agressie in een groep: hoe aanpakken.

[Zoie]

Ik heb zelden of nooit problemen met Spok met een individuele hond. Maar in een groep kan hij dermate opgewonden raken dat hij zich gaat misdragen.

Vandaag was het weer raak. Op zich was hij een leuk spelletje aan het spelen met een boxer aan het water. Komt er een andere hond aan die ook mee wilde spelen en nog een paar honden die daar wat rond hollen. Die boxer kent die hond en wil met hem spelen.

Dan zie je Spok feller worden, er wordt wat gesnauwd, en dan wordt Spok echt te fel, niet spelen meer dus.

Meestal haal ik hem voor die tijd met een stok uit de situatie, maar vandaag lukte dat niet, en heb ik hem omdat hij zich niet tot kalmte liet manen, opgepakt en uit de situatie gehaald.

Zit er een beetje mee. Het liefst heb ik natuurlijk dat Spok zich blijft gedragen, iig als ik hem daartoe maan, maar vandaag lukte dat niet.

Hoe zouden jullie zoiets aanpakken ? Flink corrigeren, situaties ontlopen ?

[laeken]

Situaties ontlopen. Waarom zou je van een reutje eisen dat hij zomaar zijn speelmaatjes kan delen, iedere hond leuk zou moeten vinden en altijd alleen maar zou spelen?

Ik vind dat persoonlijk teveel gevraagd en heb geen enkel probleem met het rekening houden met het karakter en de hond.
Ik denk ook dat je er weinig tot geen invloed op hebt hoe Spok dan reageert omdat het gewoon normaal en honds is

Wuilus kon niet met teven en dat had ik te respecteren Ik kon haar wel corrigeren en dan liep ze zeeeeeer gespannen tussen andere teven. Dat trokken die teven nog ik op zo'n moment.

Weglopen was een beter idee. Ik zou Spok ook optillen en weglopen.

[Zoie]

ja, op zich denk ik dat je gelijk hebt en dat ontlopen beter is. Alleen, daar gaan we weer in een uitlaatbos is dat niet altijd even eenvoudig.

Vaak reageert hij overigens wel weer goed op: Spokkie! Even rustig !!! ", maar niet altijd dus. Met te veel rennende honden komen er te veel prikkels op hem af, en wordt hij onbereikbaar of ik moet idd heel stevig gaan ingrijpen.

[Eline*]

Nelson kan dat ook niet aan. Sommige honden zijn erg gevoelig voor stemming. Als er in een groep opwinding heerst gaan ze mee in de drukte en worden prikkelbaar.
Ik ga met Marc mee in dat je niet van iedere hond een alleskunner kan maken. Je kan hem als je ziet dat hij te druk gaat worden even een time-out geven aan de lijn naast je bijvoorbeeld en eens kijken wat dat doet.
Verder zou ik het gewoon ontwijken.

[Zoie]

oke, bedankt voor het advies. Ga idd vroeger ingrijpen en hem afleiden, c.q. uit de situatie leiden indien ik het fout zie gaan. Time out heb ik ook wel gedaan op het uitlaatveldje, en dat werkte wel goed. Maar misschien is dat ook wel een situatie die eigenlijk niet zo goed voor Spok is, hoewel hij er graag naar toe gaat.

[Eline*]

oke, bedankt voor het advies. Ga idd vroeger ingrijpen en hem afleiden, c.q. uit de situatie leiden indien ik het fout zie gaan. Time out heb ik ook wel gedaan op het uitlaatveldje, en dat werkte wel goed. Maar misschien is dat ook wel een situatie die eigenlijk niet zo goed voor Spok is, hoewel hij er graag naar toe gaat.

Oo, Nelson ook, die vindt dat geweldig. Ik noem hem niet voor niks vaak een Johnny of een Tokkie. Het is een hooligan, die het geweldig vindt zich als een baviaan overal in te storten en te vechten. Hij zal nooit uit zichzelf beginnen, maar als er drukte heerst springt hij als een bok op de haverkist. Je ziet hem dan helemaal strak in zijn vek gaan staan en vol opwinding erheen willen. Mag nie!!

[Marja]

Bij Stapper helpt het goed om gewoon door te lopen als we een groepje honden zien.
Ik blijf er nooit bij stil staan want het risico dat er een reu tussen zit die Stappper niet moet wil ik niet nemen.
Als we gewoon rustig langs zo'n groep lopen is er niets aan de hand.
En soms lukt het wel hoor, de meeste honden ken ik zo langzamerhand wel.

[Zoie]

Bij Stapper helpt het goed om gewoon door te lopen als we een groepje honden zien.
Ik blijf er nooit bij stil staan want het risico dat er een reu tussen zit die Stappper niet moet wil ik niet nemen.
Als we gewoon rustig langs zo'n groep lopen is er niets aan de hand.
En soms lukt het wel hoor, de meeste honden ken ik zo langzamerhand wel.

Spok zou nooit zomaar een groep vreemde honden binnen denderen. Zijn respect voor roedels is daarvoor te groot. Maar in een uitlaatbos vormen groepjes zich razendsnel. Zo sta je alleen op een open plek of aan het water, en binnen een paar minuten komen er van alle kanten honden aan. Als je hond dan leuk staat te spelen is het ook niet makkelijk dat telkens af te kappen.

[Zoie]

lijkt dus wel een zuiders trekje, want kwiebus heeft dat ook heel erg . bemoeit zichzelf ook óveral mee.
hier thuis in z'n eigen bende roep ik hem wel tot orde als hij te fel aan 'regel-itis' lijdt, maar met vreemde (of niet-roedel-)honden ligt dat toch anders.

denk eerlijk gezegd jan dat geen van mijn honden dat zou trekken, zo'n geharrewar in een allegaartjesgroep. ik zou ze er wel uit weg kunnen 'brullen', maar zeker niet kunnen voorkomen dat het één minuut later, afhankelijk van de situatie, gewoon opnieuw begint .

Ja, dat weg brullen lukte niet, dus werd het dragen. Het is wel grappig om te zien dat hij dan de volgende dag goed luistert. Maar ik weet dat het effect maar tijdelijk is.

[Marja]

Bij Stapper helpt het goed om gewoon door te lopen als we een groepje honden zien.
Ik blijf er nooit bij stil staan want het risico dat er een reu tussen zit die Stappper niet moet wil ik niet nemen.
Als we gewoon rustig langs zo'n groep lopen is er niets aan de hand.
En soms lukt het wel hoor, de meeste honden ken ik zo langzamerhand wel.

Spok zou nooit zomaar een groep vreemde honden binnen denderen. Zijn respect voor roedels is daarvoor te groot. Maar in een uitlaatbos vormen groepjes zich razendsnel. Zo sta je alleen op een open plek of aan het water, en binnen een paar minuten komen er van alle kanten honden aan. Als je hond dan leuk staat te spelen is het ook niet makkelijk dat telkens af te kappen.

Ja klopt:)
Het is ook wel eens vervelend want Zara kan enorm genieten van spelen in een groep.
Maar vaak lijn ik Stapper dan even aan tot we weer verder lopen.
Moet hij zich maar gedragen

[Zoie]

of voorkomen als je zelf in kunt schatten dat het die kant op zou kunnen gaan. maar dat lijkt me in jouw uitlaatsituatie niet altijd een optie.

Nou, om eerlijk te zijn denk ik dat ik het negen van de tien keer voorkom door gewoon alert te zijn en dingen voor te zijn. Al bij het eerste grommetje tot kalmte manen, even een stokje of balletje gooien, liefst in het water, bij me roepen, eventueel doorlopen enz.

Alleen soms gaat het toch fout, en doemt bij mij het spookbeeld op van een hond waarmee ik niet meer in het uitlaatbos kan lopen. Dat zou ik echt erg vinden, en wil ik hoe dan ook voorkomen.

Maar als het niet lukt ... tsja, dan heb ik pech gehad, en Spok ook.

[Eline*]

Alleen soms gaat het toch fout, en doemt bij mij het spookbeeld op van een hond waarmee ik niet meer in het uitlaatbos kan lopen. Dat zou ik echt erg vinden, en wil ik hoe dan ook voorkomen.

Maar als het niet lukt ... tsja, dan heb ik pech gehad, en Spok ook.

Volgens mij heb jij net zoveel trauma's als ik soms heb van Laika. Ik merk ook dat ik mijn vertrouwen kwijt ben in het simpele feit dat het ook gewoon heel simpel kan zijn. Niet iedere hond ontspoort gelijk van een misser en niet ieder vechtpartijtje maakt van je hond een notoire vechtersbaas. Ik probeer mezelf heel bewust te zijn van alles waartegen ik me indek. Ik train er nu bij Kiki ook erg veel gedrag in om ervoor te zorgen dat ik van allerlei problemen geen last ga krijgen.
Op zich vind ik dat niet erg.
Wel heb ik soms last van de muizennissen in mijn hoofd, omdat ik weet wat er mis kan gaan. Dat haalt de spontaniteit van het genieten soms weg en daarmee doe ik mezelf en soms ook mijn honden te kort.
Ik merk zelf wel dat mijn vertrouwen groeit..in Kiki, in de combi Nelson en kiki buiten tegen andere honden en dat maakt dat ik meer los durf te laten.
Soms doet het mij goed me te realiseren dat 90 procent van de mensen echt niet zo dwangmatig precies en perfectionistisch bezig is met zijn honden en dat het daarbij ook 99 van de 100 keer goed gaat. Dan zal het bij jou en bij mij ook wel meevallen toch?

[Zoie]

Alleen soms gaat het toch fout, en doemt bij mij het spookbeeld op van een hond waarmee ik niet meer in het uitlaatbos kan lopen. Dat zou ik echt erg vinden, en wil ik hoe dan ook voorkomen.

Maar als het niet lukt ... tsja, dan heb ik pech gehad, en Spok ook.

Volgens mij heb jij net zoveel trauma's als ik soms heb van Laika. Ik merk ook dat ik mijn vertrouwen kwijt ben in het simpele feit dat het ook gewoon heel simpel kan zijn. Niet iedere hond ontspoort gelijk van een misser en niet ieder vechtpartijtje maakt van je hond een notoire vechtersbaas. Ik probeer mezelf heel bewust te zijn van alles waartegen ik me indek. Ik train er nu bij Kiki ook erg veel gedrag in om ervoor te zorgen dat ik van allerlei problemen geen last ga krijgen.
Op zich vind ik dat niet erg.
Wel heb ik soms last van de muizennissen in mijn hoofd, omdat ik weet wat er mis kan gaan. Dat haalt de spontaniteit van het genieten soms weg en daarmee doe ik mezelf en soms ook mijn honden te kort.
Ik merk zelf wel dat mijn vertrouwen groeit..in Kiki, in de combi Nelson en kiki buiten tegen andere honden en dat maakt dat ik meer los durf te laten.
Soms doet het mij goed me te realiseren dat 90 procent van de mensen echt niet zo dwangmatig precies en perfectionistisch bezig is met zijn honden en dat het daarbij ook 99 van de 100 keer goed gaat. Dan zal het bij jou en bij mij ook wel meevallen toch?

Ja, trauma's ... zo kan je het wel noemen !

Zoë en Luna zijn me wat dat betreft niet meegevallen, en. tsja, dan denk je toch, misschien ligt het aan mij. Waarom lukt het al die bazen die zoals je zegt helemaal niet zo dwangmatig perfectionistisch bezig zijn wel ?

Toch geloof ik dat ik met Spok heel alert en perfectionistisch bezig moet zijn. Hij ziet er lief uit, en hij is een charmeur eerste klas, en fysiek stelt hij weinig voor ( hoewel je er soms van staat te kijken hoe hij grotere honden als herders soms compleet onder tafel speelt ), maar vergis je niet in hem, hij draait ook makkelijk door.

[starfleet]

Hoe zouden jullie zoiets aanpakken ? Flink corrigeren, situaties ontlopen ?

Situatie ontlopen.

Anne

[Zoie]

Soms doet het mij goed me te realiseren dat 90 procent van de mensen echt niet zo dwangmatig precies en perfectionistisch bezig is met zijn honden en dat het daarbij ook 99 van de 100 keer goed gaat. Dan zal het bij jou en bij mij ook wel meevallen toch?

het gaat bij die mensen misschien wel goed in die zin dat de honden elkaar niet aan reepjes scheuren. maar dat zijn wel meestal de bazen waar een ander zich dan te pletter loopt aan te ergeren wegens alle ongemakken die zij er van te verduren hebben - en zo te lezen hier op het forum zijn dat er heel wat.

ik verlang (zeker op hondengebied dan) ook vaak terug naar de 'goeie ouwe tijd' (die heb ik nog meegemaakt ) dat wat honden betreft alles nog kon en mocht, en idd, het ging ook altijd goed. maar toen wáren er simpelweg nog niet zoveel honden, en mensen, en mensen met honden .

Vroeger werd er denk ik ook meer van honden geaccepteerd. Toen mijn moeder met mijn vader kennismaakte hadden ze daar thuis een DH. Ze mocht nog net op de bank zitten, maar bewegen was er verder niet bij ! Beestje is een keer dwars door de ruiten gesprongen, en heeft ook de buurvrouw die gewoon in haar tuintje stond lelijk gegrepen. Denk dat deze hond in deze tijd naar het asiel was verdwenen of een spuitje had gekregen, maar hij leefde daar gewoon in een gezin met +/- 5 kinderen.

[Zoie]

[nu moet alles perfect kunnen lopen, dit mag niet, dat moet zo, beantwoordt een hond eventjes niet aan dat ideaalbeeld, moet hij meteen naar een gedragstherapeut, er wordt aan gesleuteld, baasje wordt onder theorieën bedolven die hij goed of minder goed begrijpt......en dat geeft stress, bij alle partijen .

ja, klopt. Je ziet het verschijnsel niet alleen bij honden maar ook bij mensen. Een jongetje dat vroeger liever in de boeken neuste dan dat hij met z'n vriendjes ging ravotten ging vroeger voor studiebol door die naar de mulo of het gymnasium ( afhankelijk van z'n achtergrond ) moest of mocht. Tegenwoordig loopt hij goede kans gediagnosticeerd te worden als probleemgeval en heeft hij een aan autisme verwante contactstoornis of zoiets. Hoogbegaafd zou ook nog kunnen, schijnt tegenwoordig ook een handicap te zijn.

Haha, ik chargeer een beetje, en de dingen liggen natuurlijk niet zo eenduidig, en we gaan nu wel heel erg off - topic, maar het is wel zo dat de grenzen waarbinnen honden en mensen nog mogen afwijken van het ideaalbeeld ook benauwend eng kunnen worden.