hoe gedraagt jullie hond zich bij de d.a.

[Baily]

Ik moet volgende week met Buck naar de d.a voor zijn inenting.

Nou is hij voor het laatst bij de d.a geweest als pupje van 3 maanden, voor de laatste puppyenting en sindsdien is zijn gedrag wel wat veranderd plus dat hij veel groter is geworden nu natuurlijk.

Ik zie er een beetje tegenop omdat ik niet weet hoe hij reageert.Hij is wat ze gereserveerd tegen vreemden noemen. Hij loopt mensen straal voorbij als ze langs hem lopen maar ze moeten bijvoorbeeld niet ineens willen aaien. Dan deinst hij terug.

Gaan ze dan toch door zou hij best misschien kunnen happen als hij geen kant meer op kan.

De d.a. is een vreemde voor hem in een vreemde situatie. Ik heb al gevraagd of hij als eerste van het spreekuur mag komen omdat het anders ellende wordt in de wachtkamer met andere honden waarschijnlijk. Dus dat probleem heb ik omzeild.

Kijk hij hoeft van mij niet perse naar zijn gebit en oren enzo te kijken, ik kan zelf zonder problemen trouwens alles bij hem controleren wat nodig is. Hij laat dan alles toe.

Hoe zijn jullie honden bij de d.a. en hoe gaan jullie met eventuele problemen om.

[stefanie]

Indy is heel erg bang.
In de wachtkamer begint ze al hevig te bibberen en hijgen.
Eénmaal in de wachtkamer, rent ze meteen terug naar de deur.
Ze heeft dan ook genoeg vervelende dingen meegemaakt bij de DA en ik denk niet dat het ooit beter gaat worden.

[tines]

Bij ons is het zo dat ze beide met plezier naar de DA gaan, ze krijgen daar altijd koekjes en knuffels na de behandeling! En ik denk niet dat ze dat snel vergeten.....

Ik heb nog nooit geen problemen gehad bij de DA...

[Gast]

Supermakkelijk. Mees is dol op dierenartsen en laat gewillig en draaikontend alles met zich doen. Sypke vindt ook alles prima, maar toont zich niet zo enthousiast als Mees.

[martine]

het feit dat je je nu al zorgen maakt zet je over op je hond.
waarschijnlijk ben je niet op een puppy cursus geweest waar ze de honden ook leren hoe zich bij een dierenarts te gedragen, ze vertrouwen te geven.
je kunt jezelf en de hond misschien wat rescue bachbloesem toedienen
alvorens te gaan.
veel zal ook afhangen van de dierenarts zelf , neemt hij/zij echt tijd om de hond vooraf en nadien wat gerust te stellen ??
een goede raad als je hond echt zo bang is ga ook eens naar de dierenarts of de wachtkamer zonder je hond te laten onderzoeken
gewoon snoepje halen. even binnen buiten aan de mensen vragen
even lekker snoepje geven terug weg
Martine

[bram en thijs]

Ze vinden het goed omdat wij zeggen dat het goed is.

[marian*]

Pijlsnel de spreekkamer in en zo mogelijk net zo pijlsnel er weer uit
Maar ze laten zich allebei gewillig onderzoeken hoor,dus geen problemen bij de dokter.

[Mama Sanneke]

Luka is bang, niet de eerste keren,
maar de laatste nu wel,
toen moest er bloed geprikt en omdat hij niet stil bleef staan
en begon te happen moest ie een muildingetje aan.

[Mama Sanneke]

Ze vinden het goed omdat wij zeggen dat het goed is.

En zeg jij dan gewoon "t'is goed manneke".
En dat werkt ??

[Bas Rouge]

Dat verschilt per hond. Bolke vindt het enig bij de dierenarts, hij is een aandacht-addict en daar krijgt hij aandacht. M.n. de assistentes zijn bij hem favoriet.
Barousse vindt het hele concept dierenarts heel naar. Als we langs het pand lopen gaat ze altijd rechts van me lopen, zo ver mogelijk van de deur weg. Koekjes neemt ze wel aan maar ze vindt daardoor de d'arts niet leuker.
Rein vindt het tot nog toe prima, hij is geen fan maar hij maalt er ook niet om.

Ze laten zich alledrie goed behandelen, ik blijf er wel altijd bij. Toen er laatst rontgenfoto's van Barousse gemaakt moesten worden, hoefde ze niet onder narcose en ik bleef bij haar en hielp haar mee vast te houden, bij haar koppie.
Ik laat ze er niet alleen.

[BeëlzeBubble]

Ik zie er een beetje tegenop omdat ik niet weet hoe hij reageert.Hij is wat ze gereserveerd tegen vreemden noemen. Hij loopt mensen straal voorbij als ze langs hem lopen maar ze moeten bijvoorbeeld niet ineens willen aaien. Dan deinst hij terug.

Casper is dus net zo. Ik heb me vreselijke zorgen gemaakt over hoe dat ooit bij de DA moest. Maar tot mijn grote verbazing viel het allemaal reuze mee! Hij vind er geen donder aan en zit helemaal tegen het baasje aangedrukt maar hij laat alles rustig gebeuren. Ik had van te voren al visioenen van Casper die de DA aan 20.000 stukken scheurt maar nee hoor... Meneer liet alles toe, zonder een kik te geven

Hopelijk laat Buck je ook zo versteld staan...

[marian*]

Veel honden(ook de bangerikken) zijn zo overdonderd dat ze bij de dierenarts alles gelaten over zich heen laten gaan trouwens.
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken.

[Baily]

het feit dat je je nu al zorgen maakt zet je over op je hond.
waarschijnlijk ben je niet op een puppy cursus geweest waar ze de honden ook leren hoe zich bij een dierenarts te gedragen, ze vertrouwen te geven.
je kunt jezelf en de hond misschien wat rescue bachbloesem toedienen
alvorens te gaan.
veel zal ook afhangen van de dierenarts zelf , neemt hij/zij echt tijd om de hond vooraf en nadien wat gerust te stellen ??
een goede raad als je hond echt zo bang is ga ook eens naar de dierenarts of de wachtkamer zonder je hond te laten onderzoeken
gewoon snoepje halen. even binnen buiten aan de mensen vragen
even lekker snoepje geven terug weg
Martine

Ja, je hebt gelijk dat ik het overdraag op de hond, dat ik zelf onzeker ben daarover dus. Dat probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen, maar hij voelt me precies aan, dus dat wordt moeilijk.

Mijn man gaat dus ook mee naar de d.a. maar daar luistert hij minder goed naar. Dus ik moet me inderdaad maar beheersen, maar je fopt een hond niet makkelijk als je jezelf niet prettig voelt.

Puppycursus daar ben ik drie keer geweest met hem en dat was geen succes. En een vervolgcursus zat er niet in omdat hij bepaalde problemen had waardoor hij niet makkelijk in een groep kan.

Ik zou dat wel willen trouwens en zodra ik zijn gedrag goed onder controle heb op zo'n korte afstand van andere honden aan de riem ga ik dat zeker doen.

[Baily]

Veel honden(ook de bangerikken) zijn zo overdonderd dat ze bij de dierenarts alles gelaten over zich heen laten gaan trouwens.
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken.

Daar heb je ook gelijk in, maar omdat hij al een een keer iemand heeft gebeten in een stress situaties ben ik gewoon voorzichtig. Ik doe hem dus wel een muilkorf om, maar dan nog kan hij lelijk doen. En eigenlijk wil ik het liefst zonder muilkorf daar naar binnen, want misschien is het helemaal niet nodig. Dan maak ik het alleen maar erger door die muilkorf om te doen.

Maar misschien maak ik me wel voor niks zo druk.

[Baily]

Ik zie er een beetje tegenop omdat ik niet weet hoe hij reageert.Hij is wat ze gereserveerd tegen vreemden noemen. Hij loopt mensen straal voorbij als ze langs hem lopen maar ze moeten bijvoorbeeld niet ineens willen aaien. Dan deinst hij terug.

Casper is dus net zo. Ik heb me vreselijke zorgen gemaakt over hoe dat ooit bij de DA moest. Maar tot mijn grote verbazing viel het allemaal reuze mee! Hij vind er geen donder aan en zit helemaal tegen het baasje aangedrukt maar hij laat alles rustig gebeuren. Ik had van te voren al visioenen van Casper die de DA aan 20.000 stukken scheurt maar nee hoor... Meneer liet alles toe, zonder een kik te geven

Hopelijk laat Buck je ook zo versteld staan...

Ik hoop het ook........ Wel goed trouwens van Casper trouwens Ik ben dus een beetje aan het twijfelen tussen wel alvast een muilkorf of niet. En heb inderdaad ook visioenen van een en ander wat er met de d.a. kan gebeuren.......

[Inge]

Hier geen enkel probleem. Ze trekken me echt naar binnen als ik naar de deur loop
Met Danco is het heel lang wat lastiger geweest, door een slechtere ervaring toen hij 1 jaar was (met de enting misgeprikt, waarna hij in paniek raakte en door 3 man in bedwang moest worden gehouden). Naar binnen was geen enkel probleem maar zodra de dierenarts iets pakte (of dat nu een spuit of een zalfje oid was) raakte hij in paniek. Ik zette hem altijd klemvast tussen mijn benen zodat de dierenarts hem makkelijk kon enten. De laatste 2 jaar gaat het gelukkig ook met hem heel goed, hij kan voortaan gewoon op de tafel worden gezet en laat alles toe, de ouwe sul

[marian*]

Veel honden(ook de bangerikken) zijn zo overdonderd dat ze bij de dierenarts alles gelaten over zich heen laten gaan trouwens.
Ik zou me er gewoon niet zo druk over maken.

Daar heb je ook gelijk in, maar omdat hij al een een keer iemand heeft gebeten in een stress situaties ben ik gewoon voorzichtig. Ik doe hem dus wel een muilkorf om, maar dan nog kan hij lelijk doen. En eigenlijk wil ik het liefst zonder muilkorf daar naar binnen, want misschien is het helemaal niet nodig. Dan maak ik het alleen maar erger door die muilkorf om te doen.

Maar misschien maak ik me wel voor niks zo druk.

Ik zou de muilkorf lekker thuis laten;dierenartsen hebben die dingen ook hoor,dus als het nodig is heeft ie in no time een snuitbandje of korf om.
Je maakt de situatie alleen maar gestresster als je het tevoren doet(muilkorf=dokter=nare dingen)

[Sjiel]

Ik zou de muilkorf lekker thuis laten;dierenartsen hebben die dingen ook hoor,dus als het nodig is heeft ie in no time een snuitbandje of korf om.
Je maakt de situatie alleen maar gestresster als je het tevoren doet(muilkorf=dokter=nare dingen)

Ben ik het dus niet mee eens, als die muilkorf nog ommoet als ie al geflipt is heb je nog meer stress + dat zijn eigen korf past en op maat is. Als ie niet kan bijten hoeft ie ook niet zo stevig gefixeerd te worden. En ik ben er geen voorstander van om op de dierenarts uit te proberen of ie gaat bijten of niet.
En als je dat soort problemen verwacht is het zowiezo handig om hem
aan een muilkorf te wennen.



Takkie gedraagt zich natuurlijk voorbeeldig bij de dierenarts, anders zou hij ook een groot probleem hebben
Sheila was een angstbijter maar bij de dierenarts nooit problemen gehad, sprong zelf op tafel (toen ze blind en oud was niet meer) en aan de andere kant er net zo hard weer af

[Seahorse]

Voor Billy is een bezoek aan de dierenarts één groot feest, dus daar heb jij weinig aan. Wat moet er precies gebeuren? Als het alleen controle en misschien een prikje is zou ik gewoon vertrouwen op de kennis van de dierenarts. Die zal toch wel weten hoe met honden om te gaan.

[Rob*]

Hier trekken ze me de praktijk in, ze vinden het alleen maar prachtig

[Baily]

Voor Billy is een bezoek aan de dierenarts één groot feest, dus daar heb jij weinig aan. Wat moet er precies gebeuren? Als het alleen controle en misschien een prikje is zou ik gewoon vertrouwen op de kennis van de dierenarts. Die zal toch wel weten hoe met honden om te gaan.

Alleen een prik, maar meestal kijken ze dan ook gelijk het gebit en oren en alles na. Dat hoeft eigenlijk niet zo van mij want dat kijk ik zelf allemaal regelmatig na.

Maar wat ik eigenlijk ook wilde vragen aan de d.a is of nagekeken kan worden hoe het met zijn wervelkolom en heupen is.

Hij is geboren met maar een kort stompje staart en ik heb begrepen dat je dan soms ook afwijkingen kunt verwachten aan de wervelkolom, en zelfs nog aan organen. ik zou graag willen weten waar we aan toe zijn wat dat betreft zodat ik daar rekening mee kan houden.

Hij heeft momenteel geen ernstige klachten. Hoewel hij wel eens ineens iets aan zijn achterpoot lijkt te hebben, eventjes loopt te kermen en dan is het ook gelijk weer over. Dat is altijd tijdens het loslopen en als hij rent.

Dus eigenlijk zit ik wel met wat vragen wat dat betreft. En zou ook wel foto's willen laten maken.

[Baily]

Ik zou de muilkorf lekker thuis laten;dierenartsen hebben die dingen ook hoor,dus als het nodig is heeft ie in no time een snuitbandje of korf om.
Je maakt de situatie alleen maar gestresster als je het tevoren doet(muilkorf=dokter=nare dingen)

Ben ik het dus niet mee eens, als die muilkorf nog ommoet als ie al geflipt is heb je nog meer stress + dat zijn eigen korf past en op maat is. Als ie niet kan bijten hoeft ie ook niet zo stevig gefixeerd te worden. En ik ben er geen voorstander van om op de dierenarts uit te proberen of ie gaat bijten of niet.
En als je dat soort problemen verwacht is het zowiezo handig om hem
aan een muilkorf te wennen.



Takkie gedraagt zich natuurlijk voorbeeldig bij de dierenarts, anders zou hij ook een groot probleem hebben
Sheila was een angstbijter maar bij de dierenarts nooit problemen gehad, sprong zelf op tafel (toen ze blind en oud was niet meer) en aan de andere kant er net zo hard weer af

Ik wil niet op de d.a. uitproberen of hij gaat bijten....... Ik zou de goede man natuurlijk uitgebreid waarschuwen.

[son-pei]

Ik ben altijd erg trots op mijn honden want ze gedragen zich voorbeeldig
Sharpei's staan bekend om hun moeilijke gedrag bij de dierenarts, maar die van mij hebben al heel wat vooroordelen weggenomen.
Omdat ik de laatste jaren 3 zieke honden heb gehad ben ik heel vaak bij verschillende artsen geweest en keer op keer was het geen enkel probleem, foto's, echo's, oren uitspuiten enzenz het mag allemaal en zonder roesje hoor
lief zijn sharpei's toch

[Moos]

Ze trekken me de praktijk in, en gaan me dan toch een partij staan sjanzen met de assistente en iedereen die na ons binnenkomt

Ze laten zich ook makkelijk op de tafel zetten. Moos vond alles echt helemaal geweldig, totdat hij behandelt is voor een hotspot formaat theekopje (en dat op een Maltezertje...). Toen moesten er drie man aan te pas komen om hem vast te houden, en de hotspot te scheren en in te smeren. Sindsdien laat hij ook nog alles prima toe, dat wel, maar hij wil wel altijd tegen me aan hangen terwijl ze bezig zijn.
Ze hebben trouwens een keer een foto van zijn buik moeten maken, en toen was zelfs de da helemaal trots dat hij met het commando 'blijf' gewoon zo lang als nodig was in de gewenste positie bleef liggen.
Daar was ik ook wel erg trots op, want daardoor hoefde hij ook geen roesje.

Saar vindt enten geen probleem, maar zodra er echt gevoeld moet worden op een pijnlijke plek schiet ze de tafel over en klimt ze als een apie in mijn nek, om vervolgens als een soort papagaai op mijn schouder te gaan hangen/zitten
Doet ze altijd als ze bang is trouwens, het is net een mini-chimpansee af en toe.

Dus dan hou ik haar vast terwijl er gevoeld wordt, en dan gaat het prima.

[miekmiek]

Tommie heeft een hoop gedonder gehad met urineonderzoeken (Catheter vond ie niet echt een succes...) Hij vind het dus niet leuk. Maar zolang ik zeg dat hij zich rustig moet houden, doet hij dat ook wel. Ik kan hem goed gerust stellen en eventueel kalmeren.
Femke heeft geen nare ervaringen gehad, en vind het allemaal maar wat interessant.

Tommie pist trouwens ALTIJD tegen de balie aan!

[Moos]

Tommie pist trouwens ALTIJD tegen de balie aan!

Sorry

[Eline*]

Waarom neem je niet een snuitje mee uit voorzorg?
Laika was vreselijk bij de dierenarts, omdat ze zich al zo niet liet aanraken door vreemden. Die moest ik dus echt insnoeren en het was bijna altijd een worstelpartij. ERg naar, maar wat moet moet, dus ik hou zelf dan ook wel van doorpakken, want des te eerder is het weer voorbij.

Nelson vindt dokter Frank zijn beste vriend en de wachtkamer gewedlig want daar komen "lekkere wijven" langs. Kortom, hij misdraagt zich erg als ik er niet steeds bovenop zit en vindt de dokter vooralsnog geweldig leuk. Als hij overigens een prikje krijgt gilt ie rollend over de grond de hele wereld bij elkaar..maar goed,..Nelson hè?

[miekmiek]

Klinkt misschien stom, zien jullie de DA ook als een soort van uitdaging? Ik heb altijd voordat we gaan zo'n enorm 'dit-gaan-we-even-goed-doen' gevoel. Echt als een klus die even geklaard moet worden.

Nah, het klinkt stom. Kan het niet uitleggen.

[rotboxer]

Roo vind het leuk bij de DA en is ook echt niet bang.
het raare is dat ze wel bang is voor de DW (dierenwinkel)

[jip007]

Wij hebben nooit problemen , volgens onze DA zijn doggen de makkelijkste honden om te behandelen. En Naqui is alleen nog voor zijn entingen geweest , heeft daar iedereen zitten aflebberen , en probeerde van alles te jatten