Tijdens het trainen met Finn loop ik tegen een puntje aan wat ik niet gewend ben en waar ook enkele trainers niet bekend mee lijken te zijn. Misschien zijn er hier mensen die bekend zijn met het trainen van honden met een sterke eigen mening die er iets in herkennen en tips hebben? Ik doe een poging het zo goed mogelijk te omschrijven, maar vind het behoorlijk lastig, omdat het per situatie zo enorm kan verschillen.
Het punt is dat hij nogal eens wil blokkeren tijdens het trainen, dan zit er geen beweging meer in. Dit is met behendigheid zo, maar ook met een aantal workshops die ik geprobeerd heb (hoopers, geurdetectie). Op zo’n momenten is hij lastig te bereiken en weer tot bewegen over te halen. In het begin dacht ik dat het kwam omdat alles nieuw was en hij het trainen nog niet snapte. Daar heb ik aan gewerkt en we hebben ook al behoorlijk wat progressie geboekt. Later is er het idee bijgekomen dat hij soms gewoon de middelvinger geeft

Ik heb nu het gevoel dat het dus een beetje van beide is. Spanning van het trainen en daarom denken ‘doe het lekker zelf, ik blijf hier’. Omdat het eigenlijk met alle soorten trainingen gebeurt, ben ik van het idee af dat hij behendigheid misschien gewoon echt niet leuk vindt of moeite heeft met springen. Op zijn goede momenten heeft hij veel lol met springen en over de raakvlakken rennen. Met de hoopersworkshops die ik gedaan heb vond hij het eventjes leuk, maar je moet een oefening niet vaker dan 2-3x doen heb ik wel gemerkt. Dan heeft hij het wel bekeken

Hij lijkt wel vertrouwen te halen uit bekende oefeningen, zoals een simpele ‘om’. Daar is hij dan weer even mee te motiveren. Op dit moment beloon ik dus veel voor de goede dingen, maar als hij stil staat dan treden we (trainer of ik) wat strenger op.
Thuis is het een compleet ander verhaal. Tijdens de wandelingen doe ik veel kleine oefeningetjes met hem, zoals volgen, ergens op of over springen, ergens omheen lopen. Dan is hij super gemotiveerd, loopt lekker mee en blijft me vol verwachting aankijken wat er nu weer gaat komen. In huis doe ik ook wat kleine kunstjes en balansoefeningen die hij heel graag wilt doen. Is er echter iets spannends aan de hand dan blokkeert hij daar ook. Zo wilde ik hem bijvoorbeeld eens opmeten gisteren en dan gaat hij dus onder een stoel staan en is er geen beweging in te krijgen tot hij door heeft dat het spannende voorbij is (wegleggen meetlint).
Ik vermoed dus dat er tijdens trainen een bepaalde spanning is die ik (onbewust) op hem uitoefen, waardoor hij blokkeert. Een spanning die hij thuis en met wandelen niet heeft. Dus die spanning moet doorbroken worden zou je zeggen

Nu heb ik echt van alles geprobeerd en als het werkt, dan is dat een aantal lessen en dan zie je het blokkeren weer terugkomen. Spelen tijdens het wachten lukt de ene keer wel, de andere keer niet (kan binnen 1 les per moment verschillen). Zelfs zijn allerleukste speeltje kan hem dan niet bekoren. Voer doet het over het algemeen wel aardig, dus daar probeer ik veel af te wisselen met lekkere dingen. Ik heb ook zo’n voerbal geprobeerd, zodat ik voer kan gooien ter motivatie. Dat gaat goed, maar ook daar merk ik dat het effect afneemt. Tempo erin houden lijkt bij hem goed te werken, maar dat is in zo’n les heel moeilijk omdat je behoorlijk veel staat te wachten. Continu bezig houden is voor hem te vermoeiend, ook al is het met iets ontspannends als een balletje gooien of aan een speeltje trekken. Lessen met weinig mensen gaan beter dan drukbezochte lessen, al zit z’n hoofd dan eerder vol, maar heb je toch meer kunnen doen.
Een heel verhaal en heb het idee dat ik nog wel tig situaties kan omschrijven om het beeld completer te maken, maar ik laat het maar even hierbij

Overigens merk ik nog steeds dat we stappen vooruit maken en heb ik het aangedurfd een paar wedstrijden in te schrijven voor de ervaring. Maar nieuwe ideeën en inzichten in zijn karakter zijn welkom.