Oude baas van Wodan (die mag hij graag) rijdt terrein op met auto en twee min of meer onbekende mensen achterin. Hij vraagt me om Wodan even ergens anders neer te zetten (Wodan zat midden op t grasveld) omdat hij erg reageert op nieuwe/onbekende mensen. Gedrag wat dan normaal optreedt:
Blaffen, in de halsband hangen met hijgen/gieren en soms hoesten, springen, gromblaffen (niet echt grommen of tanden laten zien, meer een soort grrrrrrwraf), snappen tijdens het blaffen en slecht tot niet bereikbaar.
Ik loop met Wodan naar de kennel, ga met hem mee naar binnen en neem wat speeltjes, snoepjes en borstel mee. In eerste instantie gebeurt er niet zoveel, Wodan laat zich borstelen, schooit om snoepjes, likt mijn kin. Ik merk vervolgens aan zijn oren dat hij de nieuwe stemmen wel hoort (oren rechtop, alert) en hij heeft zijn aandacht afwisselend bij mij en bij de nieuwe mensen.
Ik stop met borstelen wanneer de spanning in zijn lijf toeneemt, blijf zelf praten en zit rustig. De onrust bij Wodan neemt wel toe, maar niet in de mate die ik hierboven beschreef, en hij keert op eigen initiatief terug naar mij en duwt dan zijn kop en zijn lijf tegen me aan. Hij stopt zijn kop onder mijn arm en lijkt op schoot te willen klimmen. (dat past niet zo goed
Ik beloon hem, praat een beetje, aai een beetje en na een tijdje komt hij naast me zitten. de spanning blijft (hijgen, neus likken) en zakt heel langzaam iets.
Als de oude baas even uit zicht is (bukt) en het bezoek zichtbaar is stijgt de onrust enorm, tot oude baas weer zichtbaar is. Hetzelfde gebeurt bij grote bewegingen van de mannen (ze zijn een kar leeg aan het scheppen, en een zwaaiende schep levert flinke reactie op)
Als de mannen dichterbij komen blijft Wodan naast me zitten, wel heviger hijgend, tot een van de mannen min of meer plagerig (en duidelijk verlegen met zichzelf omdat de grote hond hem niet leuk vind) tegen Wodan praat (verdomme, doe dat dan ook niet)
Dan is de boot aan en staat hij blaffend/gromblaffend te springen tegen het hek.
Als de man wegloopt, komt Wodan naar mij terug.
Ik heb de gehele tijd gewoon rustig gezeten, zonder verder al te veel te doen.
Hij moest van mij niet per se naar mij toekomen, het ging mij er eigenlijk meer om dat ik het vermoeden heb dat hij angstig is voor nieuwe mensen, eerder dan agressief, en dat er nooit een veilige basis of leiding is geweest om hem te leren hoe daarmee te dealen.
Ik was de kennel wel uitgestapt als ik signalen van agressie had gezien, maar die zag ik niet, en ik krijg sterk de indruk dat de nabijheid hem goed doet.
Ik heb voornamelijk een geruststellend gepraat, geknuffeld wanneer hij daarom vroeg en een voertje wanneer hij uit zichzelf bij me terugkwam.
wat denken jullie als je dit leest?





