen je ook zelfbeheersing. Alleen niet te lang hetzelfde, zeker niet in zo'n bui.
Begrenzen wordt ook makkelijk als ik dus meega met de energie en leuk ben ipv de chagrijn die alleen maar zegt wat ze NIET mag doen. Waarmee ik niet zeg dat jij dat bent uiteraard; alleen dat ik dat soms wel heb en dat ik mezelf dan even moet corrigeren dat dat niet werkt.

Vita is ondertussen al wat ouder (al zou ik haar dat wat betreft energie niet geven) en dat maakt zo'n bui waarschijnlijk heel wat makkelijker dan met een jonge hond.
Het is hier geen overtollige energie, maar gewoon een bui. Net zoals dat ze soms een bui heeft dat ze alleen maar snuffelt en achterblijft. Dat vind ik eigenlijk de lastigste bui.

[renee-uk]

Vind kiwi het leuk om bijvoorbeeld een bal te apporteren ? Dan zou je er zo bezig kunnen houden.

Het klinkt mij een beetje in de oren als dat kiwi niet precies weet wat r van haar verwacht wordt als ze los mag lopen, en ze is er misschien niet het type voor om rustig mee te hobbelen en hier en daar aan wat struikjes te ruiken. misschien is ze daar nog wat te serieus voor. Nu ze nog jong is?

Als ik haar bezig houd, dan doet ze het inderdaad niet. Maar ik wil ook wel eens lopen zonder honden entertainment. Ik heb vanmorgen 2 uur gelopen, dan gooit ik heus wel eens een balletje maar niet de hele tijd. Dus dan draait het er, helaas voor Kiwi, weleens eropuit dat ze achter me moet blijven lopen.
En wat je zegt - het zal ook met leeftijd te maken hebben. Ze is nu 15 maanden, een leeftijd dat ze goed zelfstandig beginnen te worden. Ik heb nog niet echt een pubertijd bij dr kunnen bespeuren maar dat ze op deze manier grenzen opzoekt kan ook gebonden zijn aan die leeftijd

ik denk niet dat ze grenzen opzoekt eigenlijk, dan moet ze al bewust iets doen wat jij niet goed vindt en -zoals ik het lees- heeft ze juist geen idee dat jij het niet fijn vindt dat ze zo ver weggaat.
ze doet ze wat ze leuk vindt, wat in feite ook mag als je als hond een 'vrij' gekregen hebt.
en ze komt terug als je haar roept, wat natuurlijk heel braaf is.

hoe je het haar het in zicht blijven aan haar verstand moet brengen weet ik zo gauw ook niet
denk dat ik haar terug zou blijven roepen als ze naar mijn mening ver genoeg was en haar daarna weer een vrij zou geven en dat net zolang totdat het kwartje viel.
maar of dat de beste manier is weet ik niet.

[ranetje]

Dat interpreteert ze als vrij. Heel verstandig
En als ik tijdens het lopen helemaal niets doe, dan is het ook niet zo dat ik dr weer in Duitsland op kan halen ofzo vanochtend liep ik in een stuk bos waar ik niemand ben tegen gekomen en liep een uur met iemand te bellen. Op de bochtige paden gaat t dan wel goed en op de lange paden wordt ze een heeeeel klein stipje in de verte. Omdat ik het gesprek niet wilde verstoren ben ik omgekeerd en na een tijdje wordt ik met roffelende poten op kiwi-speed ingehaald en smeert ze m weer

Klinkt flauw, maar is echt niet zo bedoeld.............
Gewoon een tip.
Niet bellen.

[Lothian]

Bij Zorro heb ik het redelijk kunnen verminderen door, als hij te ver ging, "blijf je in de buurt?" te roepen. Dan bleef hij verbaasd staan omdat hij natuurlijk geen idee had wat ik bedoelde maar wel wilde luisteren en daar beloonde ik voor met stem. Hij hoefde dus niet hier te komen, maar mocht niet verder lopen dan die denkbeeldige grens. Als hij daarna weer vertrok riep ik het weer. Dat kwartje viel redelijk, maar een beetje vaag als commando is het natuurlijk wel op dezelfde manier kent Dalí "uit de bosjes" (=op het pad blijven). Ze snappen soms meer dan je verwacht.

Probeer je het wel eens te verbieden, en wat gebeurt er dan? Hoeft niet met een boemanschreeuw maar gewoon een blije 'nee' kan bij zo'n pleaser al genoeg zijn.

[lucie]

racende honden vind ik zo gek niet, de meesten doen het hier eigenlijk wel en verdwijnen vaak uit het zicht. Ik heb daar niet zo'n problemen mee als ik weet dat het kan en als ze terugkomen als ik roep. Vrijwel allemaal melden zich spoedig weer om vervolgens weer weg te rennen. Dit vind ik prima.
Maar ik snap dat het best angstig kan zijn om even geen controle te hebben..

Wat ik zou doen is haar gewoon weg laten rennen (die energie moet eruit dus dat is geen goed moment om te laten stoppen vind ik) en simpelweg wachten tot ze weer in beeld kan (eerst oefenen waar het kan natuurlijk ). Op dat moment ga je haar aandacht trekken, maakt niet uit hoe, wat voor haar werkt. Maar géén commando geven! Het moet haar keuze zijn om terug te komen. Als ze bij je is beloon je, wederom wat voor haar werkt.
Verder zeg je niks, jij hebt haar immers niet geroepen dus ze kan doen wat ze wil. Misschien handig om tijdens het oefenen te blijven staan.
Iedere keer als ze in je beeld komt trek je haar aandacht, heel sterk of subtiel, als er voor haar maar een associatie gaat ontstaan dat het loont om zich even bij je te melden. En hopelijk uiteindelijk om niet al te ver weg te gaan want stel je voor dat je iets leuk mist

Succes! Wel heel fijn dat ze zo goed luistert trouwens

[Paisley]

Vind kiwi het leuk om bijvoorbeeld een bal te apporteren ? Dan zou je er zo bezig kunnen houden.

Het klinkt mij een beetje in de oren als dat kiwi niet precies weet wat r van haar verwacht wordt als ze los mag lopen, en ze is er misschien niet het type voor om rustig mee te hobbelen en hier en daar aan wat struikjes te ruiken. misschien is ze daar nog wat te serieus voor. Nu ze nog jong is?

Als ik haar bezig houd, dan doet ze het inderdaad niet. Maar ik wil ook wel eens lopen zonder honden entertainment. Ik heb vanmorgen 2 uur gelopen, dan gooit ik heus wel eens een balletje maar niet de hele tijd. Dus dan draait het er, helaas voor Kiwi, weleens eropuit dat ze achter me moet blijven lopen.
En wat je zegt - het zal ook met leeftijd te maken hebben. Ze is nu 15 maanden, een leeftijd dat ze goed zelfstandig beginnen te worden. Ik heb nog niet echt een pubertijd bij dr kunnen bespeuren maar dat ze op deze manier grenzen opzoekt kan ook gebonden zijn aan die leeftijd

ik denk niet dat ze grenzen opzoekt eigenlijk, dan moet ze al bewust iets doen wat jij niet goed vindt en -zoals ik het lees- heeft ze juist geen idee dat jij het niet fijn vindt dat ze zo ver weggaat.
ze doet ze wat ze leuk vindt, wat in feite ook mag als je als hond een 'vrij' gekregen hebt.
en ze komt terug als je haar roept, wat natuurlijk heel braaf is.

hoe je het haar het in zicht blijven aan haar verstand moet brengen weet ik zo gauw ook niet
denk dat ik haar terug zou blijven roepen als ze naar mijn mening ver genoeg was en haar daarna weer een vrij zou geven en dat net zolang totdat het kwartje viel.
maar of dat de beste manier is weet ik niet.

Ja klopt je hebt gelijk. Ik vind het ook een raadsel. Het is heel makkelijk haar iets aan te leren maar dan moet ik dat wel goed communiceren en ik weet ook niet hoe
Al vertrouw ik erop dat dat gewoon wel komt, als het overenthousiaste er wat af gaat.

[Paisley]

Dat interpreteert ze als vrij. Heel verstandig
En als ik tijdens het lopen helemaal niets doe, dan is het ook niet zo dat ik dr weer in Duitsland op kan halen ofzo vanochtend liep ik in een stuk bos waar ik niemand ben tegen gekomen en liep een uur met iemand te bellen. Op de bochtige paden gaat t dan wel goed en op de lange paden wordt ze een heeeeel klein stipje in de verte. Omdat ik het gesprek niet wilde verstoren ben ik omgekeerd en na een tijdje wordt ik met roffelende poten op kiwi-speed ingehaald en smeert ze m weer

Klinkt flauw, maar is echt niet zo bedoeld.............
Gewoon een tip.
Niet bellen.

Nee ik snap je wel hoor. Ik houd er ook totaal niet van, maar ik had echt even een dringend telefoontje en omdat t bos zo leeg was ivm kerst (ik was vroeg) vond ik het geen reden om de honden weer in de auto te zetten.
Als ik bel en ik kom mensen tegen, kan ik er ook donder op zeggen dat Mayke zich tegen andere mensen aan gaat lopen bemoeien. Bizar hoe het werkt, maar bellen en honden mennen is inderdaad soms erg ongelukkige combinatie.
Maar het was een goede try-out om ff te zien wat ze doet als ik niet tegen haar aan loop te bemoeien. Want onwillekeurig roep ik haar best vaak terug tijdens een uurtje lopen.

[Paisley]

racende honden vind ik zo gek niet, de meesten doen het hier eigenlijk wel en verdwijnen vaak uit het zicht. Ik heb daar niet zo'n problemen mee als ik weet dat het kan en als ze terugkomen als ik roep. Vrijwel allemaal melden zich spoedig weer om vervolgens weer weg te rennen. Dit vind ik prima.
Maar ik snap dat het best angstig kan zijn om even geen controle te hebben..

Wat ik zou doen is haar gewoon weg laten rennen (die energie moet eruit dus dat is geen goed moment om te laten stoppen vind ik) en simpelweg wachten tot ze weer in beeld kan (eerst oefenen waar het kan natuurlijk ). Op dat moment ga je haar aandacht trekken, maakt niet uit hoe, wat voor haar werkt. Maar géén commando geven! Het moet haar keuze zijn om terug te komen. Als ze bij je is beloon je, wederom wat voor haar werkt.

Dit vind ik wel een goeie tip. Ik merk ook dat mijn hier-commando wat afzwakt, omdat ik eigenlijk helemaal niet wil dat ze bij me voor komt, maar ik wil dat ze terug komt. Dus als ze halverwege door Mayke wordt onderschept en ze gaan spelen, dan laat ik het daarbij. Maar daarmee is mijn commando wel wat aan het vertroebelen natuurlijk.
Ik moet wat vaker gewoon mijn kop houden, besef ik me nu

[kloesje]

Ik heb dit ook met Timber gehad dat hij steeds uit het zicht verdween en wel weer op commando terug kwam.
En net als jij had ik daar niet altijd zin in, hij moet mij in de gaten houden en ik moet niet op hem hoeven letten en terug roepen.

Dus toen heb ik de wandeling (daar waar het kan) heel onvoorspelbaar gemaakt, zodra hij uit het zicht liep ging ik een ander paadje in, verstopte me achter een boom of liep gewoon weer terug.
Eerste keer duurde het even voordat het kwartje viel en schoot de wandeling niet heel erg op, maar nu als het nog eens voorkomt dan verstop ik me of ga ik een ander paadje in en is hij er weer bij.

Ik kan nu heerlijk wandelen met beide honden, lopen wel vooruit, maar houden mij in de gaten.
Mocht hij de mist in gaan, roep ik 'Doei' en dan weet hij dat ik echt mijn eigen pad vervolg en is hij snel weer bij mij.

Misschien werkt zoiets ook wel voor jou en Kiwi

[-Saskia-]

Ik dacht dat dit besef wel zou komen als ik haar terug blijf roepen als ze naar mijn smaak te ver weg is, maar t gaat er nog niet echt op vooruit.

Aiko heb ik het aangeleerd door steeds wanneer hij te ver ging op een iets strengere toon 'Te ver!' te roepen en hem te belonen met een vrij zodra hij binnen een aanvaardbare afstand van me was. En belonen bij het inchecken.
Nu kent hij 'Hier' waarbij hij voor moet komen en 'Te ver' wanneer hij een paar meter terug moet hobbelen, werkt uitstekend.

[nomo]

Hmmm Morris luistert tegenwoordig prima naar een 'net te fier!' en wacht eigenlijk 9 van de 10x al precies op de afstand die ik nog prettig vind zodat ik niet eens iets hoef te zeggen. Maar ik weet bij god niet meer hoe ik hem dat nou precies aan het verstand heb gepeuterd

Volgens mij ben ik het uit gaan bouwen bij het paadje waar ik hem altijd aanlijn. Einde van dat paadje komt uit op de doorgaande weg, dus daar was het erg belangrijk dat hij op tijd aan de lijn zat en niet als een dolle doorliep. En hij loopt op dat pad altijd de hele terugweg op standje 100 te vliegen. Daar ben ik echt met kleine stukjes begonnen. Hij rent weg, na klein stukje zijn aandacht trekken om te zorgen dat hij bleef staan (of terugkomen mag ook, maar daar is hij niet heel goed in ) Zo de afstand steeds iets vergroot voor ik zijn aandacht probeerde te krijgen. Als hij doorrende dan was pret ook meteen afgelopen. Terugkomen en aan de lijn. Als ik keurig de aandacht kreeg moest hij wachten tot ik in de buurt was en dan mocht hij weer verder.
En zo is mijn maximale afstand er langzaam ingeslopen volgens mij. Want hij gaat er nu als een speer vandoor en staat dan al voor ik kan roepen keurig stil om op me te wachten. Wil hij net wat te ver doorgaan dan is een 'net te fier!' dus al genoeg om hem te laten stoppen.

[Paisley]

Eerste keer duurde het even voordat het kwartje viel en schoot de wandeling niet heel erg op, maar nu als het nog eens voorkomt dan verstop ik me of ga ik een ander paadje in en is hij er weer bij.

Ja dat zal de crux zijn - dat je er een paar wandelingen gewoon echt even helemaal eraan wijd en dat je ermee volhoud zodat je hond echt doorkrijgt dat ie zn wandel een beetje op je moet afstemmen om je niet kwijt te raken.

[Maeve]

Het klinkt een beetje alsof ze inderdaad niet zo goed weet wat te doen, dus dan maar rennen En haar comfortzone wbt die afstand is dus groter dan de jouwe.
Ik zou haar denk ik eens interval belonen voor het in de buurt blijven. Eventueel met een lange lijn eraan zodat ze met een "vrij" wel in de buurt MOET blijven, en beloon haar daar dan eens op een willekeurig moment voor met een koekje of het gooien van een bal.

Nilo neemt graag meer afstand dan ik wil waardoor ik vaak van dat soort verrassingen voor hem in bouw. Dat ik ineens een paar keer een bal ga gooien, maar als hij dan al een heel eind verder is heeft hij dus pech en is de bal van de dames Dat weet hij nu en hij komt zich - uit eigen initiatief) heel regelmatig melden, stel je voor dat hij iets mist!

[Hilde]

Ja, wat Saskia schrijft. Inchecken belonen met voer of spel (liever spel al lopend). Als je wil dat ze incheckt, draai je je dus om. Je schrijft zelf dat ze dan terug komt en weer langs je heen racet, dan zou ik vlak voor ze bij je is de bal uit je zak halen. Als ze balgek is remt ze dan af, dan gooi je de bal terug waar ze vandaan komt en loop je verder. Ik zou even checken of ze hem dan komt brengen of haar bal mee neemt op missie. Terugbrengen is ruilen voor een vrij, bal op missie mee is direct zelfde herhalen met tweede bal. Als ze bij haar tweede vrij de sprint weer inzet, kun je ook weer gaan herhalen. Het mooist is als ze door gaat krijgen dat het bij jou in de buurt eigenlijk veel leuker is dan een heel eind verderop. Als ze dus zelf in de buurt blijft hangen zonder te volgen, zou ik dat gaan interval belonen. Geen idee of het voor Kiwi werkt, maar zo zou ik het geloof ik doen

[Paisley]

Geen idee of het voor Kiwi werkt, maar zo zou ik het geloof ik doen

Bij veel honden zou het werken Bij speelse, vrije honden. Mayke-types
Maar Kiwi is me een raadsel. Die is zo serieus en onderdanig en speelt niet zomaar onbezorgd met mij maar altijd met een randje ongerustheid.
Ballen of trekspelletjes op zichzelf heeft ze buitenshuis niets mee. Ze vind het leuk als ik iets gooi voor Mayke, want dan kan ze Mayke drijven. Dan komt Mayke in beweging en heeft ze een target.
Maar het mist het 'vrije' gevoel van een spelende hond, ze is vooral bezig met pleasen

[DeDiana]

Misschien kun je dan af en toe wat voertjes in het rond strooien, die ze moet zoeken?

Je schrijft ook dat het 9 van de 10 keer wel goed gaat. Struint ze dan wel een beetje in de buurt, in het zicht, rond? Zijn er dan momenten dat ze even op je wacht of naar je omkijkt? Want dat kun je ook belonen dan of er een commando aan koppelen.

Ik denk dat het inderdaad het beste werkt als je een paar wandelingen lang heel onvoorspelbaar gaat wandelen, steeds omdraaien en hard weglopen als ze keihard wegrent, en als ze dan uit zichzelf terugkomt, wat brokjes in het rond strooien. Zodat ze automatisch ook even in de buurt blijft in plaats van verder te rennen.

[*Wolf*]

Geen idee of het voor Kiwi werkt, maar zo zou ik het geloof ik doen

Bij veel honden zou het werken Bij speelse, vrije honden. Mayke-types
Maar Kiwi is me een raadsel. Die is zo serieus en onderdanig en speelt niet zomaar onbezorgd met mij maar altijd met een randje ongerustheid.
Ballen of trekspelletjes op zichzelf heeft ze buitenshuis niets mee. Ze vind het leuk als ik iets gooi voor Mayke, want dan kan ze Mayke drijven. Dan komt Mayke in beweging en heeft ze een target.
Maar het mist het 'vrije' gevoel van een spelende hond, ze is vooral bezig met pleasen

Ik bedoel dit absoluut niet verkeerd, maar zijn jullie wel de juiste combi (zie vetgedrukte)?

[runninggirl]

Ik zou ook het zelf inchecken flink belonen. dat doe ik nog steeds met mijn beide honden, omdat ik het belangrijk vind dat ze bij me in de buurt blijven. Ook heb ik een soort 'onzichtbare' grens, als ze te ver vooruit lopen over die grens dan fluit ik dus terug.
Gaat één van beide uit zicht (gebeurt echt maar zelden) dan fluit ik ook en daarbij verstop ik me snel achter een boom zodat ze me ook echt even kwijt zijn en gaan zoeken.
Met dit alles hoef ik eigenlijk maar zelden te roepen of te fluiten. Helemaal als we niet samen lopen maar één op één (dus ook zonder vriend er bij) dan kan ik dus inderdaad lekker ontspannen samen wandelen.

[Habibi]

Bij mij ging dat van nature en vrij snel. (van nature als in dat ik er niet heel bewust mee bezig was)

Heb even nagedacht hoe,

Iedere keer als Habibi net te ver ging naar mijn zin, vroeg ik even kort haar aandacht.
Niet met een ingetraind commando dat opgevolgd moest worden, maar gewoon even contact.

Haar naam roepen, of een kort fluitje, of hola blijf eens hier, of daaaaametje, of, of, of.
Op zo'n contact moment stopt Habibi en maakt oogcontact.
Ik roep goed zo wijffie, of braaf of iets dergelijks.
En daarmee is het ook klaar.
Omdat zij stopt en ik doorloop wordt de afstand automatisch weer kleiner, en bovendien is de gang naar voren eruit.

Maar zoals ik al zei, dit is dus nooit bewust gebeurd eigenlijk. Inmiddels gaat ze eigenlijk nooit verder dan ik prettig vind.
En anders is nog altijd zo'n kort contactmoment voldoende.




Mocht je toch iets bewuster willen trainen zie ik nog wel een speelse oplossing. Werkt vooral als ze ballengek is.
Je loopt zoals altijd, maar zorgt dat je een ballengooier bij je hebt.
Op het moment dat ze zo ver gaat dat het onprettig wordt roep je, en op het moment dat ze kijkt gooi je de bal.
Maar let op: die gooi je niet vóór je uit, maar naar achteren. Ze moet jou dus voorbij vliegen om haar bal te halen
Er is dan een duidelijke beloning voor niet te ver gaan, die er ook voor zorgt dat ze een stuk dichterbij is.
Ik neem aan dat ze het balletje brengt. Dat neem je aan, en je geeft weer vrij. (1x die bal dus, daarna weer vrij)
Je kunt blijven staan tot ze het balletje bij jou heeft, je kunt, wanneer ze het eenmaal snapt, ook prima omdraaien, die bal een zwieper naar achteren geven terugdraaien en rustig doorlopen in de richting waarin je al ging.

Ik zou de afstand niet steeds op exact dezelfde plek gaan doen. Soms als ze echt ver is (maar niet voorbij jouw comfort-grens) soms als ze nog wat dichterbij is. Moet een beetje onvoorspelbaar zijn.
Het doel is immers dat ze jou iets meer in de gaten houdt, en dat ze wat dichterbij blijft.
Het doel is niet dat ze weet dat als ze ervandoor spurt, dat ze dan een bal krijgt.
Ik zou, als je het op deze manier gaat doen, starten met iedere keer àls je op afstand roept ook daadwerkelijk die bal achter je gooien. (beetje afhankelijk van hoe vlot ze leert zeker de eerste dagen/weken) Zodat ze echt weet dat vooruit niet meer handig is, achteruit is leuker. Dat zou ik wel afbouwen, zodat ook dat balletje gooien onvoorspelbaar wordt. De ene keer wel die bal, de andere keer niet.
Wanneer er oogcontact is, maar je gooit geen bal (wat later in die training dus) wel even kort goed zo of braaf roepen.

Het voordeel hiervan is dat die drive om te rennen niet onderbroken wordt. Sterker nog, de gebruik je, en buig je om naar de andere kant, voorbij jou naar achteren.

Bovendien wordt de max afstand vooruit op een gegeven moment waarschijnlijk ook steeds duidelijker voor haar, zonder dat het een afgedwongen grens is.

[j.werkman]

Misschien ben jij wel ook wel een raadsel voor Kiwi.
Een working kelpie wordt natuurlijk nooit een stabij in wat hij nodig heeft en waar hij happy bij is.
Het lijkt mij zinvol om te kijken wat het hondje vraagt van jou en niet wat je graag zou zien van het hondje. Het kan goed zijn als je de sturing die hij vraagt geeft, zoals dat bij hem past, dat hij dan wat onbezorgder, wat vrijer en minder deemoedig wordt.
Het samenwerken met een zelfstandige stabij vraagt echt wat anders dan het samenwerken met een working kelpie, denk ik maar zo.
Het is toch jammer dat hij in de omgang met jou niet echt onbevangen, onbezorgd kan zijn. Dat geeft m.i. aan dat er over en weer onbegrip en onduidelijkheid is.
Dit wil niet zeggen dat je niet gek bent op Kiwi of een mismatch. Meer dat je in de hele omgang je meer bewust bent van wat je verwachten mag en iets minder vergelijken met je stabij zou ook kunnen helpen.
Zoek de leuke kanten van de kelpy en stel daar je omgang met Kiwi op af.

[Maartje]

Mijn border heeft soms aan het begin van een wandeling het heen en weer
Ik vermoed dat ze het ziet als werk of als leuk spelletje dat we daar horen te spelen. Ze doet het metname op de plek waar we als jonge hond het hierkomen geoefend hebben. Ze rent verwachtingsvol in volle snelheid vooruit, verder dan ze normaal bij mij weg zou gaan, om als een gek terug te komen als ik haar roep. Ze komt dan heel blij terug en rent ook snel weer vooruit voor een nieuwe sessie. Als ik het bij haar wil afkappen dan is een commando KLAAR genoeg. Dat gebruik ik voor afkappen van werken, spelen enz. Ook stopt ze als ik niet meedoe, want dan is de lol er snel af voor haar.
Als ik het helemaal niet meer zou willen zou ik het volledig gaan negeren en zelf iets anders gaan doen. Iets enorms saais voor haar, een boom bestuderen ofzo. Omdraaien en weglopen zou niet helpen, want rennen opzich en mij weer inhalen vindt ze ook erg grappig.

[nomo]

Habibi schrijft een stuk duidelijker wat ik ook bedoelde dat werkte hier dus heel erg goed. Morris weet nu precies wat mijn grens is. Maar bij Morris gaat het echt puur om het rennen zelf. Die heeft het soms gewoon nodig om domweg heel hard te rennen. Bij Kiwi is dat niet de reden volgens mij. Zou het bij haar niet toch ook de drive om te werken zijn? Ze wil heel graag iets doen en niet 'gewoon' wandelen. Weet niet of je dat zo makkelijk kunt veranderen in een gewoon rondstruinend hondje tijdens de wandeling. Dat lijkt me best lastig.

[Miranda]

Zoals Habibi het aangeleerd heeft, zo heb ik het jonge Ska ook aangeleerd.
Die was me nét wat te zelfstandig en overmoedig

Overigens werkten gewone wandelingen niet zo goed.
Werkhondje Skadi wou ook graag wat te doen hebben. Dus ik wisselde af met appèloefeningen, of gaf haar een Taak! (bv iets dragen).

[Paisley]

Ik bedoel dit absoluut niet verkeerd, maar zijn jullie wel de juiste combi (zie vetgedrukte)?

Ze is een herplaatser die het de eerste 9 maanden niet getroffen heeft. In combinatie met een zeer gevoelig karakter en een werkersmentaliteit.
Daar komt de ongerustheid en het serieuze vandaan. Ze gaat enorm vooruit, en krijgt vooral heel veel zelfvertrouwen van het werken met de schapen.

Dat randje ongerustheid is dat niet gewoon serieus zijn zoals werkhonden vaak zijn. Alles is een serieuze taak ook spelen tenminste dat is wat ik hier zie.

Deels zal dat natuurlijk meespelen. Ze hebben niet het 'jolige' wat minder werklustige honden vaker hebben. Maar het is ook haar verleden en haar super gevoelige karakter. Dat valt mijn trainer in schapendrijver ook op - ze is, ook voor een working kelpie, hartstikke gevoelig.
Daarmee is ze echt een lust om mee te trainen.

[Paisley]

Je schrijft ook dat het 9 van de 10 keer wel goed gaat. Struint ze dan wel een beetje in de buurt, in het zicht, rond? Zijn er dan momenten dat ze even op je wacht of naar je omkijkt? Want dat kun je ook belonen dan of er een commando aan koppelen.

Ja ze houd me heel goed in de gaten, ook als ze teveel ruimte neemt kijkt ze regelmatig achterom. Vanmorgen ging het goed. En toen ik op een lang pad kwam met allemaal dikke beuken erlangs, heb ik het 'verstop' spelletje eens goed gespeeld (die beuken waren dik genoeg om mij aan het zicht te onttrekken )
Na een stuk of 10 keer een beuk als dekking te hebben gebruikt, begon het kwartje al wel te vallen en bleef ze nauwgezet in mijn buurt. Maar ze was sowieso in een rustige bui. Niet op missie deze keer

En toen kwam ik Gabi tegen van dit forum met haar Tamaskan (ben de naam van haar hond kwijt) en hebben we samen een stuk op gelopen.
Leuk om forummensen in t wild te spotten
Ze heeft en kennis met een aantal working kelpies en ze wist te vertellen dat die honden ook erg veel ruimte nemen. Ik heb ook mijn trainer een tijdje terug gesproken hierover en die vertelde dat het geen verkeerde eigenschap is voor een werkhond omdat in Australie de afstanden groot zijn en een hond moet dus gerust een schaapskudde op kunnen halen die een paar kilometer verderop loopt. Kiwi toont ook veel aanleg in het werken op veel afstand. Afgelopen training hebben we voor het eerst de outruns geoefend en het is prachtig om te zien hoe ze dat, puur op aanleg, gewoon gelijk goed doet.


Bedankt iedereen voor de tips! Ik heb besloten om het voorlopig zo proberen te verbeteren door onvoorspelbaar in het wandelen te worden en mezelf te blijven verstoppen en niet steeds terug te roepen. Ik denk dat het voor haar de beste oplossing is. Ik wil het ook niet teveel in de commando's zoeken, omdat het doel is om rustig, zelfstandig en met minder sturing te lopen zonder dat ze teveel ruimte neemt.
De momenten dat er wel sturing, spel en activiteit met mij is, zijn er natuurlijk ook volop. Maar in die momenten doet ze het dus ook niet.