mijn angst

[fabienne]

okay ik zal jullie eerst even wat uitleggen voordat ik verder ga.

iets meer dan een maand geleden ben ik overvallen op de fiets was net van me werk opweg naar huis) door een jongen die gewoon op de stoep liep en verder mijn aandacht niet trok.ik fietste voorbij en hij trok me van me fiets en nam mijn schoudertas mee waar veel waardevolle spullen inzaten.ik heb hier lichaamelijk gelukkig niks aan overgehouden.alleen ben ik nu een beetje bang in het donker en dat is opzich niet erg,het is logisch dat zo iets indruk op je achterlaat.het gaat al wel wat beter maar bij onverwachtse dingen schrik ik en dan vooral van mannen en van mensen die plotselling achter me lopen of staan.
ik ben wel op dezelfde avond van die overval meteen weer naar buiten gegaan met de honden,die wilden toch ook wel graag even rennen en ik ben van mening dat als je ervoor weg gaat lopen dat het alleen maar erger wordt.

nou mijn vraag of eigenlijk wat moet ik er mee doen?
ik vertrouw voor de volle 100%op ruby(mijn oudste hond)en dat maakt mij nu ook wel weer wat zekerder in het donker.alleen is ruby in het donker ook anders gaan reageeren op bepaalde mensen,ze wordt niet gevaarlijk ofzo maar als ze ergens een raar geluid vandaan hoort komen gaat ze grommen en blaffen en borstellen daarbij maakt ze zich groot met d'r staart omhoog en d'r oren naar voren gericht de rest van haar kopuitdrukking kan ik niet zien in het donker.net was ik aan het fietsen met ze en ik had ze los,verder op stapte iemand uit een auto en diegene maakte nogal wat lawaai dus gegint mevrouw zich heel groot te maken en blafte ze 1keer.toen ik zei dat er niks aan de hand was hield ze op.ik had diegene uit die auto allang gezien dus schrok ik zelf niet.

vorige week liep ik hier bij het park op de stoep en er kwam een jongen mij tegemoet lopen(type dorpsgek met een rockers uiterlijk)ik vondt die gene eigenlijk heel erg eng en ik schrok van hem en heb nog een tijd gekeken of hij wel doorliep de andere kant op en niet achter mij aan zou komen.ruby liep eigenlijk vrolijk kwispelend op hem af,ze liep toen ook los.

wat moet ik nou met haar gedrag waanneer ze zo gaat blaffen en grommen?helemaal afleren wil ik eigenlijk ook niet omdat ik me optrek aan ruby.moet ik haar kalmeren indien er echt niks aan de hand is of gewoon negeren? en bepaald een hond voor zich zelf of iemand niet te vertrouwen is?dit omdat ze dus blij naar die jongen liep die ik eigenlijk best eng vondt. hoop dat jullie wat wijs worden uit mijn verhaal en vragen,en anders hoor ik het wel.

[Rataplan]

Ik denk dat het voor iedereen verschillend is maar met mijn eigen honden heb ik het liefst dat ze niet reageren op mensen buiten of binnen. Ze mogen van mij best waken en als ik er niet ben zullen ze dat vast ook wel doen maar ik bepaal wat er verder gebeurt ook buiten.
Verder zou ik de ogen van de hond laten controleren bij de dierenarts voor de zekerheid het kan zijn dat zijn gezichtsvermogen terug loopt dat kan zich eerder manifesteren in het donker.
Daarnaast om je zelfvertrouwen terug te krijgen zou ik een zelfverdedigingscursus doen. Ik begrijp dat je je optrekt aan de hond maar wat als hij een keertje iemand bijt die eigenlijk niets doet misschien iemand die nerveus is of om een andere reden apart beweegt krijg je problemen met de politie. De hond trekt dan aan het kortste eind.
Ik geef meestal het commando "genoeg" als teken dat ik ze gehoord heb maar verder geen actie van ze verwacht.
Sterkte dat is niet nks om mee te maken. Ik hoop dat je je weer veilig gaat voelen buiten.

[ramboo]

beste fabiene

wat erg om dit mee te maken ik hoop dat je zo dapper blijft om nog naar buiten te gaan. ikzelf ben erg bang buiten en moest twee jaar geleden steeds s'nacht naar mijn stalletje want ik had een merrie die moest veulen
en aangezien mijn man op de dag erg hard werkt vond ik het onzin dat hij mee moest ik zei dan ik bel wel als de merrie bezig is. maar 1 van de honden nam ik steeds mee naar de stal s'nachts en als die hond op de dag meeging ging ze altijd gelijk struinen en ik moest haar altijd zoeken en roepen als ik weer naar huis ging maar al die nachten dat ik haar mee nam bleef ze op mijn kuiten lopen en ging echt niet struinen.de honden voelen jouw angst aan ik heb het ook met mensen gehad die ik niet moest en daar hield zij ook afstand bij .wat ik ben gaan doen is mezelf leren ontspannen rustig proberen te ademen want daar zijn ze zo gevoelig op denk maar aan de eerste enting van een puppie jij houd je adem in en je hond gaat zich spannen. wat ik daarmee wil zeggen als je schrikt of gespannen bent is je ademhaling anders en daar hebben onze kameraden een gevoelige antenne voor.
groetjes melanie