Spok is vanmorgen flink afgebekt door een schapedoes ( geloof ik ) . Ze waren aan het "" spelen ", en ik kon eigenlijk niet zeggen dat Spok nu zoveel verkeerd deed, behalve misschien wat te uitdagend de schapedoes met zijn snelheid en wendbaarheid dollen. De schaepdoes maakte ook spelbuigingen, dus ik zag niet aan komen dat het fout zou gaan. Opeens begon hij Spok echt fel te knauwen, en Spok, die eerst nog wat terug probeerde te doen, begon als een speenvarken te gillen en te kermen.
Wat ik me nu afvraag is of zo'n ervaring hem helpt wat rustiger te spelen en wat eerder in te binden, of dat hij er juist, omgekeerd, nog feller van wordt.
Je zou haast het laatste denken, want hoewel hij de rest van de wandeling duidelijk onzekerder was dan normaal ( en beter luisterde dan normaal

) heeft hij ook weer met een nog jonge dobermann gespeeld, en was aan de ene kant duidelijk wat angstig, maar gromde daarbij voor mij op een niet speelse manier. De dobermann bleek een bijzonder tolerante reu te zijn ( o.a. zo vriendelijk volgens zijn baas omdat hij hem had laten castreren ) en geleidelijk aan begonnen ze leuker met elkaar te spelen, d.w.z. Spok ontdooide een beetje.
Nou ja, we zullen zien.