Verhaaltje over 'piep' Corgi's

[Zoek stok!]

Ik heb weer een verhaaltje.

Vanmiddag waren we met z'n drietjes aan het wandelen langs de Kromme Rijn (dus smal pad). We zien een groep honden aankomen, waaronder de twee Corgi's die al een keer bovenop Bram zijn gesprongen toen hij 11 weken was. Maar ja, hij's nu flink wat ouder, dus we zijn er zonder vrees naar toe gelopen. Helaas, de Corgi's sprongen met z'n tweeen boven op hem en wilden hem flink te grazen nemen. Dat heb ik 1 keer laten gebeuren in shock (toen op vakantie), maar niet nog een keer! Laat ik zeggen dat ik wat minder vriendelijke woorden tegen de Corgi's heb uitgesproken en toen gingen ze van schrik weg. Brammie hobbelde keurig met me mee.

De adrenaline zat behoorlijk in m'n lichaam.

Begon de eigenares van een Labrador tegen me te zeggen dat ik nodig op cursus moet met de hond en iets over een artikel in de Telegraaf. Ik antwoordde zoiets als dat die k*t Corgi's van mijn hond moeten afblijven.

Ben doorgelopen, m'n vriend is blijven staan. Blijkt zij al vaker commentaar te hebben gehad (zij zal het tips over het opvoeden noemen). Hij heeft haar vriendelijk doch dringend verzocht zich niet met de opvoeding van onze hond te bemoeien. Geloof niet dat het echt doorkwam.

De eigenares van de Corgi's was erg geschrokken en excuseerde zich. Heel mooi hoor, maar ze heeft de beessies echt niet in de hand. Het zijn twee pups uit het zelfde nest en ze luisteren echt totaal niet.

Het zal wel heel slecht zijn, maar de volgende keer als ik die Corgi's tegen kom, draai ik of om (maar waarschijnlijk rennen ze dan toch naar Bram toe) of ik til Bram op. Ik laat mijn hond niet elke keer pakken door twee honden.

M'n vriend moest achteraf erg om me lachen. Hij vermoedt dat ik binnenkort door een headhunter gebeld wordt voor een baan als krokodillenverzorger (zelfs die gaan keurig in hun hok als ik zo tekeer ga).

Ben nu wel benieuwd wat er vandaag in de Telegraaf stond over honden, weet iemand dat?

[Moos]

Stom mens, met haar vervelend Corgi's zeg! Leuk zo'n verontschuldiging, maar als het niet de eerste keer is dan moet ze ze gewoon beter in de hand leren houden

Er loopt hier in het bos een Hollandse Herder die meerdere honden gegrepen heeft en Moos ook twee keer te grazen heeft genomen. Als ik die aan zie komen til ik Saar ook op, en Moos lijn ik aan en laat ik naast me zitten. Dan doet die Herder niks, zolang Moos en Saar niet bewegen negeert ze ze gelukkig. Ze ziet kleine witte hondjes als prooi, dus zodra ze bewegen gaat ze opjagen en doodschudden :N:
Dan is optillen misschien niet altijd opvoedkundig verantwoord; ik vind gegrepen worden nog minder opvoedkundig verantwoord.

Weg schreeuwen helpt hier trouwens ook altijd goed. Soms lijk je dan net een viswijf, maar ze schrikken dan wel weg

[Zoek stok!]

Stom mens, met haar vervelend Corgi's zeg! Leuk zo'n verontschuldiging, maar als het niet de eerste keer is dan moet ze ze gewoon beter in de hand leren houden

Ze zou best willen, maar het lukt haar gewoon niet. Ze zijn haar echt de baas.

Dan is optillen misschien niet altijd opvoedkundig verantwoord; ik vind gegrepen worden nog minder opvoedkundig verantwoord.

Precies, ik doe het echt alleen als laatste redmiddel!

[Moos]

Ze zou best willen, maar het lukt haar gewoon niet. Ze zijn haar echt de baas.

Ja, helaas zijn er best veel van dat soort types, zucht...

Precies, ik doe het echt alleen als laatste redmiddel!

Ja, ik ook inderdaad. Maar als de keuze is, of zeker weten gegrepen worden, of optillen. (of ins Saars geval heeeeeeeeeeeeeeeeel soms nog, of wegrennen in paniek en opgejaagd worden, of optillen), dan til ik op.

[miekmiek]

(niet dat ik het erg vind) maar waarom overkomt mij dat nou nooit? Mijn honden zijn nog nooit gegrepen. Nu lopen we niet iedere dag in drukke hondengebieden, maar het is ook niet zo dat we er nooit komen. Vind het zo maf omdat vooral tommie toch vrij zelfverzekerd uit de hoek kan komen en je zou denken dat dit misschien agressief gedrag zou uitlokken? Tuurlijk is er wel eens sprake van wat gesnauw en gegrom, maar echt fanatiek grijpen is er niet bij.

[Moos]

(niet dat ik het erg vind) maar waarom overkomt mij dat nou nooit? Mijn honden zijn nog nooit gegrepen. Nu lopen we niet iedere dag in drukke hondengebieden, maar het is ook niet zo dat we er nooit komen. Vind het zo maf omdat vooral tommie toch vrij zelfverzekerd uit de hoek kan komen en je zou denken dat dit misschien agressief gedrag zou uitlokken? Tuurlijk is er wel eens sprake van wat gesnauw en gegrom, maar echt fanatiek grijpen is er niet bij.

Misschien juist omdat jouw honden vrij zelfverzekerd zijn?

Kijk, die keren dat Moos echt is gegrepen was gewoon verkeerde plaats op de verkeerde tijd. Maar bijv. dat als prooi opgejaagd worden kan gebeuren omdat Moos dan schrikt, en bang wordt, en het laat gebeuren.
Saar is nog veeeeeel vaker het doelwit van honden die of op haar springen, of opjagen, of even lekker vervelend domineren. Zij straalt schijnbaar uit "doe mij niks, alsjeblieft, ik ben een beetje onzeker', en die types die niet zo heel zeker zijn, maar zich wel graag willen laten gelden leven zich dan uit op haar.

Als Moos dus echt serieus wordt belaagd (niet bij een beetje macho gedrag) wordt hij ook onzeker, en snauwt noooooit terug. Hij laat niet weten van 'met mij valt niet te sollen' zeg maar.
Saar snauwt al helemaal nooit (behalve naar Femke ), dus die laat al helemaal niet weten dat er met haar niet te sollen valt. Met Saar valt juist heel goed te sollen en bepaalde types honden voelen dat aan lijkt wel.

[Zoek stok!]

Misschien juist omdat jouw honden vrij zelfverzekerd zijn?

Volgens mij is Brammie ook niet bepaald van het bange soort. Ik denk dat ik gewoon pech heb. Die boerenfox op Vlieland en de Corgi's hier in de buurt. Op zich zijn dat ook niet veel he, als je bedenkt met hoeveel honden Bram in contact komt.

[Moos]

Zoals, Annemieke, die reu in het bos bij mij waar Tommie even mot mee had?

Nu heeft Moos daar nooit mot mee, want Moos stelt zich bij hem direct onderdanig op, maar als hij dat wel zou hebben zou Moos direct stoppen. Met als gevolg dat Moos dus het onderspit delft, en onder die lab-kruizing komt te liggen, misschien piepend.
Dan gebeurt er verder niks, maar leuk is anders.

Tommie liet weten dat hij ook geen doetje was, en daardoor 'vochten' beide honden een klein beetje, en toen was het over.

In mijn geval zou ik dan dus zeggen "Moos is op een nare manier belaagd", en jouw geval zeg je "Tommie had even wat mot in het bos"

Snap je, of lul ik nou wat uit mijn nek

[Moos]

Misschien juist omdat jouw honden vrij zelfverzekerd zijn?

Volgens mij is Brammie ook niet bepaald van het bange soort. Ik denk dat ik gewoon pech heb. Die boerenfox op Vlieland en de Corgi's hier in de buurt. Op zich zijn dat ook niet veel he, als je bedenkt met hoeveel honden Bram in contact komt.

Maar Brammie laat zich wel belagen dan toch? Moos is natuurlijk ook niet van het bange soort, maar als het puntje bij paaltje komt laat hij zich belagen, piept en delft het onderspit.
Als Bram wat terug had gedaan direct was het waarschijnlijk ook gestopt en had jij gedacht 'hmm, hij had even een beetje mot' i.p.v. 'hij is vervelend belaagd'

[miekmiek]

Ik snap 'm. Vooral de uitspraak' tommie had even wat mot in het bos' deed het kwartje doen vallen.

Aan de andere kant zou je juist denken dat honden bij een onderdanige hond eerder zouden stoppen dan bij een zelfverzekerde. Dan is de strijd nog niet gestreden zeg maar, terwijl bij een onderdanige bange hond de rollen meteen duidelijk zouden moeten zijn.

[Zoek stok!]

Misschien juist omdat jouw honden vrij zelfverzekerd zijn?

Volgens mij is Brammie ook niet bepaald van het bange soort. Ik denk dat ik gewoon pech heb. Die boerenfox op Vlieland en de Corgi's hier in de buurt. Op zich zijn dat ook niet veel he, als je bedenkt met hoeveel honden Bram in contact komt.

Maar Brammie laat zich wel belagen dan toch? Moos is natuurlijk ook niet van het bange soort, maar als het puntje bij paaltje komt laat hij zich belagen, piept en delft het onderspit.
Als Bram wat terug had gedaan direct was het waarschijnlijk ook gestopt en had jij gedacht 'hmm, hij had even een beetje mot' i.p.v. 'hij is vervelend belaagd'

Denk wel dat het uitmaakt of we het over volwassen honden hebben en of je met 1 of 2 honden loopt. In dit geval springen er twee volwassen honden op 1 pup af. Dat is toch echt een ongelijke strijd.

[miekmiek]

Denk wel dat het uitmaakt of we het over volwassen honden hebben en of je met 1 of 2 honden loopt. In dit geval springen er twee volwassen honden op 1 pup af. Dat is toch echt een ongelijke strijd.

Dan krijg je misschien ook een soort van machtstrijd tussen de twee belagende honden onderling. Elkaar een beetje opjutten en dan een hond grijpen samen. Kan me voorstellen dat ze dan niet zo makkelijk stoppen, ook niet als de hond al tekenen gegeven heeft dat hij zich overgeeft.

[Moos]

Ik snap 'm. Vooral de uitspraak' tommie had even wat mot in het bos' deed het kwartje doen vallen.

Aan de andere kant zou je juist denken dat honden bij een onderdanige hond eerder zouden stoppen dan bij een zelfverzekerde. Dan is de strijd nog niet gestreden zeg maar, terwijl bij een onderdanige bange hond de rollen meteen duidelijk zouden moeten zijn.

Jawel, ze stoppen dan bij Moos en Saar ook vrij snel. Tenminste bij Saar heeeel snel, want die gooit zich meteen op d'r rug, en bij Moos ook, mits het geen honden zijn die echt gewoon willen vechten. Toen die Bull terrier Moos greep lag hij minuten slap op zijn rug, maar stoppen, ho maar. Maar dat is echt een zeldzaam geval natuurlijk.

Die andere keren zijn niet zo heel ernstig, omdat er snel gestopt wordt, en die hondjes hebben dan ook niks. Maar je houdt er toch een vervelend gevoel aan over i.p.v. het 'ach ze hadden een beetje mot'

[Moos]

Denk wel dat het uitmaakt of we het over volwassen honden hebben en of je met 1 of 2 honden loopt. In dit geval springen er twee volwassen honden op 1 pup af. Dat is toch echt een ongelijke strijd.

Dan krijg je misschien ook een soort van machtstrijd tussen de twee belagende honden onderling. Elkaar een beetje opjutten en dan een hond grijpen samen. Kan me voorstellen dat ze dan niet zo makkelijk stoppen, ook niet als de hond al tekenen gegeven heeft dat hij zich overgeeft.

Ja, twee honden uit 1 roedel is helemaal gemeen. Zeker inderdaad als je het over een jonge hond hebt, en over twee volwassen honden. Saar ismet 5 maanden belaagd door twee Tibitaanse Terriers. Dat ging ook puur door omdat ze elkaar aan het opjutten waren.

[Moos]

ik sluit me in dit *piep*verhaal ( ) helemaal bij marloes aan : onderdanigheid mag de verhoudingen dan wel duidelijk maken, sommige types (of in sommige situaties, ook binnen een roedel) maken daar misbruik van, en gaan maar al te graag nog een beetje door .

zo'n beetje zoals arme kleine kindertjes op het schoolplein de grond in gepest kunnen worden door stoere pestkoppen .

Ja, dat heeft Saar dus heel erg gehad; nu gaat het beter. Ik denk ook doordat Saar zich nu meteen op haar rug gooit i.p.v. piepend weg te rennen, en dan is de lol er natuurlijk snel af.

[Marion.]

Wat komen jullie toch allemaal asociale mensen en honden tegen? Ik heb dit werkelijk nog nooit meegemaakt. En ik heb 4 puppekinderen gehad, die ook maar 7 kilo waren. Twee daarvan in Scheveningen, twee daarvan in Doetinchem. Dus streek telt ook niet mee

[Zoek stok!]

Wat komen jullie toch allemaal asociale mensen en honden tegen? Ik heb dit werkelijk nog nooit meegemaakt. En ik heb 4 puppekinderen gehad, die ook maar 7 kilo waren. Twee daarvan in Scheveningen, twee daarvan in Doetinchem. Dus streek telt ook niet mee

Vlieland, Bunnik (ikke) en Schoorl (Marloes). Ook niet echt dicht bij elkaar.

Op zich is het niet raar dat dit soort dingen langs de Kromme Rijn gebeuren, omdat je geen kant op kunt. Je moet elkaar wel tegenkomen. Anders was ik zeker even omgelopen.

[Moos]

Wat komen jullie toch allemaal asociale mensen en honden tegen? Ik heb dit werkelijk nog nooit meegemaakt. En ik heb 4 puppekinderen gehad, die ook maar 7 kilo waren. Twee daarvan in Scheveningen, twee daarvan in Doetinchem. Dus streek telt ook niet mee

Maar die waren maar heel kort 7 kilo he? Dat scheelt. Ik las geloof ik net dat Miep met 5 maanden al 20 kilo woog. Dus dan heb je ongeveer 1 week een pup van 7-8 kilo gehad, en daarna werd het al stukken groter. En in 1 week, of maand, tijd heb je een stuk minder kans om dit soort types tegen te komen, dan in een heel hondenleven.

En al helemaal als je met puppenkinders van 1 kilo loopt, Saar woog bijv. met 4 maanden pas net aan 3 kilo, dan heb je al een stuk sneller last van de wat asocialere types.

Bovendien heb ik het idee dat sommige honden niet alleen de onzekere typjes belagen, maar dan al helemaal als ze ook nog eens 5 keer zo klein zijn. Dat is helemaal een makkelijk spelletje voor ze dan.
Ik denk dat die Corgi's bijv. niet op Saar en Miep gedoken waren; die kijken dan wel beter uit lijkt me.
En die nare Hollander hier had Saar en Miep ook niet belaagt; daar is ze veel te schijterig voor. Maar juist daarom leeft ze zich uit op wegrennende en piepende Saar en Moos.

[Marion.]

Ik denk dat die Corgi's bijv. niet op Saar en Miep gedoken waren; die kijken dan wel beter uit lijkt me.

Denk je???

Ik denk echt dat formaat in de hondenwereld ongeveer niets te betekenen heeft. Miep gooit zich op de rug, voor alles en iedereen. En zeker voor opdringerige honden.

Maar uiteraard zijn jullie wat banger voor de breekbare puppenbotjes, dan dat ik was met die olifantenstampers die mijn honden hadden.
Maar hoeveel pupjes zijn kapot getrapt door onbenullige 'grote' honden? Volgens mij niet zoveel

[Moos]

Ik denk dat die Corgi's bijv. niet op Saar en Miep gedoken waren; die kijken dan wel beter uit lijkt me.

Denk je???

Ik denk echt dat formaat in de hondenwereld ongeveer niets te betekenen heeft. Miep gooit zich op de rug, voor alles en iedereen. En zeker voor opdringerige honden.

Maar uiteraard zijn jullie wat banger voor de breekbare puppenbotjes, dan dat ik was met die olifantenstampers die mijn honden hadden.
Maar hoeveel pupjes zijn kapot getrapt door onbenullige 'grote' honden? Volgens mij niet zoveel

Dat denk ik wel ja. Van die Herder hier weet ik het bijv. 100% zeker. Grote honden heeft ze nooit problemen mee, dat durft ze niet. Maar Moos en Saar, en pupjes sowieso trouwens, pakt ze als ze maar even kan.

En nee, tuurlijk worden niet zoveel pupjes kapot getrapt, maar dat komt ook doordat bazen van pupjes of heel goed opletten of direct optillen (wat ik niet goedkeur hoor, even voor de duidelijkheid), of doordat de bazen van de grotere hond goed opletten.
Als je met een pupje van 1 kilo loopt, dan is dat al stuk als een labje onstuimig aan komt rennen en per ongeluk op het pupje trapt. Floeps, weg pupje formaat grote rat.

Nu ben ik wel minder angstig hoor; zeker Moos kan best wat hebben, al blijft het wel opletten natuurlijk.
Maar met Saar is het extra oppassen, omdat ze dus al bang is aangelegd, en ik haar graag zo zeker hou als ze nu is, en omdat ze gewoon klein en tenger is. Saars rug is nog steeds zo gebroken door een verkeerd geplaatste speelpoot van een zware lab-reu.

Maar het scheelt natuurlijk ook waar je loopt en woont. Waar ze hier los kunnen in de lente en zomer is beperkt, dus kom je daar altijd veel honden tegen. De rest van de tijd lopen we in de uitgestrekte duinen, en dan heb ik ook zeeeeeeeeeeeer zelden problemen, simpelweg omdat je dan weinig andere honden tegenkomt.

[Marion.]

Mijn kleine puppedupje, met haar iele pootjes. Nog geen acht weken oud


Maar wel dood, als Saar er bovenop gaat liggen.

[Moos]

Saar 8.5 week oud (tussen de voet van mijn broertje en de bank)



Net zo snel dood als Miep als Moos op haar was gaan liggen. Maar ook al dood als mijn broertje van 13 per ongeluk op haar was getrapt bij het opstaan.

En nu met 8 maanden nog sneller dood dan Miep met 8 weken als jouw Saar op haar gaat liggen.

Je hebt natuurlijk altijd baas boven baas

[Marion.]

Net zo snel dood als Miep als Moos op haar ging liggen. Maar ook al dood als mijn broertje van 13 per ongeluk op haar was getrapt bij het opstaan.

Inderdaad. Net zo snel dood als Pieter op de eerste foto per ongeluk zijn armen dichtgeknepen zou hebben.
Ongelukken gebeuren niet zomaar

[Moos]

Net zo snel dood als Miep als Moos op haar ging liggen. Maar ook al dood als mijn broertje van 13 per ongeluk op haar was getrapt bij het opstaan.

Inderdaad. Net zo snel dood als Pieter op de eerste foto per ongeluk zijn armen dichtgeknepen zou hebben.
Ongelukken gebeuren niet zomaar

Nou, lijkt me niet. Tenzij Pieter Mieps keeltje dicht zou hebben geknepen. Ik kan Moos van 6.5 kilo helemaal fijnknijpen in mijn armen, daar gaat hij echt niet stuk van.

Maar goed. Nee, godzijdank gebeuren ongelukken niet zomaar, maar ik wil jou wel eens het hondenbos in zien gaan met een pup kleiner dan je voet.
Hoe dan ook, je bent dan meer op je hoede, en sneller bang dan wanneer je met een pup van 7 kilo loopt. Moos weegt 6.5 kilo en met Moos ben ik inderdaad zelden bang dat hij stuk gaat.

Maar hoe zijn we nu in deze discussie verzand eigenlijk
En nog beter, waar discussieren we precies over?

[tineke]

Net zo snel dood als Miep als Moos op haar ging liggen. Maar ook al dood als mijn broertje van 13 per ongeluk op haar was getrapt bij het opstaan.

Inderdaad. Net zo snel dood als Pieter op de eerste foto per ongeluk zijn armen dichtgeknepen zou hebben.
Ongelukken gebeuren niet zomaar

Nou, lijkt me niet. Tenzij Pieter Mieps keeltje dicht zou hebben geknepen. Ik kan Moos van 6.5 kilo helemaal fijnknijpen in mijn armen, daar gaat hij echt niet stuk van.

Maar goed. Nee, godzijdank gebeuren ongelukken niet zomaar, maar ik wil jou wel eens het hondenbos in zien gaan met een pup kleiner dan je voet.
Hoe dan ook, je bent dan meer op je hoede, en sneller bang dan wanneer je met een pup van 7 kilo loopt. Moos weegt 6.5 kilo en met Moos ben ik inderdaad zelden bang dat hij stuk gaat.

Maar hoe zijn we nu in deze discussie verzand eigenlijk

Ik ben inderdaad ook nooit bang geweest het hondenbos in te gaan met mijn pups maar ook heel erg geschrokken toen Micron echt behoorlijk werd gegrepen door een Drent en heb hem ook tegen alle regels in omhoog gehaald.
Mijn andere honden waren ook een stuk flinker en groter dan Micron en dat scheelt toch wel vind ik.
Enfin ik zou de kl#te corgi's ook wegbrullen als ze er weer aan kwamen en het baasje ook maar eens en keer.
Hier is Micron net bij ons in huis en oh zo klein.
Hij heeft overigens nog nooit een piepje gegeven of een schrammetje opgelopen van mijn eigen honden die toch ook niet klein zijn.

[Moos]

Net zo snel dood als Miep als Moos op haar ging liggen. Maar ook al dood als mijn broertje van 13 per ongeluk op haar was getrapt bij het opstaan.

Inderdaad. Net zo snel dood als Pieter op de eerste foto per ongeluk zijn armen dichtgeknepen zou hebben.
Ongelukken gebeuren niet zomaar

Nou, lijkt me niet. Tenzij Pieter Mieps keeltje dicht zou hebben geknepen. Ik kan Moos van 6.5 kilo helemaal fijnknijpen in mijn armen, daar gaat hij echt niet stuk van.

Maar goed. Nee, godzijdank gebeuren ongelukken niet zomaar, maar ik wil jou wel eens het hondenbos in zien gaan met een pup kleiner dan je voet.
Hoe dan ook, je bent dan meer op je hoede, en sneller bang dan wanneer je met een pup van 7 kilo loopt. Moos weegt 6.5 kilo en met Moos ben ik inderdaad zelden bang dat hij stuk gaat.

Maar hoe zijn we nu in deze discussie verzand eigenlijk

Ik ben inderdaad ook nooit bang geweest het hondenbos in te gaan met mijn pups maar ook heel erg geschrokken toen Micron echt behoorlijk werd gegrepen door een Drent en heb hem ook tegen alle regels in omhoog gehaald.
Mijn andere honden waren ook een stuk flinker en groter dan Micron en dat scheelt toch wel vind ik.
Enfin ik zou de kl#te corgi's ook wegbrullen als ze er weer aan kwamen en het baasje ook maar eens en keer.
Hier is Micron net bij ons in huis en oh zo klein.
Hij heeft overigens nog nooit een piepje gegeven of een schrammetje opgelopen van mijn eigen honden die toch ook niet klein zijn.

Ik denk ook dat heel veel honden prima weten hoe ze om moeten gaan met mini-pupjes. Saar werd door heel veel honden totdat ze een kilo of 3.5 bereikt had genegeerd. Wat moesten ze nu met zo'n ratje?

Maar soms, heel soms, tref je er eentje die dat niet kan, en dan is jouw pup van 1 kilo toch een stuk sneller stuk van die van 7 kilo, hoe je het ook went of keert.

[Baily]

Eventjes off topic, maar deze foto.......... Dat koppie..........

[Baily]

Ik had me eigenlijk voorgenomen om me niet meer te mengen in discussies als deze over die vreselijke andere hondenbazen met lompe honden die nooit terug worden geroepen, maar ik heb nog wel een vraagje,

Zou het niet zo zijn dat als je altijd maar alles oplost voor je hond, dat deze zelf niet meer weet hoe te reageren.

In bepaalde situaties moet je zel inspringen, maar altijd dat gaat me gewoon te ver. De hond leert er niks van.

Ik denk dat dat misschien de aanleiding is dat bepaalde mensen nooit in deze situaties verzeild raken en anderen bijna alke dag te maken krijgen met zogenaamde lompe honden.

Misschien verleert je hond wel hoe te reageren op zoiets , als je alles uit de weg ruimt.

En Marloes, ik bedoel niet jouw Saar van 4 kilo. Die zou ik ook voortdurend optillen denk ik. Maar honden van een kilo of 10 a 12. Die kunnen zich toch wel een beetje redden?

[Moos]

Ik had me eigenlijk voorgenomen om me niet meer te mengen in discussies als deze over die vreselijke andere hondenbazen met lompe honden die nooit terug worden geroepen, maar ik heb nog wel een vraagje,

Zou het niet zo zijn dat als je altijd maar alles oplost voor je hond, dat deze zelf niet meer weet hoe te reageren.

In bepaalde situaties moet je zel inspringen, maar altijd dat gaat me gewoon te ver. De hond leert er niks van.

Ik denk dat dat misschien de aanleiding is dat bepaalde mensen nooit in deze situaties verzeild raken en anderen bijna alke dag te maken krijgen met zogenaamde lompe honden.

Misschien verleert je hond wel hoe te reageren op zoiets , als je alles uit de weg ruimt.

En Marloes, ik bedoel niet jouw Saar van 4 kilo. Die zou ik ook voortdurend optillen denk ik. Maar honden van een kilo of 10 a 12. Die kunnen zich toch wel een beetje redden?

Ik til Saar heel zelden op hoor

Maar ik denk dat je wel deels een punt hebt. Ik laat Moos en Saar dingen tot op bepaalde hoogte zelf oplossen. Vandaag bijv. kwam er een ridgeback kruizing snoeihard (als een galloperend paard) op Saar en Moos afgestormd. Ik ken die hond en weet dat ze niks kwaads doet, dat ze weleens te wild is, maar niet gemeen.
Dan laat ik Saar en Moos bewust zelf reageren. Ik jaag niet weg, ik meng me er niet in. Saar schrikt dan eerst heel kort, maar herstelt zich snel en snuffelt dan gewoon vrolijk, en springt op om de bek te likken.
Moos snuffelt ook, maar die schrikt zelfs niet eens.

Alleen inderdaad moet ik naar mijn idee wel sneller ingrijpen als er echt belaagd wordt, dan is met name Saar gewoon echt geen partij. Ik denk inderdaad dat honden van een kilo of 10-12 zich wel wat beter zouden kunnen redden voor een korte periode. (maar Bram is ook pas 7.5 kilo natuurlijk, geen 12 )

[tineke]

Ik had me eigenlijk voorgenomen om me niet meer te mengen in discussies als deze over die vreselijke andere hondenbazen met lompe honden die nooit terug worden geroepen, maar ik heb nog wel een vraagje,

Zou het niet zo zijn dat als je altijd maar alles oplost voor je hond, dat deze zelf niet meer weet hoe te reageren.

In bepaalde situaties moet je zel inspringen, maar altijd dat gaat me gewoon te ver. De hond leert er niks van.

Ik denk dat dat misschien de aanleiding is dat bepaalde mensen nooit in deze situaties verzeild raken en anderen bijna alke dag te maken krijgen met zogenaamde lompe honden.

Misschien verleert je hond wel hoe te reageren op zoiets , als je alles uit de weg ruimt.

En Marloes, ik bedoel niet jouw Saar van 4 kilo. Die zou ik ook voortdurend optillen denk ik. Maar honden van een kilo of 10 a 12. Die kunnen zich toch wel een beetje redden?

ik ben altijd zeer relaxed met mijn honden omgegaan en echt niet snel onder de indruk van een snauwtje of een duwtje ook niet met Micron trouwens.
Wel ben ik ook in staat om te zien als er iets mis gaat en als dat gebeurt en de eigenaar van de andere hond zegt dan op mijn vraag kunt u uw hond even onder appel zetten nee dat kan ik niet ze is pas anderhalf jaar oud tja dan ben ik dus uitgeluld.
Vervolgens heb ik Micron toch maar opgetild was ook het beste wat ik volgens die mevrouw kon doen want dan kon zij eindelijk haar ongeleide projectiel aanlijnen en ach ik moest me niet zo druk maken dat gekrijs van mijn pup was gewoon hondentaal niks aan de hand.
Vervolgens loopt zij weg met aangelijnde hond en ik zet micron weer neer en loop door of er niets aan de hand is hoor ik in een keer achter me roepen kijk uit daar komt ze weer had ze dat mormel gewoon weer losgelaten op 50 meter afstand of zoiets.
Micron gaat onder Tash lopen en die hond trekt Micron daar zo onder zijnstaart vandaan en kreeg toen een pittige correctie van Tash en toen bleek dat mevrouw wel kon lopen om haar hond te pakken en sneller dan eerst ook nog.

Ik heb zelf ook lompe honden maar die slopen en snauwen dus ook geen andere honden af zonder reden want ik kan me best wel voorstellen dat mensen dit als bedreigend ervaren.
Als je dit gedrag weet van je hond houd je hem toch gewoon bij je als je het kunt voorkomen.