Pino is bang voor Eric

[Carly]

We zitten met een probleem ... een heel groot probleem ... Pino is bang voor Eric ... volgens mij doodsbang.
Het zit zo:
Zodra Eric thuis komt uit zijn werk komt Pino gelijk bij mij schuilen ... hij komt echt tegen me aan zitten, het liefst tussen m'n benen in want daar voelt hij zich veilig.
Als Eric hem dan bij zich roept weigert Pino ... en niet zo'n klein beetje ook. Snoepjes, speeltjes, andere lokkertjes, niets werkt. Pino weigert. Als ik Pino dan bij zijn halsband pak om hem naar Eric toe te brengen verzet hij zich echt.
Komt Eric dan vervolgens naar Pino toe, dan gaat Pino op zijn rug liggen en begint te plassen ... niet een paar druppeltjes ... nee, hij laat het gewoon lopen.
Als ik bij Eric op schoot ga zitten dan komt Pino wel ... maar anders echt niet.
Eric gaat normaalgesproken met Pino lopen als hij uit z'n werk komt. Pino is normaal heel enthousiast als hij uit mag ... maar bij Eric weigert hij dan dus ook.
Is Eric eenmaal een uurtje thuis dan is er niet echt meer iets aan de hand. Pino gaat echter niet naar Eric toe voor aandacht en gaat zelfs niet bij Eric aan zijn voeten liggen.

Ik baal hier echt grondig van. Het eerste levensjaar doen honden alles op ... en als hij dus bang blijft voor Eric hebben we de komende (hopelijk) 12 jaar echt een probleem. Als Pino echt zo bang blijft voor Eric zie ik het echt somber in ... 1 van de afspraken die we hebben gemaakt toen we Pino in huis namen was dat als het niet klikte Pino weg moest ... nu klikt het dus absoluut niet tussen Eric en Pino en ik zit dus regelmatig te janken omdat Eric weer een rothumeur heeft omdat het niet klikt tussen hem en Pino. Ik wil Pino echt nooit meer kwijt ... maar als 't niet gaat dan gaat 't niet.

Ik heb wel zo'n vermoeden waar Pino's angst vandaan komt ... Eric is een stuk harder met straffen dan ik ben. Echt hard ... ik zeg zo vaak tegen hem dat het minder kan ... maar Eric luistert gewoonweg niet. Het is ook een aantal keer voorgekomen dat Pino iets fout deed, Eric dit zag en Pino vervolgens met een noodvaart naar mij toe kwam en bij me op schoot sprong uit pure doodsangst.

Ik troost Pino nooit als hij bij me komt schuilen omdat hij bang is ... ik ga gewoon verder met waar ik mee bezig was en haal hem niet eens aan. Desondanks vlucht hij toch steeds naar me toe.

Eric loopt ook tegen iedereen op te scheppen. Wat hij dan zegt is: "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet". M'n nekharen gaan dan echt overeind staan ... dat hij zo over Pino kan praten. Ik zeg dan ook sarcastisch tegen hem: "Wees er maar trots op dat Pino doodsbang voor je is, zou ik ook zijn en daar heb je ook heel veel aan, een bange hond!!"

Ik zie de toekomst echt somber tegemoet. Wat zo mooi begon begint er nu steeds bewolkter uit te zien. Ik wil Pino echt niet meer kwijt. Ik mopper zelf ook wel is, het is nou eenmaal niet het makkelijkste wat er is, een pup opvoeden. Maar ik hou zielsveel van Pino en ik heb veel meer lol met Pino dan dat ik loop te mopperen. Ik zit hier weer met tranen in m'n ogen en m'n handen in 't haar.

Wat zou ik nou kunnen doen om ervoor te zorgen dat Pino niet meer bang is voor Eric??? Ik weet dat Eric zijn instelling moet veranderen en daar ben ik zo hard mee bezig ... dit gaat echter 5 minuten goed maar dan zijn we weer terug bij af.
Ik weet 't echt niet meer ... help!!!

[Mama Sanneke]

Dit zal mij niet in dank afgenomen worden,
smijt manlief buiten en hou de hond
Iemand die niet lief is voor dieren ....

Ik vrees echter dat je hond een grondige angst heeft gevormd t.o.v. Eric, ik weet niet of de kenners het hier met me eens zijn, maar volgens mij krijg je dat er zo goed als niet meer uit.

[Carly]

Eric is voor mij echt de grootste schat die er is ... anders was ik ook niet met hem getrouwd
Ik wist al dat hij meer een katten- dan een hondenmens is ... maar dit begint uit de hand te lopen. Eric mishandelt Pino niet ... echt niet ... maar met straffen is hij heel hard.
Ik wil echt dat dit goedkomt.

[chaos]

Geloof dat ik me bij de vorige schrijfster aansluit.
Ik hou er niet van om zo hard te straffen en als je vriend zijn instelling niet wil veranderen zou ik de hond idd. herplaatsen als je bij je vriend wil blijven.

[Annet]

Als ik het zo lees, denk ik dat Eric regelmatig te hard straft zonder dat Pino snapt waar voor. Dus is het logisch dat hij doodsbang voor hem is.
Als ik je was, zou ik Pino herplaatsen. Het is niet eerlijk dat hij de hele dag bang is en ik geloof niet dat Eric snel zijn houding zal veranderen, gezien de uitspraken die hij doet over dat hij er 'trots' op is dat Pino uit angst voor hem gaat plassen.

[jelle]

Dit zal mij niet in dank afgenomen worden,
smijt manlief buiten en hou de hond

Ssst Sanneke, niet zeggen hoor, maar heel stiekem dacht ik even hetzelfde...

Dat een hond wat banger is voor mannen dan voor vrouwen kan best voorkomen, en heel vaak is dat met de juiste aanpak best te overwinnen. Maar als je vriend/partner/man ook geen moeite wil doen om het vertrouwen van Pino te winnen en vindt dat het allemaal wel goed gaat zo kunnen we tips geven tot we er bij neervallen, dan wordt het nooit wat.

[Mama Sanneke]

Geloof dat ik me bij de vorige schrijfster aansluit.
Ik hou er niet van om zo hard te straffen en als je vriend zijn instelling niet wil veranderen zou ik de hond idd. herplaatsen als je bij je vriend wil blijven.

Daar ga ik in mee !
Als haar vriend zijn gedrag niet wil wijzigen en Carly daar zo verdriet om heeft zou ik hem herplaatsen.
Maar ik vraag me af wat de gevolgen zijn bij volgende adoptie-baasjes.

[Mama Sanneke]

Eric is voor mij echt de grootste schat die er is ... anders was ik ook niet met hem getrouwd
Ik wist al dat hij meer een katten- dan een hondenmens is ... maar dit begint uit de hand te lopen. Eric mishandelt Pino niet ... echt niet ... maar met straffen is hij heel hard.
Ik wil echt dat dit goedkomt.

Dat kan alleen als Eric stopt met de hond zo te straffen.
Waarom doet hij dat ? Is het omdat hij niet goed weet hoe te reageren ?

[Caro.]

Jij kan er op zich niet voor zorgen dat Pino niet meer bang is voor Eric.
Als hij zo hard blijft straffen en zich op deze manier op blijft stellen, zal de hond bang blijven (als dat niet al gebeurd).
Als jouw man niet met honden om kan gaan en ze dermate hard straft dat de hond bang wordt, dan zal je in het belang van de hond Pino moeten herplaatsen (of je man de deur uitgooien...... maar ik geloof niet dat dit gebeurt uit jouw woorden, al zou ik er niet aan moeten denken met een man samen te wonen die zo met dieren omgaat, maar goed.....).

Dus herplaats je hond bij mensen die allebei van honden houden. Dit is uitermate zielig voor de hond en straks is de schade onherstelbaar, als dit al niet gebeurd is.

[Mama Sanneke]

quote Carly : "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet".

Dat vind ik vreselijk, voor je hond en ook voor jou.

[chaos]

Ik denk dat de hond onzeker is; hij wordt gestraft op een harde manier, is het de hond wel duidelijk waarvoor? ( dan nog ) en het is dus een pupje?.....dan is voor mij straffen al helemaal niet aan de orde positief trainen en opbouwen...

Ik zou voor herplaatsen kiezen..

[Moos]

Nou, als je een man hebt die zegt: "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet". Dan kan dat in mijn ogen nooit een heel vriendelijk en aardig persoon zijn in het dagelijks leven.

Maar goed, dit terzijde. Ik zou ook Pino herplaatsen als je man zijn aanpak niet kan veranderen. Het is niet eerlijk voor Pino om op deze manier behandelt te worden. Jij noemt het geen mishandeling, maar ik vind het echt daaraan grenzen hoor. Als de hond doodsbang voor je man is, en hij opmerkingen maakt zoals ik hierboven quotte, dan is de hond duidelijk diep ongelukkig. En als een hond in een huis woont waar hij diep ongelukkig is zodra een van de bazen thuis is, terwijl ook duidelijk is waardoor dat komt en de baas in kwestie weigert om dat te veranderen, vind ik dat dus grenzen aan mishandeling.
Zeker omdat de manier waarop hij Pino behandelt echt gewoon te gek ois voor woorden!

[Mama Sanneke]

Hoe oud is Pino eigenlijk ?
En waarom word hij gestraft ?

[*Linda*]

Sorrry hoor, maar zoek alsjeblieft een ander baasje voor die hond. Ik vind het erg slap van je dat je je man hiermee weg laat komen. "Ik heb al eens gevraagd of het minder kon maarja......" Slap, heel slap.

[*Linda*]

quote Carly : "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet".

Dat vind ik vreselijk, voor je hond en ook voor jou.

Dit vind ik niet vreselijk, dit is om te kotsen

[Anna*]

Sjonge ja, dat is me wat, echt heel naar voor je Carly.

Ik kan me zo voorstellen dat jouw man gewoon geen verstand van honden heeft en denkt dat ie er goed aan doet hard te straffen. Okay, kan de beste overkomen, ook Gaus is ooit zo geweest, en met hem velen.

Maar het zou wel mooi zijn als hij openstond voor de andere kant, als jij hem bijvoorbeeld duidelijk kon maken dat dit echt niet kan, desnoods met een flinke ruzie (kan soms helpen ). Ik persoonlijk zou echt woedend worden, op mijn strepen blijven staan en goed duidelijk maken dat ie de hond niet nog één keer hard zou hoeven aanpakken want anders...

Maar goed, ieder z'n ding en waarschijnlijk zit jij gewoon heel anders in elkaar.

Wat ook een manier kan zijn, is met je man op een cursus gaan waar op basis van belonen wordt gewerkt (en waar hard straffen taboe is). Vaak is het toch wel zo dat mannen misschien niet naar hun eigen vrouw luisteren maar dan nog wel naar een vreemde, een hondentrainer in dit geval. Als hij stapje voor stapje leert inzien dat Pino vriendelijk behandelen veel meer oplevert dan hard met hem omgaan, kan het misschien nog wel goed komen.

Om te beginnen zou je hem eventueel een boekje over hoe om te gaan met honden kunnen laten lezen, zodat ie het in elk geval van een andere kant hoort. En er dan rustig over proberen te praten hoe hij ditzelfde stapsgewijs zou kunnen toepassen.

Wil hij zelfs die moeite niet doen, tja, helaas, hoe erg ik het ook voor je vind, dan is er geen andere oplossing dan een zeer goed huis zoeken. En misschien kunnen jullie het dan maar beter bij katten laten, want ook een pup kan flinke schade oplopen door een verkeerde/ondoordachte/harde aanpak.

Sorry voor je, ik hoop echt dat er nog een oplossing is.

[Djinny]

Ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn partner zo met dieren om zou gaan.
Om de hond nog meer leed te besparen zou ik ook een ander baasje zoeken.

[Mama Sanneke]

Ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn partner zo met dieren om zou gaan.
Om de hond nog meer leed te besparen zou ik ook een ander baasje zoeken.

wat een lief onderschrift heb je weer !!

[Branka]

Ik moet zeggen dat ik toch wel verbaasd ben over de tegenstrijdigheid in jouw man. Want aan de ene kant is het blijkbaar een vreselijk lieve man (volgens jouw woorden), maar aan de andere kant is het een vreselijke man. Zeker als je kijkt hoe hij straft, n.l. zo erg dat jullie hond er doodsbang van wordt.
Zelf zou ik niet kunnen of willen leven met iemand die zo met dieren omgaat, ongeacht of het meer een katten- dan honden mens is. En zou ik het merken, dan was het huis te klein. Maar dat is mijn persoonlijke mening, daar heb jij weinig aan .
Ik moet mij helaas aansluiten bij de andere reacties: of jouw man zal zijn houding t.o.v. Pino drastisch moeten veranderen of je kan Pino misschien maar beter herplaatsen. Want ik vermoed dat je jouw man niet de deur uit zal zetten.

[Carly]

Eric heeft vroeger alleen konijntjes gehad. Ik zie konijntjes niet echt als huisdieren ... die horen lekker vrij rond te hobbelen en niet een in hokje te zitten dat 1 of 2 keer per week wordt verschoond en eten krijgen van mensen.

Pino is bang voor Eric als hij thuis komt ... niet de hele dag door!!! Dit duurt hoogstens een half uurtje.
De laatste tijd lossen we het op door dat Eric zodra hij thuis komt mij hallo zegt en dan met Pino gaat lopen. Ik loop dan mee tot aan de voordeur en zodra Pino buiten is doe ik de voordeur dicht. Zodra ze thuis komen is er dus niets meer aan de hand.
Als Eric niet met Pino gaat lopen (omdat ik dat net heb gedaan, dit ligt eraan tot hoe laat Eric moet werken) dan is Pino het eerste kwartier/half uur bang voor Eric ... daarna gaat hij wel naar Eric toe als Eric hem roept en volgt hij ook braaf de commando's op die Eric hem geeft. Maar hij gaat nooit uit zichzelf naar Eric toe en gaat ook nooit bij Eric liggen.

Begrijp me niet verkeerd ... het is echt niet zo dat Pino hier dag in dag uit in doodsangst doorbrengt. Overdag is er niets met hem aan de hand ... dan is hij gewoon een eigenwijze baldadige pup die er van geniet als ik met hem aan het kroelen ben, met hem speel of met hem ga wandelen. Ik hoor van iedereen om me heen dat Pino een geweldige hond is en iedereen die ik ken smelt voor hem.

Het gaat mij echt puur om het half uurtje nadat Eric thuis is gekomen ... wat kunnen we er aan doen om ervoor te zorgen dat de angst tijdens dat half uurtje weg gaat??? Na dat half uurtje gaat het goed ... okay ... Pino luistert perfect naar mij en een stuk minder naar Eric ... maar dat lijkt me niet meer dan normaal aangezien ik de cursussen met Pino volg, met hem train en de hele dag thuis ben.

Het is dus echt eerlijk waar niet zo dat Pino hier continu bang is ... ik weet zelf ook goed genoeg dat ik een hond zo niet zou kunnen laten leven ... het gaat echter om dat ene half uurtje.

Ik ben geen held als het neer komt op problemen op papier omschrijven die mij aan het hart gaan ... ik ben soms uren bezig voor er eindelijk op papier staat wat er moet staan als ik iets uit moet schrijven ... vandaar dat er stukjes bijkomen die ik in het eerste berichtje niet neerzette.

Iemand nog andere tips???

[Eline*]

Ben jij zo iemand die zijn kinderen ook laat mishandelen door zijn man en vervolgens zegt dat ie er niets aan kan doen? Sorry, maar ik voel me boos worden als ik je bericht lees. Een pissende hond is inderdaad doodsbang en jij staat toe dat je man zo met je hond omgaat dat jouw hond zich in zijn eigen huis niet meer veilig voelt. Je egoistische "ik wil hem niet meer kwijt" maakt me eigenlijk alleen maar bozer. Als je hem niet meer kwijt wil kan je ook zijn pootjes vastspijkeren, dan kan hij ook nooit meer iets fout doen en hoeft je man hem niet meer te stuipen op het lijf te jagen.

Kortom, zoek een andere baas en neem nooit meer een hond.

[Mama Sanneke]

Eric heeft vroeger alleen konijntjes gehad. Ik zie konijntjes niet echt als huisdieren ... die horen lekker vrij rond te hobbelen en niet een in hokje te zitten dat 1 of 2 keer per week wordt verschoond en eten krijgen van mensen.

Pino is bang voor Eric als hij thuis komt ... niet de hele dag door!!! Dit duurt hoogstens een half uurtje.
De laatste tijd lossen we het op door dat Eric zodra hij thuis komt mij hallo zegt en dan met Pino gaat lopen. Ik loop dan mee tot aan de voordeur en zodra Pino buiten is doe ik de voordeur dicht. Zodra ze thuis komen is er dus niets meer aan de hand.
Als Eric niet met Pino gaat lopen (omdat ik dat net heb gedaan, dit ligt eraan tot hoe laat Eric moet werken) dan is Pino het eerste kwartier/half uur bang voor Eric ... daarna gaat hij wel naar Eric toe als Eric hem roept en volgt hij ook braaf de commando's op die Eric hem geeft. Maar hij gaat nooit uit zichzelf naar Eric toe en gaat ook nooit bij Eric liggen.

Begrijp me niet verkeerd ... het is echt niet zo dat Pino hier dag in dag uit in doodsangst doorbrengt. Overdag is er niets met hem aan de hand ... dan is hij gewoon een eigenwijze baldadige pup die er van geniet als ik met hem aan het kroelen ben, met hem speel of met hem ga wandelen. Ik hoor van iedereen om me heen dat Pino een geweldige hond is en iedereen die ik ken smelt voor hem.

Het gaat mij echt puur om het half uurtje nadat Eric thuis is gekomen ... wat kunnen we er aan doen om ervoor te zorgen dat de angst tijdens dat half uurtje weg gaat??? Na dat half uurtje gaat het goed ... okay ... Pino luistert perfect naar mij en een stuk minder naar Eric ... maar dat lijkt me niet meer dan normaal aangezien ik de cursussen met Pino volg, met hem train en de hele dag thuis ben.

Het is dus echt eerlijk waar niet zo dat Pino hier continu bang is ... ik weet zelf ook goed genoeg dat ik een hond zo niet zou kunnen laten leven ... het gaat echter om dat ene half uurtje.

Ik ben geen held als het neer komt op problemen op papier omschrijven die mij aan het hart gaan ... ik ben soms uren bezig voor er eindelijk op papier staat wat er moet staan als ik iets uit moet schrijven ... vandaar dat er stukjes bijkomen die ik in het eerste berichtje niet neerzette.

Iemand nog andere tips???

Ik zou zoals vorigen al zeiden Eric de cursussen laten volgen.
Misschien heeft je man geen zelfvertrouwen genoeg, en als ie merkt dat het wel lekker loopt op cursus...
Maar waarom word hij dan wel gestraft ? ??

[Djinny]

Ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn partner zo met dieren om zou gaan.
Om de hond nog meer leed te besparen zou ik ook een ander baasje zoeken.

wat een lief onderschrift heb je weer !!

Lief hé :smile1:

[Anna*]

Hé Carly, neem je man in de eerste plaats mee naar de cursus! Het is voor hem ook niet leuk als hij zo'n achterstand heeft t.o.v. jou, en hoe kun je één lijn trekken als jij wekelijks leert hoe je de hond moet opvoeden en je man dat hooguit uit de tweede hand moet doen?

Wat je het eerste halfuurtje het best kunt doen? Het lijkt mij dat hij Pino gewoon compleet moet negeren, hem hooguit wat lekkers toestoppen/-gooien. Geeft hij ook het eten en zorgt hij voor de leuke dingen? Dat is ook heel belangrijk. Pino moet hem echt leuk gaan vinden, en zeker niet nog meer nare ervaringen met hem opdoen!

Maar vast en zeker zul je hieromtrent nog meer tips krijgen.

[Debora]

Ben jij zo iemand die zijn kinderen ook laat mishandelen door zijn man en vervolgens zegt dat ie er niets aan kan doen? Sorry, maar ik voel me boos worden als ik je bericht lees. Een pissende hond is inderdaad doodsbang en jij staat toe dat je man zo met je hond omgaat dat jouw hond zich in zijn eigen huis niet meer veilig voelt. Je egoistische "ik wil hem niet meer kwijt" maakt me eigenlijk alleen maar bozer. Als je hem niet meer kwijt wil kan je ook zijn pootjes vastspijkeren, dan kan hij ook nooit meer iets fout doen en hoeft je man hem niet meer te stuipen op het lijf te jagen.

Kortom, zoek een andere baas en neem nooit meer een hond.

Hier ben ik het dus mee eens, dit is gewoon heel erg voor zo'n jonge hond. Pino is nu nog jong en bij een ander baasje raakt ie het misschien wel kwijt, maar hoe langer hij in deze situatie zit hoe meer je kapot maakt. Dat is dus schandalig en kan zeker wel onder de noemer "mishandeling" plaatsen.

[Rataplan]

Ik sluit me bij Branka aan. Ach ja lief betekent voor iedereen iets anders.
Ik zou mezelf en mijn hond een beter leven gunnen en hem de deur wijzen.
Bye bye baby

[Anna*]

Heb nog wat gespit en tot mijn verbazing/spijt las ik dat Pino pas 12 weken was toen hij bij jullie kwam. Ik was in de veronderstelling dat het om een 'afdankertje' ging dat al verpest bij jullie kwam.

Wat vreselijk jammer dan, jullie hadden zo'n goede start. Echt hoor, samen een cursus doorlopen is gewoon heel belangrijk, vooral voor mensen die geen honden gewend zijn!!!!!

[Carly]

Dit gaat wel errug hard ... ik was bezig met mijn laatste reactie te tikken toen er maar 11 berichtjes stonden ... toen ik hem plaatste waren er al 19!!!

Goed ... even een beschrijving van Erics straffen en het waarom:

Eric straft Pino als hij dingen sloopt door Pino in zijn nek te grijpen en foei te zeggen. Als Pino aan de riem trekt corrigeert Eric hem door zelf aan de riem te trekken (de halsband is half slipketting half halsband).
Wanneer Pino hapt dan pakt Eric Pino bij zijn bek en doet Pino's lip tussen z'n tanden.
Wanneer Pino in huis plast (terwijl hij net een half uur uit is geweest) straft Eric hem door hem in z'n nek te grijpen en foei te zeggen.

Nu weet ik dat Eric een behoorlijk sterke hand heeft ... vandaar dat ik tegen hem zeg dat het zachter kan.

Eric is in het dagelijks leven echt een schat ... hij kan echter heel erg bot zijn ... hij is nou niet echt iemand die een blad voor de mond heeft ... hij zegt gewoon wat hij denkt.

Als ik nu naar Pino kijk zie ik een hond die hier gelukkig is ... hij heeft het hier goed naar z'n zin en voelt zich hier optimaal thuis. Dat zegt overigens iedereen die hier over de vloer komt. Tijdens het kamperen met pinksteren was er een man die zelf beagles en herders heeft gefokt. Hij heeft in mijn ogen veel verstand van honden. Wat hij over Pino zei was het volgende: "Een gelukkige hond. Niet bang om zichzelf te zijn. Hij is gelukkig met wie hij is en is trouw naar jou toe. Hij zit goed in z'n vel en dat laat hij ook zien."

Lieve mensen ... het gaat echt maar om dat ene half uurtje ... daarna is er niets meer aan de hand!!! Okay, af en toe loopt Eric te mopperen en dan kijkt Pino mij aan ... als ik aangeef dat het goed is gaat Pino weer lekker verder met z'n eigen ding doen en besteed geen aandacht meer aan het gemopper van Eric.

[Branka]

Sorry Carly, maar ik vind dat je dingen wel bagatelliseert. Het feit dat jouw hond uit angst plast en jouw man daar stoer over loopt te doen vind ik totaal niet kunnen (en dan druk ik mij zeer mild uit).
En realiseer je dat Pino hier last van kan blijven houden en angstig blijft.
Kennissen hebben ook 2 honden en zijn daar op zich lief voor. Maar hij heeft een behoorlijk zware stem en zijn verbale (! nooit fysiek!) correcties zijn dus luid en bovendien lang. En dat merk je dus aan hun jongste hond die daar erg gevoelig voor is. Zodra die een correctie krijgt merk je dus dat ie relatief lang nodig heeft om daarvan te herstellen en bovendien is ie ook duidelijk minder op zijn gemak. En ik vind dat dus uiterst onaangenaam om dat te zien. Mijn vader heeft hem daarom tijdens het oppassen bewust zitten aaien en kroelen om hem toch enig vertrouwen te geven in hem en mannen in het algemeen.

[Mama Sanneke]

QUOTE : Als ik nu naar Pino kijk zie ik een hond die hier gelukkig is

Nou; kan ik echt nie meer volgen hoor


Je hond is een Golden Retriever van 6 maand oud, klopt dat ?
Zijn lip tussen zijn tanden ??