Onzekere hond bij onzekere hond plaatsen

[Nikkielvis]

Ik zou het zelf niet doen. Ik heb nu 1 sociale en makkelijke hond en een onzekere en dat is al veel werk. Je wil toch ook je aandacht goed verdelen. Twee onzekere honden is echt wel pittig en de kans dat het niet werkt is wel aanwezig. Plus dat een onzekere hond meer baat heeft bij een stabiele zekere hond.

[Cindy52]

Zolang je hond 1 nog niet op de rit hebt zou ik er helemaal geen bijnemen.

[mirriejj]

Een keer is genoeg

[mirriejj]

Ik raad het af, hier een onzekere teef die zich erg optrekt aan de stabiele reu. Maar kleine Sem is nu bijna 6 maanden maar ook erg onzeker en dat is vaak wel lastig hoor.

[veertje]

Ik zou het ook niet doen en wachten tot je met Mees wat verder bent. Of je moet een ideale herplaatser tegenkomen waar weinig moeite in zit, maar die zijn schaars.

[dagmar88]

Ik zou er gerust een hond bij nemen maar dan wel een stabiele. Een hond waar Mees zich aan kan ophijsen, een lekkere zelfverzekerde reu of zo.
Als ik zie hoe Rozi hier is opgeknapt aan het handje van mijn reuen, heerlijk om te zien. Dat had ze nooit bereikt als mijn andere honden ook bangig waren.

Eens. Ik heb hier wel een onzekere en een angstige hond bij elkaar, maar die hebben juffrouw opperteef om zich aan op te trekken. En buiten Niko, die nergens een zak om geeft.
Hebben ze allebei ook echt nodig.

[RedPassion]

Hier hebben we onzekere Saar en onzekere/angstige opvanger Naboo er bij, maar wel met een soort-van-stabiele Pim aan hun zijde. Beide dames trekken zich behoorlijk aan hem op, hij helpt ze (soms letterlijk) over drempels en dat maakt alles een stuk makkelijker. Twee onzekere honden bij elkaar zonder stabiele factor zou ik niet snel doen.

[xTessa]

Als je geen stabiele hond daarnaast hebt, lijkt het mij geen goede combi. Ik denk dat ze elkaar dan alleen maar angstiger maken omdat ze van elkaar zien dat de ander ook bang is. Als er geen hond in de buut is om te laten zien dat er niets aan de hand is, denk ik dat het heel lastig gaat worden om het onzekere eruit te halen.

[DeDiana]

Ik sluit me bij bovenstaande aan. Als ik zie hoe Amy en ook de opvangers in het verleden zich aan Mila optrekken... Dat maakt het allemaal wel een heel stuk makkelijker. Bovendien kon ik daardoor mijn volledige aandacht richten op de hond die dat ook echt nodig had. Ik merk nu al met Amy en Amoz (Amoz is niet echt onzeker maar heeft nog wel veel werk nodig) dat het echt lastig is qua tijd en energie ze allebei goed te begeleiden en ze ook gewoon sneller geneigd zijn ongewenst gedrag van elkaar over te nemen.
Het is misschien nog te overwegen als de honden op heel andere vlakken onzeker zijn. Bijvoorbeeld als de één onzeker is met (vreemde) mensen en de ander juist niet met mensen maar bijvoorbeeld met honden. Maar zonder stabiele hond in huis die het goede voorbeeld geeft, zou ik daar zelf niet zo snel aan beginnen.

[veertje]

Maar in alle genoemde voorbeelden was de stabiele hond er voor de onzekere toch? Ik denk dat dat ook een hoop scheelt. Zou bij een hondje dat er net 4 maanden is en zo onzeker is nog even geen nieuwe hond zetten. Lekker samen aan de slag en over een half jaartje weer eens kijken.

[Manuma]

Ik vind dat lastig te beoordelen vanachter een schermpje.

Uma is een angstige hond, Cody ook, toch gaan ze heel goed samen en zijn ze heel verschillend.
Nu heb ik natuurlijk ook Manu nog, inmiddels hebben ze hem niet zo veel meer 'nodig', maar vooral in de beginfase hebben ze veel aan hem gehad.
Of je er nu een andere hond bij moet zetten vind ik ook lastig te beoordelen, kijk naar Mees en luister naar je gevoel
Bij een Cody zou ik nu ook zo een nieuwe hond zetten.

[gyanty]

Mijn ervaring is dat als er een tweede hond bij komt er wel wat terugval in gedrag is. En dat het moeilijk is om twee honden te begeleiden met zelfde soort problemen, want je kan ze niet in alle situaties tegelijk ondersteunen en soms moet dat wel. En op zo'n moment versterken ze elkaar dan wel weer.

Onzekere honden kunnen prima bij elkaar, maar het is je zelf wel onmogelijk moeilijk maken. Een onzekere hond zonder issues zou best kunnen, maar deze honden zijn niet onzeker, ze hebben angsten. Ik zou verder kijken en je hebt meer plezier als je 1 hond hebt die tenminste zichzelf staande weet te houden. Die kan je ook ondersteunen.

Kay en Norah zijn beide onzekere honden, maar Kay heeft een stabiele achtergrond en helpt mij in 95% van de tijd. In 5 % van de tijd is het houwen en keren
Dan was ik echt blijer met mijn duo Bas en Winnie. Bas was een probleemgevalletje. En ondanks dat Winnie uit een zware verwaarlozing kwam, werd zij de stabiele factor.
Kay en Tassia hadden die uitwerking op elkaar. Ook een prachtige combi. Kay en Masha vulde elkaar prachtig aan.

[laeken]

Mijn hondje is ook wat onzeker. Niet heel erg maar eigenlijk precies de dingen die jij beschrijft. Dus mensen met een stok, mensen die op haar af komen hardlopen ed zijn toch wel redenen geweest om weg te rennen. En ook grote honden vond ze heel engig. Dan kromde ze haar staart naar beneden en liep er met een grote boog omheen met de oren in de nek.
Dat is eigenlijk allemaal weg nu na 2 jaar. Ik merk er niks meer van.
Maar wat ik wel merk is dat als ze met een stabiele hond meeloopt ze praatjes voor 10 heeft en alleen ze vooral heel erg braaf luistert. Als ik een hond tegen kom gaat ze netjes naast lopen. Staartje recht omhoog en geen zichtbare angst meer. Maar ze gaat er nooit zomaar naartoe. Loop ik met een stabiele hond dan rent mijn "onzekere" hondje direct op alles en iedereen af. Ze durft zelfs te blaffen tegen grote honden en gromt dan ook wel eens tegen kleine honden. Dat is dus echt hele andere koek dan wanneer ze alleen is. Ze heeft gelukkig sowieso geen angst voor bezoek of mensen die haar willen aaien ofzo. Dat vindt ze alleen maar leuk. Maar ik kan mij dus zo voorstellen dat ze wel veel zekerheid kan halen uit een stabiele hond. In mijn geval teveel. Want dan luistert ze ook veel slechter.

Toen ze er net was liep ik een keer met een hondje dat ook onzeker was. Mijn hondje keft nooit verder maar toen begon ze dus met dat andere hondje overal op te blaffen. En ik kreeg haar dan niet goed stil. Op koeien, paarden, honden, hardlopers. Ik wist toen al dat ik bij dit hondje nooit een andere angsthaasje moest zetten. Alle angsten werden bevestigd en keffen was gewoon niet leuk meer. Met de stabiele hond keft ze bv nooit.

Een andere hond kan dus een wereld van verschil maken en dat hoeft lang niet altijd positief te zijn. Bij mijn hondje gaat het zonder andere honden het beste. Dan is ze beleefd, niet meer bang en niet brutaal. Met andere honden krijgt ze een grote waffel. Want hoe klein ze ook is, ze heeft een klein beetje een alfahondjes mentaliteit. Dus kan ze bazig zijn dan zal ze dat doen.

[Neeltje]

Ik zou er gerust een hond bij nemen maar dan wel een stabiele. Een hond waar Mees zich aan kan ophijsen, een lekkere zelfverzekerde reu of zo.
Als ik zie hoe Rozi hier is opgeknapt aan het handje van mijn reuen, heerlijk om te zien. Dat had ze nooit bereikt als mijn andere honden ook bangig waren.

Daarom wil ik eigenlijk Glen lenen, zou ook goed zijn voor Lotje. Ze is niet meer zo bang als destijds, maar alles onverwachts of anders dan anders is schrikken, ook onbekende honden die ergens blaffen, als is het 100 meter verderop in een achtertuin.

[Neeltje]

Mijn hondje is ook wat onzeker. Niet heel erg maar eigenlijk precies de dingen die jij beschrijft. Dus mensen met een stok, mensen die op haar af komen hardlopen ed zijn toch wel redenen geweest om weg te rennen. En ook grote honden vond ze heel engig. Dan kromde ze haar staart naar beneden en liep er met een grote boog omheen met de oren in de nek.
Dat is eigenlijk allemaal weg nu na 2 jaar. Ik merk er niks meer van.
Maar wat ik wel merk is dat als ze met een stabiele hond meeloopt ze praatjes voor 10 heeft en alleen ze vooral heel erg braaf luistert. Als ik een hond tegen kom gaat ze netjes naast lopen. Staartje recht omhoog en geen zichtbare angst meer. Maar ze gaat er nooit zomaar naartoe. Loop ik met een stabiele hond dan rent mijn "onzekere" hondje direct op alles en iedereen af. Ze durft zelfs te blaffen tegen grote honden en gromt dan ook wel eens tegen kleine honden. Dat is dus echt hele andere koek dan wanneer ze alleen is. Ze heeft gelukkig sowieso geen angst voor bezoek of mensen die haar willen aaien ofzo. Dat vindt ze alleen maar leuk. Maar ik kan mij dus zo voorstellen dat ze wel veel zekerheid kan halen uit een stabiele hond. In mijn geval teveel. Want dan luistert ze ook veel slechter.

Toen ze er net was liep ik een keer met een hondje dat ook onzeker was. Mijn hondje keft nooit verder maar toen begon ze dus met dat andere hondje overal op te blaffen. En ik kreeg haar dan niet goed stil. Op koeien, paarden, honden, hardlopers. Ik wist toen al dat ik bij dit hondje nooit een andere angsthaasje moest zetten. Alle angsten werden bevestigd en keffen was gewoon niet leuk meer. Met de stabiele hond keft ze bv nooit.

Een andere hond kan dus een wereld van verschil maken en dat hoeft lang niet altijd positief te zijn. Bij mijn hondje gaat het zonder andere honden het beste. Dan is ze beleefd, niet meer bang en niet brutaal. Met andere honden krijgt ze een grote waffel. Want hoe klein ze ook is, ze heeft een klein beetje een alfahondjes mentaliteit. Dus kan ze bazig zijn dan zal ze dat doen.

Toen Lotje nog zo bang was, liep ze op bepaalde paden met haar staart naar beneden, maar als vriendje Prins erbij was, liep ze vrolijk mee. De volgende dag alleen was de staart weer omlaag.

[Paisley]

Mijn ervaring is dat als er een tweede hond bij komt er wel wat terugval in gedrag is.

Ow mijn ervaring is precies andersom Ik vind honden makkelijker te hanteren als ze goed in hun vel zitten, en het hebben van een maatje kan daar enorm verschil in maken.
Ik heb opvanghonden gehad waar probleemgedrag als sneeuw voor de zon verdween zodra ik ze aan Mayke koppelden. Ook was Mayke stukken makkelijker te hanteren als er een opvanghond was waar ze een goede klik mee had. Ze heeft een erg hoog energie niveau, en het gehannes en gespeel in huis bevredigde haar beter in haar behoefte. Want als ik alleen met haar ben, kan ik wandelen, sporten en spelen tot ik een ons weeg maar zodra ik thuis ben en mijn eigen dingen ga doen, gebeurt er geen blubber meer en verveelde ze zich erg snel.
Kiwi heb ik nooit als enige hond gehad, maar ik weet zeker dat ze minder makkelijk zou zijn als ik alleen haar had gehad. Ze spelen heel veel in huis, die rol kan ik als eigenaar nóóit vervullen.

[gyanty]

Mijn ervaring is dat als er een tweede hond bij komt er wel wat terugval in gedrag is.

Ow mijn ervaring is precies andersom Ik vind honden makkelijker te hanteren als ze goed in hun vel zitten, en het hebben van een maatje kan daar enorm verschil in maken.
Ik heb opvanghonden gehad waar probleemgedrag als sneeuw voor de zon verdween zodra ik ze aan Mayke koppelden. Ook was Mayke stukken makkelijker te hanteren als er een opvanghond was waar ze een goede klik mee had. Ze heeft een erg hoog energie niveau, en het gehannes en gespeel in huis bevredigde haar beter in haar behoefte. Want als ik alleen met haar ben, kan ik wandelen, sporten en spelen tot ik een ons weeg maar zodra ik thuis ben en mijn eigen dingen ga doen, gebeurt er geen blubber meer en verveelde ze zich erg snel.
Kiwi heb ik nooit als enige hond gehad, maar ik weet zeker dat ze minder makkelijk zou zijn als ik alleen haar had gehad. Ze spelen heel veel in huis, die rol kan ik als eigenaar nóóit vervullen.

Ik heb het over terugval bij probleemgedragingen en met name honden die zelfde problemen hebben. Mayke is geen probleemhond. Dat ze rustiger is, is fijner voor jou. Bijvoorbeeld kattenjagen. Basje luisterde heel goed en liep los. Deed al jaren niks meer met katten. Toen hij 9 jaar was (wij hadden hem vanaf 3 jaar) kwam Winnie. Heel braaf! Alleen in het begin gingen ze wel even samen achter de katten aan. Kon ik Bas roepen. Die reageerde, maar zag Winnie doorlopen en ging dus weer. En ik kon Winnie roepen, maar die zag Bas dan nog rennen. Een tijdelijk terugval van een kleinigheidje, wat er binnen een jaar gewoon uit was. Gewoon even een simpel voorbeeldje.

Opvanghonden vind ik een ander iets, dat gaat om iets heel anders en die honden stabiliseren sowieso wel bij opvanggezinnen en zeker als daar dus een hond is die weet hoe het er allemaal aan toe gaat. Die volgen ze dan wel. Maar ook daarom dus weer een stabiele hond (en een stabiele hond kan nog steeds ergens onzeker over zijn of eens bang zijn)

Kay is een verhaal apart. Die heeft zich een 1 of andere taak opgelegd. Sinds Norah er is, houdt hij zich rustig, maar neem je hem apart dan is het weer de oude Kay met donderstreken (vandaar dat het voor hem zo belangrijk is om ook eigen tijd te krijgen). Kay is er uiteindelijk veel te braaf van geworden, bij het saaie af af en toe, vandaar dat ik nog wel blij ben met zijn over gebleven 5 % (dalmatiers blijft voor hem een groot probleem). Ik denk dat hij nog wel eens denkt: het is maar tijdelijk, al duurt het nu maar lang, na alle opvangers ie hij begeleid heeft haha)