Die twee monsters bij mij stoeien nog weleens samen. En dat móet altijd aan mijn voeten (krijg ik af en toe gezellig een hapje mee) of het moet tussen de tafel en de bank in ofzo. Dat er maar flink veel omvalt. Of terwijl je naar de keuken loopt met iets in de hand, stoeien ze voor je voeten uit. Ga jij naar links, gaan zij naar links. Ga jij naar rechts, gaan zij naar rechts. Je staat te koken en achter de benen een hond, of nog liever, twéé. Zodat, als je van je plek stapt om een pollepel te pakken, je bijna horizontaal gaat.
