Ik denk dat je een volwassen hond niet altijd kan interesseren voor speeltjes. Je hebt in mijn ogen dan twee soorten honden: honden die nog nooit eerder gespeeld hebben en het gewoon moeten leren. De manier die Remco78 aangeeft is dan een leuke manier om het spelen met flosjes/balletjes/piepdingetjes aan te leren. Je ziet die hond dan echt wakker worden: heeee, dat is leuk!! En dan kan je dat verder uitbouwen. En je hebt honden die er helemaal geen interesse voor hebben. Die kan je verleiden tot spelletjes wat je wilt, maar die gaan dat nooit leuk uit zichzelf doen. Die snuffelen liever in muizengaatjes of aan lekkere luchtjes.
Toby, mijn herder die ik vanaf puppie heb, is heel makkelijk tot spelletjes te verleiden. Hij begint er vaak ook zelf mee. Ook Yentie, de fox, vindt spelen erg grappig, maar doet het nooit uit zichzelf en als ik niet constant het spel met bal of flos blijf aanmoedigen laat ze het liggen en loopt door.
Beertje idem, die vindt een bal een paar minuten leuk, maar dan is hij allang weer met wat anders bezig. Mijn vroegere boerenfoxje vond spelen met speelgoed echt totale onzin, wat je ook deed om hem te motiveren. En dat komt omdat Beertje, Yentie en de boerenfox het nooit geleerd hebben van kleins af aan. En dat is ook niet erg. Het is leuk als ze wel spelen, maar spel kan ook in andere dingen zitten. Yentie kan zich heerlijk vermaken langs een waterkant, muisjes/ratjes proberen uit te graven, achter vliegjes en vlinders springen. En dat gold voor Beertje ook.
Dus het is leuk als een hond wil spelen met speelgoed, maar als dat niet lukt zijn er meestal andere dingen die de honden wel leuk vinden en dan ga ik dat spel met speelgoed niet opdringen.
Maar sommige volwassen honden moet je eerst wakker maken voor speelgoed, omdat ze het nooit geleerd hebben. En dan merk je snel genoeg of er wel of geen interesse voor is.
Yentie vindt buiten een bal wel hoogst interessant, terwijl ze een half jaar geleden echt niet snapte waar dat ding voor is. Maar ja, Toby rende erachter aan, dus ging ze ook maar rennen. En na een paar maanden had ze door dat het om de bal ging. Nu moet ze ook een balletje buiten.
Maar zodra ik dat ding in mijn zak stop is ze hem vergeten, terwijl Toby die bal never nooit vergeet, die blijft aan mijn jaszak geplakt met zijn neus.
(beetje onsamenhangend verhaal, maar goed

)
Bevriend met rooie kaai Herman en dametje Ici.
In memoriam Yentie en Toby