Herplaatser moeilijk bereikbaar tijdens wandelen

[iones]

Ik denk dat je met deze hond naar een cursus moet gaan waar niet een gangbare hondentrainer is, want iedereen mag zich in principe honden trainer noemen, maar waar echt een hondengedragsdeskundige aanwezig is. Iemand die jou leert hiermee om te gaan. Die tips heeft om de aandacht van de hond bij je te halen. Desnoods één op één lessen.

Want het is een lastig probleem. Voordat ik Bobbes had, ging ik ooit naar het asiel. Daar zat een prachtige grote munsterlander van één jaar oud. Was van een drugsverslaafde geweest. Mager, slecht gebit, maar je kreeg er tijdens het wandelen ook geen contact mee. Ik zei tegen mijn vriend `dat gaat hem niet worden want als je die los laat, is hij meteen weg. Alles is interessanter dan wij`. En dat ben ik niet gewend he. Mijn honden krijgen altijd veel vrijheid, omdat ik ze die kan geven. Ik heb die hond dan ook niet genomen. Honden zijn bij mij altijd los zowel in en om het huis en we wonen op een boerderij dus niets is afgerasterd. En vroeger nam ik de hond mee naar de stal en daar was evenin alles afgerasterd. Hij moest gewoon meteen los kunnen.

[runninggirl]

Ik zou meer uitdaging voor hem gaan zoeken. Speurlessen of jachtlessen, iets waar hij écht zijn ei kwijt kan. Meestal is een hond na zo'n les supervoldaan (mijn jager is na 45 minuten speuren 3 dagen superbraaf haha...). En als je dat regelmatig doet, zal dat zeker zijn invloed hebben op hoe hij op gewone wandelingen is. En het is ook nog eens super voor jullie band, om te leren samenwerken in iets waar zijn instinct zo sterk ligt!

[runninggirl]

Oh en 4 weken is gewoon nog heel erg kort he.
Jura kwam hier ook als herplaatser en dat heeft echt maanden geduurd voordat het appel er een beetje in zat in de buurt van wild. Vooral deze tijd van het jaar is echt vreselijk hoor met alle geurtjes van beesten in de natuur... En nog blijft het hard werken en opletten!

[Brindlecardi]

Ik zou in ieder geval het van links naar rechts zoeven niet toestaan aan de gewone lijn.
Dat helpt al vaak om enigszins rust in te bakken. Kies een kant en iedere keer als hij de verkeerde kant op loopt, even hem met de riem naar de andere kant geleiden en zeggen 'nee, rechts / links'
Wat ik zelf bij Apple doe als ze een keer aangelijnd mee gaat, dan neem ik tuig + rolriem mee, daar mag ze haar gang gaan en verder voor of achter me lopen.
Neem ik de jachtlijn mee, moet ze gewoon netjes rechts naast me lopen.
Je zou dus bijvoorbeeld de lange lijn mee kunnen nemen voor in bos, waar hij zijn goddelijke gang kan gaan, en jachtlijn voor de route naar het bos waar hij zich beter moet gedragen. Ik zou daarnaast ook zeker een cursus gaan doen zodat je aan de lange lijn uiteindelijk ook kunt trainen op hierkomen.


En als je hem trouwens eerst laat uitrazen aan de fiets en daarna meeneemt met wandelen? Hoe is hij dan?
Qua beloning zou je ook een keer iets heel erg lekkers mee kunnen nemen, kaas of worst ofzo. Iets wat sterk ruikt.

Ik herken het onbereikbare in ieder geval erg goed van Ben. Inmiddels 12 jaar verder merk je af en toe dat hij op je let en maak je even contact. Maar verder zit hij nog erg graag in zijn eigen wereld. Wel luistert hij als het moet, en daardoor is het prima te doen.
Bij hem hebben cursussen in ieder geval wel goed geholpen, en ook meer controle houden tijdens wandelen (zoals een kant bepalen)

[runninggirl]

Misschien vind je het boek "When pigs fly" iets om in de tussentijd mee aan de slag te gaan. Als ik me goed herinner legt de schrijfster daarin ook uit hoe je het snuffelen/speuren als een beloning kan gebruiken voor contact en andere dingen die je van hem wil.
Maar ik weet niet hoe handig jij er zelf mee bent, misschien kan je in de tussentijd ook iets van privelessen doen? Voor speuren moet dat niet uitmaken dat hij niet veel commando's kent. De speurlessen waar ik bij assisteer doen vaak ook jonge pups mee of inderdaad herplaatsers. Maar het is maar net welke manier van speuren je wil gaan doen natuurlijk.

[runninggirl]

Niet elke hond is voergericht. Dat is geloof ik ook les 1 uit het boek, ga op zoek naar het meest geweldige belonings-ding. Of dat nou een dode haas is of een oude sok, je zal tocht iets moeten gaan vinden maar soms duurt het even voor je het hebt gevonden.
Dat boek vond ik leuk om te lezen, je haalt er genoeg uit denk ik waar je voor je zelf iets mee kan!

[Brindlecardi]

hahahaha... ik heb het boek even gegoogled en vond dit:
WHEN PIGS FLY - TRAINING SUCCESS WITH IMPOSSIBLE DOGS
Ik vind hem nog niet impossible hoor
Zag een youtube filmpje hiervan: Gelukkig doe ik al wat dingen goed: spelen, apporteren met plezier, lekker kroelen als hij bij je komt. Kan het boek bij Bol downloaden dus ik ga hiermee aan de slag, bedankt voor deze tip !

Lekker eten: kaas, worst, visjes die je op 10 meter ruikt....het werkt niet, niet interessant
Uitrazen voor wandelen: helaas, werkt niet, hij is onvermoeibaar, zelfs na een uur steeds weer het water in om te apporteren blijft hij hetzelfde.
Aan één kant lopen: aan korte lijn moet hij dat al, maar kan de lijn niet met een boogje laten hangen want dan steekt hij over naar de andere kant
Rollijn in bos: in bos loopt hij aan tuig met rollijn, dan zoeft hij heen en weer en fokt zichzelf steeds meer op, hij leeft dan volledig in zijn eigen wereldje. Ook met een 10 meter longeerlijn eraan gebeurt dit.

Ik ga eens kijken of ik toch een 1-op-1 trainer kan vinden. Hier zit wel iemand die goed bekend staat en waar ik wel naar toe zou willen, maar die heeft geen eigen trainingsveld. En ik zou het heerlijk vinden om hem ook even los te kunnen laten rauzen voor of na de training of tijdens de training even in de pauze lekker los te kunnen spelen met hem.

Als hij bij een slappe lijn steeds de andere kant op gaat, moet je juist de lijn slap laten (wat sowieso ook beter is, met een strakke lijn kan het zijn dat je juist spanning blijft opbouwen) maar dus wel consequent hem iedere keer weer de goede kant op dirigeren met "nee, rechts/links".

Dat hij aan de lange lijn 'los gaat' is in die zin niet erg. Als hij daarmee wel even zijn ei kwijt kan zou ik dat voor nu zo laten. Zolang je dat maar niet toestaat aan de korte lijn.
Oh en als het kan, misschien eens kijken of je bijvoorbeeld naar het strand kan ipv bos.
Er zijn zoveel dieren en geurtjes in een bos. Een hond met een sterke neus kan dat moeilijk negeren.
Op het strand is dat toch anders. (ook daar zou ik hem niet los laten, maar is misschien oefenen met lange lijn wel een optie)

Los laten lopen lijkt me voor nu nog even te ver gegrepen in ieder geval.
Eerst maar wat rust er in krijgen en aan de slag met wat commando's.

[Brindlecardi]

Als ik de lijn kort houd staat die niet strak. Maak ik de lijn langer (met een boogje) dan neemt hij de hele lengte van de lijn en blijft niet naast me lopen waardoor hij dan wel de mogelijkheid heeft om voorlangs te kruisen. Stilstaan, omdraaien, "goedzo" als hij naast me loopt....het werkt nog niet, lange adem vereist....

Ik ben een speeltje (fleecetouw) heel belangrijk voor hem aan het maken. Hij mag daar alleen samen met mij mee spelen en ik berg het na een paar minuten demonstratief op. Ik hoop dat ik dat kan gaan gebruiken om zijn aandacht te trekken.
Heb net nog even op de website van degene waar ik wel bij zou willen trainen gekeken: er is ook een cursus hoopers voor beginners. Mail gestuurd of ik daaraan mee kan doen. Dat is in ieder geval leuk, lekker actief en samenwerken. Of hij er iets van bakt interesseert me niet zoveel als we er samen maar lol in hebben.

Maar daar gaat het dus ook om, hem wel de mogelijkheid geven, maar hem met je stem en een beetje begeleiding sturen naar wat je wil. Zonder dat je de riem kort moet houden.
Geef hem maar lekker de mogelijkheid om te doen, maar laat hem dan ook iedere keer gewoon weten dat het niet de bedoeling is. Daar hoef je ook niet voor stil te staan.

Leuk dat je wat met hem wilt gaan doen in ieder geval, al zou ik zeker gewoon eerst beginnen met een basiscursus. Zo te horen zitten er niet tot nauwelijks commando's in. En dat zal met hoopers toch ook wel van pas komen.
Wij hebben destijds met onze labrador uit het asiel (waar ik het eerder ook over had) ook eerst drie basiscursussen gedaan alvorens we verder zijn gegaan met andere cursussen.

[DeDiana]

Het klinkt alsof hij nogal overprikkeld is buiten en dat is ook niet zo gek als hij er pas vier weken is en gevoelig is voor prikkels (geurtjes, alles wat hij onderweg tegenkomt is nieuw, spoortjes, etc.).
Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en ik zou met hem gaan trainen in een zeer prikkelarme omgeving en daar vooral heel veel aandachtsoefeningen doen, eenvoudige commando's aanleren en oefenen met heel veel belonen en spelen samen. Pas als je in een prikkelarme omgeving heel makkelijk zijn onverdeelde aandacht kunt krijgen en hij dus ook heeft ontdekt dat met jou bezig zijn het allerleukst is, kun je denk ik op dat gebied iets van hem gaan verwachten in een moeilijke omgeving met voor hem meer interessante prikkels. Ik zou hier dus mee gaan beginnen binnenshuis, in de tuin, op een parkeerplaats, op een leeg grasveld, etc. en zo zijn behoefte tot samenwerken aanwakkeren. Dan in kleine stapjes, afhankelijk van wat hij aankan, uitbreiden naar omgevingen die voor hem meer afleiding bieden.

[Lieske_1977]

Het klinkt alsof hij nogal overprikkeld is buiten en dat is ook niet zo gek als hij er pas vier weken is en gevoelig is voor prikkels (geurtjes, alles wat hij onderweg tegenkomt is nieuw, spoortjes, etc.).
Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en ik zou met hem gaan trainen in een zeer prikkelarme omgeving en daar vooral heel veel aandachtsoefeningen doen, eenvoudige commando's aanleren en oefenen met heel veel belonen en spelen samen. Pas als je in een prikkelarme omgeving heel makkelijk zijn onverdeelde aandacht kunt krijgen en hij dus ook heeft ontdekt dat met jou bezig zijn het allerleukst is, kun je denk ik op dat gebied iets van hem gaan verwachten in een moeilijke omgeving met voor hem meer interessante prikkels. Ik zou hier dus mee gaan beginnen binnenshuis, in de tuin, op een parkeerplaats, op een leeg grasveld, etc. en zo zijn behoefte tot samenwerken aanwakkeren. Dan in kleine stapjes, afhankelijk van wat hij aankan, uitbreiden naar omgevingen die voor hem meer afleiding bieden.

Hier sluit ik me bij aan. Aandachtsoefeningen doen en de moeilijkheidsgraad (binnen --> tuin of balkon --> lege parkeerplaats; trainingstijden dus ook zo plannen dat het rustig is buiten) héél langzaam opvoeren. Ik ben fan van de clicker. Zodra zijn neus ook maar iets jouw kant opgaat is het *klik* en belonen. Wát voor hem dan een goede beloning is, moet je natuurlijk van tevoren wel uitvogelen. Is hij binnen, zonder al die concurrentie van geurtjes en andere indrukken, wel voergericht?

[Zamunda]

Het klinkt alsof hij nogal overprikkeld is buiten en dat is ook niet zo gek als hij er pas vier weken is en gevoelig is voor prikkels (geurtjes, alles wat hij onderweg tegenkomt is nieuw, spoortjes, etc.).
Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en ik zou met hem gaan trainen in een zeer prikkelarme omgeving en daar vooral heel veel aandachtsoefeningen doen, eenvoudige commando's aanleren en oefenen met heel veel belonen en spelen samen. Pas als je in een prikkelarme omgeving heel makkelijk zijn onverdeelde aandacht kunt krijgen en hij dus ook heeft ontdekt dat met jou bezig zijn het allerleukst is, kun je denk ik op dat gebied iets van hem gaan verwachten in een moeilijke omgeving met voor hem meer interessante prikkels. Ik zou hier dus mee gaan beginnen binnenshuis, in de tuin, op een parkeerplaats, op een leeg grasveld, etc. en zo zijn behoefte tot samenwerken aanwakkeren. Dan in kleine stapjes, afhankelijk van wat hij aankan, uitbreiden naar omgevingen die voor hem meer afleiding bieden.

Precies .

Man, dat dier is er net vier weken en kende blijkbaar niets, die ga je toch niet nu in een keurslijf dwingen met je 'links' en 'rechts' ? Dier weet helemaal nog niet waar hij het zoeken moet, wat wandelen is, wat er allemaal in de omgeving is etc.

Wat in mij opkomt: ga voor de beweging lekker fietsen en zet het lange wandelen even op een laag pitje. Als je gaat wandelen, ga dan samen op onderzoek uit. Al kom je maar honderd meter ver en doe je er vijf minuten of een uur over, maakt niet uit. Ga ergens zitten met je hond waar hij zich zoveel mogelijk op zijn gemak voelt en laat hem alles in zich opnemen. Doe een simpel oefeningetje als hij daaraan toe is, laat hem lekker wat eten als hij daar de rust voor heeft, bekijk een grasje/bloemetje/blaadje. Maar wees vooral samen.

[Zamunda]

Ik denk trouwens niet dat dit nu zozeer met jachtinstinct te maken heeft, die hond weet gewoon niet wat het 'nut' van wandelen is, wat de bedoeling is en waar hij nou weer terecht gekomen is. Thuis is gelukkig al thuis geworden en dat is super, maar buiten kan het echt wel langer duren eer hij zich daar op zijn gemak voelt.

[Brindlecardi]

Het klinkt alsof hij nogal overprikkeld is buiten en dat is ook niet zo gek als hij er pas vier weken is en gevoelig is voor prikkels (geurtjes, alles wat hij onderweg tegenkomt is nieuw, spoortjes, etc.).
Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en ik zou met hem gaan trainen in een zeer prikkelarme omgeving en daar vooral heel veel aandachtsoefeningen doen, eenvoudige commando's aanleren en oefenen met heel veel belonen en spelen samen. Pas als je in een prikkelarme omgeving heel makkelijk zijn onverdeelde aandacht kunt krijgen en hij dus ook heeft ontdekt dat met jou bezig zijn het allerleukst is, kun je denk ik op dat gebied iets van hem gaan verwachten in een moeilijke omgeving met voor hem meer interessante prikkels. Ik zou hier dus mee gaan beginnen binnenshuis, in de tuin, op een parkeerplaats, op een leeg grasveld, etc. en zo zijn behoefte tot samenwerken aanwakkeren. Dan in kleine stapjes, afhankelijk van wat hij aankan, uitbreiden naar omgevingen die voor hem meer afleiding bieden.

Precies .

Man, dat dier is er net vier weken en kende blijkbaar niets, die ga je toch niet nu in een keurslijf dwingen met je 'links' en 'rechts' ? Dier weet helemaal nog niet waar hij het zoeken moet, wat wandelen is, wat er allemaal in de omgeving is etc.

Wat in mij opkomt: ga voor de beweging lekker fietsen en zet het lange wandelen even op een laag pitje. Als je gaat wandelen, ga dan samen op onderzoek uit. Al kom je maar honderd meter ver en doe je er vijf minuten of een uur over, maakt niet uit. Ga ergens zitten met je hond waar hij zich zoveel mogelijk op zijn gemak voelt en laat hem alles in zich opnemen. Doe een simpel oefeningetje als hij daaraan toe is, laat hem lekker wat eten als hij daar de rust voor heeft, bekijk een grasje/bloemetje/blaadje. Maar wees vooral samen.

Ik denk niet dat dit een techniek is die zo maar werkt bij iedere hond.
Ik begrijp het idee wel achter 'laat een hond wennen', maar ga je dat doen met een hond die sturing nodig heeft, kom je niet verder met 'samen zijn en samen kijken'. Want de hond ziet geen 'samen', en dat gaat hij ook niet zien met al die indrukken die veel leuker en veel spannender zijn dan een baas.
Zeker dus als een het om een hond gaat die juist heel erg reageert op omgeving en geluiden.
Er is niks mis met een hond sturing geven vanaf dag één, veel honden hebben daar ook behoefte aan.
Je moet natuurlijk geen torenhoge verwachtingen hebben, maar begin daarom maar eens met een basiscursus. Dan kan je gewoon p een prettige manier wat dingen samen gaan oefenen waarbij je tips krijgt van anderen.

Als ik Ben zijn gang laat gaan buiten dan heb ik ook een hond die van links naar rechts gaat, hier een geurtje, daar een geurtje, hier markeren etc. Het wordt helemaal druk in z'n hoofd. Als ik dat een beetje kan beperken door de vrijheid aan de lijn iets te beperken, dan heb je uiteindelijk een hond die weet waar hij aan toe is, en ook minder nerveus is.
Daar tegenover staat natuurlijk dat hij omgeving moet leren kennen etc, en daar is een lange lijn prima voor.
Ik kaartte zelf het strand aan om met lange lijn en rustig oefenen te beginnen, maar zoals DeDiana zegt lijkt me tuin etc ook hartstikke geschikt. Bos is misschien vooralsnog gewoon nog teveel indrukken.

[ranetje]

Ik weet dat 4 weken kort is, maar ik zie echt nul komma nul verandering. Als ik het idee had dat ik op de goede weg zat zou het me niet uitmaken, maar nu twijfel ik of ik wel goed bezig ben.

Afgelopen week ben ik bij een hondenschool geweest. Degene die jachttraining geeft heeft mij en Boaz bekeken, eerst samen met zijn honden, toen apart. Ik kreeg ook van hem de tip om het voer mee te nemen tijdens wandelen en hem dan maar honger te laten lijden als hij niet genoeg "verdient". Volgens hem kan ik Boaz met een lange lijn eraan gewoon loslaten. Maar dat zie ik echt (nog) niet zitten. Op het trainingsveld heeft hij na drie rondjes snuffelen veel minder afleiding dan in het bos waar elke meter iets nieuws te beleven valt. Op dat veld kon ik hem ook redelijk naar me toe roepen maar dat lukt in een interessant gebied met een 10 meter lijn eraan niet.

Jachttraining of speuren is nu nog niet mogelijk omdat hij geen basiscommando's kent. Ben daar zelf wel mee bezig en ga in juni starten met GG-A. Hoop dan na de zomer als alle cursussen weer starten eventueel behendigheid of zo te kunnen gaan doen. In ieder geval eerst iets op een omheind terrein !

Ik probeer mezelf interessant te maken tijdens het wandelen door te spelen en te rennen, over boomstammen te springen en te balanceren.... ik heb in tijden niet zoveel spierpijn gehad

Waarom laat je hem niet springen in plaats van dat jezelf springt?

Misschien verwacht je nog iets te veel.

Een Pointer is wel een hond die buitengewoon alert is en waar heel wat tijd in gaat zitten voor je tot samenwerking kan komen.
Als je binnen goed aandacht kan krijgen (doe je aandachtoefeningen?) dan moet je dat buiten heeeeel geleidelijk opvoeren wat extra prikkels betreft.
Je kunt niet verwachten dat wat binnen goed gaat buiten ook meteen lukt.
Ik ben wel heel benieuwd naar je hond.
Heb je ergens foto's staan?

[korthaar]

Dat van links naar rechts zoeven hoort eigenlijk wel bij het gedrag van een Pointer.
Da's spelen met de wind.

[korthaar]

Gemiddeld genomen neemt een Staande Hond ( zeker een Pointer ) van nature meer afstand en loopt met andere intenties rond als b.v. een Herder.

[Zamunda]

Het rustig verkennen wat Zamunda benoemd (laat hem alles in zich opnemen. Doe een simpel oefeningetje als hij daaraan toe is, laat hem lekker wat eten als hij daar de rust voor heeft, bekijk een grasje/bloemetje/blaadje. Maar wees vooral samen) is nou net het probleem. Boaz is op dit moment (nog) niet geinteresseerd om samen iets te doen. Hij zet buiten zijn neus aan de grond en wil die neus achterna, de rest interesseert hem niet. Mij maakt het niet uit als we maar 100 meter lopen.

Maar heb je dat al eens stilzittend gedaan zoals ik schreef? Gewoon een rustige plek vlakbij huis en daar samen zijn.

Ik vind het trouwens toch wel lastig om er een beeld van te krijgen moet ik zeggen, althans, van wat de oorzaak zou zijn. Toch dat jachtinstinct? Of het vreemde en onbekende, de veranderingen?

Ik vraag me wel af waarom jij het ervaart als topsport? Hij trekt niet aan de lijn, loopt wel steeds van links naar rechts en heeft geen contact met je. Okee, dat is niet zoals jij het graag wil, maar wat maakt het dan topsport? Is dat dan vooral mentaal, omdat je de hele tijd pogingen waagt om toch contact te krijgen?
Ik denk dat ik het echt even zo zou laten, eerst meer een band opbouwen en rustig het appèl uitbouwen. Met de tijd leer je hem beter kennen, lezen en sturen, dat is vroeg genoeg om hieraan te sleutelen. Ondertussen accepteren dat het zo is en je er niet druk en boos over maken.

[pointer]

Dat hyperallerte buiten is heel herkenbaar voor mij. Pablo ziet, hoort en vooral ruikt buiten alles. De ultieme tip heb ik helaas niet.
We hebben heel veel geleerd met jachttraining. Pablo is 3,5 jaar en hij kan nu netjes volgen als ik een achtje loop, kost moeite.
Ik heb een frolicje in mijn hand voor mijn buik en ben constant met hem aan het praten, maar ik heb zijn aandacht.
Zoek iets wat je hond fantastisch vind( tennisballetje, dummy, leeg plastic flesje) en probeer de aandacht daarmee vast te houden, opbouwen in kleine stapjes en iemand zoeken die je kan helpen.

[j.werkman]

Herman vindt bankjes prima voor 5 minuten, hij wijst ze aan en als ik zit, vindt hij het wel genoeg.
Ik kan me heel goed voorstellen dat het erg wennen is met Boaz. Maar is hij echt onrustig en nerveus, of ervaar jij dat zo en word jij daar onrustig van.
Op zich zijn de aktiviteiten zoals je ze beschrijft in mijn ogen niet vreemd voor dit soort honden.
Wat je het meest verontrust lijkt me, dat je voor je gevoel helemaal geen contact kan maken, niet vreemd hoor.
Als ik het zo lees ben je tijdens de wandeling veel bezig met wat jij zou moeten en wat hij zou moeten, of wat je graag zou willen.

Persoonlijk zou ik eens een aantal weken gewoon gaan wandelen en alleen maar kijken naar waar hij mee bezig is, ervaren wat je aan het lijntje hebt en ook genieten als je dingen ontdekt die bij hem horen. De contactmomentjes, als hij per ongeluk naar je kijkt of naar je toe beweegt proberen te vangen, op reageren. En dat contact komt heus wel, de tijd is je vriendje. Uiteindelijk groeit de band toch steeds meer, 4 weken is natuurlijk nog erg kort.

En ja, een jachthond in huis is heel wat anders, dan een jachthond buiten.

De zelfstandigheid die bij deze honden hoort, is vaak ook wel wennen trouwens.

[DeDiana]

Ik pik dit er even uit:

Op advies van het asiel loop ik vaak hetzelfde wandelingetje in de wijk. Hij weet dan waar hij is, en als hij nog zijn behoefte moet doen weet hij hoever we nog van huis zijn. Het rustig verkennen wat Zamunda benoemd (laat hem alles in zich opnemen. Doe een simpel oefeningetje als hij daaraan toe is, laat hem lekker wat eten als hij daar de rust voor heeft, bekijk een grasje/bloemetje/blaadje. Maar wees vooral samen) is nou net het probleem. Boaz is op dit moment (nog) niet geinteresseerd om samen iets te doen. Hij zet buiten zijn neus aan de grond en wil die neus achterna, de rest interesseert hem niet. Mij maakt het niet uit als we maar 100 meter lopen.

Dat sámen, dat moet hij dus nog leren. Dat ga je denk ik niet in een omgeving met zo veel prikkels bereiken bij een hond die daar zo gevoelig op reageert, zonder dat eerst in een veel makkelijkere omgeving te oefenen. Ik denk dat het zeker ook wel met het type hond te maken heeft en dat het daardoor niet makkelijker is.
Ik zou zelf denk ik zorgen dat hij zijn beweging vooral krijgt door het fietsen, en daarnaast óf kiezen voor een aanpak als die Zamunda voorstelt (maar dit kan bij erg rusteloze honden ook juist onrust oproepen en dan zou je eigenlijk altijd pas weer in beweging moeten komen als hij ontspannen is, wat dan héél lang kan duren) of je erbij neerleggen dat de wandelingen nu tijdelijk gewoon zo verlopen. En ondertussen natuurlijk wel op makkelijke plekken gaan oefenen met aandacht voor jou en dit langzaam opbouwen naar moeilijkere plekken, en altijd héél uitbundig belonen als hij ook maar een seconde aandacht voor jou heeft tijdens de wandeling. Dat kan ook door iets leuks samen te doen (bijvoorbeeld samen een stukje rennen of naar een brokje speuren in het gras). Dat soort dingen zou ik inzetten als beloning en niet om zijn aandacht te krijgen.

[pointer]

wat een knapperd, helemaal mijn type.
Het kost wat geduld, maar dan heb je ook wat.

[Sterre]

Wat een leukerd.

[Javierrrr]

Ja, verstandig besluit om hem structuur aan te bieden. Binnenshuis zou ik hem negeren als hij op zijn flegmatiek dwingende manier (zoals je in de beginpost aangeeft) aandacht probeert te krijgen. Wel moeilijk, hoor, met dat prachtige hoofd van hem . Hij pakt je helemaal in!

[ranetje]

Op advies van het asiel loop ik vaak hetzelfde wandelingetje in de wijk. Hij weet dan waar hij is, en als hij nog zijn behoefte moet doen weet hij hoever we nog van huis zijn. Het rustig verkennen wat Zamunda benoemd (laat hem alles in zich opnemen. Doe een simpel oefeningetje als hij daaraan toe is, laat hem lekker wat eten als hij daar de rust voor heeft, bekijk een grasje/bloemetje/blaadje. Maar wees vooral samen) is nou net het probleem. Boaz is op dit moment (nog) niet geinteresseerd om samen iets te doen. Hij zet buiten zijn neus aan de grond en wil die neus achterna, de rest interesseert hem niet. Mij maakt het niet uit als we maar 100 meter lopen.

Wat is de reden van dit advies, weet je dat?

Mooie hond trouwens

[Cindy52]

Ik zou vooral je verwachtingen gaan bijstellen. Op basiscursus gaan en vooral aan een band bouwen.

[Hanneke2]

Het klinkt alsof hij nogal overprikkeld is buiten en dat is ook niet zo gek als hij er pas vier weken is en gevoelig is voor prikkels (geurtjes, alles wat hij onderweg tegenkomt is nieuw, spoortjes, etc.).
Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en ik zou met hem gaan trainen in een zeer prikkelarme omgeving en daar vooral heel veel aandachtsoefeningen doen, eenvoudige commando's aanleren en oefenen met heel veel belonen en spelen samen. Pas als je in een prikkelarme omgeving heel makkelijk zijn onverdeelde aandacht kunt krijgen en hij dus ook heeft ontdekt dat met jou bezig zijn het allerleukst is, kun je denk ik op dat gebied iets van hem gaan verwachten in een moeilijke omgeving met voor hem meer interessante prikkels. Ik zou hier dus mee gaan beginnen binnenshuis, in de tuin, op een parkeerplaats, op een leeg grasveld, etc. en zo zijn behoefte tot samenwerken aanwakkeren. Dan in kleine stapjes, afhankelijk van wat hij aankan, uitbreiden naar omgevingen die voor hem meer afleiding bieden.

Vier weken is niks (trouwens ook niet wat betreft zindelijk worden van een hond die nooit in een huis heeft gewoond, maar dat gaat gewoon vanzelf goed komen).

Ik zou denk ik de wandelingen wat saaier maken. Dus niet alsmaar nieuwe plekken met nieuwe luchtjes, maar meer dezelfde rondjes lopen. Desnoods loop je datzelfde rondje vier keer achter elkaar. En als er dan wat rust komt in die hond, dan steeds meer laten zien hoe leuk jij wel niet bent, met speeltjes uit je zak toveren of iets heel lekkers 'vinden'.

edit: Oh, dat advies van hetzelfde rondje had je al gekregen en opgevolgd, zo ver had ik nog niet gelezen. Ik zou hem gewoon laten snuffelen, en dan het rondje nog een keer en nog een keer. Ooit wordt het saai.

[Hanneke2]

tsja..... ik denk er echt anders over.
Buiten zijn geurtjes en als Boaz iets heeft dan is het een geweldig goede neus, er is zoveel meer afleiding buiten dan binnen.
Inmiddels zal ik me wel anders gedragen omdat het niet van een leien dakje gaat, maar ik kan je verzekeren dat ik echt niet anders buiten begonnen ben dan binnen.

Probeer anders -ook voor je zelf- die grens tussen buiten en binnen wat te laten vervagen. Neem hem met een korte lijn (desnoods vastgemaakt aan je broekriem ofzo) mee om de vuilnisbak buiten te zetten, neem hem even mee naar buiten om een plantje te verpotten, geef hem zijn vreten voor de gein eens pal voor je voordeur. Maak ook naar buiten gaan minder spannend.

Ik moet bekennen dat ik Toto nu nog niet los in de voortuin durf te laten, maar met Lilo en Jack kon ik in de voortuin (dus zonder hek of wat) werken met de deur open, en dan drentelden ze hoogstens wat rond. In eerdere jaren is Jack hem wel gepeerd door de voordeur en was hij al halverwege het park voor ik hem te pakken had, en Lilo zou zo maar de weg overvliegen als ze een kat zag. Maar uiteindelijk liepen ze zelfs op vakanties ook gewoon braaf los rond een huisje, waar ze tijdens de vroegere vakanties nog als een gek achter konijnen en eekhoorns aan gingen en er lange lijnen aan moesten. Die grens tussen binnen en buiten laten vervagen en nieuwe grenzen leggen is voor jouw hond misschien best een aardig idee. Jij bepaalt de grens van het territorium, niet je hond. En ik heb ook jagers hoor, en niet zo'n beetje.

[Roompie]

Persoonlijk zou ik eens een aantal weken gewoon gaan wandelen en alleen maar kijken naar waar hij mee bezig is, ervaren wat je aan het lijntje hebt en ook genieten als je dingen ontdekt die bij hem horen. De contactmomentjes, als hij per ongeluk naar je kijkt of naar je toe beweegt proberen te vangen, op reageren. En dat contact komt heus wel, de tijd is je vriendje. Uiteindelijk groeit de band toch steeds meer, 4 weken is natuurlijk nog erg kort.

Ik vind deze heel erg goed. Zo heb ik dat met Shaylo ook gedaan want die was de eerste weken (en nu nog wel) alleen maar bezig met zijn neus te volgen.

Maar Cleva heeft ook een punt. Ik ben toch ook wel op bepaalde stukken zodanig streng dat Shaylo dan ook wel echt móet volgen. En ook netjes. Want in het begin bleef hij wel naast me lopen maar met zijn neus in de lucht. Ja hallo, dat is niet op mij letten.
Maar op de meeste stukken mag hij gewoon zijn ding doen en als dat tig keer heen en weer, achteruit en vooruit is dan is dat goed.

[ranetje]

@Ranetje: het asiel gaf dit advies omdat ze aangaven dat veel honden niet echt doorhebben dat ze tijdens dat uitlaatrondje hun behoefte moeten doen. Beide keren dat ik daar met hem op pad was geweest plaste hij buiten niet of amper om vervolgens bij terugkomst in het kantoor van het asiel eens lekker uitgebreid te gaan plassen binnen. Door steeds hetzelfde rondje te lopen krijgt hij een idee waar hij is, vaste punten die hij herkent en weet hij hoeveel mogelijkheid/tijd er nog is voor hij weer naar binnen gaat. Hij gaat inderdaad best vaak nog net voor ik thuis ben zijn behoefte doen, dus dit lijkt inderdaad bij hem te werken.

Dat is eigenlijk net als bij puppen.
Daarvoor heb ik een plasplek buiten, waar ik ook beloon voor het buiten plassen en ze leer dat ze daar mogen plassen met herhaling van commando "plasje doen".
De wandelingen zijn wandelingen, dus samen dingen ontdekken.
Als ik steeds zou gaan wandelen als de pup buiten moest werden de wandelingen steeds langer omdat de pup - net als jouw hond - pas op het laatst, vlak voor de deur, ging plassen.
Ergens anders kreeg ik een pup niet aan het plassen ........... tot ze hadden geleerd wat "plasje doen" betekent.

Je hond is misschien overprikkeld.
Maar steeds het zelfde rondje lopen kan ook irritatie en gebrek aan nieuwe geuren opleveren.
En dat is voor een Pointer weer dodelijk saai.

Ergens zou je een middenweg moeten zien te vinden

[korthaar]

Door met de wind in de rug te lopen en goed de pas erin te houden zal het ook wel beter gaan.