Wat is wijsheid?

[Mortica]

Amy (Border-Collie x Labardor) is al een stuk kalmer dan in het begin dat ze hier in huis kwam.
Ze speelt, luistert steeds beter, is toen ze hier even was pas begonnen aan haar echte puppystreken
Ook reageert ze nu rustig door het traphekje heen, naar de katten toe die vanaf 21 mei boven zitten, zelfs als het traphekje - onder toezicht - open staat maakt ze geen aanstalten om naar boven te gaan of de katten die op dat moment bijna beneden op de trap zit, te pakken...

De katten krijgen eten op de trap en Amy kijkt alleen maar (door het hekje heen) zonder te blaffen en nek/rugharen omhoog (borstelen?)

Dus tot zover zijn we al gekomen en lijkt het de ideale geweldige hond.

Maar als een van de katten eindelijk de moed bij elkaar gepakt heeft om nog verder naar beneden te komen, (dus de huiskamer in), is het huis te klein en zit er geen verschil in het gedrag wat ze voorheen continue had.
Ze stort zich als het ware op de kat met alle gevolgen van dien...
De katten hebben haar voorheen al zoveel gewaarschuwd en gekrabt maar dat maakte totaal geen indruk op Amy...

Nu had ik een tijdje terug een gesprek met de d'arts over hoe Amy is en wat ze doet, daar er niets bekend is wat ze de 1ste 4 maanden van haar leven heeft doorgemaakt, iets waar dit gedrag vermoedelijk vandaan kan komen...

-Angstbijter bij de d'arts zogauw de d'arts haar wil onderzoeken, dus pas echt het vasthouden e.d. (We gaan Amy trainen dat het bij de d'arts helemaal niet erg hoeft te zijn, dus daar naar toe, even op tafel en een koekje waarna ze weer weg mag...)
-Het gebeuren wat ze heeft naar de katten toe..
-Het ineens willen happen naar vreemde mensen toe die we op straat tegenkomen terwijl ze bv thuis nooit hapt of maar aanstalten maakt om te willen happen.

Dus heeft mn d'arts het advies gegeven om haar evt een tijd op Selgian te zetten en verder doorgaan met alles wat ik al doe tussen Amy en de katten.
Aangezien Amy pas bijna 10 maanden is heb ik wel schrik voor Selgian maar wil ook dat Amy en de katten elkaar accepteren (hoeven geen vrienden te worden als ze elkaar maar met rust laten)
Volgens mijn d'arts mist Amy het balans in haar hersenen en zou Selgian mooi als ondersteuning kunnen dienen.

Maar wat is wijsheid?
Doorgaan hoe het nu gaat met de kans dat ze binnenkort de katten echt pakt als ze weer naar beneden komen of toch een poging wagen om een ondersteuning er bij te gebruiken terwijl ze nog zo jong is?

Ik weet het niet meer en ben bang dat ik Amy er op den duur op aan ga kijken terwijl ik ontzettend veel van haar hou, maar ook van mn katten...

Hopelijk kunnen jullie me wat inzicht geven zodat ik de juiste keuze kan gaan maken waardoor het op den duur wel allemaal beter gaat in huis...

[Eline*]

Selgian is daar helemaal niet geschikt voor. Dat is een medicijn wat het beste resultaat geeft bij oudere honden die door de ouderdom problemen krijgen bv ineens moeite hebben met alleen zijn.
Als je hulp of ondersteuning nodig hebt zoek dan een goede gedragstherapeut. Daar zijn je centjes beter aan besteed dan aan selgian.