Eline* schreef:Wat je je altijd voor ogen moet houden bij het opvoeden van jonge honden (of mensen
) is wat je later graag als wenselijk gedrag zou willen zien.
Elke leerervaring moet je proberen zo te sturen dat het dus winst oplevert en geen ongewenst gedrag. In dit geval wil je graag een sociaal hondje, wat zich vriendelijk en netjes gedraagt ten opzichte van vreemde honden.
Als spelen uitloopt op jezelf verdedigen en de competitie steeds opzoeken is dat niet wat je wil. Immers wilde je naar een hondje toe wat vriendelijk in contact was en geen fanaat, die met iedere hond wil armpje drukken. Dus lok je op dat moment vrolijk je hondje mee met wat lekkers ..want dat is wel weer wat je graag wil.
Ik ben helemaal niet van het soort ze zoeken het zelf maar uit"". Ik ben baas en ik zoek het uit. Als er wat is wil ik dat Nelson bij mij komt en ik los het op. Zo zijn de regels en gelukkig is Nelson in die mate een lulletje dat hij zich er graag aan houdt.
Ik heb zelf Laika zien veranderen van een pissende schijtbange hond voor andere honden naar een agressieve flippende teef..allemaal omdat ik toen ook nog dacht dat ze het zelf maar moest uitzoeken, want dat zei de hondenschool.
Zij was bang voor andere honden, kwam bij mij steun zoeken in al haar paniek en ik moest haar negeren..uiteindelijk vluchtte ze een paar keer gewoon maar blind het bos in ( aan die baas heb je toch niets) en nadat ze gesteriliseerd was en zelfverzekerder werd knauwde ze een keer van zich af. Dat werkte en werd dus haar strategie, waarin ze, zoals Laika nou eenmaal was, nogal in doortikte, mede omdat haar gedrag angst als drijfveer had.
Bij mij wordt er dus nooit meer niks zelf uitgezocht. Wil niet zeggen dat het soms wel gewoon het slimste is je even buiten armpjedruktoestanden te houden tussen twee honden. Ik doel met ingrijpen voornamelijk op voorkomen. Ben ik te laat en staan er bv twee reuen met hoge staarten en gespannen houdingen tegenover elkaar hou ik gepast mijn muiltje en wacht af.
Ik snap 'm
Ik vind het zowiezo wat moeilijker om Saartje echt goed te doorgronden dan dat ik dat vond met Moos. Moos is namelijk heel duidelijk; hij vindt zichzelf leuk, en verwacht dat anderen dat ook vinden.
Hij zoekt met andere honden geen conflicten op, maar stelt zich ook zelden onderdanig op. Hij is Moos, hij is leuk, en anderen hebben dat ook maar te zien is geloof ik een beetje zijn levenshouding. En als hijzelf iets niet leuk vind is dat altijd al heel duidelijk aan hem te merken geweest.
Saartje was toen ze hier kwam heel timide en angstig. Ze schrok bij wijze van spreken al van een langslopende slak, en wilde dan echt wegvluchten. Als ze niet op straat aan de riem zou hebben gezeten zou ze zo weggerend zijn uit angst bij elke auto of fiets.
Als mensen haar wilde aaien schoot ze ook weg, ze moesten echt door de knieeen en haar heel lief lokken, en dan kwam ze kruipend kwispelend contact zoeken. Zelfde met andere honden, pas na een week liep ze zelf op ze af, en als ze er dan was rolde ze zich direct op haar zij, en liet zich besnuffelen. Binnen durfde ze wel wat meer, konden mensen haar ook makkelijker aaien.
Binnen twee weken is ze van een angstig hondje naar een veel vrijer hondje gegaan, en ik denk dat Moos daar een hele grote rol in heeft gespeeld. Hij begroette iedereen in het hondenbos, dus dacht Saar na een tijdje dat dat zo hoorde en rende gewoon heel hard achter Moos aan. Nu doet ze het ook zonder hem. Ze kan nu zonder angst langs de 50 km. weg lopen (na weken steeds iets langer oefenen) en vreemde honden worden nu ook door haar besnuffeld, en hun bek wordt gelikt.
Ze is nog wel minder onderzoekend dan Moos, als ik haar roep komt ze altijd, ook als ze bijv. naar een andere hond toerent. Roep ik haar, dan draait ze om en komt hard kwispelend mijn kant op. Moos heeft daar 1.5 jaar over gedaan, die vond alles veel te leuk en spannend.
Daarom verbaasd het me eigenlijk ook weer zo dat ze nu met sommige honden echt heel wild kan spelen. Nergens bang voor lijkt ze dan wel, dan springt en rent ze, en vaak gromt en blaft ze ook nog tijdens spel. Soms zelf als twee van haar vriendjes (waarvan een Golden nota bene) aan het spelen zijn, gaat ze er gewoon tussen staan en springt ze tegen een van de twee op, zodat ze ook even met haar gaan spelen. Terwijl ze dan daarvoor kruipend de bek van een andere hond heeft gelikt en op haar rug is gaan liggen zodat ze haar kunnen besnuffelen.
Dus ze is op veel momenten erg onderdanig, en vaak ook terughoudend, terwijl ze op andere momenten zich gedraagt alsof het woord 'angst' niet in haar vocabulaire voorkomt.
Ook daarom vond ik de situatie die ik hierboven heb verteld wat lastig in te schatten. Is ze wat angstig en onderdanig naar die andere hond, of is ze gewoon wild aan het spelen, zoals ze ook vaak doet, en leuk vindt ook?
Juist omdat ze ook wel bangig kan zijn, wil ik niet dat haar extra angst wordt aangedaan door het ruwe spel van die andere hond. Maar aan de andere kant kan ze zelf ook best pittig zijn, dus hoef ik haar misschien niet zo te beschermen.
Nou ja, lang verhaal geworden dit alleen maar ter illustratie van mijn vraag
Maarrrr....daar laat miekmiek zich niet door tegenhouden. Ik hou even in de gaten waarneer manlief richting amsterdam moet en dan rij ik een stukje met hem mee. Ik laat het je tijdig weten!