Herplaatser

[georges]

Hallo iedereen!

Wij staan al een tijdje op de lijst voor een Lagotto pup, maar aangezien het niet lijkt dat we er van het nestje dat er nu is ééntje zullen krijgen, ben ik eens wat gaan rondneuzen naar andere opties. Daarbij is mijn oog gevallen op een Lagotto reutje van 13 maanden, die weg moet vanwege gezondheidsproblemen van de eigenaars. Onze vorige hond hadden we reeds als pup, dus ik weet niet goed wat ik van een verplaatser moet verwachten. Hier dus een aantal (erg cliché) vragen waar ik mee zit, en jullie me hopelijk mee kunnen verder helpen

- Kan je met een herplaatser een even goede band opbouwen als met een pup?
- Wat als zo'n volwassen reu opeens in huis begint te markeren?
- Ik zou graag met hem agility beginnen en heb gelezen dat je daar best als pup al rustig aan begint. Kan het met een (bijna) volwassen hond dan ook wel gewoon? (Op voorwaarde dat hij het leuk vindt natuurlijk )
- Is het redelijk om van de eigenaars een 'proefperiode te verwachten? Ik zou namelijk graag een hond hebben die overal mee naartoe kan (stad, trein, tram, bus, markt, vrienden ...) en Lagotto's staan er wel om bekend wat schrikachtig te kunnen zijn, vandaar deze vraag. Wat als de hond bv panisch wordt? (Die proefperiode zou ook zijn om te zien of het goed gaat met de honden van mijn zus, waar hij zou logeren als we eens op vakantie gaan)
- Ik heb al wat rondgelezen, en de eerste dingen die belangrijk zijn, schijnen rust en regelmaat te zijn. Is het dan wel een goed idee om hem te gaan 'testen' door hem overal zo veel mogelijk mee naartoe te nemen?

Kom maar op met die succesverhalen over de herplaatsers die jullie in huis hebben gehaald

[Sandra&co]

- Kan je met een herplaatser een even goede band opbouwen als met een pup?
Ja. Waarom niet?

- Wat als zo'n volwassen reu opeens in huis begint te markeren?
Dan poets je dat weg, net als je dat bij een puppyplasje zou doen.

- Ik zou graag met hem agility beginnen en heb gelezen dat je daar best als pup al rustig aan begint. Kan het met een (bijna) volwassen hond dan ook wel gewoon? (Op voorwaarde dat hij het leuk vindt natuurlijk )
Ja. De hond is 13 maanden, geen 13 jaar. En zelfs dan zou je het best nog op kunnen starten als de hond enthousiast genoeg is.

- Is het redelijk om van de eigenaars een 'proefperiode te verwachten? Ik zou namelijk graag een hond hebben die overal mee naartoe kan (stad, trein, tram, bus, markt, vrienden ...) en Lagotto's staan er wel om bekend wat schrikachtig te kunnen zijn, vandaar deze vraag. Wat als de hond bv panisch wordt? (Die proefperiode zou ook zijn om te zien of het goed gaat met de honden van mijn zus, waar hij zou logeren als we eens op vakantie gaan)
Ja, ik zou dat in sommige gevallen, bij lastiger rassen, ook willen. Maar dat zou je met de huidige eigenaren moeten overleggen. Eventueel gedrag wat hij bij zijn huidige eigenaren laat zien, hoeft hij bij jou niet te laten zien. Ik heb 3x een 'agressieve' hond opgevangen die dergelijk gedrag bij mij niet lieten zien. Het ligt dus grotendeels aan de combinatie hond/baas.

- Ik heb al wat rondgelezen, en de eerste dingen die belangrijk zijn, schijnen rust en regelmaat te zijn. Is het dan wel een goed idee om hem te gaan 'testen' door hem overal zo veel mogelijk mee naartoe te nemen?
Kijk eerst maar of de klik er is. Als die er is, komt de rest vanzelf wel een keer. Leg er niet te veel druk op, ga gewoon eens op stap met 'm. Niet als oefening, maar ga in de stad een ijsje eten en kijk hoe hij dat vindt. Hou het gewoon lekker luchtig, zonder te hoge verwachtingen te hebben. Jij kent de hond niet, de hond kent jou niet. Jullie moeten aan elkaar wennen.

[Sterre]

Er zijn denk ik geen algemene antwoorden op je vragen te geven. Ik heb nu mijn derde herplaatser en ze waren alle drie anders. Wel hadden ze alle drie gelukkig eerlijke eigenaren die mij alles over de honden verteld hebben en alles bleek waar te zijn. Proeftijd heb ik nooit afgesproken maar alle drie de eigenaren hebben zelf gezegd dat als het om een of andere reden niet goed zou gaan de honden terug konden komen. Voor wat betreft de band met de hond, die kreeg ik met alle drie. Wel alle drie anders, maar dat lag niet aan het feit dat het herplaatsers waren. Ik was/ben met alle drie heel erg blij.
En dat je wil dat hij met de honden van je zus op kan schieten lijkt me heel belangrijk. Dus dat zou ik in ieder geval testen voordat het definitief is.

[Joey.K]

Ik zie geen dingen in je lijst staan die met een pup niet zouden kunnen. Puppen kunnen wanneer ze volwassen zijn gaan markeren, het zou kunnen dat een pup uiteindelijk niet meer met de honden van je zus overweg kunnen. Sommige poppen zijn en blijven schrikkerig.

En zou je je pup weg doen als deze dingen zo zijn?

[Omega]

Je kunt ook een herplaatser nog vanalles leren en een band opbouwen gaat ook gewoon.
Honden kun je dingen leren en opvoeden zo lang als ze leven.

Met mijn vorige hond ben ik begonnen met behendigheid toen hij 5 was.
De honden die we nu hebben waren 3 toen we ze kregen, toen ze bijna 4 waren zijn we met jachttraining begonnen en op hun 6e hebben ze het C diploma gehaald.

Als je twijfelt over angst ga dan als het kan een (paar) keer kijken en vraag of je met de hond mag gaan wandelen.

[Paisley]

Ik zou de hond niet gelijk overal mee naar toe slepen om te 'testen'.
Je test namelijk niets, want een overvraagde hond gedraagt zich heel anders dan in een dagelijkse routine.
Ik heb Kiwi rond 8 maanden gekregen en die was zeer slecht gesocialiseerd, wist niet eens wat een riem was want ze kwam het erf niet af. Ik heb in de eerste week ook wat te veel met haar gedaan, wat resulteerde in uitvallen naar andere honden. Als ik dat mensen vertel die Kiwi kennen staan ze met hun oren te klapperen, want Kiwi is 100% sociaal en zelfs iets als een opgetrokken lip krijg je nooit van dr te zien.
Maar goed, te veel drukte, het werd dr gewoon te veel.
Overigens na een aantal week zag je in niets meer dat ze slecht was gesocialiseerd.


En natuurlijk kun je een oudere hond nog heel veel leren, maar ik heb met Kiwi wel een basisprincipe gemist. Ze weet niet hoe ze moet spelen met mensen en speelgoed. Als ze iets in dr bek heeft hoef ik er maar naar te kijken en ze laat het los en druipt af. Dat onderdanige zit in dr karakter, maar ik denk dat het er heel anders uit was gekomen als je als pup al lekker speelt met balletjes en trekspelletjes.
Ze kan dus niets met speelgoed, apporteert niet (met een heel stappenplan geprobeerd aan te leren, maar is mislukt) en soms vind ik het wel jammer dat ik met haar geen hondensporten als frisbee, flyball oid kan doen.

Maar het is natuurlijk al heel anders als je herplaatser in een gezin is grootgebracht.


Het nemen van een herplaatser heeft diverse voor en nadelen ten opzichte van een pup en ikzelf zit er kwa voorkeur tussenin. Van de 3 honden die ik heb(gehad) waren er 2 herplaatser en 1 pup en ik heb geen idee wat eventueel een volgende hond zou worden.
Met mijn pup heb ik het meest getraind en met haar kan ik lezen en schrijven, maar aan de andere kant was dat vele trainen ook broodnodig omdat ze niet de makkelijkste was in sommige dingen. Het heeft ook met het karakter van de honden te maken natuurlijk, maar mijn 2 herplaatsers waren allebei erg makkelijk en ongecompliceerd waardoor het trainen erbij in schoot.

[Hippo]

Hallo iedereen!

Wij staan al een tijdje op de lijst voor een Lagotto pup, maar aangezien het niet lijkt dat we er van het nestje dat er nu is ééntje zullen krijgen, ben ik eens wat gaan rondneuzen naar andere opties. Daarbij is mijn oog gevallen op een Lagotto reutje van 13 maanden, die weg moet vanwege gezondheidsproblemen van de eigenaars. Onze vorige hond hadden we reeds als pup, dus ik weet niet goed wat ik van een verplaatser moet verwachten. Hier dus een aantal (erg cliché) vragen waar ik mee zit, en jullie me hopelijk mee kunnen verder helpen

- Kan je met een herplaatser een even goede band opbouwen als met een pup?
- Wat als zo'n volwassen reu opeens in huis begint te markeren?
- Ik zou graag met hem agility beginnen en heb gelezen dat je daar best als pup al rustig aan begint. Kan het met een (bijna) volwassen hond dan ook wel gewoon? (Op voorwaarde dat hij het leuk vindt natuurlijk )
- Is het redelijk om van de eigenaars een 'proefperiode te verwachten? Ik zou namelijk graag een hond hebben die overal mee naartoe kan (stad, trein, tram, bus, markt, vrienden ...) en Lagotto's staan er wel om bekend wat schrikachtig te kunnen zijn, vandaar deze vraag. Wat als de hond bv panisch wordt? (Die proefperiode zou ook zijn om te zien of het goed gaat met de honden van mijn zus, waar hij zou logeren als we eens op vakantie gaan)
- Ik heb al wat rondgelezen, en de eerste dingen die belangrijk zijn, schijnen rust en regelmaat te zijn. Is het dan wel een goed idee om hem te gaan 'testen' door hem overal zo veel mogelijk mee naartoe te nemen?

Kom maar op met die succesverhalen over de herplaatsers die jullie in huis hebben gehaald

Geen ervaring met Lagotto's, wel met mechels en dobermanns.

Ik heb wel eens een mismatch gehad, die klikte niet met Hippo en wilde onze kat blijvende vermoorden. Hippo kwam z'n mand niet meer uit en had nergens plezier in omdat die teef zo'n stempel drukte.
Alle andere herplaatsers waren een groot succes. Tussen de 5,5 maand en 3jr oud, stuk voor stuk leuke honden die nog veel moesten leren, maar snel hun draai hadden gevonden. En wat oudere hond kan je nog ontzettend veel leren, agility zou enkel probleem moeten zijn mits de hond het leuk vindt. De 2 honden die ik zelf heb herplaatst bij particulieren kregen van mij een maand proeftijd. Als het om wat voor reden niet ging, konden ze de hond terug brengen en kregen ze hun geld(kleine vergoeding) terug. Ik heb bijna altijd reuen en hier wordt gewoon niet in huis (of welk huis dan ook) gepiest, ik het begin houd ik dat scherp in de gaten.
De eerste 2-3 dagen laat ik de herplaatser voornamelijk wennen aan ons en het wandelen/fietsen. Erna ga ik wel allerlei situaties opzoeken, maar gedoseerd, dus niet 3 nieuwe en spannende dingen op 1 dag.

[Emma]

Ik vind 13 maanden ook nog heel jong hoor.
En daarbij is die misschien al zindelijk?
Je slaat zo juist ook de moeilijke puppentijd over, is ook wat voor te zeggen.

En een pup is ook maar in beperkte mate maakbaar. Erfelijke karaktereigenschappen kunnen ook wel eens tegenvallen.

Ik vind zelf een herplaatser juist wel prima. Wij hebben Luca, jack hussel uit het asiel, en dat is echt een heerlijk hondje, en ja ik denk dat je met herplaatsers een klik of een band zeker makkelijk kan krijgen. Net zoals met een pup, ook dan kunnen r trekjes zijn, die je misschien niet ligt. Maar dat kan met een uitgegroeide pup net zo zijn als met een herplaatser.

Ik denk dat je op je gevoel moet afgaan, met dat soort keuzes.

En als je er behendigheid mee wil doen, is een poedel misschien ook wel een goede keuze ? Daar zijn denk ik, zeker van de grote poedel, wel meer nestjes van, dan van de Lagotto.

[lieke]

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers. Ik heb al jaren alleen maar herplaatsers omdat ik die makkelijker vind dan pups die je nog van alles moet leren. Het karakter van een herplaatser kan ik makkelijker inschatten dan bij een pup.
Bovendien vind ik het ook fijner om al een zindelijke hond te hebben. Want zelfs bij buitenlandse herplaatsers (ex-zwerfdieren) is het makkelijker om ze zindelijk te krijgen dan een pup omdat ze al controle hebben over hun blaas/darmen en alleen even het kwartje moet vallen dat men de behoefte buiten pleegt te doen.

Wel doe ik rustig aan met herplaatsers. Niet meeslepen naar allerhande nieuwe plaatsen maar zoveel mogelijk rust, reinheid en regelmaat. Mee laten draaien in de dagelijkse routine en vooral werken aan het opbouwen van een goede band. Ook niet direct naar de hondenschool meenemen. Dat komt vanzelf wel. Mijn ervaring is dat een herplaatser pas na enige tijd zijn of haar ware karakter laat zien en hoe ouder de hond, hoe langer dat kan duren. Bij een jonge hond (tot 2 jaar) is dat meestal een paar weken tot een maand, bij een wantrouwige straathond van ca. 6-7 jaar kan dat wel tot een jaar duren.
Maar ik heb aan al mijn herplaatsers stuk voor stuk een geweldige honden gehad en had een betere band met ze dan met de honden die ik als pup heb gekocht.
Ik kan lezen en schrijven met al mijn herplaatsers, al kost het soms wat tijd voor ze je helemaal vertrouwen. Maar dat geldt dan voornamelijk voor honden die uit een beroerde situatie komen. Honden die ik van particulieren of fokkers heb overgenomen, waren minder op hun hoede.
Niet zo gek overigens.

[georges]

Bedankt voor jullie antwoorden allemaal! Heb ik erg veel aan gehad. Het rustig aan doen in het begin is in elk geval het plan, we zien wel hoe het uitdraait.

Ondertussen ben ik ook al zo ver dat ik echt twijfel of ik nog een pup zou nemen, als we er toch één toegewezen zouden krijgen Moeilijke keuze!

Enkel dat basisprincipe, zoals Paisley het aanhaalt, is iets waar ik een beetje aan twijfel. Of zoals ik al zei, het gewoon worden aan alledaagse dingen in de stad.

Is nu ook nog niet zo heel belangrijk, we gaan maar eens eerst rustig kennismaken volgende week woensdag.

(Nu maar hopen dat ze tot dan niet bellen om ons een pup toe te wijzen... Denk dat die keuze gemakkelijker te maken valt als ik de herplaatser eerst eens heb ontmoet)

[Hippo]

Gewoon gaan kijken bij die herplaatser, dan weet je of je ervoor valt als een blok of het juist niks vindt. Dan hoef je niet meer te twijfelen

[Esther12]

Ben niet nieuwsgierig of zo
Maar is het nog wat geworden met die reu?

[georges]

Ben niet nieuwsgierig of zo
Maar is het nog wat geworden met die reu?

Nee, jammer genoeg niet. In het weekend voor onze afspraak hadden ze plots al iemand gevonden...

Met de pup trouwens ook niet. Zwaar wel, een hond willen van een 'zeldzaam' en begeerd ras

[moira7765]

Ga niet af van een verhaal van een stichting. Ik heb zelf 2 honden bemiddeld waarbij bij hond 1 eigenlijk geen probleem was( ja hij pakte de riem en wilde deze niet loslaten doch 2 verme rukken aan de riem heeft hem permanent doen besluiten om maar niet meer in de riem te bijten, dus probleem over waar hij al een stuk of 5 keer in een apart gezin verbleef , de andere was gewoon super dominant maar volgens de stichting was dat toch echt niet zo .

Niet elke stichting is of vraagt van het gastgezin even openhartig te zijn over de te adopteren hond..

[Esther12]

Wat ontzettend jammer, zeg!
Ik heb ook al 2 keer achter het net gevist met een herplaatser.
Er is inderdaad erg veel animo voor 'ons' ras.