hond gromt ineens tegen kind

[Paulin]

We hebben een koningspoedel van bijna 2. Hij is altijd dikke maatjes geweest met onze jongste dochter, ook bijna 2. Ze kon alles met hem en ze lagen regelmatig lekker tegen elkaar aan. Maar sinds een week of 2 moet hij niks meer van haar hebben. Als ze zelfs maar bij hem komt zitten om te aaien, gromt hij al.

En terwijl ik dit schrijf, heeft hij dus voor het eerst naar haar gehapt... Niet menens, niet raak dus, maar zo van "grauw! ga weg!"

Mijn dochter snapt er natuurlijk niks van. Bo was haar grootste vriend. Ze is ook niet gemeen tegen hem. Ik zit er altijd bovenop en als ze aan zijn oren trekt ofzo dan zeg ik er meteen wat van. Hij vond zelfs dat nooit een probleem, maar ik heb dat wel meteen afgeleerd. Meteen aangeleerd hoe je lief bent voor een hond enzo. Omdat we ze nooit alleen laten, kan ik me ook niet voorstellen dat er iets is gebeurd waardoor hij afkeer van haar is gaan krijgen (dat ze hem pijn heeft gedaan ofzo). Dat zou ik gemerkt moeten hebben...

Waar kan dit van komen...?

Ik ben hoogzwanger. Kan het daardoor komen? Dat hij dat aanvoelt ofzo?

Of omdat hij (ook door de zwangerschap) minder beweging krijgt...?

Hij is pas naar de kapper geweest. Zijn haar is nu veel korter en hij lijkt er wat last van te hebben. Alsof de shampoo hem irriteert ofzo, maar zijn huid ziet er goed uit. Kan het daarmee te maken hebben? Volgens mij begon het grommen daarvoor al, maar ik weet het nu niet zeker meer...

[Dibbes]

We hebben een koningspoedel van bijna 2. Hij is altijd dikke maatjes geweest met onze jongste dochter, ook bijna 2. Ze kon alles met hem en ze lagen regelmatig lekker tegen elkaar aan. Maar sinds een week of 2 moet hij niks meer van haar hebben. Als ze zelfs maar bij hem komt zitten om te aaien, gromt hij al.

Ik schrik van wat ik lees moet ik eerlijk zeggen. Het is heel vervelend dat dit gebeurt, met name voor de hond zelf. Als dit echt misloopt zal hij er als eerste de dupe van worden. Maar ook je dochtertje loopt gevaar. In het eerste stukje van je post lees ik een aantal dingen waar het door kan komen.

Je schrijft dat je dochtertje alles met de hond kon doen.
Ik vind dus dat een kind niets met een hond mag doen, omdat het nog zo jong is en omdat een kind totaal geen lichaamstaal van een hond kan lezen en interpreteren. Bovendien is een kind op die leeftijd vooral nog met zichzelf bezig.
Een hond daarentegen ziet het kind als pup en zal er heel wat van kunnen verdragen, maar ook pups worden gecorrigeerd en daar zijn onze mensenkinderen niet op gemaakt.

Je dochtertje ligt regelmatig bij de hond.
De hond zou zijn eigen plaats moeten hebben waar hij niet gestoord wordt. Je dochtertje gaat bovendien liggen, maakt zich klein en dus ranglager aan de hond.

Je dochtertje gaat naar de hond toe om hem te aaien.
In een roedel gaat de ranglagere naar de ranghogere toe. Je dochtertje bevestigt voor de zoveelste keer haar lagere rang. De ranghogere bepaalt wat er gebeurt/ heeft de touwtjes in handen. Dus als hij niet geaait wil worden geeft hij dat aan.

Ik vind zelf, dat kinderen en honden heel goed naast elkaar kunnen leven, zolang het kind maar leert dat een hond geen speelgoed is. Dat houdt voor mij in dat het kind niet steeds naar de hond toe gaat, niet zomaar gaat aaien, niet met de hond mag spelen of knuffelen zonder begeleiding van mijzelf of een andere volwassene met inzicht in de hond. De hond moet ten allen tijde in bescherming genomen worden. Hij is ten slotte alleen maar hond.

[rob80]

We hebben een koningspoedel van bijna 2. Hij is altijd dikke maatjes geweest met onze jongste dochter, ook bijna 2. Ze kon alles met hem en ze lagen regelmatig lekker tegen elkaar aan. Maar sinds een week of 2 moet hij niks meer van haar hebben. Als ze zelfs maar bij hem komt zitten om te aaien, gromt hij al.

Ik schrik van wat ik lees moet ik eerlijk zeggen. Het is heel vervelend dat dit gebeurt, met name voor de hond zelf. Als dit echt misloopt zal hij er als eerste de dupe van worden. Maar ook je dochtertje loopt gevaar. In het eerste stukje van je post lees ik een aantal dingen waar het door kan komen.

Je schrijft dat je dochtertje alles met de hond kon doen.
Ik vind dus dat een kind niets met een hond mag doen, omdat het nog zo jong is en omdat een kind totaal geen lichaamstaal van een hond kan lezen en interpreteren. Bovendien is een kind op die leeftijd vooral nog met zichzelf bezig.
Een hond daarentegen ziet het kind als pup en zal er heel wat van kunnen verdragen, maar ook pups worden gecorrigeerd en daar zijn onze mensenkinderen niet op gemaakt.

Je dochtertje ligt regelmatig bij de hond.
De hond zou zijn eigen plaats moeten hebben waar hij niet gestoord wordt. Je dochtertje gaat bovendien liggen, maakt zich klein en dus ranglager aan de hond.

Je dochtertje gaat naar de hond toe om hem te aaien.
In een roedel gaat de ranglagere naar de ranghogere toe. Je dochtertje bevestigt voor de zoveelste keer haar lagere rang. De ranghogere bepaalt wat er gebeurt/ heeft de touwtjes in handen. Dus als hij niet geaait wil worden geeft hij dat aan.

Ik vind zelf, dat kinderen en honden heel goed naast elkaar kunnen leven, zolang het kind maar leert dat een hond geen speelgoed is. Dat houdt voor mij in dat het kind niet steeds naar de hond toe gaat, niet zomaar gaat aaien, niet met de hond mag spelen of knuffelen zonder begeleiding van mijzelf of een andere volwassene met inzicht in de hond. De hond moet ten allen tijde in bescherming genomen worden. Hij is ten slotte alleen maar hond.

ik kan hier weinig aan toevoegen. Je schrijft dat zowel je dochter als je hond 2 jaar oud zijn. Ook je dochtertje wordt ouder, drukker en gaat dingen uitproberen en durf jij met 1000% zekerheid te zeggen dat er nooit een moment is geweest waarin je ze even alleen hebt gelaten ???
Ook jouw hond is en blijft een roedeldier die gevoelig is voor rangorde

Ik hoop voor jullie dat het goed komt

[Wil de hond]

Je bericht op zich is al een hele goede reden, maar dit in kombinatie met de foto in je onderschrift waarop ik een hond zie die niets van je dochter wil weten laat me alleen maar ruimte voor een heel serieus advies.

Neem zo spoedig mogelijk kontakt op met een goede gedragsdeskundige die samen met jullie de situatie zal gaan bekijken. En alleen op deze manier zal kunnen beoordelen of er een mogelijkheid is om tot een veilige oplossing te komen. Wacht alsjeblieft niet, morgenvroeg gelijk bellen.

[rob80]

die foto zegt idd veel over je hond en hun relatie!

[larahond]

Mijn vorige hond en mijn jongste zoon scheelden 10 dagen met elkaar. Puur toeval want we waren de vijfde baas van Zwabber. Zwab was een kruising Poedel/Golden retriever. 1000% betrouwbaar, Djurre kon alles met hem doen. HEt waren Jut en Jul. Echter de lichaamstaal van een kind en een hond is zo anders. Een kind zo onberekenbaar en een hond zo "onbetrouwbaar" in wat hij (volgens ons dan) denkt. Er zijn nooit ongelukken gebeurd, maar als ze (toen ze beide nog klein waren) even zonder toezicht zouden zijn, nam ik de hond even mee naar de deur of ging het kind even mee.
Ondanks mij vertrouwen in Zwab en het feit dat zij de grote liefde in Djurre's leven was. Heb ik ze niet alleen samen gelaten toen ze klein waren. En ondanks dat hij alles kon doen met de hond. Mocht hij dat natuurlijk niet.

[Eline*]

Je bericht op zich is al een hele goede reden, maar dit in kombinatie met de foto in je onderschrift waarop ik een hond zie die niets van je dochter wil weten laat me alleen maar ruimte voor een heel serieus advies.

Neem zo spoedig mogelijk kontakt op met een goede gedragsdeskundige die samen met jullie de situatie zal gaan bekijken. En alleen op deze manier zal kunnen beoordelen of er een mogelijkheid is om tot een veilige oplossing te komen. Wacht alsjeblieft niet, morgenvroeg gelijk bellen.

Ik sluit me hier volledig bij aan.

[estelle]

even gewoon een 'vraag' hoor aan Wil en Eline.

Waar zien jullie op die foto aan dat de hond niks van het kindje moet weten??

[Wil de hond]

Ik zie een hond die heel gelaten en zonder interesse wegkijkt.

[Hanneke2]

... en een kindje dat die signalen niet ziet en aandacht blijft vragen. Een andere hond had misschien al gehapt op het moment dat de foto werd gemaakt.

[Eline*]

even gewoon een 'vraag' hoor aan Wil en Eline.

Waar zien jullie op die foto aan dat de hond niks van het kindje moet weten??

Dat kan je niet zo stellen. Ik zie alleen wel dat de hond zijn kop afwendt en oogcontact mijdt. Over het algemeen kan je vermijding zien als iets dus niet zo geweldig vinden. Het wil niet zeggen dat de hond een hekel heeft aan het kind, maar hij zit daar ogenschijnlijk niet op zijn gemakje.

[Wil de hond]

Natuurlijk, een foto is maar een momentopname, maar in kombinatie met het bericht vind ik het een foto die heel beeldend weergeeft waar in dat bericht sprake van is. Een hond die last heeft van een kind en bezig is om van passief lijden over te gaan naar handelend aangeven dat er iets goed scheef zit.

Veel ouders zijn echt niet in staat om de lichaamstaal van de hond goed in te schatten totdat de hond begint te grommen en happen. Dan gaan ineens allerlei belletjes rinkelen die al veel eerder hadden moeten gaan rinkelen. Helaas vaak ook te laat.

Men ziet vaak iets wat men graag wil zien, maar niet noodzakelijkerwijs ziet men dat wat werkelijk aan de hand is.

Ik kan me best vergissen, maar laat het oordeel daarover graag over aan iemand ter plaatse die weet waar hij mee bezig is. Een kindje heeft nl. maar één gezichtje, en een hond hoeft weinig fout te doen om echt goed het haasje te zijn.

[Rataplan]

even gewoon een 'vraag' hoor aan Wil en Eline.

Waar zien jullie op die foto aan dat de hond niks van het kindje moet weten??

Dat kan je niet zo stellen. Ik zie alleen wel dat de hond zijn kop afwendt en oogcontact mijdt. Over het algemeen kan je vermijding zien als iets dus niet zo geweldig vinden. Het wil niet zeggen dat de hond een hekel heeft aan het kind, maar hij zit daar ogenschijnlijk niet op zijn gemakje.

Kan daar nog aan toevoegen dat het kind (en kinderen/mensen in het algemeen) oogcontact maken. Kinderen kunnen staren als er iets is wat hun interesse heeft (je kent dat wel als ze buiten bijv.een kale man of iets dergelijks zien). Oogcontact is voor een hond net even iets anders. Staar je een hond aan kan hij dat als bedreigend ervaren

[Wil de hond]

even gewoon een 'vraag' hoor aan Wil en Eline.

Waar zien jullie op die foto aan dat de hond niks van het kindje moet weten??

Even gewoon een tegenvraagje.

Wat zag jij aan die foto?

[starfleet]

We hebben een koningspoedel van bijna 2. Hij is altijd dikke maatjes geweest met onze jongste dochter, ook bijna 2. Ze kon alles met hem en ze lagen regelmatig lekker tegen elkaar aan. Maar sinds een week of 2 moet hij niks meer van haar hebben. Als ze zelfs maar bij hem komt zitten om te aaien, gromt hij al.

Hoe moeilijk ook, je dochter kan niet bij hem gaan zitten om hem te aaien. De hond kan naar jou toekomen terwijl je je kindje bij je hebt en dan kan ze eens aaien.

Je kindje kan wel leren om nooit naar de hond toe te gaan. Persoonlijk zou ik, zeker met de baby op komst, de hond gaan wennen om achter een hek te blijven terwijl je met je dochter en straks de baby in de weer bent. De vrijheid van de hond in huis beperken dus. 's avonds ligt de boel in bed en heeft je hond ook weer alle vrijheid.

Op momenten dat de hond wel vrij rondloopt kun je dan ook de boel goed in de gaten houden. Je dochtertje moet gaan leren om de hond te negeren en hem de ruimte te laten. Dus niet meer erop af en aaien en proberen aan de oren te trekken. Echt, het gaat zo gauw mis, ook let je de hele tijd op, je bent even afgeleid en het kan misgaan.



Anne

[Wil de hond]

We hebben een koningspoedel van bijna 2. Hij is altijd dikke maatjes geweest met onze jongste dochter, ook bijna 2. Ze kon alles met hem en ze lagen regelmatig lekker tegen elkaar aan. Maar sinds een week of 2 moet hij niks meer van haar hebben. Als ze zelfs maar bij hem komt zitten om te aaien, gromt hij al.

Hoe moeilijk ook, je dochter kan niet bij hem gaan zitten om hem te aaien. De hond kan naar jou toekomen terwijl je je kindje bij je hebt en dan kan ze eens aaien.

Je kindje kan wel leren om nooit naar de hond toe te gaan. Persoonlijk zou ik, zeker met de baby op komst, de hond gaan wennen om achter een hek te blijven terwijl je met je dochter en straks de baby in de weer bent. De vrijheid van de hond in huis beperken dus. 's avonds ligt de boel in bed en heeft je hond ook weer alle vrijheid.

Op momenten dat de hond wel vrij rondloopt kun je dan ook de boel goed in de gaten houden. Je dochtertje moet gaan leren om de hond te negeren en hem de ruimte te laten. Dus niet meer erop af en aaien en proberen aan de oren te trekken. Echt, het gaat zo gauw mis, ook let je de hele tijd op, je bent even afgeleid en het kan misgaan.



Anne

Ik zal niet zeggen dat je het fout hebt, maar wel wil ik opmerken dat ik het heel riskant vind om hier advies over te geven. De situatie is daar veel te delikaat voor.

Ik hoop echt dat Pauline direkt serieuze aktie onderneemt en zich niet laat verleiden tot het "rommelen in de marge" waartoe opmerkingen zoals de jouwe toe zouden kunnen leiden.

[johan1969]

Ik ben geen kenner, maar ben je 100 % zeker dat je dochter nooit iets aan je hond heeft gedaan ?

Misschien heeft de hondenkapster hem pijn gedaan , en heeft hij ergens een wondje, en heeft de dochter er aan geweest of zo ? En sindsdien associeert hij de pijn met het meisje ?

Ik zie ook dat de hond zich niet op zijn gemak voelt. Het is alsof hij het meisje wil corrigeren maar weet dat hij dat niet mag. Een andere hond had idd misschien al gebeten.

[estelle]

even gewoon een 'vraag' hoor aan Wil en Eline.

Waar zien jullie op die foto aan dat de hond niks van het kindje moet weten??

Even gewoon een tegenvraagje.

Wat zag jij aan die foto?

Ik krijg bij de foto het idee dat er op het moment dat het kind met de hond 'bezig' is iets gebeurd wat de interesse van de hond wekt (w.s. degene die de foto maakt) en dat hij daarom die kant ook op kijkt.....

Vind het altijd erg interessant dit soort foto's en het commentaar er dan bij van deskundigen.....vandaar o.a. mijn vraag.

Bedankt trouwens, Eline ook.

[simoon]

Beste allemaal,

ik heb twee honden (teef bijna 3 reu 4,5 mnd) en twee dochters (3 en 7 jaar). Beide kinderen mogen niet alleen zijn met de honden, ook niet met de pup. De oudste (dochter) weet dat ondertussen en zal waarschijnlijk (ik zeg waarschijnlijk) ook geen rare streken uithalen maar de jongste daarentegen weet ik met zekerheid van wel. tuurlijk leven wij allemaal met elkaar in een huis maar als ik bezig ben en dus niet voldoende aandacht aan het geheel kan besteden, liggen de honden apart (ruimte naast keuken met een traphekje ipv een deur ertussen) Mijn jongste dochter is van het type; klimmen en onderzoeken dus echt geen goed plan om zonder toezicht bij een hond te laten. Alles gaat altijd prima en natuurlijk komen er wel eens onbewaakte momenten voor (je maakt mij niet wijs dat dit te vermijden is) maar in principe is bij ons regel: geen kinderen en honden samen zonder toezicht. Ze mogen zich zeker niet kleiner maken dan de hond (hoewel m'n jongste dochter nog kleiner is dan onze teef dus kan haar moeilijk de hele dag op een stoel laten staan ). ze liggen ook wel eens bijelkaar maar dan zijn wij er wel bij! Kinderen en honden het blijft een punt. Als een van mijn honden naar de kinderen gromt ben IK er in ieder geval niet zeker van dat de kinderen NIETS gedaan hebben.

Ik krijg bij de foto het idee dat er op het moment dat het kind met de hond 'bezig' is iets gebeurd wat de interesse van de hond wekt (w.s. degene die de foto maakt) en dat hij daarom die kant ook op kijkt.....

ps estelle: die indruk heb ik ook.

[Eline*]

Ik zie ook dat de hond zich niet op zijn gemak voelt. Het is alsof hij het meisje wil corrigeren maar weet dat hij dat niet mag. Een andere hond had idd misschien al gebeten.

Ik vind niet dat we er een cowboyverhaal van moeten maken. De hond kijkt weg en vermijdt..dat is alles wat je op de foto kan zien en dat in combinatie met het verhaal geeft een bepaald beeld. Ik vind het overtrokken nu de hond als enge kindermepper te bestempelen.

Ik vind dat er hulp gezocht moet worden omdat honden en kinderen een gevaarlijke combi zijn..bij voorbaat al. Als het dan inderdaad mis zit betekent dat dat de ouders niet voldoende in huis hebben de boel goed in te schatten en daarom is er hulp nodig. Om ouders te laten zien en leren, kennisoverdracht dus. Ik denk niet dat er iets mis is met de hond. Wel denk ik dat er iets mis is met de omgang van de kinderen met de hond.
Ik vraag me ook af waar dit heen gaat. Je hebt al 2 dochterjes waarvan de oudste 3 is? Daar nu nog een smurf bij..ik snap niet goed wat een hond daartussen moet eerlijk gezegd.
Je kan dat nooit allemaal in de gaten houden..kan niet.

[Wil de hond]

Ik krijg bij de foto het idee dat er op het moment dat het kind met de hond 'bezig' is iets gebeurd wat de interesse van de hond wekt (w.s. degene die de foto maakt) en dat hij daarom die kant ook op kijkt.....

Vind het altijd erg interessant dit soort foto's en het commentaar er dan bij van deskundigen.....vandaar o.a. mijn vraag.

Bedankt trouwens, Eline ook.

Dat zou kunnen, maar ik verwacht dan eigenlijk wel een attentere blik van de hond, met iets attentere oren.

Ik mis echt die attentheid in zijn uitdrukking.

Hij kijkt echt een beetje nergens naar, met een gezicht van: "Heb ík dat nou aan mijn fiets hangen?"

[Eline*]

Ik krijg bij de foto het idee dat er op het moment dat het kind met de hond 'bezig' is iets gebeurd wat de interesse van de hond wekt (w.s. degene die de foto maakt) en dat hij daarom die kant ook op kijkt.....

Vind het altijd erg interessant dit soort foto's en het commentaar er dan bij van deskundigen.....vandaar o.a. mijn vraag.

Bedankt trouwens, Eline ook.

Dat zou kunnen, maar ik verwacht dan eigenlijk wel een attentere blik van de hond, met iets attentere oren.

Ik mis echt die attentheid in zijn uitdrukking.

Hij kijkt echt een beetje nergens naar, met een gezicht van: "Heb ík dat nou aan mijn fiets hangen?"

Hij draait te ver weg om in interaktie te zijn met degene die de foto maakt. Hij heeft de oren iets achterwaarts, hoewel dat bij hangers altijd moeilijk te zien is, maar ze staan niet attent naar voren.

[estelle]

Hihihihi kijk nu anders naar de foto als dat ik de topic opende.
Vind het altijd maar moeilijk om zoiets vanaf een foto te kunnen 'lezen' hoor.

[Wil de hond]

Hihihihi kijk nu anders naar de foto als dat ik de topic opende.
Vind het altijd maar moeilijk om zoiets vanaf een foto te kunnen 'lezen' hoor.

Ik ben benieuwd hoe jij nu naar die foto kijkt, Pauline.

Ik heb het vage vermoeden dat jij het een schattige foto vond toen je hem uitkoos voor je onderschrift. Klopt dat?

[estelle]

Ik krijg bij de foto het idee dat er op het moment dat het kind met de hond 'bezig' is iets gebeurd wat de interesse van de hond wekt (w.s. degene die de foto maakt) en dat hij daarom die kant ook op kijkt.....

Vind het altijd erg interessant dit soort foto's en het commentaar er dan bij van deskundigen.....vandaar o.a. mijn vraag.

Bedankt trouwens, Eline ook.

Dat zou kunnen, maar ik verwacht dan eigenlijk wel een attentere blik van de hond, met iets attentere oren.

Ik mis echt die attentheid in zijn uitdrukking.

Hij kijkt echt een beetje nergens naar, met een gezicht van: "Heb ík dat nou aan mijn fiets hangen?"

Hij draait te ver weg om in interaktie te zijn met degene die de foto maakt. Hij heeft de oren iets achterwaarts, hoewel dat bij hangers altijd moeilijk te zien is, maar ze staan niet attent naar voren.

aha! zie.... dat soort kleine 'dingen' zie ik dan niet op het eerste gezicht , en als een ander (in dit geval jij en Wil dan) het dan zegt en ik nog eens ga kijken denk ik 'ja nu je het zegt' .....

[*Linda*]

Je hond doet het juist heel netjes. Hij gromt naar haar om te laten weten dat wat zij doet niet gewenst is, hij valt niet uit, bijt niet nee hij gromt. Hoe kan hij anders in godsnaam laten weten dat hij bepaalde dingen niet wil? Aan jou om je dochter te leren hoe met de hond om te gaan en, nog belangrijker, wanneer ze hem met rust moet laten.

[Hanneke2]

Ik zie ook dat de hond zich niet op zijn gemak voelt. Het is alsof hij het meisje wil corrigeren maar weet dat hij dat niet mag. Een andere hond had idd misschien al gebeten.

Ik vind niet dat we er een cowboyverhaal van moeten maken. De hond kijkt weg en vermijdt..dat is alles wat je op de foto kan zien en dat in combinatie met het verhaal geeft een bepaald beeld. Ik vind het overtrokken nu de hond als enge kindermepper te bestempelen.

Zo zie ik het absoluut niet hoor. Volgens mij is er op zich niks mis met de hond, alleen de situatie is eng. En als ik zeg 'een andere hond had misschien al gehapt' bedoel ik dat ik honden ken die veel minder goed met kleine kinders om kunnen gaan dan deze. Maar daarin schuilt waarschijnlijk ook het gevaar, omdat je als eigenaar teveel op de goeiigheid van je hond gaat vertrouwen.

Ik vind dat er hulp gezocht moet worden omdat honden en kinderen een gevaarlijke combi zijn..bij voorbaat al. Als het dan inderdaad mis zit betekent dat dat de ouders niet voldoende in huis hebben de boel goed in te schatten en daarom is er hulp nodig. Om ouders te laten zien en leren, kennisoverdracht dus. Ik denk niet dat er iets mis is met de hond. Wel denk ik dat er iets mis is met de omgang van de kinderen met de hond.
Ik vraag me ook af waar dit heen gaat. Je hebt al 2 dochterjes waarvan de oudste 3 is? Daar nu nog een smurf bij..ik snap niet goed wat een hond daartussen moet eerlijk gezegd.
Je kan dat nooit allemaal in de gaten houden..kan niet.

Ik heb er wel eens ruzie over gekregen, maar ik vind honden en kleine kinderen ook een levensgevaarlijke combinatie. Tuurlijk kan het perfect gaan, maar dan praat ik vooral over mensen die hun peuter meenemen naar de wc en nog geen eitje gaan koken met hun rug naar kind&hond toe. En tuurlijk zijn er honden die nooit een grommetje geven ook al hangen er vier kleuters om zijn nek. Maar ik zou het risico gewoon nooit durven lopen.

[*Linda*]

Heb nog even wat andere berichtjes van je opgezocht en toen werd mij direct duidelijk waarom je hond gromt:

****Ik ben de mama in een gezellig gezinnetje met 3 jonkies: twee dochters van 1 en 2 jaar en een witte koningspoedel van 1 jaar. Een lieve hond, die niet verhaart en geweldig omgaat met onze kids. Ze mogen alles: over hem heen klimmen, aan de oren trekken enz enz. Nou ja, HIJ staat het toe, van ons mag dat natuurlijk niet . ****

Niet vreemd dat je hond zo reageert......Je kan wel stellen dat HIJ het allemaal toestaat maar dat betekend dat je het zelf dus al zo ver laat komen. Sorry hoor maar wat denk je er nu zelf van

[johan1969]

Een hond verandert niet 'ineens' volledig van gedrag, da's iets dat geleidelijk is gegroeid, maar misschien heb je de signalen niet herkend.

Nog veel succes ermee.

[Hanneke2]

Hihihihi kijk nu anders naar de foto als dat ik de topic opende.
Vind het altijd maar moeilijk om zoiets vanaf een foto te kunnen 'lezen' hoor.

Even helemaal off-topic, maar het lijkt me wel interessant om ergens een draadje te beginnen met foto's van onze honden in bepaalde situaties, waarbij iedereen commentaar kan leveren over lichaamshouding e.d., en de baas van de hond uiteindelijk wat uitleg geeft over die situatie.