Even een geschiedenisje:
Op 4 maanden oud heb ik Kayley (boerenfox kruising) overgenomen van een gezin waar ze direct wegmoest. Ze was bang voor mij, mijn andere 2 honden, mijn ouders etc. Bij uitlaten of even hier door het rustige centrum wandelen was 2 stappen lopen en dan weer angstig stilstaan en rondkijken. Mensen die wilden aanhalen werden met een grote boog vermeden. Maar ze raakte er langzaamaan aan gewend, liep lekker los en speelde met andere honden, los werden mensen ook nog steeds met een grote boog vermeden. Ook had ze heel erge verlatingsangst, ik kon nog geeneens douchen of ze was al aan het janken (dit gaat uiteindelijk nu heel goed) Op 1 jaar kwam de -aan de lijn- agressie. Alle honden moesten dood als ze aan de lijn zat, los had ze geen grote bek meer en gaat het gewoon leuk. Daarna kwam de mensagressie.. Op vakantie 3 weken in Duitsland moest alles en iedereen dood
zoveel stress van een andere omgeving. In haar ogen was het witte gedeelte grote rode vaatjes geworden van de agressie en spanning. Ze heeft die resterende 2 weken wisselend met een muilkorf of gentle leader rondgelopen, wat erg goed ging. Zodra de muilkorf omging kwam er rust in het koppie en was het even een normale hond die je niet elke seconde in de gaten moest houden. Er zijn in de loop van de tijd heel wat incidenten geweest als o.a zomaar naar een man happen die langsliep, een vrouw die aan onze restaurant tafel voorbij liep en wilde aanhalen proberen te bijten of naar mensen grommen zodra die haar met een geluidje lokken. Sindsdien draagt ze een tuig met niet aaien erop, wat erg goed helpt. Het tuig gaf rust want mensen lieten haar compleet links liggen terwijl dat eerst niet zo was. ik heb me in die tijd wel vaak afgevraagd of het houden van deze hond nog wel verantwoordelijk was in deze maatschappij, herplaatsen of inslapen kwam soms wel eens bij me op helaas
Ik heb ook nog een keer de eigenaar gesproken met een zusje, ook die had heel erg moeite met mensen en was precies Kayley.Maar ik ben gaan trainen met haar op een club, gehoorzaamheid, behendigheid, speuren, balans en cordinatie. Doodsbang de eerste lessen, en nu met hoopers doet ze het echt super, ze heeft er zoveel lol in. De Hf Renbaandagen vind ze geweldig. We zijn vaak naar plekken met mensen gegaan, van tuincentrum tot dierentuin en van dierenevenenement tot restaurant. Eerst met muilkorf en na verloop van tijd was de muilkorf niet meer nodig en lag te verstoffen. En het ging goed, ze negeert mensen en heeft wat meer zelfvertrouwen. Ze kreeg vertrouwen in mij en ik in haar. Het heeft me 3 jaar bloed, zweet en tranen gekost maar ze doet het goed en kan overal mee naar toe met haar niet aaien tuigje. Mensen moeten haar nog steeds niet proberen aan te halen, ze weet gewoon niet wat te doen dan, dus dat probeer ik altijd te voorkomen. Met honden gaat her ook weer goed, eigenlijk is ze een hele lieve sociale hond. De laatste vakantie ging ook goed, we zijn zelfs samen in het drukke meer gaan zwemmen, alleen de huisbaas was eng.tot zover heel trots op mijn meisje
Tot gisteren
Gisteren naar Duitsland geweest, eerst even een grote dierenwinkel (vind Kay erg leuk, alles afgesnuffelt) en daarna waren we in een overdekt winkelcentrum en zaten we aan een tafeltje een ijsje te eten, Kayley en onze andere hond zaten netjes naast me. Totdat een mevrouw wel heel erg dicht voorbij liep en Kay zich omdraait en zo in haar vest hapt (geen schade in mevrouw zelf gelukkig
) Ze liet wel gelijk los toen ik schreeuwde. Mevrouw natuurlijk boos maar ze riep gelijk zelf al dat de hond waarschijnlijk bang was van haar (komen we daar even goed vanaf!!! 
)Op zo'n moment zakt de moed me dus echt in de schoenen, ik kan wel janken
De rest van de dag heeft ze dus weer rondgelopen met de muilkorf, waarna het een voorbeeldig hondje was. De muilkorf geeft echt veel rust, je ziet ook echt dat ze dan veel meer haar neus gebruikt.
Maar het ging zó goed en nu voelt het alsof ik weer helemaal opnieuw moet beginnen
het was waarschijnlijk gewoon allemaal te veel voor haar gisteren maar ik baal er zo van.. Het is zo'n dag dat ik geen eens zin heb om te gaan wandelen, ik ben gewoon boos en verdrietig.
Sorry het is nogal een lang verhaal geworden en jullie kunnen er niks mee maar moet het even van me afschrijven.
