Hond is een reu van 4 jaar en altijd zeer stabiel en onverstoorbaar geweest, ook niet bang voor vuurwerk.
Aan het eind van de middag zijn we daar dus op visite, en iemand laat een nieuwe jas zien. Hond ziet de jas, schrikt ervan (misschien de lucht van het bontkraagje?), op datzelfde moment buiten een vuurwerkknal en licht dat weerspiegelt in het raam, en boem, hond is een hoopje ellende die de rest van de avond niet meer in de kamer durft te komen. Hij verkoos de keuken, heb dat toegelaten, ook niet zielig behandeld, ben een tijdje commando's met hem gaan doen en hem laten werken voor zijn snoepjes door die te verstoppen. Echt goed proberen af te leiden zonder mee te gaan in die angst.
Hij bleef bang voor die jas en de lucht ervan, eigenaar van de jas moest een schone trui aantrekken, pas toen de lucht van die jas weg was durfde hij weer naar die persoon toe (bekend persoon waar hij gek op is normaal gesproken).
Bij het uitlaten opeens ook doodsbang voor vuurwerk, en dan niet eens de knallen maar het siervuurwerk in de lucht. Op het moment dat ik de straat oversteek is er siervuurwerk in de lucht te zien en hij bevriest ter plekke en probeert in zijn achteruit zijn halsband uit te komen. Auto's gingen voor mij dubbel op de weg staan om te zorgen dat ik mijn hond van straat kon krijgen en er geen ongelukken van kwamen.... zoiets heb ik dus echt nog nooit meegemaakt en is absoluut niet normaal voor deze normaal zo onverstoorbare hond.
Hij durfde ook via zowel de voor- als achterdeur niet naar binnen of naar buiten, wilde alleen onder de tafel in de keuken liggen.
Ook heel argwanend kijken naar een muur waar een schilderij en een klok hangt (die hij al veel vaker gezien heeft).
Had geen andere keuze dan daar blijven slapen, wilde de hond niet alleen laten in een kamer waar hij angstig is en nooit eerder heeft geslapen. Dus ik ben op de bank gaan liggen en hond sliep naast me op de grond (thuis slaapt hij ook naast bed). Toch veel onrust.
Overigens waren er nog 2 honden daar in huis, mijn andere hondje en de hond des huizes, die waren allebei nergens bang voor en deelden die angst absoluut niet.
In de ochtend was het niet beter dus naar huis gegaan. Eerste uren thuis bloeide hij weer helemaal op naar zijn eigen vrolijke zelfverzekerde zelf, maar zodra het donker begon te worden was het ook thuis mis, hij zit maar naar het plafond te staren en duikt dan in elkaar. Hij lijkt bang te zijn voor de lampen/lamplicht. Zelfs de weerspiegeling van koplampen in de raamsponningen (ik woon op zes hoog) maken hem doodsbenauwd.
Mijn vermoeden is dat hij gisteren schrok van die jas en doordat hij tegelijk vuurwerk zag weerkaatsen in het raam hij nu bang voor licht is, hij heeft een of andere vreemde associatie gemaakt in zijn koppie volgens mij.
Toen het alleen in andermans huis was had ik zoiets van, thuis kan ie weer lekker tot zichzelf komen en dan waait het wel over. Maar nu hij dus sinds een paar uur ook thuis bang is voor het plafond en zich angstig gedraagt begin ik me toch zorgen te maken, misschien dat dit niet zo tijdelijk is als ik denk.
Zeer pijnlijk om te zien, het was zo'n enorm stabiele hond, ik had nooit verwacht dat juist hij zo plotseling veranderd in deze bange hond.
Wat nu? Morgen gelijk een gedragstherapeut inschakelen? Of gewoon het dagelijks ritme volgen wat hij gewend is en kijken of hij er op die manier overheen komt, omdat het nog 'maar' 24 uur speelt? Dat het misschien gewoon nog uit zichzelf kan zakken, zeker nu het knallen met het uur afneemt en het steeds rustiger wordt? Of speel ik dan met de psyche van mijn hond?
Aan de ene kant wil ik gelijk ergens aan de bel trekken, aan de andere kant speelt het nog maar 24 uur in een hectische tijd met al die knallen en vreemde geuren, en is het misschien wel degelijk iets wat met rust en structuur vanzelf uit zijn systeem verdwijnt?
Iemand die hier ervaring mee heeft/een dergelijk verhaal herkent met die angst voor licht/plafond nav (waarschijnlijk) vuurwerk? Wat zouden jullie doen? Paar dagen aankijken of gelijk actie ondernemen?
En wat moet ik doen? Ik behandel hem zoals ik hem altijd behandel, hij is ook niet extreem aanhankelijk, juist minder dan normaal omdat hij door die angst niet onder de lamp durft te komen waar ik zit. Ik ken de verhalen over angst niet bevestigen etc. maar nu ik zelf in deze situatie zit ben ik toch onzeker over wat ik wel of niet moet doen. Ergens wil je alle lichten uitdoen en het beest prikkelvrij houden, aan de andere kant denk ik, tja, hij moet toch weer leren dat het allemaal niet eng is want lichten zijn niet te ontlopen.
Eten en drinken doet hij trouwens wel gewoon, snoepjes aanpakken ook. Kluif is minder interessant. Ben vanmiddag in dat andere huis even in de tuin gaan zitten met hem en daar heeft hij heerlijk met zijn bal liggen spelen alsof er niks aan de hand was.
