Van de leg door aankomende verhuizing

[Judith]

Het is mij de vorige keer ook opgevallen, maar toen weet ik het aan het feit dat mijn relatie over was en dat ze daarvan helemaal van de leg was. (toen heeft ze gegild als ik niet thuis was, dingen gesloopt en was ze niet van mijn zijde af te krijgen.)
Toen ik samen ging wonen heeft Dana van stress in huis gepoept en geplast en ze had ze ook moeite met alleen zijn.

Aankomende dinsdag krijgen wij de sleutel van ons nieuwe huis. We hebben inmiddels ons halve huisraad al in gepakt, dus het staat hier vol met verhuisdozen, de bank is al opgehaald. De honden manden staan ergens anders enz.
Ik merk aan Dana dat ze weer van de leg raakt, ze wil weer veel bij mij of mijn man in de buurt zijn. Ze vindt het lastiger om alleen te zijn, dit uit ze door extreem druk te zijn als we thuis komen. Ze eet slechter, en als we beide thuis zijn en gewoon ons ding doen dan valt ze in een hele diepe slaap.

Mijn vraag is, kan ik hier wat mee? Ik doe niets anders (althans ik ben mij er niet van bewust).
Ze slaapt bij ons boven (altijd al), de deuren staan open dus ze kan ook ergens anders liggen.

[[Sandra]]

Bij de verhuizing hierheen heb ik de minimiesjes er zo veel mogelijk bij betrokken. Dus elke keer als ik hierheen ging (om en om met Otto) heb ik ze meegenomen, alvast dozen en spullen vanuit het oude huis hier neergezet, zodat ze rustig konden wennen aan het idee dat we hier zouden gaan wonen.

Ik moet zeggen dat Jet vrij relaxed was toen we naar Friesland verhuisden. Maar Dana voelt overduidelijk dat er iets gaat gebeuren. Ik zou haar er zo veel mogelijk in betrekken als ik jou was.

[runninggirl]

Tja. Jura wilde de laatste drie dagen in ons oude huis eigenlijk niet wandelen. Even snel plassen en poepen en snel weer terug. Ik denk dat ze ook al die dozen niet goed begreep, dat moet wel iets belangrijks zijn dus zij moest er bij blijven ofzo. Ik heb het haar helemaal zelf laten bepalen die laatste dagen wanneer ze er uit wilde en dan liepen we dus een blokje om. Dat bleek voor haar veel fijner te zijn dan te gaan op mijn initiatief. In het nieuwe huis was ze na 10 minuten onrust al helemaal 'thuis' gelukkig, daar deden die dozen haar niets.
Is het mogelijk de dozen in een andere ruimte dan zij is te hebben staan? Ik kan me voorstellen dat zoiets al zou kunnen schelen. Maar dat is misschien voor jou helemaal niet praktisch...

[Lucia]

Inmiddels heeft Milo er al 3 verhuizingen opzitten en Peer 1 en we gaan weer verhuizen (nu huis gekocht).
Ik heb ze alle keren er heel veel bij betrokken, ze gingen altijd mee klussen en konden daar dan echt al een beetje aan de tuin en dergelijke wennen.
Verder moest ik wel het alleen thuis zijn weer rustig aan opnieuw beginnen. Ik heb ze dan ook wel bij een ander als ze alleen thuis moeten zijn in die periode.
Ik zou de gewone dagelijkse routine aanhouden voor zover dat kan. Het alleen zijn zou ik beperken (indien mogelijk) en eventueel zou je ondersteunende middelen kunnen gebruiken? (adaptil / bach oid.)

[Sanne!!]

Ter ondersteuning zou je Zylkene kunnen geven.
Al is dat misschien wat te laat nu het al in gang is.

Succes

[mim]

Ze hebben het bij mij al als we op vakantie gaan. Dan zien ze tassen en we gedragen ons anders blijkbaar. Ze voelen ook dondersgoed of ze wel of niet mee mogen.. Meestal wel.
Maar als ze niet mee mogen komt mijn dochter altijd in huis. Er veranderd dan dus niets. Zeikerds

[Brindlecardi]

Apple is ook altijd wel gevoelig voor dat soort onrust. Als je met meubels en spullen gaat slepen, is dat ook gewoon gek natuurlijk.
Ik denk dat je er niet zo veel mee kan. Misschien haar zoveel mogelijk even apart zetten of uit logeren sturen als dat mogelijk is?

[ranetje]

Jij denkt dat je niets anders doet, maar je bent bezig met inpakken en je bent van plan dit huis te verlaten (de helft staat al ingepakt).
Dus id duidelijk dat er iets gaat gebeuren.
Ik denk dat Dana dat feilloos door heeft.
Als je al geen al te zeker hondje bent blijf je dus zo dicht mogelijk bij de baas.
Daar is toch niets vreemds aan?

Je hoeft er niet speciaal iets mee, als je maar snapt wat haar probleem is.
Laat haar maar bij je in de buurt blijven als ze daar behoefte aan heeft.
De rust komt wel weer terug als je verhuisd bent en alles weer een vaste plek heeft gekregen.