Moos en Saar zullen vanaf Sept. 1 dag in de week alleen thuis zijn vanwege mijn opleiding. Verder moet ik nog 's avonds naar school, en zijn ze dan twee avonden alleen, maar dan liggen ze toch altijd te pitten, en bovendien is dat dus maar een avondje.
Kortom er is genoeg tijd om de rest van de week meerdere keren per dag een lange wandeling te maken, zodat ze meer dan genoeg beweging krijgen.
Nu heb ik met mijn moeder afgesproken dat zij, die ene dag dat ik weg ben, tussen de middag even met de hondjes komt wandelen. Dit zal dan zo'n half uurtje zijn, waarin ook nog even met de bal gegooid wordt. Sommige dagen zal mijn moeder wel een uur of langer lopen, maar daar heeft ze niet elke week zin in.
Ook heeft de baas van Saars vriendje aangeboden om ze af en toe mee te nemen met haar middagwandeling (wat dus wel een uur wandelen is, waarin met name Saar flink zal spelen). Alleen dat zal dus maar af en toe zijn, niet elke week.
In eerste instantie dacht ik dat dat wel lekker voor ze was, als ze af en toe met Saars vriendje mee kunnen, maar aan de andere kant denk ik dat dat misschien stressvoller voor ze is, omdat er dan dus geen vast ophaalritme is.
Als mijn moeder elke week die ene dag komt is het heel duidelijk. Ik ga weg, oma komt spelen, en daarna kom ik weer thuis.
Ik vraag me af of ik het misschien juist moeilijker voor ze zal maken door soms dan opeens oma niet te laten komen maar het baasje van Saars vriend.
Wat is prettiger voor ze; het overzicht van baasje gaat weg, oma komt, baasje komt weer terug, dat elke keer hetzelfde is?
Of, af en toe mee met de baas van Saars vriend, zodat ze lekker kunnen spelen, maar wat het ook weer onverwachter voor ze maakt, en dus onoverzichtelijker wie er nou weer zal komen 's middags?
