Onruststoker in de roedel

[Johnny Jones]

Wellicht kunnen mensen zich herinneren dat wij een geweldige cattle hebben moeten herplaatsen vanwege ernstige rangorde gevechten met onze andere cattle teef? Gelukkig is Luca op een vreselijk goede plek gekomen, maar de andere cattle zorgt nog steeds voor onrust in de roedel.

Onze roedel:
Noa, een stabiele 8 jarige Mastinteef en ranghoogste
Foxy, niet zo stabiele cattle teef van 5 jaar
Digger, een kleine reu uit Spanje van 4 jaar, sociaal, maar laat de kaas echt niet van zijn brood eten
Tommy, onze tienjarige kruising flatcoat, de sul van de roedel
Ze zijn allemaal geneutraliseerd (zeg ik dat zo goed?)

Inmiddels is het al een half jaar geleden dat Luca is herplaatst. Foxy bracht meer tijd door in de roedel en leek helemaal op te bloeien. Ze kreeg steeds meer zelfvertrouwen. De laatste weken zorgt ze echter steeds vaker voor 'gedoe' in de roedel. Soms lijkt het wel of ze de spelregels niet helemaal snapt.

Er is een paar keer een schermutseling (zeg maar vechtpartij) geweest tussen haar en Noa. Omdat ik er vanuit ga dat Noa weet wat ze doet, heb ik het de eerste keren laten gaan. Foxy blijkt echter hardleers. Gaat op de plaats liggen van Noa, loert op haar eten etc. De laatste keer ging het vechten er zo heftig aan toe, dat ik ze heb gescheiden en allebei op hun sodemieter heb gegeven. Ik wil niet nog een keer dezelfde ellende. Daarnaast is Foxy natuurlijk geen partij voor Noa, hoewel ze dat zelf niet door lijkt te hebben. Sinds die tijd zijn er geen schermutselingen meer. Ik corrigeer Foxy wel wanneer ik merk dat ze onhandig bezig is richting Noa. Dus niet in haar mand etc.

Een ander verschijnsel doet zich voor als we gaan wandelen. Onze honden hebben een 'off-leashed way off life' en zijn gewend om vrolijk rennend en blaffend naar het hek te rennen als we gaan wandelen waarna ze zo het bos in kunnen. De laatste weken komt het steeds vaker voor dat Foxy één van de andere honden 'grijpt' als we richting het hek lopen. Bij voorkeur Digger. Die bijt wel van zich af, maar is fysiek geen partij voor Foxy. Ze probeerde het ook een keer bij Noa, maar die maakte gelijk korte metten. Vanmiddag deed ze echter zo lelijk tegen Digger dat we Foxy niet mee hebben genomen naar het bos. Overigens kunnen deze twee eenmaal in het bos geweldig spelen met elkaar.
Foxy doet in het bos vaak lelijk tegen andere honden, altijd al gedaan. Gelukkig luistert ze goed, en kan ik haar makkelijk aanlijnen als er vreemde honden aankomen. En verder is Foxy een superleuke hond. Gehoorzaam, altijd meehelpen buiten de paarden doen, rustig in huis... echt een toppertje.

Ik was in ieder geval van plan om de komende periode alle honden aan te lijnen als we gaan wandelen. Even de orde herstellen, we gaan rustig naar buiten. Zitten als de riemen omgaan, normaal door het hek en na een paar honderd meter los etc.

Hebben jullie nog andere goede tips and tricks? Misschien helpt het om zelf eens een cursus met haar te gaan doen (ze heeft al aardig wat cursussen doorlopen met mijn zoon). We hebben momenteel een opvanger waar ze erg goed mee kan (zie onderschrift), wellicht dat dat ook meespeelt in haar gedrag. Deze heeft overigens inmiddels een baasje gevonden en zal snel verhuizen.
Ik ben benieuwd!

[mim]

Ik zou foxy ook even aanlijnen. Dit lijkt op amok maken en ze pakt haar kans ook duidelijk. Kijken wat er dan gebeurt. Vaak is er toch spanning onderling...

[dagmar88]

Gecastreerd wanneer de testikels of baarmoeder zijn verwijderd. Gesteriliseerd wanneer de eierstokken zijn weggehaald of de zaadleiders door zijn.
Laten we alsjeblieft niet die achterlijke half engelse onzin overnemen voor iets waar een prima nederlands woord voor bestaat.

Het zijn wel veel veranderingen zo vlak achter elkaar, hond herplaatst, hond er bij, nog een opvanger en dat boven op twee teven van een aardig kaliber.

Ga er maar van uit dat het geen onhandigheid is.
Ik zou veel meer gaan sturen, rust bewaren en de cattle meer geestelijke uitdaging geven.
Rust, Reinheid en Regelmaat

[DeDiana]

Het zijn wel veel veranderingen zo vlak achter elkaar, hond herplaatst, hond er bij, nog een opvanger en dat boven op twee teven van een aardig kaliber.

Ga er maar van uit dat het geen onhandigheid is.
Ik zou veel meer gaan sturen, rust bewaren en de cattle meer geestelijke uitdaging geven.
Rust, Reinheid en Regelmaat

Dat denk ik ook en zou ik ook doen.
Ook voorkomen dat er gedoe kan ontstaan over eten of slaapplekken, Foxy aanlijnen of onder appel laten zitten en blijven op momenten van grote opwinding en ook zorgen dat ze haar ei kwijt kan in de vorm van mentale uitdaging.

[Jeannettebo]

Ik zou zeker wat met haar gaan doen, mijn cattle heeft hier eigenlijk nog meer nodig dan mijn werkmechel. Ik train twee keer in de week met hem en hij vindt het helemaal geweldig. Daarnaast maken wij stevige dagtochten en doe ik thuis geregeld wat hersenwerk. Ik merk heel duidelijk dat het hem heel erg goed doet, de mechel ook natuurlijk, maar bij hem nog veel meer. En grenzen stellen, die heeft hij ook nodig.

[Johnny Jones]

ik zou de honden los laten als je naar het hek loopt, maar Foxy aangelijnd houden. Als ze dan wat wil.proberen zit je er meteen bovenop.

Dat is denk ik inderdaad het gemakkelijkste, heb ik ook alle aandacht voor haar.

Gecastreerd wanneer de testikels of baarmoeder zijn verwijderd. Gesteriliseerd wanneer de eierstokken zijn weggehaald of de zaadleiders door zijn.
Laten we alsjeblieft niet die achterlijke half engelse onzin overnemen voor iets waar een prima nederlands woord voor bestaat.

Het zijn wel veel veranderingen zo vlak achter elkaar, hond herplaatst, hond er bij, nog een opvanger en dat boven op twee teven van een aardig kaliber

Ik wilde schrijven 'what's in a word', maar dat is ook Engels, excuse me!
Naast de opvanger is er geen hond bij hoor! En inderdaad weer wat meer structuur en regelmaat lijkt me een goed begin.

Wat heeft Foxy eigenlijk te doen zo de dag door? Ik vind een Cattle dog namelijk niet zo geschikt voor een leven als niet-werkhond.
Zelf bezigheden laten zoeken levert niet zelden dit soort gekwal op.

We wonen in het bos en hebben wat paarden bij huis. Naast de boswandelingen 'helpt' Foxy met de zorg voor de paarden en het terrein. Ook gaat ze nog wel eens mee als we met de paarden het bos in gaan, maar in de winter doen we dat niet zo vaak. Verder speelt mijn zoon ontzettend veel met haar. Misschien heeft ze wel een burn-out
Ik dacht vooral aan een cursus om qua appel weer even de puntjes op de i te zetten. In ieder geval zal ik aan de bak moeten met haar. Ze is erg gevoelig en ze leert erg snel. Qua trainen is het de makkelijkste van mijn roedeltje.

[ranetje]

Wat is er de laatste paar weken veranderd?

[Maeve]

Het helpen bij de paarden, rondlopen in het bos en spelen zijn allemaal fysieke "opdrachten". Een Cattle heeft daarnaast ook mentale stimulering nodig, ze moeten nadenken en uitgedaagd worden. Dat kan door middel van training (gehoorzaamheid, behendigheid, speuren), hersenspelletjes, clickertraining etc. HEt klinkt alsof je hond hier sterk behoefte aan heeft, dit zou haar wel eens een stuk kalmer kunnen maken. Hier kunnen ze ook uren wandelen en rennen maar als ze geen training krijgen worden ze vervelend.

Daarnaast lees ik uit je verhaal dat ze redirectiegedrag vertoont. Ze bouwt spanning op zodra de honden samen richting het hek rennen en reageert dat af op de andere honden. Die spanning moet er bij haar op een manier uit. Je zou kunnen proberen om haar dan een speeltje te geven waar ze zich op kan uitleven, of aan de lijn houden zodat ze tenminste de andere honden er niet mee lastig valt. En dan weer los laten zodra de spanning verminderd is

[Zamunda]

Ik zou toch ook eens kijken of meer mentale uitdaging verschil kan maken. Verder lijkt het me inderdaad verstandig om haar aan te lijnen als jullie naar het hek lopen.

Gecastreerd wanneer de testikels of baarmoeder zijn verwijderd. Gesteriliseerd wanneer de eierstokken zijn weggehaald of de zaadleiders door zijn.

Bijna. Sterilisatie is bij de teef enkel een knipje in de (ei)leiders, net als bij de reu. Als er iets qua secundaire geslachtsorganen is weggehaald dan is er sprake van castratie, dus ook als alleen de eierstokken zijn weggehaald. Verschil tussen enkel eierstokken weg of de baarmoeder er ook uit kun je uit de term 'castratie' dus niet opmaken, daarvoor zijn de termen ovariëctomie (OVE) en ovariohysterectomie (OVHE).

[Johnny Jones]

Wat is er de laatste paar weken veranderd?

We hebben het gaas bij het hek verhoogd! Voorheen was Fox de enige die er overheen kon springen, en dus als eerste buiten. Nu moet ze net als de rest wachten tot we het hek opendoen, en dan wurmt Digger zich er graag als eerste door.
Dat zou natuurlijk best stress op kunnen leveren!

Qua mentale uitdaging? De paarden observeren en zonodig bijsturen (tot bepaalde hoogte natuurlijk), lopen ze niet in de weg, slaan ze niet tegen het voerstation, gooien ze de kruiwagen niet om? Vervolgens goed uitkijken dat ze zelf geen trap van ze krijgt. Ze is enorm gefocused bij de paarden. En verder dennenappels zoeken en de baas zover krijgen om die weg te gooien en vervolgens weer zien te vinden, diezelfde dennenappel uit de kruiwagen paardenpoep zoeken als die weer eens kwijt is, af en toe achter een konijn aan. Ze is hartstikke druk buiten. En dan binnen nog al die spelletjes die mijn zoon met haar verzint. Daar kunnen een paar uurtjes trainen in de week bij een KC echt niet tegenop.

[Johnny Jones]

Maeve, dat speeltje is een goed idee. Stop ik voortaan in mijn zak als we gaan wandelen. Misschien kan ik haar daar ook op een leuke manier mee afleiden als we andere honden tegenkomen. Dat is positiever dan aanlijnen.

[ranetje]

Wat is er de laatste paar weken veranderd?

We hebben het gaas bij het hek verhoogd! Voorheen was Fox de enige die er overheen kon springen, en dus als eerste buiten. Nu moet ze net als de rest wachten tot we het hek opendoen, en dan wurmt Digger zich er graag als eerste door.
Dat zou natuurlijk best stress op kunnen leveren!

Ja dat kan stress opleveren.
Ze is ook niet meer als eerste buiten en ze is (dus) een privilege kwijt.

Als je daarnaast de puntjes iets meer op de i kunt zetten heb je waarschijnlijk al veel gewonnen.

[Johnny Jones]

Misschien handig om een paar keer met twee te gaan lopen, kan ik het allemaal wat beter sturen. En het speeltje van Maeve. Pas als dat goed gaat weer met allemaal (of eerst met drie).

[laeken]

De hond mist wat en de hond heeft wat stress. Wat ik mis in je verhaal is sturing en leiderschap van de mens. De honden op een vrije opvoeding tracteren is heel leuk als je honden dat aan kunnen. Ik doe het ook en mijn hondje is er heel blij mee. Geen riem, geen gedoe en weinig regels. Maar een werkhond geniet van regels en structuur. Toen ik nog herders had leken die wel te hopen op commando's. Ik zei wel eens gekscherend dat mijn laatste herder een commando als een beloning zag.
Als ik riep kom! Dan stoof ze op me af. Zit, af, blijf, apport, kon ze niet genoeg van krijgen. Als ik niks met haar deed ging ze mijn reu gallen. Die kreeg dan de hele wandeling een wilde drukke hond over zich heen die niks deed dan hem beuken en tegen de grond duwen. Gewoon om wat te doen te hebben en om de spanning af te reageren.

Zo'n hondje moet dus werken en jouw helpen met de roedel of nog beter met hele andere dingen. Jij moet haar sturen en losweken van de roedel tijdens het wandelen. Ook moet je haar binnen en binnen de roedel laten weten wat ze moet doen en waar ze moet zijn. Dat is het gevolg van de keuze werkhond. Die hangen bij wijze van spreken aan je lippen om te horen wat er van ze verwacht wordt.

Ook is het zo dat als jij de deur open gooit die hond in een spanning komt. We gaan! We gaan! Nu! Nu? Nu! Nu? En dan gaat de deur open en komt alle spanning eruit. Er rennen honden, zijn honden blij, blaffen misschien honden? Allemaal zaken die maken dat ze getriggerd wordt door haar omgeving om er wat mee te doen.

Dus wat mij betreft ga je die hond taken geven, sturen en weghalen uit die vrijheid blijheid methode waar een werkhond niet altijd even geschikt voor is. Er is dan nl geen interactie. Veel mensen denken dat dat hoe dan ook leuker is dan een gestuurde wandeling maar voor veel honden is dat niet zo. Het is ook een beetje luiheid om die methode te hanteren. Zoek het uit en doe wat je wil eigenlijk. Dat is prima. Met lieve ongecompliceerde honden die niet stressen en die kalm zijn van nature. Zoals mijn hond.

Wat ik ook nooit deed met de herders was opnaaien. Gaan we wandelen!?! Ja! Gaan we wandelen? JAAAAHHHH! Kom maar! Kom dan! Dan schoten ze meteen door in een standje 10 en dan is de kans dat ze even kort op een roedelgenoot reageren wel erg groot. Dus kalm gedrag stimuleren zonder de hond meteen weer op te naaien helpt ook vaak.

Nu aanlijnen en corrigeren is niet genoeg. Dat is geen nieuwe Way of life voor de hond. Je moet haar echt anders gaan benaderen en wat te doen geven. Houdt ze graag wat in de bek? Dan zou een bal in de bek geven al kunnen voorkomen dat ze gaat bijten naast training en taken.

[malinois]

De hond mist wat en de hond heeft wat stress. Wat ik mis in je verhaal is sturing en leiderschap van de mens. De honden op een vrije opvoeding tracteren is heel leuk als je honden dat aan kunnen. Ik doe het ook en mijn hondje is er heel blij mee. Geen riem, geen gedoe en weinig regels. Maar een werkhond geniet van regels en structuur. Toen ik nog herders had leken die wel te hopen op commando's. Ik zei wel eens gekscherend dat mijn laatste herder een commando als een beloning zag.
Als ik riep kom! Dan stoof ze op me af. Zit, af, blijf, apport, kon ze niet genoeg van krijgen. Als ik niks met haar deed ging ze mijn reu gallen. Die kreeg dan de hele wandeling een wilde drukke hond over zich heen die niks deed dan hem beuken en tegen de grond duwen. Gewoon om wat te doen te hebben en om de spanning af te reageren.

Zo'n hondje moet dus werken en jouw helpen met de roedel of nog beter met hele andere dingen. Jij moet haar sturen en losweken van de roedel tijdens het wandelen. Ook moet je haar binnen en binnen de roedel laten weten wat ze moet doen en waar ze moet zijn. Dat is het gevolg van de keuze werkhond. Die hangen bij wijze van spreken aan je lippen om te horen wat er van ze verwacht wordt.

Ook is het zo dat als jij de deur open gooit die hond in een spanning komt. We gaan! We gaan! Nu! Nu? Nu! Nu? En dan gaat de deur open en komt alle spanning eruit. Er rennen honden, zijn honden blij, blaffen misschien honden? Allemaal zaken die maken dat ze getriggerd wordt door haar omgeving om er wat mee te doen.

Dus wat mij betreft ga je die hond taken geven, sturen en weghalen uit die vrijheid blijheid methode waar een werkhond niet altijd even geschikt voor is. Er is dan nl geen interactie. Veel mensen denken dat dat hoe dan ook leuker is dan een gestuurde wandeling maar voor veel honden is dat niet zo. Het is ook een beetje luiheid om die methode te hanteren. Zoek het uit en doe wat je wil eigenlijk. Dat is prima. Met lieve ongecompliceerde honden die niet stressen en die kalm zijn van nature. Zoals mijn hond.

Wat ik ook nooit deed met de herders was opnaaien. Gaan we wandelen!?! Ja! Gaan we wandelen? JAAAAHHHH! Kom maar! Kom dan! Dan schoten ze meteen door in een standje 10 en dan is de kans dat ze even kort op een roedelgenoot reageren wel erg groot. Dus kalm gedrag stimuleren zonder de hond meteen weer op te naaien helpt ook vaak.

Nu aanlijnen en corrigeren is niet genoeg. Dat is geen nieuwe Way of life voor de hond. Je moet haar echt anders gaan benaderen en wat te doen geven. Houdt ze graag wat in de bek? Dan zou een bal in de bek geven al kunnen voorkomen dat ze gaat bijten naast training en taken.

Jup... hier wordt alles zoveel mogelijk uit rust gedaan... dus zitten en ontspannen buiten de deur zitten voor we uberhaupt 1 stap zetten...
En idd. Ik moet toch echt iets doen met ze... dus ook tijdens wandelingen... zwart/wit en geen grijs

[dagmar88]

Ik zou toch ook eens kijken of meer mentale uitdaging verschil kan maken. Verder lijkt het me inderdaad verstandig om haar aan te lijnen als jullie naar het hek lopen.

Gecastreerd wanneer de testikels of baarmoeder zijn verwijderd. Gesteriliseerd wanneer de eierstokken zijn weggehaald of de zaadleiders door zijn.

Bijna. Sterilisatie is bij de teef enkel een knipje in de (ei)leiders, net als bij de reu. Als er iets qua secundaire geslachtsorganen is weggehaald dan is er sprake van castratie, dus ook als alleen de eierstokken zijn weggehaald. Verschil tussen enkel eierstokken weg of de baarmoeder er ook uit kun je uit de term 'castratie' dus niet opmaken, daarvoor zijn de termen ovariëctomie (OVE) en ovariohysterectomie (OVHE).

Dat wist ik niet.

[Riromi]

De hond mist wat en de hond heeft wat stress. Wat ik mis in je verhaal is sturing en leiderschap van de mens. De honden op een vrije opvoeding tracteren is heel leuk als je honden dat aan kunnen. Ik doe het ook en mijn hondje is er heel blij mee. Geen riem, geen gedoe en weinig regels. Maar een werkhond geniet van regels en structuur. Toen ik nog herders had leken die wel te hopen op commando's. Ik zei wel eens gekscherend dat mijn laatste herder een commando als een beloning zag.
Als ik riep kom! Dan stoof ze op me af. Zit, af, blijf, apport, kon ze niet genoeg van krijgen. Als ik niks met haar deed ging ze mijn reu gallen. Die kreeg dan de hele wandeling een wilde drukke hond over zich heen die niks deed dan hem beuken en tegen de grond duwen. Gewoon om wat te doen te hebben en om de spanning af te reageren.

Zo'n hondje moet dus werken en jouw helpen met de roedel of nog beter met hele andere dingen. Jij moet haar sturen en losweken van de roedel tijdens het wandelen. Ook moet je haar binnen en binnen de roedel laten weten wat ze moet doen en waar ze moet zijn. Dat is het gevolg van de keuze werkhond. Die hangen bij wijze van spreken aan je lippen om te horen wat er van ze verwacht wordt.

Ook is het zo dat als jij de deur open gooit die hond in een spanning komt. We gaan! We gaan! Nu! Nu? Nu! Nu? En dan gaat de deur open en komt alle spanning eruit. Er rennen honden, zijn honden blij, blaffen misschien honden? Allemaal zaken die maken dat ze getriggerd wordt door haar omgeving om er wat mee te doen.

Dus wat mij betreft ga je die hond taken geven, sturen en weghalen uit die vrijheid blijheid methode waar een werkhond niet altijd even geschikt voor is. Er is dan nl geen interactie. Veel mensen denken dat dat hoe dan ook leuker is dan een gestuurde wandeling maar voor veel honden is dat niet zo. Het is ook een beetje luiheid om die methode te hanteren. Zoek het uit en doe wat je wil eigenlijk. Dat is prima. Met lieve ongecompliceerde honden die niet stressen en die kalm zijn van nature. Zoals mijn hond.

Wat ik ook nooit deed met de herders was opnaaien. Gaan we wandelen!?! Ja! Gaan we wandelen? JAAAAHHHH! Kom maar! Kom dan! Dan schoten ze meteen door in een standje 10 en dan is de kans dat ze even kort op een roedelgenoot reageren wel erg groot. Dus kalm gedrag stimuleren zonder de hond meteen weer op te naaien helpt ook vaak.

Nu aanlijnen en corrigeren is niet genoeg. Dat is geen nieuwe Way of life voor de hond. Je moet haar echt anders gaan benaderen en wat te doen geven. Houdt ze graag wat in de bek? Dan zou een bal in de bek geven al kunnen voorkomen dat ze gaat bijten naast training en taken.

Deze uitleg is echt formidabel!!
Ik zou hem serieus bijna inlijsten boven mijn bed (is geen grapje!).
Heb er in ieder geval een printscreen van gemaakt om te bewaren.
Vooral de zin dat voor een werkhond/herder haast hopen op een commando een beloning is.

[laeken]

Hahaha, dank je! Ik heb hem ook wel echt vanuit mijn hart geschreven omdat ik wil dat het goed gaat met zo'n hondje. En door schade en schande heb ik geleerd dat het gewoon echt zo werkt. Ik heb een aantal werkhonden gehad of in elk geval honden die hoog in de specialisatie gefokt waren. Eigenlijk vooral op samenwerken en will te please. Daar geloof ik nl sinds die honden ook echt in. De hond hoefde helemaal geen snoep of aai over de bol. Ze spuwde dat soms gewoon uit. Doorgaan! Zeg wat ik moet doen!

En ik geloof en zag oprecht dat ze genoten van de samenwerking. Als ik mijn laekense herder een opdracht wilde geven hoefde ik maar 1 letter van het woord te noemen en ze stond voor me, smachtend naar de opdracht en met een staart die snoeihard heen en weer ging. Alles wel leuk en zonder dwang. Maar wat wilde die hond graag in de smaak vallen. En wat deed ze graag wat ik wilde dat ze deed. Soms zo graag dat ze er van ging trillen en bij bv "liggen" gewoon de poten in trok en met een smak tegen de grond ging. Nooit gestraft uiteraard en alles met beloning aangeleerd. Bij apporteren kreeg je gewoon zand in je smoel van de afzet. ZOEF!!!! En ik gooide niet altijd zomaar wat. Soms moest ze de bal laten liggen, doorlopen en dan ineens na 200 meter zei ik, apport! En dan stoof ze de hele weg terug. Wat ik echt zag was dat een volgend commando de grootste beloning was. Samenwerken. Samen een team zijn en samen doen wat ik wilde. Klinkt een beetje als drillen maar daar had het niks mee te maken. Ik deed het echt alleen maar omdat zij dat zo graag wilde. Mijn andere hond hield helemaal niet van commando's en dat had ik dus bij de herder ook prima gevonden. Maar nee. Die moest en zou werken en die had daardoor sowieso altijd 1 oor op mij gericht.

En zodra ik voor een paar minuten niks meer met haar deed ging ze of een kuil naar China graven, of een stok kapot bijten of nog lastiger, mijn andere honden gallen. De reu was echt haar af reageer pispaal. Steeds maar met hem mee rennen, duwen met de schouders, aan zijn nekvel gaan hangen, klieren en proberen tegen de grond te werken. Hij vond het wel prima hoor, maar niet echt leuk. En zij wilde gewoon bezig zijn. Iets te doen hebben. We waren immers buiten en buiten moest er aktie zijn. Dat is ook volkomen normaal met honden die daarop gefokt zijn. Je kon ook best een leuke wandeling met haar hebben zonder wat te doen maar dan kon je wel beter gaan fietsen want als je ergens ging hangen zou ze op zeker wat gaan zoeken om te doen.

Ik had ook een herder/bouvier. Ik kreeg van vrienden wel eens de opmerking dat ik die hond te veel en te streng behandelde omdat ze bijna altijd wat moest van mij. Maar dat gaf rust. Ze kreeg botten, ik wandelde er veel mee maar ik oefende ook en ze kende ook plaats en rust! Ik moest haar echt veel sturen want anders ging ze bv drentelen en piepen. Mij aankijken. Zeg me wat ik moet doen baas. Bijna help me nou zeg maar.

Dus ik denk echt dat de hond van de TS niet prettig in haar vel zit door de vrije opvoeding en vooral het gebrek aan sturing. Iets waar een werkhondje gewoon primair behoefte aan heeft. Sturing is samenwerking. Taken zijn er om uit te voeren. Bordercollies willen helemaal niet alleen maar slenteren in de natuur voor 3 uren. Die willen dat er gefloten wordt, dat ze aangesproken worden op hun kunnen en hun behoeftes. Dat kun je afkopen met een bal waar je eeuwig mee gooit maar veel beter kun je de hond ook echt aanspreken op wie hij is imo. Zulke topics gaan me aan mijn hart. De hond komt wat te kort omdat de mensen denken dat de hond het fijn vindt om vrij te zijn. Om te mogen doen wat ze wil. Maar ondertussen is dat eigenlijk verwaarlozing van de hond. Niet aanvallend bedoeld maar dat is het wel. Ik heb zoals ik al schreef een hondje dat je kan verwaarlozen op dat vlak. Die houdt niet van commando's zonder doel. Die wil niet samenwerken maar gewoon genieten van de natuur en samen zijn. Ze wil veiligheid en geborgenheid voelen en dan is ze gelukkig. Een uur wandelen en dan op schoot bij een kop koffie op een terrasje. Of op de grond met een snoepje en een aai van de mensen aan de andere tafel. Maargoed, ik heb dus ook een gezelschapshondje en geen schapendrijver genomen deze keer. Ik kom dus wel weg met mooie wandelingen in de natuur waarbij ik met de verrekijker naar de reeën kijk en mijn hondje lekker rondloopt in de struiken of een muis zoekt in het gras. Ook leuk. Maar een werkhond is ook leuk, mits....

[laeken]

Wat misschien wel de duidelijkste signalen waren was dat als ik geen zin meer had in commando's en samenwerken ik de hond moest afwijzen. KLAAR! Twee handen in de lucht. Klaar. Echt klaar. Ga wat doen! Weg nu! Best wel zielig. Want wat de hond aanging kwam er geen einde aan commando's en spelletjes. Soms voelde ik me gewoon schuldig. Ik heb daarom bij alle herders het commando "zo is braaf" aangeleerd. Daarna deed ik absoluut niks meer. Geen aai, geen oogcontact, niks. Dat voelde veel vriendelijker dan klaar! WEG! Ik zei dan, zo is braaf en dan wisten de honden dat er echt geen samenwerking of aandacht meer te halen was.

[Johnny Jones]

De hond mist wat en de hond heeft wat stress. Wat ik mis in je verhaal is sturing en leiderschap van de mens. De honden op een vrije opvoeding tracteren is heel leuk als je honden dat aan kunnen. Ik doe het ook en mijn hondje is er heel blij mee. Geen riem, geen gedoe en weinig regels. Maar een werkhond geniet van regels en structuur. Toen ik nog herders had leken die wel te hopen op commando's. Ik zei wel eens gekscherend dat mijn laatste herder een commando als een beloning zag.
Als ik riep kom! Dan stoof ze op me af. Zit, af, blijf, apport, kon ze niet genoeg van krijgen. Als ik niks met haar deed ging ze mijn reu gallen. Die kreeg dan de hele wandeling een wilde drukke hond over zich heen die niks deed dan hem beuken en tegen de grond duwen. Gewoon om wat te doen te hebben en om de spanning af te reageren.

Zo'n hondje moet dus werken en jouw helpen met de roedel of nog beter met hele andere dingen. Jij moet haar sturen en losweken van de roedel tijdens het wandelen. Ook moet je haar binnen en binnen de roedel laten weten wat ze moet doen en waar ze moet zijn. Dat is het gevolg van de keuze werkhond. Die hangen bij wijze van spreken aan je lippen om te horen wat er van ze verwacht wordt.

Ook is het zo dat als jij de deur open gooit die hond in een spanning komt. We gaan! We gaan! Nu! Nu? Nu! Nu? En dan gaat de deur open en komt alle spanning eruit. Er rennen honden, zijn honden blij, blaffen misschien honden? Allemaal zaken die maken dat ze getriggerd wordt door haar omgeving om er wat mee te doen.

Dus wat mij betreft ga je die hond taken geven, sturen en weghalen uit die vrijheid blijheid methode waar een werkhond niet altijd even geschikt voor is. Er is dan nl geen interactie. Veel mensen denken dat dat hoe dan ook leuker is dan een gestuurde wandeling maar voor veel honden is dat niet zo. Het is ook een beetje luiheid om die methode te hanteren. Zoek het uit en doe wat je wil eigenlijk. Dat is prima. Met lieve ongecompliceerde honden die niet stressen en die kalm zijn van nature. Zoals mijn hond.

Wat ik ook nooit deed met de herders was opnaaien. Gaan we wandelen!?! Ja! Gaan we wandelen? JAAAAHHHH! Kom maar! Kom dan! Dan schoten ze meteen door in een standje 10 en dan is de kans dat ze even kort op een roedelgenoot reageren wel erg groot. Dus kalm gedrag stimuleren zonder de hond meteen weer op te naaien helpt ook vaak.

Nu aanlijnen en corrigeren is niet genoeg. Dat is geen nieuwe Way of life voor de hond. Je moet haar echt anders gaan benaderen en wat te doen geven. Houdt ze graag wat in de bek? Dan zou een bal in de bek geven al kunnen voorkomen dat ze gaat bijten naast training en taken.

laeken, je hebt helemaal gelijk. Het is niet zo dat ik uit overtuiging een 'vrijheid blijheid' methode hanteer, maar zo zit ik wel een beetje in elkaar. Niet alleen voor mijn honden, maar ook voor mijn paarden, kinderen Zelfs op mijn werk ben ik niet van het strak sturen, maar van het motiveren, samenwerkingsverbanden leggen en medewerkers verantwoordelijkheden geven (en taakvolwassenheid terug verwachten). Voor mijn omgeving meestal best een prettige eigenschap, maar ik begrijp dat Foxy iets anders nodig heeft. Het liefst loop ik lekker een beetje met mijn hoofd in dromenland door het bos te struinen, en de honden ondertussen lekker pret maken, maar dat zal anders moeten.
Buiten bij de paarden is mijn man wel veel bezig met haar, die hebben zo samen wel hun 'werkverdeling'. Als ik de paarden doe (lees: poep scheppen, vegen etc), doe ik veel minder met Fox. Dus maar goed dat mijn man bijna altijd die klussen doet.

Als we gaan wandelen en ik de deur open gooi is er inderdaad opwinding. Vooral van Digger, die loopt flink te blaffen. Ik had me al voorgenomen dat gedrag aan te pakken omdat ik daar zelf flink van begin te balen. De komende periode is er geen opvanger, en die tijd gaan we gebruiken om te leren normaal en rustig naar buiten te gaan bij het wandelen (voor alle honden).

Tijdens de wandelingen zal ik me meer met Fox bezig gaan houden. Zitten en wachten bij het hek, pas op mijn commando eruit. De eerste kilometer raast ze altijd samen met Digger uit. Zij voorop met een stok in haar bek, Digger met zijn korte pootjes er fel achteraan. Kan ik dat wel zo laten? Om mij vervolgens met haar bezig te houden? En heb je dan ook tips wat ik zou kunnen doen, behalve haar bij me roepen, spelen, over een boomstammetje springen, volg, zit, af, blijf etc? Ze is gek op balletjes, maar de hele tijd een balletje gooien zal niet voldoende zijn.

[Jeannettebo]

Ik zou de omgeving gebruiken, ergens opspringen, over springen, balletje verstoppen, frisbee meenemen.
Ik heb hier bv een fitnessparcours in het bos, daar ga ik een paar keer per week heen en doe daar dus regelmatig oefeningetjes, springen, lopen over een evenwichtsbalk, inclusief trapje, van de ene steen naar de andere springen zonder de grond te raken, ringen aantikken met de neus, slalom lopen, alles wat in me opkomt als ik daar loop. Daarnaast kan ik ook oefenen dat hardlopers gewoon kunnen passeren.
Op een losloopwandeling neem ik nog wel eens twee frisbees mee, de tweede gooi ik pas als hij de eerste heeft teruggebracht. De frisbees gooi ik zo, zodat hij er ook moeite voor moet doen om erbij te komen en er ook soms echt over na moet denken. Op andere wandelingen stuur ik hem, hoe hij het beste over de rotsen heen kan bv en waar ze even moeten wachten, zodat ik ook even kan klauteren.
Laatst kwam ik onderweg een metalen ladder tegen, met haaks erop een loopplank voor honden, ik ben zelf over de ladder gegaan en heb hem over de plank gestuurd.

[Johnny Jones]

Hardlopers kunnen gelukkig normaal passeren, daar is ze vanaf pup goed in opgevoed (ik kan het wel... als ik mij er vooraf op in stel..)!
Springen en lopen over omgevallen bomen, dat vind ik leuke dingen om te doen. Frisbee kan ook mee. Voortaan maar rugzakje om met wandelen.

[Johnny Jones]

Manlief is al begonnen met meer gehoorzaamheid toe te voegen aan hun buitentaken: apporteren gaat nu samen met zit, af, wachten, toe maar!

Vanmorgen heb ik Fox meegenomen met mijn dagelijkse 'trainingsrondje' in het bos met de opvanger. Zit - wacht - toemaar bij de deur en het hek, vervolgens binnen tien meter afstand van mij blijven, niet achter de duiven aan, braaf!!!, laatste stuk rechts volgen, braaf!!!, bij het hek en de deur zit - wacht - toemaar. Ook een goede oefening voor de opvanger die gewoon zijn ding moest zoals ik hem geleerd heb! Geen speeltje meegenomen, dat bewaar ik voor de volgende wandeling met de hele club.

[gyanty]

Herkenbaar om te lezen Leaken. Zo ervaar ik onze border collies idd precies. Al is Kay als een blad voor de zon veranderd sinds de komst van Norah. Maar daarvoor moesten we hem ook altijd sturen, iets te doen geven. De beloning was niet zo belangrijk. Voor Norah geld dat iets anders, maar daar spelen andere problemen natuurlijk, maar ook die moeten we echt wel bezig houden want anders gaat ze ook Kay lastig vallen. Precies zoals jij beschrijft. En ondanks dat Kay best een kort lontje heeft, is dat bij voor haar meters lang, maar cijfert hij zichzelf daarmee ook volledig weg dat het zielig is en hij wandelingen dus ook echt niet meer leuk vind met Norah erbij.

En maak het niet te moeilijk voor jezelf. Tijdens het uitmesten kan je ook zo'n hond gebruiken, maar vind wel wat binnen de capaciteiten van de hond ligt. Kay vond het geweldig om stallen op te strooien. Hij kon dat ook heel goed:

https://www.youtube.com/watch?v=1a6CHNOJl1k

Maar ik kon hem ook vragen om de bezem aan te geven als die iets te ver weg stond. het halster van de grond te pakken, het halstertouw aan te geven, die borstel 10 meter verder op te halen. In en uit de kruiwagen springen, in de kruiwagen terwijl ik hem duwde. Het drijven al dat niet onder commando gebeurd en gewoon uit pure instinkt is het gewoon jakkeren en jagen, dan zou je het meer onder commando moeten gaan doen. Meer gestuurd. En ik de bak als ik aan het rijden was, deed ik soms ook een soort spel bij Kay erbij. Dressuur, maar ook een soort pakkertje. Voor zowel paard als hond was het wel degelijk een training. Samen een bepaald uitgezet parcours uitzetten. Ik had een heel braaf paard, dus ook op commando onder paard door, om het paard heen, voor hem lopen, links of recht lopen, achter hem lopen. Vooruit of wachten, vanwege veiligheid had ik Kay wel meestal vooruit lopen. Mijn paard was meer een pony, dus hij kon er ook tegen aanstaan, dus ik kon hem dan ook aanlijnen (jachtlijn) gewoon allemaal rare taken die wel degelijk een doel konden hebben, maar wat leuk was om samen te doen.

En tja dat is ook heel iets anders dan die suffe schotse collies die ik heb gehad. Die zijn na een uurtje slenteren al moe (zonder opdrachten doen) terwijl de border collies dan pas net opgewarmd zijn en vinden dat het dan ergens op begint te lijken. De schotten moest ik niks van vragen, die waren braaf van zichzelf en voelden zich vereerd om gewoon bij mij te zijn. De borders verwachten echt wat.

Makkelijk wordt het niet, dus zeker als je basis instelling vrij is, dan zal je nog regelmatig zelf wel door je hond teruggefloten worden. Hallo, ik ben er nog steeds!

[Johnny Jones]

Haha, die pret met stro herken ik wel. Wij hebben een actiefstal bij huis, en stro zit bij ons (voor 't knabbelen) in een hayshelter. Het vullen ervan is altijd een hoogtepunt voor Fox. Gisteren is ze van de kruiwagen erin gevallen!
Juist het hebben van paarden (cattle!) geeft een taak. De cattle die we hebben herplaatst kende van alle paarden de naam. Als je Sammy, Jones, Ilse of Peppi riep, rende ze naar het goede paard! Omdat Foxy iets scherper is op de paarden, leren we haar dat niet. We zijn al blij dat we haar hebben kunnen leren het heelen bij de paarden onder controle te houden.

[Johnny Jones]

De afgelopen week ben ik met al jullie tips aan de gang gegaan. Ik begin aardig te zien wat werkt en wat niet. Wat vooral lijkt te werken is rust en discipline.

Als we gaan wandelen moeten alle honden nu eerst rustig in de gang zitten voor we de deur uitgaan. Dat valt vooral voor Digger niet mee, hij is met zijn geblaf en opwinding de grootste onrustmaker. Ook als de deur opengaat moeten ze blijven zitten. Het lukt me alleen nog niet om ze rustig naar buiten te laten lopen als ik zeg dat ze mogen komen (iemand tips?). Vervolgens lopen we 'rustig' naar het hek. Als alle honden meegaan heb ik Digger en Noa aan de riem. Die luisteren het minst (hoewel Noa aan de riem erg braaf is). Foxy laat ik dichtbij me lopen. Bij het hek volgt hetzelfde ritueel, we gaan er pas door als ze alle vier rustig zitten. Vervolgens lopen we zo de eerste tweehonderd meter, voor ze los / vrij mogen.
Als we het zo doen merk ik aan Foxy dat ze veel minder spanning heeft en is er geen agressie naar de andere honden.

Onderweg met een speeltje bezig zijn heeft een averechts effect. Zowel Tommy als Digger willen het speeltje ook hebben wat veel opwinding geeft. Gisteren viel Foxy daardoor behoorlijk uit naar Tommy, dat doen we dus niet meer. Wel roep ik Foxy onder het wandelen geregeld even bij me. Laat haar even zitten, of over een boompje springen, of gewoon een aai over haar bol.

Ik heb het idee dat het meest belangrijk is dat ik opwinding voorkom en mezelf meer als leider op moet stellen. En dan zal ik vooral in Digger moeten investeren, mijn kleine boskabouter lijkt met al zijn enthousiasme spanningen bij Fox te veroorzaken. Van de week had ik te laat door dat Foxy naar een andere loslopende hond liep. Eigenlijk begint ze dan altijd dreigend te doen, borstelen, hoge staart etc. Maar dat soort gedrag liet ze nu achterwege, alleen even snuffelen. Misschien was het toeval, maar ik hoop natuurlijk dat ze zich nu ook beter tegen vreemde honden buiten gaat gedragen.

[DeDiana]

Herkenbaar Fijn dat het zijn vruchten afwerpt!

Hier moeten ze ook zitten en wachten voordat we de deur uitgaan. Als ik dan zeg dat ze mogen vertrekken, stuift Amoz altijd alsnog als een kanonskogel door de deuropening. Hij wacht keurig, maar gaan is bij hem meteen full speed. De rest loopt gelukkig gewoon rustig door de deuropening, dus ik laat het maar zo. Amoz heeft in het begin bij mij ook veel moeite gehad met door deuren gaan, met name als ik vlakbij stond, dus misschien komt het daardoor (alhoewel hij totaal geen lagere lichaamshouding meer aanneemt). Tips heb ik dus niet daarvoor, ik ga er zelf binnenkort maar eens met hem mee aan de slag om dat wat beheerster te laten verlopen.

[ranetje]

De afgelopen week ben ik met al jullie tips aan de gang gegaan. Ik begin aardig te zien wat werkt en wat niet. Wat vooral lijkt te werken is rust en discipline.

Als we gaan wandelen moeten alle honden nu eerst rustig in de gang zitten voor we de deur uitgaan. Dat valt vooral voor Digger niet mee, hij is met zijn geblaf en opwinding de grootste onrustmaker. Ook als de deur opengaat moeten ze blijven zitten. Het lukt me alleen nog niet om ze rustig naar buiten te laten lopen als ik zeg dat ze mogen komen (iemand tips?). Vervolgens lopen we 'rustig' naar het hek. Als alle honden meegaan heb ik Digger en Noa aan de riem. Die luisteren het minst (hoewel Noa aan de riem erg braaf is). Foxy laat ik dichtbij me lopen. Bij het hek volgt hetzelfde ritueel, we gaan er pas door als ze alle vier rustig zitten. Vervolgens lopen we zo de eerste tweehonderd meter, voor ze los / vrij mogen.
Als we het zo doen merk ik aan Foxy dat ze veel minder spanning heeft en is er geen agressie naar de andere honden.

Onderweg met een speeltje bezig zijn heeft een averechts effect. Zowel Tommy als Digger willen het speeltje ook hebben wat veel opwinding geeft. Gisteren viel Foxy daardoor behoorlijk uit naar Tommy, dat doen we dus niet meer. Wel roep ik Foxy onder het wandelen geregeld even bij me. Laat haar even zitten, of over een boompje springen, of gewoon een aai over haar bol.

Ik heb het idee dat het meest belangrijk is dat ik opwinding voorkom en mezelf meer als leider op moet stellen. En dan zal ik vooral in Digger moeten investeren, mijn kleine boskabouter lijkt met al zijn enthousiasme spanningen bij Fox te veroorzaken. Van de week had ik te laat door dat Foxy naar een andere loslopende hond liep. Eigenlijk begint ze dan altijd dreigend te doen, borstelen, hoge staart etc. Maar dat soort gedrag liet ze nu achterwege, alleen even snuffelen. Misschien was het toeval, maar ik hoop natuurlijk dat ze zich nu ook beter tegen vreemde honden buiten gaat gedragen.

Dat is top!

Het is idd zelf uitzoeken wat het beste werkt.
Hier heb je kennelijk iets goeds in handen.