Ze is een beetje onzeker soms, gaat graag lopen, trekt de eerste paar minuten wel aan de riem, omdat ze het gewoon ontzettend leuk vindt; lopen dus!
Spelen met andere honden vindt ze ook leuk, soms ook wel spannend, beetje dubbel.
Ook ontdekt ze het water, leuk en spannend tegelijk, meestal zit ze elke dag onder de modder.
Geen probleem uiteraard, ik wil heel graag, dat ze goed in haar vel steekt, en qua uiterlijk doet ze dat ook,maar ja qua innerlijk wil ik hetzelfde.
Ik ging vandaag bijvoorbeeld weer over een brug, waar ze eerder wel eens bang voor was geweest, beetje ingewikkeld verhaal, maar toen ging ik met haar naar de markt.
Dat doe ik nu even helemaal niet, ik loop er een beetje omheen, en ik probeer haar langzaam te laten wennen aan!
Heb haar wel over de spoorwegovergang getild, want toen leek ze toch wel beetje bang te worden (ze weegt 17 kilo) en dat vond ze fijn, heb haar weer neergezet en de rest van de wandeling ging als een trein.
Het was dus best een behoorlijke dag en vanavond liet ik haar uit in het park, en daar kwam ze een vriend tegen, een gekruiste retriever reu van een klein jaar oud.
Ze kunnen reuze goed met elkaar opschieten en dat is gewoon geweldig om te zien!
Dus ik nam uiteraard de tijd en op een gegeven moment verdwijnt mevrouw met haar vriend en nog een paar honden, ik kon roepen wat ik wilde.
Eerst er maar niet achteraan, maar ja ze kwam niet terug, dus ja toen toch maar wel!
Ze had de tijd van haar leven, was helemaal niet van zins om met baasje mee naar huis te gaan ...
Uiteindelijk kwam ze toen ik riep en ik deed uiteraard heel blij dat ze kwam.
(moest me inhouden om niet boos te worden en te gaan stampvoeten)
Maar ik vond dit dus niet leuk, tenminste ik gun het haar, het spelen met andere honden,absoluut!
Maar ik wil niet, dat ze er 10 minuten van tussen is, hoe ga ik dit oplossen? Of maak ik me druk om niets?
(Ik vraag me btw af, in hoeverre ik nog duidelijk ben, maar ik wilde ook een beetje schetsen hoe ze is,
en uiteraard wil ik het gewoon goed doen)
