Bert is er!

[AukjeH]

Dit is inmiddels de vijfde dag dat Bert bij ons is en het gaat heel goed! Harry is ontzettend lief voor Bert. Hij legt speelgoed bij Bert neer, daagt hem uit om even een robbertje touw te trekken, wat hij liggend doet. Als Bert piept, gaat Harry even bij hem kijken. Maar Harry zou geen labrador zijn als hij niet zijn dolle buien zou hebben en Bert in al zijn lompigheid gewoon ondersteboven rent.. Tijdens die dolle buien rent Harry dus als een gek door de tuin en Bert doet heel erg zijn best om hem bij te houden. Wat natuurlijk niet lukt.
Harry laat ook goed weten wanneer hij even geen zin heeft in Bert. Dan loopt hij bij hem weg. Hij heeft nog niet een keer hoeven snauwen naar Bert en we hebben Bert ook nog niet weg hoeven halen. Bert pakt dan meestal zijn Wubba en gaat daar op tekeer. Of als Harry op zijn rug ligt te spelen met zijn touw, probeert Bert bovenop hem te klimmen. Als Harry daar dan even geen zin in heeft, schopt hij Bert met zijn achterpoten weg. Na een paar keer een zwarte poot te hebben ontmoet, gaf Bert het uiteindelijk maar op. En uiteraard hebben we ook nog 'alone-time' met Harry.

Maar ik heb toch een vraag. We zorgen er altijd voor dat Harry als eerste begroet wordt, dat hij als eerste eten krijgt, als eerste een snoepje, als eerste de bank op mag. Maar hij loopt bijvoorbeeld bij zijn etensbak weg als Bert het voor elkaar krijgt om bij zijn bak te komen. Wij halen Bert dan weer weg. Ze krijgen gescheiden te eten. Aan de andere kant: Als Bert op mijn schoot kruipt, ligt Harry binnen een paar tellen ook op mijn schoot. Moeten we hier iets mee doen of dit gewoon laten geworden?

[Gimmick]

Gun je oudste hond gewoon af en toe zijn momenten en denk er verder niet al te veel over na. Zorg dus dat hij gewoon rustig zijn eten op kan eten en neem 'm af en toe eens alleen mee op wandelingen. Maar verder niet te moeilijk doen hoor en geen rare ranghoogste dingen gaan doen.

Ze kunnen het prima vinden waarom zou je je er dan mee gaan bemoeien. Laat harry het zelf maar lekker oplossen.

[Shiloh86]

Ik zou dat eerste laatste begroeten een beetje laten varen. Zeker als het prima loopt tussen die twee, dat zoeken ze samen wel.

Ik word zelf wel scheitziek van bemoeienis van een andere hond als ik met de ene hond bezig ben.

Niet dat ze niet allebei bij je mogen liggen, maar geef gewoon zelf je grenzen aan, als het teveel wordt stuur je de laatste die komt gewoon weg. Als je gewoon helder bent in welk gedrag je wel en niet duldt, hebben ze dat gauw genoeg door. Jaloers gedrag omdat jij met de ander bezig bent, zou ik nooit dulden, maar volgens mij is daar ook geen sprake van.

[alm@]

Maar ik heb toch een vraag. We zorgen er altijd voor dat Harry als eerste begroet wordt, dat hij als eerste eten krijgt, als eerste een snoepje, als eerste de bank op mag. Maar hij loopt bijvoorbeeld bij zijn etensbak weg als Bert het voor elkaar krijgt om bij zijn bak te komen. Wij halen Bert dan weer weg. Ze krijgen gescheiden te eten. Aan de andere kant: Als Bert op mijn schoot kruipt, ligt Harry binnen een paar tellen ook op mijn schoot. Moeten we hier iets mee doen of dit gewoon laten geworden?

Ik heb ook een pup en een oudere hond (8 jaar) maar ik houd me daarbij niet aan regeltjes. Wel zorg ik ervoor dat de oudste hond niet ongewenst lastig gevallen wordt, ze eten apart en laat geen zaken in huis slingeren (botjes of zo) waar nijd over kan ontstaan. Ik neem ze ook een paar keer in de week apart mee naar buiten. Hier worden overigens geen zaken zelf uitgezocht want een Laekense herder en een teckel zijn natuurlijk geen partij voor elkaar