help! Jaloers??

[Rimpel]

hallo allemaal

Ik zit met ee groot probleem,ik zal het in het kort uitleggen.

Wij hebben een sharpei van 4 jaar die steeds wegloopt.
Ik ben 4 weken geleden bavllen van een dochter,we hebben al een zoontje van 6 jaar. Vanaf dat ik ongeveer 3 maanden zwanger was loopt ze steeds weg. Als ze binnen is dan krabt ze tegen de deur net als een kat om eruit te kunnen en ook wanneer er een laag raampje opne staat wil ze erdoorheen. Wanneer ik haar in nze (grote) tuin laat wil ze ook weg en klimt ze zelfs net als een kat over een schutting heen waar ik net overheen kan kijken als ik sta. Als ze dat niet doet dan bijt ze het poortje kapot en is foetsie!!

In de zomer staan we altijd op de camping en hebben daar een stacaravan met een omheinde tuin. Maar ook daar is ze heel de zomerontsnapt. Ze heeft zelfs een gat gegraven onder de schuuting door en is zo ontsnapt toen wij er niet waren.

Tijdens de zwangerschpa heeft ze absoluut niet minder aandacht gekregen als normaal en nu dat de baby er is ook niet. En ze heeft ook al vaak aan haar gesnuffeld.

Als ze ontsnapt dan rent ze heel hard weg en heeft het schuim op haar bek,ze luistert dan ook niet als ik haar roep. Hierdoor zijn er al hele nare situaties ontstaan. Gisteren waren we haar kwijt en was de politie haar aan het vangen omdat ze haar agressief vonden en ze het hele verkeer ontregeld had.

Ik ben echt radeloos!! Ze kan echt geen minuut meer rustig zijn. Gisteren hebben we haar heel de middag meegenomen naar het park en ik dacht dat ze dan wel even rustig zou zijn maar ik was de tuin nog niet in en ze was weer weg!!.

Vorige week had mijn zoontje een vriendje meegenomen die ze aan is gevlogen,gelukkig was ik er op tijd bij maar toch. En van de zomer deed ze dat op de camping ook al bij een nichtje van ons.
Deze week was de timmerman bij ons,zie ze redelijk goed kent. En ze was eerst blij om hem te zien maar toen hij haar wilde aaien beet ze in zijn hand.

We zijn al vaka bij verschillende dierenartsen geweest die allemaal de aschuld gaven aan mijn zwangerschap en dat ze dus voelde dat er iets ging gebeuren. Maar ze doet het nu nog!

Het is zo vreemd,ze is bijna 4 jaar en heeft nog noooit zo gedaan en is altijd een probleemloze hond geweest. We hebben nog een sharpei van 7 jaar en die heeft er totaal geen moeite mee en is nog gewoon zichzelf.

Hoe kan dit!
Wat kan ik doen?
Kan dit gevaarlijk worden?

Ik hoop dat iemand me raad kan geven

[starfleet]

Hoe kan dit!
Wat kan ik doen?
Kan dit gevaarlijk worden?

Ik hoop dat iemand me raad kan geven

<
Wat je eraan kan doen weet ik niet, wel weet ik dat dit zeker gevaarlijk kan worden en het natuurlijk nu al is als ze zomaar de straat oprent.. Je zou haast denken aan een hersentumor of een andere afwijking aan de hersenen. Ik zou de dierenarts in ieder geval er eens verder naar laten kijken, zeker nu ze ineens bijt.

Anne

[Reini]

Ik heb zelf geen advies voor je. Het lijkt me verstandig een gedragstherapeut in te schakelen, dat zou ik waarschijnlijk doen

[Rimpel]

een hersentumor had ik ook al aan gedacht maar nou denk ik heel vaak het allerergste gelijk.

Zou het niet over kunnen gaan?dat het echt alleen maar jaloezie is

[Gonny]

dit is volgens mij geen jaloezie...(ik zeg ook altijd dat honden dat niet kennen "jaloezie", maar dat is mijn mening......
Ik zou even langs de da gaan hoor!! sterkte!!

[laeken]

Een hersentumor is het 100% zeker niet. Veel mensen zijn geneigd bij een gedragsverandering en problemen aan een hersentumor te denken maar daar zijn hele andere verschijnselen bij. Een hersentumor zorgt maar heel soms voor agressie en die kan dan net zo goed op de bank gericht zijn. Vaak is de hond totaal niet toerekeningsvatbaar en een gaat graven is dus geen verschijnsel van een hersentumor.

Ik zou eerder denken aan een hond die gewoon ontzettend graag weg wil uit de roedel of in ieder geval graag daagjes alleen op pad wil.

Dat bijten is wel echt een probleem, zeker met de kinderen.

Ik raad je ook aan eens iemand naar de hond te laten kijken, een deskundige die echt ook verstand heeft van je ras. De problemen komen wat mij betreft allemaal voort uit een oorzaak voor de hond, niks medisch en zeker geen tumor.

[Rimpel]

Ik heb contact opgenomen met een kenner van het ras.
En hij wil ons graag helpen door haar te observeren,en kijken hoe ze zich bij hun gedraagd.
Als ze uit de roedel weg wil,zou dat betekenen dat ze bij ons ongelukkig is,marc?
Of niet?

[M@ri@nne]

En ik zou hem dus echt niet meer (alleen) in de tuin laten.

[laeken]

Ik heb contact opgenomen met een kenner van het ras.
En hij wil ons graag helpen door haar te observeren,en kijken hoe ze zich bij hun gedraagd.
Als ze uit de roedel weg wil,zou dat betekenen dat ze bij ons ongelukkig is,marc?
Of niet?

Als ze niet bedreigd of getreiterd wordt door je andere hond is die kans echt heel klein. Een hond gaat vrijwel nooit weg uit zijn roedel omdat dat zijn enige zekerheid is en blijft. Daar moet dus wel erg veel voor aan de hand zijn.

Wat doet ze als jullie met haar wandelen? Loopt ze dan ook weg als ze los is of loopt ze dan wel gewoon mee?

Indien ze dan ook wegloopt zou het wel zo kunnen zijn dat ze bv de drukte van jullie huishouden niet meer trekt, loopt ze wel mee los dan moet er wat anders achter zitten. Misschien kicked ze op avontuur en heeft ze de smaak te pakken wat betreft alleen rondzwerven. Komt ze terug als ze lang weg is geweest? Of loopt ze gewoon weg om nooit meer terug te komen als het aan haar lag?

[Rimpel]

Ze loopt niet weg als we haar uitlaten en als ze de benen neemt dan kom ik haar de ene keer tegen in de straat met het schuim op de bek en de andere keer moeten we haar echt gaan zoeken en blijft ze heel lang weg,bv nog gisteren,toen was de politie met haar bezig.

Toen het lekker weer was en ik was in de tuin bezig liep ze ook gewoon weg,maar was ik binnen en uit het zicht dan deed ze het ook.
Ook was ze deze zomer ineens erg mager maar dat is nu al weer een stukje beter aan het worden.


Ik owu dat ik in haar koppie kon kijken of kon vragen wat er aan de hand is.
Het ergste van alles is dat ik er soms weleens een beetje bang van wordt terwijl ik zoveel van haar hou.

[mercedes2803]

Ik zou echt even contact opnemen met Gerda van de Sharpeivrienden 2000 of met Colette (ook van de Sharpeivrienden)
Ken je deze vereniging?
Zo niet, dan wil ik je de telefoonnummers wel geven hoor...stuur maar even een PB, dan doe ik je ze.

Misschien hebben zij tips, ideeen, etc.
Met wie heb je contact gehad die de hond wel wil observeren?
Echt een Sharpei-kenner zoeken hoor.

Het klinkt best link allemaal wat je schrijft...
Sharpei's kunnen idd nogal 'Houdini achtige' dingen uithalen betreffende ontsnappen..
Maar ik zou er toch echt voor gaan zorgen dat hij niet meer in de tuin komt. Of er een metershoog hek omheen zetten(lijkt me ook niet de bedoeling)
Waarom moet hij perse in die tuin? Ik zou hem er gewoon niet meer laten, tenzij je er zelf ook bent.

Als ze de volgende keer agressief is naar omstanders als ze weer ontsnapt dan loop je een hele reeele kans dat ze afgeschoten wordt door de politie....zeker omdat ze er gisteren ook al aan te pas zijn gekomen...dat staat genoteerd.
En op het moment dat er geen land meer te bezeilen valt met jouw loslopende pei en hij zou mensen aanvallen, dan krijg je dus dit soort drama's..
Ik moet er serieus niet aan denken dat ik over een paar dagen een berichtje in de krant lees dat er een dolle Sharpei afgeschoten is...

Dus zorg dat ze niet ontsnappen kan...prent je zoontje in dat ze de deuren dichthouden.
Het is iets dat je continue in de gaten moet houden...
Ik leef met Rimpel ook altijd op 'deuren dicht!!!!"
Het wordt een gewoonte en routinge om dat te zeggen en om dat te doen...maar die routine moet je er wel zelf inbouwen.

En tuurlijk kan het dan gebeuren dat ze een keer ontsnapt maar ik zou hier echt mee aan het werk gaan als je nog even plezier wilt hebben van haar.

Oorzaken en gevolgen...daar waag ik me niet aan.
Het kan allerlei oorzaken hebben en iedere Pei is daar toch weer anders in...Een goede gedragstherapeut inschakelen.

Maar bereid je er vast op voor dat het veel tijd en energie gaat kosten.
maar je hebt ook een pei van 7 jaar dus je weet wel wat peitjes inhouden...

[Mark-fryslan]

Goh joh wat een verhaal...

Heel stom misschien maar een paar weken terug was er een programma van de Sacha Gaus op TV met twee honden die ook steeds uitbraken en dan samen op jacht gingen. Het uitbreken en daarna jagen was zo lonend geworden dat het er niet meer uit te trainen was. In het geval van het programma was het echt verveling. Dus dan gaan de honden zelf iets zoeken om bezig te zijn. De mensen hadden een erf van 4 hectare dus dat is enorm groot. Toch verveelde ze zich. De mensen werden aan het werk gezet met tal van oefeningen en spelletjes voor de honden. Er werd een speciale speeltuin aangelegd waar ze echt niet uit konden breken.

Zou het in jou geval ook iets van verveling kunnen zijn? Te kort aan hersengymnastiek? Veel beweging is niet altijd een bevredigende oplossing voor een hond. Ze krijgen dan wel een enorme conditie maar ze blijven zich vervelen. Je moet ze dus geestelijk moe maken met spelletjes. Doe je verder nog iets met de hond? Speuren of behendigheid? Dat je wat meer contact krijgt met de hond. Anders zou ik het ook echt niet weten joh. Want gevaarlijk is het natuurlijk wel zo. Maar dat was al helder. Wil niet zeggen dat dit het is hoor. Maar ik moest er wel even aan denken dus ik dacht ik deel het wel even mee.


Groetjes Mark

[Rimpel]

Ze zit vaak in de tuin omdat ze dus absoluut ook niet binnen wil,dan krabt ze aan de deuren en openstaande lage ramen.
Ik hoop dat ik wat wijzer kan worden door de mensen waar ze eventjes heengaat. Een optie dat ze er mag blijven voorgoed als het daar wel zal gaan is er ook.

[Terra]

Ze zit vaak in de tuin omdat ze dus absoluut ook niet binnen wil,dan krabt ze aan de deuren en openstaande lage ramen.
Ik hoop dat ik wat wijzer kan worden door de mensen waar ze eventjes heengaat. Een optie dat ze er mag blijven voorgoed als het daar wel zal gaan is er ook.

Joh aan de ene kant hartstikke fijn hoor, dat die optie er is... Maar als ik jou was, zou ik toch echt heel graag eerst eens kritisch willen kijken naar mijn eigen situatie en wat ik er aan kan veranderen om mijn hond weer in het gewenste gedrag te krijgen... Inderdaad kijken of het niet vanuit verveling komt, hoe ik dat zou kunnen doorbreken. Dat de ene sharpei van een paar jaar ouder ergens geen last van heeft, betekent natuurlijk nog niet dat de ander precies het zelfde zal reageren.

En dat ze aan de deuren en ramen krabt, als ze binnen is... Dan zou ik proberen het binnen leuk te maken, zou ik alles in het werk zetten om de hond binnen uitdagingen aan te bieden. En kijken wat er dan gebeurt. Maar ja bovenal lijkt het me heel raadzaam om een gedragsdeskundige in te schakelen. Succes ermee.

[Mark-fryslan]

Zeg me als ik het verkeerd zie Rimpel. Maar je komt op mij over alsof je het besluit al genomen hebt. Je zoekt hier bevestiging voor je keuze. Ik ga je dat niet kwalijk nemen hoor. Ik kan vanuit mijn stoel hier achter mijn pc nooit oordelen over jou toestand met je hond.

Als jij denkt dat het zo de beste oplossing is en het niet zozeer met verveling te maken heeft dan neem ik dan gewoon van je aan. Het lijkt me een rot beslissing om te moeten nemen. Ik hoop niet dat ik ooit tot zo'n keuze gedwongen wordt.

Groetjes Mark

[Rimpel]

Nee natuurlijk niet,maar we zijn al maanden zo bezig en ik heb er alles voor over dat het goedkomt!!! En ik zal daar ook alles aan doen,begrijp me niet verkeerd,alsjeblieft!

[Mark-fryslan]

Nee natuurlijk niet,maar we zijn al maanden zo bezig en ik heb er alles voor over dat het goedkomt!!! En ik zal daar ook alles aan doen,begrijp me niet verkeerd,alsjeblieft!

Nee, joh ik bedoel het ook echt niet lullig. Het is gewoon een rot situatie die je wanhopig maakt. Ik heb ook niet de gouden tip die alles oplost. Ik denk dat je dan echt op een gedragstherapeut uitkomst zoals hier al eerder is aangegeven. Ik kan ook alleen maar roepen wat ik weet. Dat is juist het gevaar van dit medium. Iedereen roept wat hij of zij zelf weet. Als je alles klakkeloos zou opvolgen en uitvoeren dat krijg je zeker een verknipte hond. Je moet zelf filteren.

Groetjes Mark

[laeken]

Weet je zeker dat ze niet bang voor je andere hond of kind is? Als ze al niet binnen wil zijn dan lijkt het wel op stress in je hond, zeker door de motivatie en de schuim op haar mond en zelfs de agressie nu lijkt op stress als ze eerder nooit agressief was. Dat ze echt ergens voor wil vluchten omdat ze dus met wandelen niet weg gaat. Of is er iets in je huis waar ze bang van kan zijn? Heb je bv wel eens een blafband gebruikt? Ik heb gelezen dat sommige honden die een blafband om hebben gehad dat geschok nooit kunnen linken aan blaffen maar dat ze dat bv associeren met de ruimte waarin ze wonen. Of het binnen zijn op zich zelfs.

Als je hond eerder niet non stop buiten wilde zijn kan het dus met een trauma binnen te maken hebben.

[Rimpel]

Zoals ik al zei is ze bijna 4 jaar en heeft ze nog nooit dit gedrag vertoond. Ze is wel erg bang voor onweer maar dat zijn meerdere honden denk ik.

Dat ze bang is voor de andere hond lijkt me niet,dat is een niet dominant,rustige en lieve hond,het tegenovergestelde van haar. Dat ze voor mijn zoontje bang zou zijn denk ik ook niet. Hij is met honden opgegroeid en laat za eigenlijk altijd met rust. Kijkt er niet eens naar om,behalve dat hij ze begroet wanneer hij uit school komt.

Ik kan het gewoon niet snappen,als ik haar aankijk dan vraag ik me gewoon af: waarom meisje?? Wat is er met je?

Ik denk dat een gedragstherapie misschien een wel een gped idee is.

[Mark-fryslan]

Ik kan het gewoon niet snappen,als ik haar aankijk dan vraag ik me gewoon af: waarom meisje?? Wat is er met je?

Ik denk dat een gedragstherapie misschien een wel een gped idee is.

He vind het echt een naar verhaal joh. Ik hoop dat een gedragstherapeut je verder kan helpen. Als je eenmaal weet wat het beestje beweegt dan kun je ook pas werken aan een oplossing. Nu blijft het wat gissen he. Als je straks (ik hoop het althans) weet wat je moet doen geeft dat ook weer moed en vertrouwen voor de toekomst. Nu voel je je alleen maar schuldig/lullig of wat dan ook denk ik. Dus sterkte ermee. Hoop hier over een tijdje te lezen wat er aan de hand is met je hond en wat je ermee kunt doen.

Groetjes Mark

[ridgebackfan]

Ik kan het gewoon niet snappen,als ik haar aankijk dan vraag ik me gewoon af: waarom meisje?? Wat is er met je?

Ik denk dat een gedragstherapie misschien een wel een gped idee is.

He vind het echt een naar verhaal joh. Ik hoop dat een gedragstherapeut je verder kan helpen. Als je eenmaal weet wat het beestje beweegt dan kun je ook pas werken aan een oplossing. Nu blijft het wat gissen he. Als je straks (ik hoop het althans) weet wat je moet doen geeft dat ook weer moed en vertrouwen voor de toekomst. Nu voel je je alleen maar schuldig/lullig of wat dan ook denk ik. Dus sterkte ermee. Hoop hier over een tijdje te lezen wat er aan de hand is met je hond en wat je ermee kunt doen.

Groetjes Mark

wat zul je je rot voelen je wil alles er voor doen maar weet niet wat het is

ik zou ook zeker een gedragdeskundige laten kijken maar dan wel die al veel ervaring heeft met peitjes die weten in ieder geval hoe ze in elkaar zitten

heel veel succes jammer genoeg kan ik je ook niet helpen

[TaoLi]

hoi Rimpel,

Wat vervelend dat je pei zo veranderd is! Ik kan je niet zeggen wat het is of wat je moet doen. Een sharpei kenner kan leuk zijn, maar dat wilt nog niet zeggen dat hij/zij een gedragtherapeut is, ook ik weet veel over gedrag rond dom de sharpei, maar weet zeker nog lang niet alles! Wat ik je alleen zou aanraden is echt om een gedragstherapeut in te schakelen die ook enige ervaring heeft met de sharpei, als je sharpei echt bij je wil houden.

Op 16 November word er door de sharpei vrienden 2000 een avond georganiseerd waar een gedragstherapeut het een en ander gaat vertellen over het gedrag en de problemen. Je kan van te voren je situatie op papier zetten en die per mail opsturen zodat de gedragstherapeut van te voren even in je situatie kan verdiepen. Op die avond zul je het een en ander te horen krijgen wat je eventueel zou kunnen doen om je probleem met je sharpei te kunnen op lossen of wat de volgende stappen kunnen zijn. Voor meer informatie kan je terecht bij www.sharpeivrienden.nl en dan onder Activiteiten.

Ik heb zelf ook een sharpei reu, Piccolo die heb ik gekregen toen hij een jaar oud was, helaas was piccolo zwaar verwaarloost en alles behalve dan gesocialiseerd. Vertrouwen in de mens was bij hem ver te zoeken dus een hap van hem was dan ook niet altijd onvermijdelijk, reageren naar andere honden dat was niet normaal, durfde met hem nog geen eens meer over straat!! Als ik hem moest verzorgen zoals bv oren schoon maken, nou moest echt wel 5 truien aan doen om me zelf te beschermen, dus echt een hond waar geen land mee te bezeilen was. Op een gegeven moment kon dat natuurlijk niet verder, het was een gevaar voor ons en voor andere, maar wilde hem ook echt niet kwijt, zeker met het verleden wat hij met zich mee droeg was het voor ons echt geen optie om hem weg te doen. Mijn trainster, waar ik met hem op les zat gaf me dus een adres van een gedragstherapeut en dat ik eens met haar contact moet opnemen. Dat heb ik dus ook gelijk gedaan. Vervolgens ben ik met hem anderhalf jaar bezig geweest en 3x per week naar de gedragtherapeut geweest om met hem te werken, en het aller belangrijkste dat mij werd geleerd hoe ik het beste met hem om moest gaan.
Ik kan je een ding wel vertellen dat ik echt heel blij ben dat ik dat toen gedaan heb, Piccolo herken je echt niet meer terug, kan gewoon weer knuffelen met hem ( hij is de grootste knuffel van de wereld ) Ik hoef niet meer bang te zijn dat hij me bijt als ik iets van hem wil, ik kan weer gewoon heerlijk met hem wandelen, hij blijft wel wat reageren hoor op andere honden, maar dat is zo minimaal, dat ik wel gewoon lekker met hem er op uit kan gaan. Kinderen daar is hij helemaal stapel op, kinderen vind hij echt super, vreemde mensen, zolang hij geknuffeld word vind hij het helemaal best, hij heeft echt weer de vertrouwen in de mens terug gekregen.
Wat ik hier dus eigenlijk mee wil zeggen is dat een gedragtherapeut je echt kan helpen met je probleem en dat je echt weer je oude pei kan terug krijgen, als je er maar tijd en energie in wil steken, en bereid ben om sommige situaties te veranderen. Maar 1 ding, ik heb echt weer een hele gelukkige en lieve sharpei gekregen!!!!

groetjes colette

[sahulen]

Nee natuurlijk niet,maar we zijn al maanden zo bezig en ik heb er alles voor over dat het goedkomt!!! En ik zal daar ook alles aan doen,begrijp me niet verkeerd,alsjeblieft!

Succes met het vervolg. Ik kan me goed voorstellen dat dit moeilijk is. Persoonlijk vindt ik de veiligheid van je kinderen (en zeker nu nog de jongste) het belangrijkste. Als het zelfs zover is dat je je hond niet meer kunt vertrouwen, dan ik het denk ik eigenlijk al te laat.

In iedergeval veel succes.