Eline* schreef:Een beloning is pas een beloning als de hond het zo ervaart. Als ik het zo lees is er bij jouw hond alleen maar deemoedig en onzeker gedrag zichtbaar en geen blijheid. Ik denk dat je bij belonen dus veel meer moet gaan denken richting de hond iets lekkers geven als hij wat goed doet.
Hij is dus alleen deemoedig en onzeker in huis. Buiten het huis heeft hij nergens last van en luistert ook zeer goed. Buiten kan ik hem ook goed belonen dmv zijn speeltje en alle commando's die ik dan vraag voert hij dan ook uit als een vrolijk hondje. Maar dezelfde commando's in huis is dus helemaal niets. 'hier', 'zit', 'af' etc. wordt hij alleen maar weer angstig. Dat doe ik dus ook in huis niet meer, het enige wat er nog aan hem gevraagd word is op zijn plaats te gaan, en als hij op zijn plaats wil zitten, liggen, staan, op zijn kop etc. mag hij zelf weten!
Belonen met iets lekkers heeft bij hem totaal geen nut. Hij wordt er alleen maar bang van. Zodra ik iets lekkers neerleg, draait hij zijn rug er naartoe en gaat weer zitten trillen. Maakt niet uit of ik met een stukje kip, worst, biefstukje kom. Het enige wat helpt is zijn speeltje. Maar dat werkt dus niet in huis. Hij is helemaal geobsedeerd door zijn speeltje, dus als ik hem dan naar zijn plaats stuur, kan ik hem moeilijk het speeltje geven, want dan wilt hij die weer brengen naar me. Het enige wat helpt is even een dikke aai/knuffel geven als hij op zijn plaats is, maar of hij dat nou echt als een beloning ziet??
Eline* schreef:Verder moet je de hond negeren als hij angstgedrag laat zien. Ik lees overal dat je het zielig vind. Dat kan betekenen dat je bewust of onbewust je hond aandacht geeft of steunt als hij zich angstig gedraagt.
Om eerlijk te zijn heb ik dit vroeger wel gedaan. Weet dat het fout is, maar kon het toen niet aan zien. Maar zeker sinds een jaar doe ik dit dus niet meer bewust of onbewust niet meer, omdat ik er nu bewust mee bezig ben dit niet meer te doen. Heb er dan ook moeite mee als hij weer als een angsthaas naar me toe rent en gaat schuilen achter mij. Dan gaat hij tegen me opspringen. Ik negeer dit nu. De ene keer heb ik geprobeerd om hem naar zijn plaats te sturen, met zowel een hoge of zware stem maak ik het alleen maar erger. Toen heb ik geprobeerd om gewoon ergens anders heen te lopen, maar dan blijft ie bij me lopen en me volgen. Wat ik nu doe is mezelf in een kamer opsluiten of in een kast zodat hij niet bij me in de buurt kan komen. Dan gaat hij uiteindelijk wel weer op zijn plaats. Weet niet of ik dit goed doe?? Maar een super oplossing vind ik het niet.
Eline* schreef:Aandacht is iets wat je gaat geven als hij niet bang is en dan geef je blije vrolijke lieve aandacht en wat lekkers.
Boos worden en dus ook je stem verlagen doe je dus gewoon even niet meer. Jij mag dat dan wel geen straf vinden, voorlopig doet je hond het ervan in zijn broek.
Het gaat hier niet om jouw maatstaven, maar om die van je hond. Je kan heel goed aan de lichaamstaal van een hond aflezen hoe iets wordt ervaren. Een boze stem trekt je hond niet dus dat doe je nu dus ook niet meer. Ik weet dat het lastig is als je niet kan corrigeren, maar het is prima mogelijk dit soort gevoelige honden met positieve aandacht te sturen.

Ik ben hier al hard mee bezig, alleen het jammere is, is dat ik hem nergens anders mee kan belonen dan met zijn speeltje. En dat maakt sommige oefeningen/beloningen toch wel moeilijk om uit te voeren.
In iedergeval iedereen alvast bedankt voor zover.
Hoop dat het snel beter gaat worden voor hem...